ಅಥರ್ವವೇದ · ಸೂಕ್ತ 9.14
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
9.14.1
अस्य वामस्य पलितस्य होतुस्तस्य भ्राता मध्यमो अस्त्यश्नः ।
तृतीयो भ्राता घृतपृष्ठो अस्यात्रापश्यं विश्पतिं सप्तपुत्रम् ॥ ९.१४.१ ॥
ಈ ವಾಮನ, ಬೆಳ್ಳಗಾದ ಹೋತೃವಿನ ಮಧ್ಯಮ ಸಹೋದರನು ಭೋಕ್ತೃ; ಅವನ ಮೂರನೆಯ ಸಹೋದರನು ಘೃತಪೃಷ್ಠ. ಇಲ್ಲಿ ಏಳು ಮಕ್ಕಳಿರುವ ವಿಶ್ಪತಿಯನ್ನು ನಾನು ಕಂಡೆನು.
9.14.2
सप्त युञ्जन्ति रथमेकचक्रमेको अश्वो वहति सप्तनामा ।
त्रिनाभि चक्रमजरमनर्वं यत्रेमा विश्वा भुवनाधि तस्थुः ॥ ९.१४.२ ॥
ಏಳು ಮಂದಿ ಏಕಚಕ್ರ ರಥವನ್ನು ಕಟ್ಟುತ್ತಾರೆ; ಏಳು ಹೆಸರಿನ ಒಂದೇ ಅಶ್ವ ಅದನ್ನು ಹೊತ್ತೊಯ್ಯುತ್ತದೆ. ಮೂರು ನಾಭಿಯ, ಜರೆಯಿಲ್ಲದ, ಆಯಾಸವಿಲ್ಲದ ಚಕ್ರ; ಅದರ ಮೇಲೆ ಈ ಸಮಸ್ತ ಭುವನಗಳು ನಿಂತಿವೆ.
9.14.3
इमं रथमधि ये सप्त तस्थुः सप्तचक्रं सप्त वहन्त्यश्वाः ।
सप्त स्वसारो अभि सं नवन्त यत्र गवां निहिता सप्त नाम ॥ ९.१४.३ ॥
ಈ ರಥದ ಮೇಲೆ ನಿಂತಿರುವ ಏಳು ಮಂದಿ; ಏಳು ಚಕ್ರದ ರಥವನ್ನು ಏಳು ಅಶ್ವಗಳು ಹೊತ್ತೊಯ್ಯುತ್ತವೆ. ಏಳು ಸಹೋದರಿಯರು ಒಟ್ಟಾಗಿ ನಮಿಸುತ್ತಾರೆ; ಗೋವುಗಳ ಏಳು ಹೆಸರುಗಳು ಅಲ್ಲಿ ಇರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ.
9.14.4
को ददर्श प्रथमं जायमानमस्थन्वन्तं यदनस्था बिभर्ति ।
भूम्या असुरसृगात्मा क्व स्वित्को विद्वांसमुप गात्प्रष्टुमेतत् ॥ ९.१४.४ ॥
ಎಲುಬುಳ್ಳದ್ದು ಹುಟ್ಟುತ್ತಿರುವಾಗ ಮೊದಲು ಯಾರು ಕಂಡರು? ಎಲುಬಿಲ್ಲದವು ಯಾವುದನ್ನು ಧರಿಸುತ್ತವೆ? ಭೂಮಿಯ ಅಸು-ರಕ್ತ ಆತ್ಮ ಎಲ್ಲಿದೆ? ಇದನ್ನು ತಿಳಿದವನ ಬಳಿ ಹೋಗಿ ಯಾರು ಕೇಳುವರು?
