Atharvaveda · Sūkta 6.99

6.99.1

अभि त्वेन्द्र वरिमतः पुरा त्वांहूरणाद्धुवे ।
ह्वयाम्युग्रं चेत्तारं पुरुणामानमेकजम् ॥ ६.९९.१ ॥

O Indra, von fern, vormals, aus der Not rufe ich dich an. Ich rufe dich, den gewaltigen Retter, vielnamigen, Einzelgeborenen.

यो अद्य सेन्यो वधो जिघांसन् न उदीरते ।
इन्द्रस्य तत्र बाहू समन्तं परि दद्मः ॥ ६.९९.२ ॥

Heute, wo die Schläge des Heeres erhoben werden, uns töten wollend, dort legen wir Indras beide Arme ringsum.

परि दद्म इन्द्रस्य बाहू समन्तं त्रातुस्त्रायतां नः ।
देव सवितः सोम राजन्त्सुमनसं मा कृणु स्वस्तये ॥ ६.९९.३ ॥

Wir legen Indras beide Arme ringsum; der Beschützer schütze uns. O Gott Savitṛ, o König Soma, mache mich wohlgesinnt zum Heil.