ਅਥਰਵਵੇਦ · ਸੂਕਤ 6.139

6.139.1

न्यस्तिका रुरोहिथ सुभगंकरणी मम ।
शतं तव प्रतानास्त्रयस्त्रिंशन् नितानाः ।
तया सहस्रपर्ण्या हृदयं शोषयामि ते ॥ ६.१३९.१ ॥

ਇਹ ਨਯਸਤਿਕਾ ਉੱਗੀ ਹੈ, ਜੋ ਮੇਰੇ ਲਈ ਸੁਭਾਗ ਲਿਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਤੇਰੀਆਂ ਸੌ ਵੇਲਾਂ, ਤੇਤੀ ਫੈਲੀਆਂ ਹੋਈਆਂ। ਉਸ ਹਜ਼ਾਰ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਲੀ ਬੂਟੀ ਨਾਲ ਮੈਂ ਉਸਦਾ ਦਿਲ ਸੁਕਾਉਂਦਾ ਹਾਂ।

शुष्यतु मयि ते हृदयमथो शुष्यत्वास्यम् ।
अथो नि शुष्य मां कामेनाथो शुष्कास्या चर ॥ ६.१३९.२ ॥

ਤੇਰਾ ਦਿਲ ਮੇਰੇ ਵੱਲ ਸੁੱਕ ਜਾਵੇ, ਮੂੰਹ ਵੀ ਸੁੱਕ ਜਾਵੇ। ਮੇਰੀ ਕਾਮਨਾ ਨਾਲ ਤੂੰ ਸੁੱਕ ਜਾ, ਸੁੱਕੇ ਮੂੰਹ ਵਾਲੀ ਹੋ ਕੇ ਵਿਚਰ।

संवननी समुष्पला बभ्रु कल्याणि सं नुद ।
अमूं च मां च सं नुद समानं हृदयं कृधि ॥ ६.१३९.३ ॥

ਜੋੜਨ ਵਾਲੀ ਸੰਵਨਨੀ, ਇਕੱਠੇ ਖਿੜਨ ਵਾਲੀ ਬਭ੍ਰੂ, ਕਲਿਆਣੀ, ਉਸਨੂੰ ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਇਕੱਠੇ ਧੱਕ। ਸਾਡਾ ਦਿਲ ਇੱਕ ਕਰ।

यथोदकमपपुषोऽपशुष्यत्यास्यम् ।
एवा नि शुष्य मां कामेनाथो शुष्कास्या चर ॥ ६.१३९.४ ॥

ਜਿਵੇਂ ਪੀਤੇ ਹੋਏ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਮੂੰਹ ਸੁੱਕ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਮੇਰੀ ਕਾਮਨਾ ਨਾਲ ਤੂੰ ਸੁੱਕ ਜਾ, ਸੁੱਕੇ ਮੂੰਹ ਵਾਲੀ ਹੋ ਕੇ ਵਿਚਰ।

यथा नकुलो विछिद्य संदधात्यहिं पुनः ।
एवा कामस्य विछिन्नं सं धेहि वीर्यावति ॥ ६.१३९.५ ॥

ਜਿਵੇਂ ਨੇਉਲਾ ਸੱਪ ਨੂੰ ਕੱਟ ਕੇ ਫਿਰ ਜੋੜਦਾ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਹੇ ਵੀਰਯਵਤੀ, ਕਾਮਨਾ ਦਾ ਟੁੱਟਿਆ ਬੰਧਨ ਫਿਰ ਜੋੜ।