9.14.5
इह ब्रवीतु य ईमङ्ग वेदास्य वामस्य निहितं पदं वेः ।
शीर्ष्णः क्षीरं दुह्रते गावो अस्य वव्रिं वसाना उदकं पदाऽपुः ॥ ९.१४.५ ॥
ಇಲ್ಲಿ ತಿಳಿದವನು ಹೇಳಲಿ, ಗೆಳೆಯ! ಈ ವಾಮನನ, ಪಕ್ಷಿಯ ಸ್ಥಾನ ಎಲ್ಲಿ ಇರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ? ಇದರ ತಲೆಯಿಂದ ಗೋವುಗಳು ಹಾಲು ಕರೆಯುತ್ತವೆ; ಇದರ ಚರ್ಮವನ್ನು ಹೊದ್ದುಕೊಂಡು ಅವು ಪಾದದಿಂದ ನೀರನ್ನು ತಲುಪುತ್ತವೆ.
9.14.6
पाकः पृछामि मनसाऽविजानन् देवानामेना निहिता पदानि ।
वत्से बष्कयेऽधि सप्त तन्तून् वि तत्निरे कवय ओतवा उ ॥ ९.१४.६ ॥
ತಿಳಿಯದ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಸರಳನಾಗಿ ಕೇಳುತ್ತೇನೆ: ದೇವತೆಗಳ ಈ ಪದಗಳು ಎಲ್ಲಿ ಇಡಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ? ಕರುವಿಗಾಗಿ ಹಾಲು ಕೊಡುವ ಹಸುವಿನ ಮೇಲೆ ಕವಿಗಳು ಏಳು ದಾರಗಳನ್ನು ನೇಯಲು ಹರಡಿದರು.
9.14.7
अचिकित्वांस्चिकितुषश्चिदत्र कवीन् पृछामि विद्वनो न विद्वान् ।
वि यस्तस्तम्भ षटिमा रजांस्यजस्य रूपे किमपि स्विदेकम् ॥ ९.१४.७ ॥
ನಾನು ಅರಿಯದವನಾಗಿದ್ದರೂ ಇಲ್ಲಿ ತಿಳಿದ ಕವಿಗಳನ್ನು ಕೇಳುತ್ತೇನೆ, ವಿದ್ವಾಂಸನನ್ನು ಅವಿದ್ವಾಂಸ ಕೇಳುವಂತೆ. ಈ ಆರು ಲೋಕಗಳನ್ನು ಯಾರು ಹಿಡಿದು ಬೇರೆಬೇರೆಯಾಗಿ ನಿಲ್ಲಿಸಿದನೋ, ಆ ಅಜನ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಅದು ಏನೋ ಒಂದೇ.
9.14.8
माता पितरमृत आ बभाजऽधीत्यग्रे मनसा सं हि जग्मे ।
सा बीभत्सुर्गर्भरसा निविद्धा नमस्वन्त इदुपवाकमीयुः ॥ ९.१४.८ ॥
ತಾಯಿ ತಂದೆಯನ್ನು, ಋತವಿಲ್ಲದೆ, ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಮೊದಲೇ ಹಂಚಿದಳು; ಇಬ್ಬರೂ ಒಟ್ಟಾಗಿ ಕೂಡಿದರು. ಆಕೆ ಭಯಂಕರಳಾಗಿ, ಗರ್ಭರಸದಿಂದ ತುಂಬಿ ಸ್ಥಾಪಿತಳಾದಳು; ನಮಸ್ಕರಿಸುವವರೇ ಆ ಉಪವಾಕವನ್ನು ತಲುಪಿದರು.
9.14.9
युक्ता मातासिद्धुरि दक्षिणाया अतिष्ठद्गर्भो वृजनीष्वन्तः ।
अमीमेद्वत्सो अनु गामपश्यद्विश्वरूप्यं त्रिषु योगनेषु ॥ ९.१४.९ ॥
ಕಟ್ಟಲ್ಪಟ್ಟ ತಾಯಿ ಸಿದ್ಧು (ಸಮುದ್ರ) ಬಳಿ ದಕ್ಷಿಣ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲಿಸಲ್ಪಟ್ಟಳು; ಗರ್ಭವು ವೃಜನಿಗಳ ಒಳಗೆ ನಿಂತಿತು. ಕರು ಹಸುವನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸಿ ಮೂರು ಯೋಗಸ್ಥಾನಗಳಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವರೂಪವನ್ನು ಕಂಡಿತು.
