Atharvaveda · Sūkta 9.14
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
9.14.1
अस्य वामस्य पलितस्य होतुस्तस्य भ्राता मध्यमो अस्त्यश्नः ।
तृतीयो भ्राता घृतपृष्ठो अस्यात्रापश्यं विश्पतिं सप्तपुत्रम् ॥ ९.१४.१ ॥
Von diesem wunderbaren, ergrauten Hotar ist sein mittlerer Bruder der Esser; sein dritter Bruder hat einen Rücken aus Schmalz. Hier sah ich den Herrn der Sippen, der sieben Söhne hat.
9.14.2
सप्त युञ्जन्ति रथमेकचक्रमेको अश्वो वहति सप्तनामा ।
त्रिनाभि चक्रमजरमनर्वं यत्रेमा विश्वा भुवनाधि तस्थुः ॥ ९.१४.२ ॥
Sieben spannen einen einrädrigen Wagen an, und ein einziges Ross mit sieben Namen zieht ihn. Ein Rad mit drei Naben, unalternd und unermüdlich, auf dem alle diese Welten ruhen.
9.14.3
इमं रथमधि ये सप्त तस्थुः सप्तचक्रं सप्त वहन्त्यश्वाः ।
सप्त स्वसारो अभि सं नवन्त यत्र गवां निहिता सप्त नाम ॥ ९.१४.३ ॥
Die sieben, die auf diesem Wagen stehen — ein siebenrädriger Wagen, getragen von sieben Rossen. Sieben Schwestern verneigen sich zusammen, dort, wo die sieben Namen der Kühe niedergelegt sind.
9.14.4
को ददर्श प्रथमं जायमानमस्थन्वन्तं यदनस्था बिभर्ति ।
भूम्या असुरसृगात्मा क्व स्वित्को विद्वांसमुप गात्प्रष्टुमेतत् ॥ ९.१४.४ ॥
Wer sah zuerst das Knochenhafte geboren werden? Was tragen die Knochenlosen? Wo ist das blutströmende Selbst der Erde? Wer geht zum Wissenden und fragt dies?
9.14.5
इह ब्रवीतु य ईमङ्ग वेदास्य वामस्य निहितं पदं वेः ।
शीर्ष्णः क्षीरं दुह्रते गावो अस्य वव्रिं वसाना उदकं पदाऽपुः ॥ ९.१४.५ ॥
Der es weiß, sage es hier, Freund: Wo ist der Standort des Vogels dieses Wunderbaren niedergelegt? Aus seinem Haupt melken die Kühe Milch; in seine Haut gehüllt, erreichen sie das Wasser mit dem Fuß.
9.14.6
पाकः पृछामि मनसाऽविजानन् देवानामेना निहिता पदानि ।
वत्से बष्कयेऽधि सप्त तन्तून् वि तत्निरे कवय ओतवा उ ॥ ९.१४.६ ॥
Einfältig und nicht wissend frage ich mit dem Geist: Wo sind diese Schritte der Götter gesetzt? Für das Kalb spannten die Seher auf der milchenden Kuh sieben Fäden zum Weben aus.
9.14.7
अचिकित्वांस्चिकितुषश्चिदत्र कवीन् पृछामि विद्वनो न विद्वान् ।
वि यस्तस्तम्भ षटिमा रजांस्यजस्य रूपे किमपि स्विदेकम् ॥ ९.१४.७ ॥
Unwissend frage ich hier die kundigen Seher, wie ein Unkundiger den Kundigen fragt. Wer diese sechs Welten gestützt und auseinander festgestellt hat, in der Gestalt des Ungeborenen, das ist wahrlich ein Einziges.
9.14.8
माता पितरमृत आ बभाजऽधीत्यग्रे मनसा सं हि जग्मे ।
सा बीभत्सुर्गर्भरसा निविद्धा नमस्वन्त इदुपवाकमीयुः ॥ ९.१४.८ ॥
Die Mutter teilte den Vater, ohne ṛta, zuerst mit dem Geist; beide fanden zusammen. Sie, furchtbar, voll des Embryosaftes, wurde eingesetzt; nur die Ehrfürchtigen gelangten zu jenem Gebetsspruch.
9.14.9
युक्ता मातासिद्धुरि दक्षिणाया अतिष्ठद्गर्भो वृजनीष्वन्तः ।
अमीमेद्वत्सो अनु गामपश्यद्विश्वरूप्यं त्रिषु योगनेषु ॥ ९.१४.९ ॥
Die angejochte Mutter wurde beim Ozean nach der südlichen Gabe aufgestellt; der Embryo stand innerhalb der Tragstätten. Das Kalb, der Kuh folgend, sah das Allgestaltige an den drei Jochstätten.
9.14.10
तिस्रो मतॄस्त्रीन् पितॄन् बिभ्रदेक उर्ध्वस्तस्थौ नेमव ग्लापयन्त ।
मन्त्रयन्ते दिवो अमुष्य पृष्ठे विश्वविदो वाचमविश्वविन्नाम् ॥ ९.१४.१० ॥
Einer, drei Mütter und drei Väter tragend, stand aufrecht; die von unten schwächten ihn beständig. Auf dem Rücken jenes Himmels beraten die Allwissenden über die Rede, die selbst nicht allwissend ist, nur ein Name.
9.14.11
पञ्चारे चक्रे परिवर्तमाने यस्मिन्न् आतस्थुर्भुवनानि विश्वा ।
तस्य नाक्षस्तप्यते भूरिभारः सनादेव न छिद्यते सनाभिः ॥ ९.१४.११ ॥
Auf dem sich drehenden Rad mit fünf Speichen, auf dem alle Welten stehen, erhitzt sich seine Achse unter großer Last; doch mit ihrer Nabe bricht sie seit jeher nie.
