ಅಥರ್ವವೇದ · ಸೂಕ್ತ 6.52

6.52.1

उत्सूर्यो दिव एति पुरो रक्षांसि निजूर्वन् ।
आदित्यः पर्वतेभ्यो विश्वदृष्टो अदृष्टहा ॥ ६.५२.१ ॥

ಸೂರ್ಯನು ಆಕಾಶದಿಂದ ಮೇಲೇರಿ ಬರುತ್ತಾನೆ, ರಾಕ್ಷಸರನ್ನು ನಾಶಮಾಡುತ್ತಾ. ಆದಿತ್ಯನು ಪರ್ವತಗಳಿಂದ ಬರುತ್ತಾನೆ, ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಕಾಣುವವನು, ಅದೃಶ್ಯರನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವವನು.

नि गावो गोष्ठे असदन् नि मृगासो अविक्षत ।
न्यूर्मयो नदीनां न्यदृष्टा अलिप्सत ॥ ६.५२.२ ॥

ಹಸುಗಳು ಗೋಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಕುಳಿತವು; ಜಿಂಕೆಗಳೂ ಕೆಳಗೆ ಮಲಗಿದವು. ನದಿಗಳ ಅಲೆಗಳು ಶಾಂತವಾದಂತೆ, ಅದೃಶ್ಯರು ಸ್ಥಿರರಾದರು.

आयुर्ददं विपश्चितं श्रुतां कण्वस्य वीरुधम् ।
आभारिषं विश्वभेषजीमस्यादृष्टान् नि शमयत् ॥ ६.५२.३ ॥

ಆಯುಷ್ಯವನ್ನು ನೀಡುವ, ಜ್ಞಾನಿಯಾದ, ಕಣ್ವನ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಔಷಧಿ ಲತೆಯನ್ನು ನಾನು ತರುತ್ತೇನೆ; ಅದು ಎಲ್ಲಾ ರೋಗಗಳಿಗೂ ಔಷಧಿ. ಇದು ಅದೃಶ್ಯರನ್ನು (ರೋಗ/ಶತ್ರು) ಶಮನಗೊಳಿಸಲಿ.