9.14.10
तिस्रो मतॄस्त्रीन् पितॄन् बिभ्रदेक उर्ध्वस्तस्थौ नेमव ग्लापयन्त ।
मन्त्रयन्ते दिवो अमुष्य पृष्ठे विश्वविदो वाचमविश्वविन्नाम् ॥ ९.१४.१० ॥
ಮೂರು ತಾಯಂದಿರನ್ನು ಮೂರು ತಂದೆಯರನ್ನು ಧರಿಸಿದ ಒಂದು ಮೇಲೆ ನಿಂತಿತು; ಕೆಳಗಿನವರು ಅದನ್ನು ಕುಂದಿಸಿದರು. ಆ ಸ್ವರ್ಗದ ಬೆನ್ನಿನ ಮೇಲೆ ಸರ್ವಜ್ಞರು ವಾಕ್ಕಿನ ಬಗ್ಗೆ ಚರ್ಚಿಸುತ್ತಾರೆ, ಅದು ಸರ್ವಜ್ಞವಲ್ಲದ ಹೆಸರು ಮಾತ್ರ.
9.14.11
पञ्चारे चक्रे परिवर्तमाने यस्मिन्न् आतस्थुर्भुवनानि विश्वा ।
तस्य नाक्षस्तप्यते भूरिभारः सनादेव न छिद्यते सनाभिः ॥ ९.१४.११ ॥
ಐದು ಆರಗಳ ತಿರುಗುವ ಚಕ್ರದ ಮೇಲೆ ಎಲ್ಲಾ ಲೋಕಗಳು ನೆಲೆಗೊಂಡಿವೆ; ಅದರ ಅಕ್ಷ ಅಪಾರ ಭಾರದಿಂದ ಬಿಸಿಯಾಗುತ್ತದೆ, ಆದರೆ ನಾಭಿಯೊಂದಿಗೆ ಅದು ಸದಾ ಮುರಿಯುವುದಿಲ್ಲ.
9.14.12
पञ्चपादं पितरं द्वादशाकृतिं दिव आहुः परे अर्धे पुरीषिणम् ।
अथेमे अन्य उपरे विचक्षणे सप्तचक्रे षडर आहुरर्पितम् ॥ ९.१४.१२ ॥
ಐದು ಪಾದಗಳು ಮತ್ತು ಹನ್ನೆರಡು ರೂಪಗಳ ತಂದೆಯನ್ನು ಆಕಾಶದ ದೂರದ ಅರ್ಧದಲ್ಲಿ ಜಲಸಮೃದ್ಧನೆಂದು ಅವರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ; ಮತ್ತು ಮೇಲಿರುವ ಇನ್ನೊಂದು ವಿವೇಕಿಗಳು ಏಳು ಚಕ್ರಗಳ ಆರು ಆರಗಳಿಂದ ಜೋಡಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ.
9.14.13
द्वादशारं नहि तज्जराय वर्वर्ति चक्रं परि द्यामृतस्य ।
आ पुत्रा अग्ने मिथुनासो अत्र सप्त शतानि विंशतिश्च तस्थुः ॥ ९.१४.१३ ॥
ಹನ್ನೆರಡು ಆರಗಳ ಆ ಚಕ್ರವು ಮುಪ್ಪಿಗಾಗಿ ತಿರುಗುವುದಿಲ್ಲ; ಅದು ಋತದ ಆಕಾಶದ ಸುತ್ತ ತಿರುಗುತ್ತದೆ; ಓ ಅಗ್ನಿ, ಇಲ್ಲಿ ಜೋಡಿಗಳಾಗಿ ಏಳುನೂರ ಇಪ್ಪತ್ತು ಪುತ್ರರು ನಿಂತಿದ್ದಾರೆ.
