Atharvaveda · Sūkta 9.14
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
9.14.1
अस्य वामस्य पलितस्य होतुस्तस्य भ्राता मध्यमो अस्त्यश्नः ।
तृतीयो भ्राता घृतपृष्ठो अस्यात्रापश्यं विश्पतिं सप्तपुत्रम् ॥ ९.१४.१ ॥
De este Vāmaḥ, sacerdote encanecido, su hermano del medio es el que come; su tercer hermano tiene el lomo de manteca. Aquí vi al señor de los clanes que tiene siete hijos.
9.14.2
सप्त युञ्जन्ति रथमेकचक्रमेको अश्वो वहति सप्तनामा ।
त्रिनाभि चक्रमजरमनर्वं यत्रेमा विश्वा भुवनाधि तस्थुः ॥ ९.१४.२ ॥
Siete lo uncen al carro de una sola rueda, y un solo caballo de siete nombres lo arrastra. Una rueda de tres cubos, sin vejez e incansable, sobre la cual descansan todos estos mundos.
9.14.3
इमं रथमधि ये सप्त तस्थुः सप्तचक्रं सप्त वहन्त्यश्वाः ।
सप्त स्वसारो अभि सं नवन्त यत्र गवां निहिता सप्त नाम ॥ ९.१४.३ ॥
Los siete que se yerguen sobre este carro: un carro de siete ruedas llevado por siete caballos. Siete hermanas se inclinan juntas, donde están colocados los siete nombres de las vacas.
9.14.4
को ददर्श प्रथमं जायमानमस्थन्वन्तं यदनस्था बिभर्ति ।
भूम्या असुरसृगात्मा क्व स्वित्को विद्वांसमुप गात्प्रष्टुमेतत् ॥ ९.१४.४ ॥
¿Quién vio primero al que tiene huesos naciendo? ¿Qué sostienen los sin huesos? ¿Dónde está el ánimo de sangre-fluyente de la tierra? ¿Quién irá al sabio a preguntar esto?
9.14.5
इह ब्रवीतु य ईमङ्ग वेदास्य वामस्य निहितं पदं वेः ।
शीर्ष्णः क्षीरं दुह्रते गावो अस्य वव्रिं वसाना उदकं पदाऽपुः ॥ ९.१४.५ ॥
Que aquí lo diga quien sabe, amigo: ¿dónde está colocada la morada del ave de este Vāma? De su cabeza ordeñan las vacas leche; vestidas con su piel, alcanzan el agua con el pie.
9.14.6
पाकः पृछामि मनसाऽविजानन् देवानामेना निहिता पदानि ।
वत्से बष्कयेऽधि सप्त तन्तून् वि तत्निरे कवय ओतवा उ ॥ ९.१४.६ ॥
En mi sencillez, sin saber, pregunto con la mente: ¿dónde están colocados estos pasos de los dioses? Para el ternero, sobre la vaca que da leche, los videntes tendieron siete hilos para tejer.
9.14.7
अचिकित्वांस्चिकितुषश्चिदत्र कवीन् पृछामि विद्वनो न विद्वान् ।
वि यस्तस्तम्भ षटिमा रजांस्यजस्य रूपे किमपि स्विदेकम् ॥ ९.१४.७ ॥
Sin saber, pregunto aquí a los videntes que saben, como el que no sabe pregunta al sabio. ¿Quién sostuvo separadas estas seis regiones? En la forma del no nacido, eso es algo único.
9.14.8
माता पितरमृत आ बभाजऽधीत्यग्रे मनसा सं हि जग्मे ।
सा बीभत्सुर्गर्भरसा निविद्धा नमस्वन्त इदुपवाकमीयुः ॥ ९.१४.८ ॥
La madre, sin el orden ritual, dividió primero al padre con la mente, y ambos se unieron. Ella, temible, llena de la esencia del embrión, fue puesta en su lugar; sólo los reverentes llegaron a aquella invocación.
9.14.9
युक्ता मातासिद्धुरि दक्षिणाया अतिष्ठद्गर्भो वृजनीष्वन्तः ।
अमीमेद्वत्सो अनु गामपश्यद्विश्वरूप्यं त्रिषु योगनेषु ॥ ९.१४.९ ॥
La madre uncida fue puesta junto al océano hacia el lado del don del sur; el embrión permaneció dentro de los lugares de carga. El ternero, siguiendo a la vaca, contempló lo de todas las formas en los tres lugares de unión.
9.14.10
तिस्रो मतॄस्त्रीन् पितॄन् बिभ्रदेक उर्ध्वस्तस्थौ नेमव ग्लापयन्त ।
मन्त्रयन्ते दिवो अमुष्य पृष्ठे विश्वविदो वाचमविश्वविन्नाम् ॥ ९.१४.१० ॥
Uno, sosteniendo tres madres y tres padres, se mantuvo erguido; los de abajo lo debilitaban sin cesar. Sobre el lomo de aquel cielo, los omniscientes deliberan sobre la palabra, que no es omnisciente, sólo un nombre.
9.14.11
पञ्चारे चक्रे परिवर्तमाने यस्मिन्न् आतस्थुर्भुवनानि विश्वा ।
तस्य नाक्षस्तप्यते भूरिभारः सनादेव न छिद्यते सनाभिः ॥ ९.१४.११ ॥
Sobre la rueda giratoria de cinco radios, en la que se sostienen todos los mundos, su eje se calienta bajo gran carga; pero con su cubo nunca se rompe desde antiguo.
