અથર્વવેદ · સૂક્ત 7.114

7.114.1

इदमुग्राय बभ्रवे नमो यो अक्षेषु तनूवशी ।
घृतेन कलिं शिक्षामि स नो मृडातीदृशे ॥ ७.११४.१ ॥

આ નમસ્કાર ઉગ્ર, કથ્થઈ (અગ્નિ)ને છે; જે પાસાઓમાં પોતાના શરીરને વશ રાખે છે તેને. ઘીથી હું કલિને શિક્ષા આપું છું; તે આવી સ્થિતિમાં આપણા પર કૃપા કરે.

घृतमप्सराभ्यो वह त्वमग्ने पांसून् अक्षेभ्यः सिकता अपश्च ।
यथाभागं हव्यदातिं जुषाणा मदन्ति देवा उभयानि हव्या ॥ ७.११४.२ ॥

હે અગ્નિ, અપ્સરાઓ માટે ઘી લાવ; પાસાઓ માટે ધૂળ, રેતી અને પાણી. દરેકના ભાગ પ્રમાણે હવિનું દાન સ્વીકારીને દેવો બંને પ્રકારની હવિથી આનંદ પામે છે.

अप्सरसः सधमादं मदन्ति हविर्धानमन्तरा सूर्यं च ।
ता मे हस्तौ सं सृजन्तु घृतेन सपत्नं मे कितवं रन्धयन्तु ॥ ७.११४.३ ॥

હવિર્ધાન અને સૂર્યની વચ્ચે સહભોજનમાં અપ્સરાઓ આનંદ કરે છે. તેઓ મારા બંને હાથ એકઠા કરીને ચલાવે; ઘીથી મારા શત્રુ જુગારીને વશ કરે.

आदिनवं प्रतिदीव्ने घृतेनास्मामभि क्षर ।
वृक्षमिवाशन्या जहि यो अस्मान् प्रतिदीव्यति ॥ ७.११४.४ ॥

ઘીથી નવીનને અમારા પર વહાવો. જે અમારી સામે રમે છે તેને વીજળીથી વૃક્ષની જેમ પાડી દો.

यो नो द्युवे धनमिदं चकार यो अक्षाणां ग्लहनं शेषणं च ।
स नो देवो हविरिदं जुषाणो गन्धर्वेभिः सधमादं मदेम ॥ ७.११४.५ ॥

જેણે આપણા માટે આ જુગારનું ધન બનાવ્યું, પાસાના જીત-હાર સર્જ્યા, તે દેવ આ હવિ સ્વીકારીને ગંધર્વો સાથેના સહભોજનમાં આપણે આનંદ કરીએ.

संवसव इति वो नामधेयमुग्रंपश्या राष्ट्रभृतो ह्यक्षाः ।
तेभ्यो व इन्दवो हविषा विधेम वयं स्याम पतयो रयीणाम् ॥ ७.११४.६ ॥

'સંવસવ' એ તમારું નામ છે; ઉગ્ર દૃષ્ટિવાળા, રાષ્ટ્રનું પોષણ કરનારા પાસા તમે છો. તમારા માટે, સોમબિંદુઓ, હવિથી અમે પૂજા કરીએ; અમે ધનના સ્વામી થઈએ.

देवान् यन् नाथितो हुवे ब्रह्मचर्यं यदूषिम ।
अक्षान् यद्बभ्रून् आलभे ते नो मृडन्त्वीदृशे ॥ ७.११४.७ ॥

સંકટમાં પડીને હું દેવોને બોલાવું છું. અમે પાળેલા બ્રહ્મચર્ય માટે, અને હું હાથમાં લઉં છું તે કથ્થઈ પાસાઓ માટે, આવી સ્થિતિમાં તેઓ અમારા પર કૃપા કરો.