அதர்வ வேதம் · சூக்தம் 6.139
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.139.1
न्यस्तिका रुरोहिथ सुभगंकरणी मम ।
शतं तव प्रतानास्त्रयस्त्रिंशन् नितानाः ।
तया सहस्रपर्ण्या हृदयं शोषयामि ते ॥ ६.१३९.१ ॥
நான் வளர்த்த நியஸ்திகா வளர்ந்தது, அது எனக்கு நல்லதிர்ஷ்டத்தை அளிக்கிறது. உன் நூறு கொடிகள், முப்பத்து மூன்று விரிந்தவை. அந்த ஆயிரம் இலைச் செடியால் அவளுடைய இதயத்தை வாடச் செய்கிறேன்.
6.139.2
शुष्यतु मयि ते हृदयमथो शुष्यत्वास्यम् ।
अथो नि शुष्य मां कामेनाथो शुष्कास्या चर ॥ ६.१३९.२ ॥
உன் இதயம் என்மேல் வாடட்டும், வாயும் வாடட்டும். என் மீதான ஆசையால் நீ வாடு, வாய் வறண்டவளாய் அலைந்து திரி.
6.139.3
संवननी समुष्पला बभ्रु कल्याणि सं नुद ।
अमूं च मां च सं नुद समानं हृदयं कृधि ॥ ६.१३९.३ ॥
சேர்க்கும் சம்வனனீ, ஒன்றாகப் பூக்கும் பழுப்பு நிற கல்யாணீ, அவளையும் என்னையும் ஒன்றாகத் தள்ளு. எங்கள் இருவரின் இதயத்தையும் ஒன்றாக்கு.
6.139.4
यथोदकमपपुषोऽपशुष्यत्यास्यम् ।
एवा नि शुष्य मां कामेनाथो शुष्कास्या चर ॥ ६.१३९.४ ॥
குடித்து முடிக்கப்பட்ட நீர் போல வாய் வறண்டு போகிறதோ, அப்படியே என் ஆசையால் நீ வாடு, வறண்ட வாயுடன் அலைந்து திரி.
6.139.5
यथा नकुलो विछिद्य संदधात्यहिं पुनः ।
एवा कामस्य विछिन्नं सं धेहि वीर्यावति ॥ ६.१३९.५ ॥
நகுலம் பாம்பைத் துண்டித்துப் பின் மீண்டும் இணைப்பது போல, வீர்யவதி, ஆசையின் துண்டிக்கப்பட்ட பிணைப்பை மீண்டும் இணை.