ಅಥರ್ವವೇದ · ಸೂಕ್ತ 7.58

7.58.1

तिरश्चिराजेरसितात्पृदाकोः परि संभृतम् ।
तत्कङ्कपर्वणो विषमियं वीरुदनीनशत् ॥ ७.५८.१ ॥

ಅಡ್ಡಾಗಿ ಚಲಿಸುವ ಹಾವು, ಕಪ್ಪು ಪೃದಾಕುವಿನಿಂದ ಸಂಗ್ರಹವಾದ ವಿಷವನ್ನು, ಕಂಕ ಪಕ್ಷಿಯ ಕೀಲಿನಲ್ಲಿರುವ ಆ ವಿಷವನ್ನು ಈ ಔಷಧಿ ನಾಶಮಾಡಿತು.

इयं वीरुन् मधुजाता मधुश्चुन् मधुला मधूः ।
सा विह्रुतस्य भेषज्यथो मशकजम्भनी ॥ ७.५८.२ ॥

ಈ ಔಷಧಿ ಜೇನಿನಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ್ದು, ಜೇನು ಸುರಿಸುವುದು, ಮಧುರವಾದುದು, ಮಧುರ. ಅದು ವಿಷದಿಂದ ಬಾಗಿದವನಿಗೆ ಔಷಧ; ಸೊಳ್ಳೆಯ ಕಡಿತವನ್ನೂ ನಾಶಮಾಡುತ್ತದೆ.

यतो दष्टं यतो धीतं ततस्ते निर्ह्वयामसि ।
अर्भस्य तृप्रदंशिनो मशकस्यारसं विषम् ॥ ७.५८.३ ॥

ಎಲ್ಲಿ ಕಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟಿತೋ, ಎಲ್ಲಿ ಚುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟಿತೋ, ಅಲ್ಲಿಂದ ನಿನ್ನ ವಿಷವನ್ನು ನಾವು ಕರೆದು ಹೊರತೆಗೆಯುತ್ತೇವೆ — ಚಿಕ್ಕ, ಕಡಿಯುವ ಸೊಳ್ಳೆಯ ರಸಹೀನ ವಿಷವನ್ನು.

अयं यो वक्रो विपरुर्व्यङ्गो मुखानि वक्रा वृजिना कृणोषि ।
तानि त्वं ब्रह्मणस्पते इषीकामिव सं नमः ॥ ७.५८.४ ॥

ಈ ವಕ್ರ, ಕೀಲು ಬಿಟ್ಟವ, ಅಂಗವೈಕಲ್ಯವುಳ್ಳವನು ವಕ್ರ, ದುಷ್ಟ ಮುಖಗಳನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾನೆ — ಓ ಬ್ರಹ್ಮಣಸ್ಪತಿ, ಅವುಗಳನ್ನು ಜೊಂಡಿನಂತೆ ಬಗ್ಗಿಸು.

अरसस्य शर्कोटस्य नीचीनस्योपसर्पतः ।
विषं ह्यस्यादिष्यथो एनमजीजभम् ॥ ७.५८.५ ॥

ರಸಹೀನ ಶರ್ಕೋಟದ, ಕೆಳಗೆ ಮಲಗಿ ಸಮೀಪ ತೆವಳುವವನ ವಿಷವನ್ನು ನಾನು ತೆಗೆದಿದ್ದೇನೆ; ಇವನನ್ನೂ ದುರ್ಬಲಗೊಳಿಸಿದ್ದೇನೆ.

न ते बाह्वोर्बलमस्ति न शीर्षे नोत मध्यतः ।
अथ किं पापयाऽमुया पुच्छे बिभर्ष्यर्भकम् ॥ ७.५८.६ ॥

ನಿನ್ನ ತೋಳುಗಳಲ್ಲಿ ಬಲವಿಲ್ಲ, ತಲೆಯಲ್ಲೂ ಇಲ್ಲ, ಮಧ್ಯದಲ್ಲೂ ಇಲ್ಲ. ಹಾಗಿದ್ದರೆ ಆ ಪಾಪದ ಬಾಲದಿಂದ ಈ ಚಿಕ್ಕವನನ್ನು ಏಕೆ ಹೊತ್ತಿರುವೆ?

अदन्ति त्वा पिपीलिका वि वृश्चन्ति मयूर्यः ।
सर्वे भल ब्रवाथ शार्कोटमरसं विषम् ॥ ७.५८.७ ॥

ಇರುವೆಗಳು ನಿನ್ನನ್ನು ಕಚ್ಚುತ್ತವೆ, ಚೇಳುಗಳು ಚುಚ್ಚುತ್ತವೆ. ಓ ಎಲ್ಲರೇ, ಹೇಳಿ—ಶಾರ್ಕೋಟನ ವಿಷ ರಸಹೀನವಾಗಲಿ.

य उभाभ्यां प्रहरसि पुच्छेन चास्येन च ।
आस्ये न ते विषं किमु ते पुच्छधावसत् ॥ ७.५८.८ ॥

ನೀನು ಎರಡರಿಂದಲೂ ಹೊಡೆಯುತ್ತೀಯೆ—ಬಾಲದಿಂದಲೂ ಬಾಯಿಂದಲೂ. ಬಾಯಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ವಿಷವಿಲ್ಲ; ಹಾಗಾದರೆ ನಿನ್ನ ಬಾಲದಲ್ಲಿ ಹರಿಯುವುದೇನು?