9.14.12
पञ्चपादं पितरं द्वादशाकृतिं दिव आहुः परे अर्धे पुरीषिणम् ।
अथेमे अन्य उपरे विचक्षणे सप्तचक्रे षडर आहुरर्पितम् ॥ ९.१४.१२ ॥
Llaman padre de cinco pies y doce formas, lleno de aguas, a la mitad lejana del cielo; y aquellos otros sabios de arriba dicen que está fijado a un (carro) de siete ruedas y seis radios.
9.14.13
द्वादशारं नहि तज्जराय वर्वर्ति चक्रं परि द्यामृतस्य ।
आ पुत्रा अग्ने मिथुनासो अत्र सप्त शतानि विंशतिश्च तस्थुः ॥ ९.१४.१३ ॥
Aquella rueda de doce radios no gira para la decadencia; gira alrededor del cielo del orden (ṛta). Oh Agni, aquí están en pareja setecientos veinte hijos.
9.14.14
सनेमि चक्रमजरं वि ववृत उत्तानायां दश युक्ता वहन्ति ।
सूर्यस्य चक्षू रजसैत्यावृतं यस्मिन्न् आतस्थुर्भुवनानि विश्वा ॥ ९.१४.१४ ॥
La rueda imperecedera ha girado con su aro; en la (vasija) puesta boca abajo, diez (caballos) uncidos la arrastran. Los ojos del sol llegan envueltos en el aire (rajas), sobre el cual se sostienen todos los mundos.
9.14.15
स्त्रियः सतीस्तामु मे पुंसः आहुः पश्यदक्षण्वान्न् वि चेतदन्धः ।
कविर्यः पुत्रः स ईमा चिकेत यस्ता विजानात्स पितुष्पितासत् ॥ ९.१४.१५ ॥
Aunque son mujeres, ellos las llaman hombres para mí; el que tiene ojos ve, el ciego no percibe. El hijo del sabio que las conoce —él sería en verdad el padre de su padre.
9.14.16
साकंजानां सप्तथमाहुरेकजं षडिद्यमा ऋषयो देवजा इति ।
तेषामिष्टानि विहितानि धामश स्थात्रे रेजन्ते विकृतानि रूपशः ॥ ९.१४.१६ ॥
Entre los nacidos juntos llaman al séptimo el nacido solo; seis son los Yamas, los videntes nacidos de los dioses. Sus cosas deseadas y dispuestas, transformadas forma por forma según sus moradas, tiemblan en lo estable.
9.14.17
अवः परेण पर एना अवरेण पदा वत्सं बिभ्रती गौरुदस्थात् ।
सा कद्रीची कं स्विदर्धं परागात्क्व स्वित्सूते नहि यूथे अस्मिन् ॥ ९.१४.१७ ॥
De abajo arriba y de arriba abajo, por este lugar, la vaca que lleva a su ternero se levantó. Volviéndose hacia atrás, ¿adónde fue a la mitad? ¿Dónde pare? No en esta manada.
9.14.18
अवः परेण पितरं यो अस्य वेदावः परेण पर एनावरेण ।
कवीयमानः क इह प्र वोचद्देवं मनः कुतो अधि प्रजातम् ॥ ९.१४.१८ ॥
De abajo arriba, quien conozca a su padre, de abajo arriba, de arriba abajo por este lugar. ¿Quién, siendo vidente, lo proclamaría aquí? ¿De dónde nació la mente divina?
9.14.19
ये अर्वाञ्चस्तामु पराच आहुर्ये पराञ्चस्तामु अर्वाच आहुः ।
इन्द्रश्च या चक्रथुः सोम तानि धुरा न युक्ता रजसो वहन्ति ॥ ९.१४.१९ ॥
Los que se llaman vueltos hacia acá y los que se llaman vueltos hacia allá, a esos mismos llaman los vueltos hacia acá. Oh Soma, lo que hicisteis tú e Indra lleva el aire como ejes uncidos.
9.14.20
द्वा सुपर्णा सयुजा सखाया समानं वृक्षं परि षस्वजाते ।
तयोरन्यः पिप्पलं स्वाद्वत्त्यनश्नन्न् अन्यो अभि चाकशीति ॥ ९.१४.२० ॥
Dos pájaros de hermosas alas, amigos unidos, abrazan en torno el mismo árbol. Uno de ellos come el dulce higo; el otro, sin comer, mira.
9.14.21
यस्मिन् वृक्षे मध्वदः सुपर्णा निविशन्ते सुवते चाधि विश्वे ।
तस्य यदाहुः पिप्पलं स्वाद्वग्रे तन् नोन् नशद्यः पितरं न वेद ॥ ९.१४.२१ ॥
En el árbol donde se posan las aves que comen miel y dan a luz a todo, se dice que su pippala es dulce al principio; quien no conoce al padre no puede alcanzarlo.
9.14.22
यत्रा सुपर्णा अमृतस्य भक्षमनिमेषं विदथाभिस्वरन्ति ।
एना विश्वस्य भुवनस्य गोपाः स मा धीरः पाकमत्रा विवेश ॥ ९.१४.२२ ॥
Donde las aves, sin pestañear, cantan hacia los sacrificios sobre el alimento de la inmortalidad, allí están los guardianes de todo el mundo y de todos los seres; aquel sabio entró aquí en mí, el maduro.