Vedyatra वेदयात्रा
शोधा

अथर्ववेद · सूक्त 6.140

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

शब्दार्थांसह वाचा

6.140.1

यौ व्याघ्राववरूढौ जिघत्सतः पितरं मातरं च ।
तौ दन्तं ब्रह्मणस्पते शिवौ कृणु जातवेदः ॥ ६.१४०.१ ॥

वडील आणि आई यांना खाण्याची इच्छा करीत खाली उतरलेले जे दोन वाघ आहेत, हे ब्रह्मणस्पती, त्या दोन दातांना शुभ कर, हे जातवेदा.

6.140.2

व्रीहिमत्तं यवमत्तमथो माषमथो तिलम् ।
एष वां भागो निहितो रत्नधेयाय दन्तौ मा हिंसिष्टं पितरं मातरं च ॥ ६.१४०.२ ॥

तांदूळ खा, जव खा, उडीद आणि तीळही खा. हा तुम्हा दोघांचा भाग आहे, रत्नदानासाठी ठेवलेला. हे दातांनो, वडील आणि आईला हानी करू नका.

6.140.3

उपहूतौ सयुजौ स्योनौ दन्तौ सुमङ्गलौ ।
अन्यत्र वां घोरं तन्वः परैतु दन्तौ मा हिंसिष्टं पितरं मातरं च ॥ ६.१४०.३ ॥

आवाहिलेल्या, एकत्र जोडलेल्या, सुखदायी, अत्यंत मंगलमय अशा दोन दातांनो, तुमच्यापासून ती घोर वेदना शरीरातून दुसरीकडे जावो. हे दातांनो, वडील आणि आईला हानी करू नका.