અથર્વવેદ · સૂક્ત 7.88

7.88.1

अप्सु ते राजन् वरुण गृहो हिरण्ययो मितः ।
ततो धृतव्रतो राजा सर्वा धामानि मुञ्चतु ॥ ७.८८.१ ॥

હે રાજા વરુણ, જળમાં તારું સોનાનું ઘર સ્થિર છે. ત્યાંથી વ્રત ધારણ કરનાર રાજા સર્વ સ્થાનોને મુક્ત કરે.

दाम्नोदाम्नो राजन्न् इतो वरुण मुञ्च नः ।
यदापो अघ्न्या इति वरुणेति यदूचिम ततो वरुण मुञ्च नः ॥ ७.८८.२ ॥

હે રાજા વરુણ, દરેક બંધનમાંથી અહીંથી અમને મુક્ત કર. 'અઘ્ન્યા આપઃ' અને 'વરુણ' એમ અમે જે કહ્યું, તેમાંથી, હે વરુણ, અમને મુક્ત કર.

उदुत्तमं वरुण पाशमस्मदवाधमं वि मध्यमं श्रथाय ।
अधा वयमादित्य व्रते तवानागसो अदितये स्याम ॥ ७.८८.३ ॥

હે વરુણ, અમારાથી ઉપરનો, નીચેનો અને મધ્યનો પાશ ઢીલો કર. પછી, હે આદિત્ય, અમે તારા વ્રતમાં નિર્દોષ થઈને અદિતિના થઈએ.

प्रास्मत्पाशान् वरुण मुञ्च सर्वान् य उत्तमा अधमा वारुणा ये ।
दुष्वप्न्यं दुरितं नि ष्वास्मदथ गछेम सुकृतस्य लोकम् ॥ ७.८८.४ ॥

હે વરુણ, અમારાથી ઉપરના, નીચેના, વરુણના સર્વ પાશ મુક્ત કર. દુઃસ્વપ્ન અને દુરિતને અમારાથી દૂર ફેંક. પછી અમે સુકૃતના લોકમાં જઈએ.