ଅଥର୍ବବେଦ · ସୂକ୍ତ 6.138

6.138.1

त्वं वीरुधां श्रेष्ठतमाभिश्रुतास्योषधे ।
इमं मे अद्य पुरुषं क्लीबमोपशिनं कृधि ॥ ६.१३८.१ ॥

ହେ ଔଷଧି, ତୁମେ ବୀରୁଧମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠତମ ଓ ପ୍ରସିଦ୍ଧ। ଆଜି ମୋ ଏହି ପୁରୁଷକୁ କ୍ଲୀବ ଓ ଉପଶିନ କର।

क्लीबं कृध्योपशिनमथो कुरीरिणं कृधि ।
अथास्येन्द्रो ग्रावभ्यामुभे भिनत्त्वाण्ड्यौ ॥ ६.१३८.२ ॥

ତାକୁ କ୍ଲୀବ କର, ଉପଶିନ କର, ତା'ପରେ କୁରୀରୀ କର। ତା'ପରେ ଇନ୍ଦ୍ର ଦୁଇ ପଥର ଦ୍ଵାରା ତାର ଦୁଇ ଅଣ୍ଡକୋଷ ଭାଙ୍ଗନ୍ତୁ।

क्लीब क्लीबं त्वाकरं वध्रे वध्रिं त्वाकरमरसारसं त्वाकरम् ।
कुरीरमस्य शीर्षणि कुम्बं चाधिनिदध्मसि ॥ ६.१३८.३ ॥

ହେ କ୍ଲୀବ, ତୁମକୁ କ୍ଲୀବ କରୁଛି। ହେ ବଧ୍ର, ତୁମକୁ ବଧ୍ରି କରୁଛି। ତୁମକୁ ଅରସାରସ କରୁଛି। ଏହାର ମୁଣ୍ଡରେ କୁରୀର ଓ କୁମ୍ଭ ରଖୁଛୁ।

ये ते नाड्यौ देवकृते ययोस्तिष्ठति वृष्ण्यम् ।
ते ते भिनद्मि शम्ययामुष्या अधि मुष्कयोः ॥ ६.१३८.४ ॥

ଦେବତାମାନେ ସୃଷ୍ଟି କରିଥିବା ତୁମର ଦୁଇ ନାଡ଼ି, ଯେଉଁଥିରେ ବୃଷ୍ଣ୍ୟ (ପୌରୁଷ) ରହେ, ସେଗୁଡ଼ିକୁ ଶମ୍ୟା ଦ୍ଵାରା ଏହାର ଦୁଇ ଅଣ୍ଡକୋଷ ଉପରେ ଭାଙ୍ଗୁଛି।

यथा नडं कशिपुने स्त्रियो भिन्दन्त्यश्मना ।
एवा भिनद्मि ते शेपोऽमुष्या अधि मुष्कयोः ॥ ६.१३८.५ ॥

ଯେପରି ସ୍ତ୍ରୀମାନେ କଶିପୁ (ଦଉଡ଼ି) ଦ୍ଵାରା ନଡ (ଉଲୁ) କୁ ପଥରରେ ଭାଙ୍ଗନ୍ତି, ସେପରି ତୁମ ଶେପକୁ ଏହାର ଦୁଇ ଅଣ୍ଡକୋଷ ଉପରେ ଭାଙ୍ଗୁଛି।