अथर्ववेद · सूक्त 7.86

7.86.1

पूर्वापरं चरतो माययैतौ शिशू क्रीडन्तौ परि यातोऽर्णवम् ।
विश्वान्यो भुवना विचष्ट ऋतूंँरन्यो विदधज्जायसे नवः ॥ ७.८६.१ ॥

पूर्व आणि पश्चिमेकडे मायेने संचार करणारी ही दोन बालके खेळत समुद्राभोवती फिरतात. एक सर्व भुवने पाहतो; दुसरा ऋतूंची रचना करीत नवा होऊन जन्म घेतो.

नवोनवो भवसि जायमानोऽह्नां केतुरुषसामेष्यग्रम् ।
भागं देवेभ्यो वि दधास्यायन् प्र चन्द्रमस्तिरसे दीर्घमायुः ॥ ७.८६.२ ॥

तू वारंवार नवा होऊन जन्मतोस. दिवसांचा ध्वज तू, उषांच्या पुढे जातोस. हे चंद्रा, जाताना देवांना त्यांचा भाग वाटतोस आणि दीर्घ आयुष्य विस्तारतोस.

सोमस्यांशो युधां पतेऽनूनो नाम वा असि ।
अनूनं दर्श मा कृधि प्रजया च धनेन च ॥ ७.८६.३ ॥

हे युद्धांच्या स्वामी, तू सोमाचा अंश आहेस; नावानेही 'अनून' (कमतरता नसलेला) आहेस. मला कमतरता नसलेला दर्श कर, संतती आणि धनाने.

दर्शोऽसि दर्शतोऽसि समग्रोऽसि समन्तः ।
समग्रः समन्तो भूयासं गोभिरश्वैः प्रजया पशुभिर्गृहैर्धनेन ॥ ७.८६.४ ॥

तू दर्श आहेस; पाहण्यायोग्य आहेस; तू परिपूर्ण आहेस, सर्वथा परिपूर्ण आहेस. मी परिपूर्ण व सर्वांगीण व्हावे — गायी, घोडे, संतती, पशू, घरे आणि धनासह.

योऽस्मान् द्वेष्टि यं वयं द्विष्मस्तस्य त्वं प्राणेना प्यायस्व ।
आ वयं प्यासिषीमहि गोभिरश्वैः प्रजया पशुभिर्गृहैर्धनेन ॥ ७.८६.५ ॥

जो आमचा द्वेष करतो, ज्याचा आम्ही द्वेष करतो, त्याला तू प्राणाने भरून टाक. आम्ही गायी, घोडे, संतती, पशू, घरे आणि धनाने भरलेले व्हावे.

यं देवा अंशुमाप्याययन्ति यमक्षितमक्षिता भक्षयन्ति ।
तेनास्मान् इन्द्रो वरुणो बृहस्पतिरा प्याययन्तु भुवनस्य गोपाः ॥ ७.८६.६ ॥

देव ज्या अंशाची वाढ करतात, अक्षित ज्या अक्षयाचे सेवन करतात, त्याद्वारे जगाचे रक्षक इंद्र, वरुण आणि बृहस्पती आम्हाला पुष्ट करोत.