9.14.12
पञ्चपादं पितरं द्वादशाकृतिं दिव आहुः परे अर्धे पुरीषिणम् ।
अथेमे अन्य उपरे विचक्षणे सप्तचक्रे षडर आहुरर्पितम् ॥ ९.१४.१२ ॥
Sie nennen den Vater mit fünf Füßen und zwölf Gestalten, voll von Wassern, die ferne Hälfte des Himmels; und jene anderen Weisen oben nennen ihn auf einem Rad mit sieben Rädern und sechs Speichen befestigt.
9.14.13
द्वादशारं नहि तज्जराय वर्वर्ति चक्रं परि द्यामृतस्य ।
आ पुत्रा अग्ने मिथुनासो अत्र सप्त शतानि विंशतिश्च तस्थुः ॥ ९.१४.१३ ॥
Jenes Rad mit zwölf Speichen dreht sich nicht zum Verfall; es dreht sich um den Himmel der Ordnung (ṛta). O Agni, hier stehen paarweise siebenhundertzwanzig Söhne.
9.14.14
सनेमि चक्रमजरं वि ववृत उत्तानायां दश युक्ता वहन्ति ।
सूर्यस्य चक्षू रजसैत्यावृतं यस्मिन्न् आतस्थुर्भुवनानि विश्वा ॥ ९.१४.१४ ॥
Das unvergängliche Rad hat sich mit seinem Reif gedreht; im umgestülpten (Gefäß) ziehen es zehn angespannte (Rosse). Die Augen der Sonne kommen von der Luft (rajas) umhüllt, auf der alle Welten fest stehen.
9.14.15
स्त्रियः सतीस्तामु मे पुंसः आहुः पश्यदक्षण्वान्न् वि चेतदन्धः ।
कविर्यः पुत्रः स ईमा चिकेत यस्ता विजानात्स पितुष्पितासत् ॥ ९.१४.१५ ॥
Obwohl sie Frauen sind, nennen sie sie mir zu Männern; wer Augen hat, sieht, der Blinde erkennt nicht. Der Sohn des Sehers, der sie kennt — er würde wahrlich der Vater seines Vaters sein.
9.14.16
साकंजानां सप्तथमाहुरेकजं षडिद्यमा ऋषयो देवजा इति ।
तेषामिष्टानि विहितानि धामश स्थात्रे रेजन्ते विकृतानि रूपशः ॥ ९.१४.१६ ॥
Unter den gemeinsam Geborenen nennt man den siebten den Einzelgeborenen; sechs sind die Yamas, die Seher, von Göttern geboren. Ihre erwünschten und bestimmten Dinge, nach Wohnstätten Gestalt für Gestalt verwandelt, zittern im Festen.
9.14.17
अवः परेण पर एना अवरेण पदा वत्सं बिभ्रती गौरुदस्थात् ।
सा कद्रीची कं स्विदर्धं परागात्क्व स्वित्सूते नहि यूथे अस्मिन् ॥ ९.१४.१७ ॥
Von unten nach oben und von oben nach unten, durch diesen Stand, erhob sich die Kuh, das Kalb tragend. Rückwärts gewandt, wohin ging sie zur Hälfte? Wo gebiert sie? Nicht in dieser Herde.
9.14.18
अवः परेण पितरं यो अस्य वेदावः परेण पर एनावरेण ।
कवीयमानः क इह प्र वोचद्देवं मनः कुतो अधि प्रजातम् ॥ ९.१४.१८ ॥
Von unten nach oben, wer seinen Vater kennt, von unten nach oben, von oben durch diesen Stand nach unten. Wer, ein Seher werdend, würde es hier verkünden? Der göttliche Geist, woher ist er geboren?
9.14.19
ये अर्वाञ्चस्तामु पराच आहुर्ये पराञ्चस्तामु अर्वाच आहुः ।
इन्द्रश्च या चक्रथुः सोम तानि धुरा न युक्ता रजसो वहन्ति ॥ ९.१४.१९ ॥
Die man hierher gewandt nennt und die man abgewandt nennt, eben diese nennen sie die hierher Gewandten. O Soma, was du und Indra gemacht habt, trägt die Luft wie angespannte Achsen.
9.14.20
द्वा सुपर्णा सयुजा सखाया समानं वृक्षं परि षस्वजाते ।
तयोरन्यः पिप्पलं स्वाद्वत्त्यनश्नन्न् अन्यो अभि चाकशीति ॥ ९.१४.२० ॥
Zwei schönbeschwingte, verbundene Freunde umschlingen ringsum denselben Baum. Der eine isst die süße Feige; der andere, nicht essend, schaut zu.
9.14.21
यस्मिन् वृक्षे मध्वदः सुपर्णा निविशन्ते सुवते चाधि विश्वे ।
तस्य यदाहुः पिप्पलं स्वाद्वग्रे तन् नोन् नशद्यः पितरं न वेद ॥ ९.१४.२१ ॥
Auf dem Baum, auf dem die honigessenden Vögel sich niederlassen und alles hervorbringen, heißt es, sei seine Pippala-Frucht zuerst süß; wer den Vater nicht kennt, kann sie nicht erreichen.
9.14.22
यत्रा सुपर्णा अमृतस्य भक्षमनिमेषं विदथाभिस्वरन्ति ।
एना विश्वस्य भुवनस्य गोपाः स मा धीरः पाकमत्रा विवेश ॥ ९.१४.२२ ॥
Wo die Vögel ohne zu blinzeln zu den Opfern hin über die Speise der Unsterblichkeit singen, dort sind diese die Hüter der ganzen Welt und aller Wesen; jener Weise ist hier in mich, den Gereiften, eingetreten.