9.14.14
सनेमि चक्रमजरं वि ववृत उत्तानायां दश युक्ता वहन्ति ।
सूर्यस्य चक्षू रजसैत्यावृतं यस्मिन्न् आतस्थुर्भुवनानि विश्वा ॥ ९.१४.१४ ॥
ತನ್ನ ಅಂಚಿನೊಂದಿಗೆ ಅಜರವಾದ ಚಕ್ರ ತಿರುಗಿತು; ತಲೆಕೆಳಗಾಗಿ ಇರಿಸಿದ (ಪಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ) ಹತ್ತು ಕಟ್ಟಲ್ಪಟ್ಟ (ಕುದುರೆಗಳು) ಅದನ್ನು ಎಳೆಯುತ್ತವೆ; ಸೂರ್ಯನ ಕಣ್ಣುಗಳು ರಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಆವೃತವಾಗಿ ಬರುತ್ತವೆ; ಅದರ ಮೇಲೆ ಎಲ್ಲ ಲೋಕಗಳು ನೆಲೆಗೊಂಡಿವೆ.
9.14.15
स्त्रियः सतीस्तामु मे पुंसः आहुः पश्यदक्षण्वान्न् वि चेतदन्धः ।
कविर्यः पुत्रः स ईमा चिकेत यस्ता विजानात्स पितुष्पितासत् ॥ ९.१४.१५ ॥
ಹೆಣ್ಣುಗಳಾಗಿದ್ದರೂ ಅವರನ್ನು ನನಗಾಗಿ ಗಂಡುಗಳೆಂದು ಅವರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ; ಕಣ್ಣುಳ್ಳವನು ನೋಡುತ್ತಾನೆ, ಕುರುಡನು ಅರಿಯುವುದಿಲ್ಲ; ಇವರನ್ನು ತಿಳಿದ ಕವಿಪುತ್ರನು ಯಾರೋ, ಅವನೇ ತಂದೆಗೆ ತಂದೆಯಾಗುವನು.
9.14.16
साकंजानां सप्तथमाहुरेकजं षडिद्यमा ऋषयो देवजा इति ।
तेषामिष्टानि विहितानि धामश स्थात्रे रेजन्ते विकृतानि रूपशः ॥ ९.१४.१६ ॥
ಒಟ್ಟಿಗೆ ಹುಟ್ಟಿದವರಲ್ಲಿ ಏಳನೆಯವನನ್ನು ಏಕಜ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ; ಆರು ಯಮರು, ದೇವಜರಾದ ಋಷಿಗಳು ಎಂದು ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ಅವರ ಇಷ್ಟಗಳೂ ನಿಯಮಿತಗಳೂ ಸ್ಥಾನಸ್ಥಾನಗಳಲ್ಲಿ ರೂಪರೂಪವಾಗಿ ಬದಲಾಗಿ ಸ್ಥಿರವಾದವುಗಳಲ್ಲಿ ನಡುಗುತ್ತವೆ.
9.14.17
अवः परेण पर एना अवरेण पदा वत्सं बिभ्रती गौरुदस्थात् ।
सा कद्रीची कं स्विदर्धं परागात्क्व स्वित्सूते नहि यूथे अस्मिन् ॥ ९.१४.१७ ॥
ಕೆಳಗಿನಿಂದ ಮೇಲಕ್ಕೆ, ಮೇಲಿನಿಂದ ಕೆಳಕ್ಕೆ, ಈ ಹೆಜ್ಜೆಯಿಂದ, ಕರುವನ್ನು ಹೊತ್ತ ಹಸು ಎದ್ದಿತು. ಹಿಂದಿರುಗಿದ ಆಕೆ ಅರ್ಧಭಾಗಕ್ಕೆ ಎಲ್ಲಿ ಹೋದಳು? ಎಲ್ಲಿ ಈಯುತ್ತಾಳೆ? ಈ ಹಿಂಡಿನಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲ.
