અથર્વવેદ · સૂક્ત 6.99

6.99.1

अभि त्वेन्द्र वरिमतः पुरा त्वांहूरणाद्धुवे ।
ह्वयाम्युग्रं चेत्तारं पुरुणामानमेकजम् ॥ ६.९९.१ ॥

હે ઇન્દ્ર, દૂરથી, પૂર્વે, સંકટમાંથી હું તને પોકારું છું. ઉગ્ર, તારક, બહુનામી, એકજાત એવા તને હું બોલાવું છું.

यो अद्य सेन्यो वधो जिघांसन् न उदीरते ।
इन्द्रस्य तत्र बाहू समन्तं परि दद्मः ॥ ६.९९.२ ॥

આજે સેનાનો પ્રહાર અમને મારવાની ઇચ્છાથી ઊઠાવાય છે, ત્યાં અમે ઇન્દ્રના બે બાહુઓ ચોતરફ મૂકીએ છીએ.

परि दद्म इन्द्रस्य बाहू समन्तं त्रातुस्त्रायतां नः ।
देव सवितः सोम राजन्त्सुमनसं मा कृणु स्वस्तये ॥ ६.९९.३ ॥

અમે ઇન્દ્રના બે બાહુઓ ચોતરફ મૂકીએ છીએ; રક્ષક અમારું રક્ષણ કરે. હે દેવ સવિતા, હે રાજા સોમ, કલ્યાણ માટે મને સુમનસ્ક કરો.