ਅਥਰਵਵੇਦ · ਸੂਕਤ 6.52

6.52.1

उत्सूर्यो दिव एति पुरो रक्षांसि निजूर्वन् ।
आदित्यः पर्वतेभ्यो विश्वदृष्टो अदृष्टहा ॥ ६.५२.१ ॥

ਸੂਰਜ ਅਸਮਾਨ ਤੋਂ ਉੱਪਰ ਉੱਠ ਕੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਰਾਕਸ਼ਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ। ਆਦਿਤਯ ਪਰਬਤਾਂ ਤੋਂ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਸਭ ਦਾ ਦਿਸਣ ਵਾਲਾ, ਅਣਦਿੱਖੇ ਵੈਰੀਆਂ ਦਾ ਨਾਸ਼ਕ।

नि गावो गोष्ठे असदन् नि मृगासो अविक्षत ।
न्यूर्मयो नदीनां न्यदृष्टा अलिप्सत ॥ ६.५२.२ ॥

ਗਾਵਾਂ ਗੋਹਾਲ ਵਿੱਚ ਬੈਠ ਗਈਆਂ; ਹਿਰਨ ਵੀ ਹੇਠਾਂ ਲੇਟ ਗਏ। ਜਿਵੇਂ ਨਦੀਆਂ ਦੀਆਂ ਲਹਿਰਾਂ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਤਿਵੇਂ ਅਣਦਿੱਖੇ (ਵੈਰੀ) ਠਹਿਰ ਗਏ।

आयुर्ददं विपश्चितं श्रुतां कण्वस्य वीरुधम् ।
आभारिषं विश्वभेषजीमस्यादृष्टान् नि शमयत् ॥ ६.५२.३ ॥

ਉਮਰ ਦੇਣ ਵਾਲੀ, ਗਿਆਨੀ, ਕੰਵ ਦੀ ਮਸ਼ਹੂਰ ਔਸ਼ਧੀ-ਵੇਲ ਮੈਂ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹਾਂ; ਉਹ ਸਰਬ-ਰੋਗ ਔਸ਼ਧੀ ਹੈ। ਇਹ ਅਣਦਿੱਖਿਆਂ (ਰੋਗਾਂ/ਵੈਰੀਆਂ) ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤ ਕਰੇ।