அதர்வ வேதம் · சூக்தம் 7.58

7.58.1

तिरश्चिराजेरसितात्पृदाकोः परि संभृतम् ।
तत्कङ्कपर्वणो विषमियं वीरुदनीनशत् ॥ ७.५८.१ ॥

குறுக்காக ஊரும் பாம்பிடமிருந்தும், கரிய பிருதாகுவிடமிருந்தும் சேர்ந்த விஷத்தை, கங்கப் பறவையின் மூட்டிலுள்ள அந்த விஷத்தை இந்த மூலிகை அழித்தது.

इयं वीरुन् मधुजाता मधुश्चुन् मधुला मधूः ।
सा विह्रुतस्य भेषज्यथो मशकजम्भनी ॥ ७.५८.२ ॥

இந்த மூலிகை தேனில் பிறந்தது, தேனைச் சொட்டுவது, இனிமை தருவது, இனியது. அவள் விஷத்தால் வளைந்தவனுக்கு மருந்து; கொசுக்கடியையும் அழிக்கிறாள்.

यतो दष्टं यतो धीतं ततस्ते निर्ह्वयामसि ।
अर्भस्य तृप्रदंशिनो मशकस्यारसं विषम् ॥ ७.५८.३ ॥

எங்கு கடிக்கப்பட்டதோ, எங்கு குத்தப்பட்டதோ, அங்கிருந்து உன் விஷத்தை நாங்கள் அழைத்து வெளியேற்றுகிறோம் — சிறிய, கடிக்கும் கொசுவின் சாறற்ற விஷத்தை.

अयं यो वक्रो विपरुर्व्यङ्गो मुखानि वक्रा वृजिना कृणोषि ।
तानि त्वं ब्रह्मणस्पते इषीकामिव सं नमः ॥ ७.५८.४ ॥

இந்த வளைந்த, மூட்டுகள் பிரிந்த, உறுப்பு சிதைந்தவன் வளைந்த, தீய வாய்களை உண்டாக்குகிறான் — பிரம்மணஸ்பதியே, அவற்றை நாணல் போல வளைத்து விடு.

अरसस्य शर्कोटस्य नीचीनस्योपसर्पतः ।
विषं ह्यस्यादिष्यथो एनमजीजभम् ॥ ७.५८.५ ॥

சாறற்ற சர்கோடத்தின், தாழ்ந்து கிடந்து அருகில் ஊர்வதின் விஷத்தை நான் எடுத்துவிட்டேன்; இவனையும் சோர்வடையச் செய்தேன்.

न ते बाह्वोर्बलमस्ति न शीर्षे नोत मध्यतः ।
अथ किं पापयाऽमुया पुच्छे बिभर्ष्यर्भकम् ॥ ७.५८.६ ॥

உன் கைகளில் பலம் இல்லை, தலையிலும் இல்லை, நடுவிலும் இல்லை. அப்படியானால் அந்த பாவமான வாலால் இந்தச் சிறியவனை ஏன் சுமக்கிறாய்?

अदन्ति त्वा पिपीलिका वि वृश्चन्ति मयूर्यः ।
सर्वे भल ब्रवाथ शार्कोटमरसं विषम् ॥ ७.५८.७ ॥

எறும்புகள் உன்னைக் கடிக்கின்றன, தேள்கள் கொட்டுகின்றன. ஓ அனைவரே, பேசுங்கள்—சார்கோடனின் விஷம் சாறற்றதாகட்டும்.

य उभाभ्यां प्रहरसि पुच्छेन चास्येन च ।
आस्ये न ते विषं किमु ते पुच्छधावसत् ॥ ७.५८.८ ॥

நீ இரண்டினாலும் தாக்குகிறாய்—வாலினாலும் வாயினாலும். வாயில் உன் விஷம் இல்லை; அப்படியானால் உன் வாலில் ஓடுவது என்ன?