9.14.18
अवः परेण पितरं यो अस्य वेदावः परेण पर एनावरेण ।
कवीयमानः क इह प्र वोचद्देवं मनः कुतो अधि प्रजातम् ॥ ९.१४.१८ ॥
ಕೆಳಗಿನಿಂದ ಮೇಲಕ್ಕೆ, ಇದರ ತಂದೆಯನ್ನು ಯಾರು ತಿಳಿದಿದ್ದಾನೋ, ಕೆಳಗಿನಿಂದ ಮೇಲಕ್ಕೆ, ಮೇಲಿನಿಂದ ಈ ಹೆಜ್ಜೆಯಿಂದ ಕೆಳಕ್ಕೆ. ಕವಿಯಾಗುತ್ತಿರುವ ಯಾರು ಇಲ್ಲಿ ಘೋಷಿಸಬಲ್ಲ? ದೇವನಾದ ಮನಸ್ಸು ಎಲ್ಲಿಂದ ಹುಟ್ಟಿತು?
9.14.19
ये अर्वाञ्चस्तामु पराच आहुर्ये पराञ्चस्तामु अर्वाच आहुः ।
इन्द्रश्च या चक्रथुः सोम तानि धुरा न युक्ता रजसो वहन्ति ॥ ९.१४.१९ ॥
ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬರುವವೆಂದು ಯಾವವು ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿವೆಯೋ, ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗುವವೆಂದು ಯಾವವು ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿವೆಯೋ, ಅವನ್ನೇ ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬರುವವೆಂದು ಅವರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಓ ಸೋಮಾ, ಇಂದ್ರನೂ ನೀವಿಬ್ಬರೂ ಮಾಡಿದವು ನೊಗಕ್ಕೆ ಕಟ್ಟಿದ ಆಸರೆಗಳಂತೆ ಆಕಾಶವನ್ನು ಹೊರುತ್ತವೆ.
9.14.20
द्वा सुपर्णा सयुजा सखाया समानं वृक्षं परि षस्वजाते ।
तयोरन्यः पिप्पलं स्वाद्वत्त्यनश्नन्न् अन्यो अभि चाकशीति ॥ ९.१४.२० ॥
ಎರಡು ಸುಂದರ ರೆಕ್ಕೆಗಳ, ಜೊತೆಯಾದ ಗೆಳೆಯರು ಒಂದೇ ಮರವನ್ನು ಸುತ್ತಿ ಅಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಅವರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬನು ಸಿಹಿಯಾದ ಪಿಪ್ಪಲವನ್ನು ತಿನ್ನುತ್ತಾನೆ; ಇನ್ನೊಬ್ಬನು ತಿನ್ನದೆ ನೋಡುತ್ತಿರುತ್ತಾನೆ.
9.14.21
यस्मिन् वृक्षे मध्वदः सुपर्णा निविशन्ते सुवते चाधि विश्वे ।
तस्य यदाहुः पिप्पलं स्वाद्वग्रे तन् नोन् नशद्यः पितरं न वेद ॥ ९.१४.२१ ॥
ಯಾವ ಮರದ ಮೇಲೆ ಜೇನು ಉಣ್ಣುವ ಪಕ್ಷಿಗಳು ಕುಳಿತು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಹುಟ್ಟಿಸುತ್ತವೆಯೋ, ಅದರ ಪಿಪ್ಪಲವು ಮೊದಲು ಸಿಹಿಯಾಗಿದೆ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ; ತಂದೆಯನ್ನು ತಿಳಿಯದವನು ಅದನ್ನು ತಲುಪಲಾರ.
9.14.22
यत्रा सुपर्णा अमृतस्य भक्षमनिमेषं विदथाभिस्वरन्ति ।
एना विश्वस्य भुवनस्य गोपाः स मा धीरः पाकमत्रा विवेश ॥ ९.१४.२२ ॥
ಅಮೃತದ ಆಹಾರವನ್ನು ರೆಪ್ಪೆ ಮುಚ್ಚದೆ ಪಕ್ಷಿಗಳು ಯಜ್ಞಗಳ ಕಡೆಗೆ ಹಾಡುವಲ್ಲಿ, ಇವರೇ ವಿಶ್ವ ಭುವನದ ರಕ್ಷಕರು; ಆ ಧೀರನು ಇಲ್ಲಿ ಪಕ್ವನಾದ ನನ್ನೊಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು.