अथर्ववेद · सूक्त 6.138

6.138.1

त्वं वीरुधां श्रेष्ठतमाभिश्रुतास्योषधे ।
इमं मे अद्य पुरुषं क्लीबमोपशिनं कृधि ॥ ६.१३८.१ ॥

हे औषधी, तू वीरुधांमध्ये श्रेष्ठतम आणि प्रसिद्ध आहेस. आज माझ्या या पुरुषाला क्लीब आणि उपशिन कर.

क्लीबं कृध्योपशिनमथो कुरीरिणं कृधि ।
अथास्येन्द्रो ग्रावभ्यामुभे भिनत्त्वाण्ड्यौ ॥ ६.१३८.२ ॥

त्याला क्लीब कर, उपशिन कर, मग कुरीरी कर. मग इंद्राने दोन दगडांनी त्याचे दोन्ही अंडकोष फोडावेत.

क्लीब क्लीबं त्वाकरं वध्रे वध्रिं त्वाकरमरसारसं त्वाकरम् ।
कुरीरमस्य शीर्षणि कुम्बं चाधिनिदध्मसि ॥ ६.१३८.३ ॥

हे क्लीबा, तुला क्लीब करतो. हे वध्रा, तुला वध्री करतो. तुला अरसारस करतो. याच्या डोक्यावर कुरीर आणि कुंभ ठेवतो.

ये ते नाड्यौ देवकृते ययोस्तिष्ठति वृष्ण्यम् ।
ते ते भिनद्मि शम्ययामुष्या अधि मुष्कयोः ॥ ६.१३८.४ ॥

देवांनी निर्माण केलेल्या तुझ्या दोन नाड्या, ज्यांत वृष्ण्य (पौरुष) राहते, त्या मी शम्यांनी या माणसाच्या दोन अंडकोषांवर फोडतो.

यथा नडं कशिपुने स्त्रियो भिन्दन्त्यश्मना ।
एवा भिनद्मि ते शेपोऽमुष्या अधि मुष्कयोः ॥ ६.१३८.५ ॥

जशा स्त्रिया कशिपूने नड (बोरू) दगडाने फोडतात, तसेच तुझ्या शेपाला या माणसाच्या दोन अंडकोषांवर मी फोडतो.