ଅଥର୍ବବେଦ · ସୂକ୍ତ 6.99

6.99.1

अभि त्वेन्द्र वरिमतः पुरा त्वांहूरणाद्धुवे ।
ह्वयाम्युग्रं चेत्तारं पुरुणामानमेकजम् ॥ ६.९९.१ ॥

ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଦୂରରୁ, ପୂର୍ବକାଳରୁ, ସଙ୍କଟରୁ ମୁଁ ତୁମକୁ ଡାକେ। ଉଗ୍ର, ତାରକ, ବହୁନାମା, ଏକଜ ତୁମକୁ ମୁଁ ଆହ୍ୱାନ କରେ।

यो अद्य सेन्यो वधो जिघांसन् न उदीरते ।
इन्द्रस्य तत्र बाहू समन्तं परि दद्मः ॥ ६.९९.२ ॥

ଆଜି ଯେଉଁ ସେନାର ପ୍ରହାର ଆମକୁ ବଧ କରିବା ଇଚ୍ଛାରେ ଉଠାଯାଏ, ସେଠାରେ ଆମେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଦୁଇ ବାହୁ ଚାରିପାଖେ ରଖୁ।

परि दद्म इन्द्रस्य बाहू समन्तं त्रातुस्त्रायतां नः ।
देव सवितः सोम राजन्त्सुमनसं मा कृणु स्वस्तये ॥ ६.९९.३ ॥

ଆମେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଦୁଇ ବାହୁ ଚାରିପାଖେ ରଖୁ; ରକ୍ଷକ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ହେ ଦେବ ସବିତା, ହେ ରାଜା ସୋମ, କଲ୍ୟାଣ ପାଇଁ ମୋତେ ସୁମନା କର।