Vedyatra वेदयात्रा
தேடு

அதர்வ வேதம் · சூக்தம் 7.114

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

சொற்பொருளுடன் படிக்க

7.114.1

इदमुग्राय बभ्रवे नमो यो अक्षेषु तनूवशी ।
घृतेन कलिं शिक्षामि स नो मृडातीदृशे ॥ ७.११४.१ ॥

இந்த வணக்கம் உக்கிரமான, பழுப்பு நிறமுள்ள (அக்னி)க்கு; பகடையில் தன் உடலை அடக்குபவனுக்கு. நெய்யால் நான் கலியைப் பயிற்றுவிக்கிறேன்; அவன் இத்தகைய நிலையில் நமக்கு அருள்புரியட்டும்.

7.114.2

घृतमप्सराभ्यो वह त्वमग्ने पांसून् अक्षेभ्यः सिकता अपश्च ।
यथाभागं हव्यदातिं जुषाणा मदन्ति देवा उभयानि हव्या ॥ ७.११४.२ ॥

ஓ அக்னியே, அப்சரஸ்களுக்கு நெய்யைக் கொண்டு வா; பகடைகளுக்கு தூசியையும், மணலையும், நீரையும். அவரவர் பங்குக்கேற்ப ஹவிர் படையலை ஏற்கும் தேவர்கள் இரண்டு வகை ஹவிஸ்களாலும் மகிழ்கின்றனர்.

7.114.3

अप्सरसः सधमादं मदन्ति हविर्धानमन्तरा सूर्यं च ।
ता मे हस्तौ सं सृजन्तु घृतेन सपत्नं मे कितवं रन्धयन्तु ॥ ७.११४.३ ॥

அப்சரஸ்கள் ஹவிர்தானத்திற்கும் சூரியனுக்கும் இடையில் சகபோஜனத்தில் மகிழ்கின்றனர். அவை என் இரு கைகளையும் ஒன்றிணைத்து இயக்கட்டும்; நெய்யால் என் எதிரியான சூதாடியை அடக்கட்டும்.

7.114.4

आदिनवं प्रतिदीव्ने घृतेनास्मामभि क्षर ।
वृक्षमिवाशन्या जहि यो अस्मान् प्रतिदीव्यति ॥ ७.११४.४ ॥

நெய்யால் புதிதாக எங்கள் மீது பொழிவாயாக. எங்களுக்கு எதிராக ஆடுபவனை இடியால் மரத்தைப் போல வீழ்த்துவாயாக.

7.114.5

यो नो द्युवे धनमिदं चकार यो अक्षाणां ग्लहनं शेषणं च ।
स नो देवो हविरिदं जुषाणो गन्धर्वेभिः सधमादं मदेम ॥ ७.११४.५ ॥

நமக்காக இந்த சூதாட்டச் செல்வத்தை உண்டாக்கியவனும், பகடைகளின் வெற்றியையும் தோல்வியையும் உண்டாக்கியவனுமான அந்தத் தேவன் இந்த ஹவிசை ஏற்று, கந்தர்வர்களுடன் சகபோஜனத்தில் நாம் மகிழ்வோமாக.

7.114.6

संवसव इति वो नामधेयमुग्रंपश्या राष्ट्रभृतो ह्यक्षाः ।
तेभ्यो व इन्दवो हविषा विधेम वयं स्याम पतयो रयीणाम् ॥ ७.११४.६ ॥

'சம்வசவ' என்பது உங்கள் பெயர்; உக்கிரமாகப் பார்ப்பவர்களே, நாட்டைப் போஷிக்கும் பகடைகளே. உங்களுக்காக, சோமத் துளிகளே, ஹவிசால் நாங்கள் வழிபடுவோம்; நாங்கள் செல்வங்களுக்கு அதிபதிகளாக இருப்போமாக.

7.114.7

देवान् यन् नाथितो हुवे ब्रह्मचर्यं यदूषिम ।
अक्षान् यद्बभ्रून् आलभे ते नो मृडन्त्वीदृशे ॥ ७.११४.७ ॥

துன்பத்தில் தவித்து நான் தேவர்களை அழைக்கிறேன். நாங்கள் கடைப்பிடித்த பிரம்மசரியத்தையும், நான் கையில் எடுக்கும் பழுப்பு நிறப் பகடைகளையும் முன்னிட்டு, இத்தகைய நிலையில் அவர்கள் எங்களுக்கு அருள்புரியட்டும்.