ଅଥର୍ବବେଦ · ସୂକ୍ତ 9.14
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
9.14.1
अस्य वामस्य पलितस्य होतुस्तस्य भ्राता मध्यमो अस्त्यश्नः ।
तृतीयो भ्राता घृतपृष्ठो अस्यात्रापश्यं विश्पतिं सप्तपुत्रम् ॥ ९.१४.१ ॥
ଏହି ବାମନର, ପଲିତ ହୋତାର ମଧ୍ୟମ ଭାଇ ଭୋକ୍ତା; ତାର ତୃତୀୟ ଭାଇ ଘୃତପୃଷ୍ଠ। ଏଠାରେ ମୁଁ ସପ୍ତପୁତ୍ର ବିଶ୍ପତିଙ୍କୁ ଦେଖିଲି।
9.14.2
सप्त युञ्जन्ति रथमेकचक्रमेको अश्वो वहति सप्तनामा ।
त्रिनाभि चक्रमजरमनर्वं यत्रेमा विश्वा भुवनाधि तस्थुः ॥ ९.१४.२ ॥
ସାତଜଣ ଏକଚକ୍ର ରଥ ଯୋଡ଼ନ୍ତି; ସାତ ନାମର ଏକ ଅଶ୍ୱ ତାହା ବହନ କରେ। ତିନି ନାଭିର, ଅଜର, ଅକ୍ଲାନ୍ତ ଚକ୍ର — ଯାହା ଉପରେ ଏହି ସମସ୍ତ ଭୁବନ ଅବସ୍ଥିତ।
9.14.3
इमं रथमधि ये सप्त तस्थुः सप्तचक्रं सप्त वहन्त्यश्वाः ।
सप्त स्वसारो अभि सं नवन्त यत्र गवां निहिता सप्त नाम ॥ ९.१४.३ ॥
ଏହି ରଥ ଉପରେ ଠିଆ ହୋଇଥିବା ସାତଜଣ; ସାତ ଚକ୍ରର ରଥକୁ ସାତ ଅଶ୍ୱ ବହନ କରନ୍ତି। ସାତ ଭଉଣୀ ଏକତ୍ର ନତ ହୁଅନ୍ତି; ଯେଉଁଠି ଗାଈମାନଙ୍କର ସାତ ନାମ ରଖାଯାଇଛି।
9.14.4
को ददर्श प्रथमं जायमानमस्थन्वन्तं यदनस्था बिभर्ति ।
भूम्या असुरसृगात्मा क्व स्वित्को विद्वांसमुप गात्प्रष्टुमेतत् ॥ ९.१४.४ ॥
ହାଡ଼ବିଶିଷ୍ଟ ଜନ୍ମୁଥିବା ଜିନିଷକୁ ପ୍ରଥମେ କିଏ ଦେଖିଲା? ହାଡ଼ବିହୀନମାନେ କାହାକୁ ଧାରଣ କରନ୍ତି? ପୃଥିବୀର ଅସୁ-ରକ୍ତ ଆତ୍ମା କେଉଁଠି? ଜ୍ଞାନୀ ପାଖକୁ ଯାଇ କିଏ ଏହା ପଚାରିବ?
9.14.5
इह ब्रवीतु य ईमङ्ग वेदास्य वामस्य निहितं पदं वेः ।
शीर्ष्णः क्षीरं दुह्रते गावो अस्य वव्रिं वसाना उदकं पदाऽपुः ॥ ९.१४.५ ॥
ଏଠାରେ ଯେ ଜାଣେ ସେ କହୁ, ବନ୍ଧୁ! ଏହି ବାମନର, ପକ୍ଷୀର ସ୍ଥାନ କେଉଁଠି ରଖାଯାଇଛି? ଏହାର ମୁଣ୍ଡରୁ ଗାଈମାନେ କ୍ଷୀର ଦୁହନ୍ତି; ଏହାର ଚମଡ଼ା ପିନ୍ଧି ସେମାନେ ପାଦରେ ଜଳ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପହଞ୍ଚନ୍ତି।
9.14.6
पाकः पृछामि मनसाऽविजानन् देवानामेना निहिता पदानि ।
वत्से बष्कयेऽधि सप्त तन्तून् वि तत्निरे कवय ओतवा उ ॥ ९.१४.६ ॥
ଅଜ୍ଞାତ ମନରେ ସରଳ ଭାବେ ମୁଁ ପଚାରୁଛି: ଦେବତାମାନଙ୍କର ଏହି ପଦଗୁଡ଼ିକ କେଉଁଠାରେ ରଖାଯାଇଛି? ବାଛୁରି ପାଇଁ କ୍ଷୀରଦାୟିନୀ ଗାଈ ଉପରେ କବିମାନେ ବୁଣିବା ପାଇଁ ସାତଟି ସୂତା ବିସ୍ତାର କଲେ।
9.14.7
अचिकित्वांस्चिकितुषश्चिदत्र कवीन् पृछामि विद्वनो न विद्वान् ।
वि यस्तस्तम्भ षटिमा रजांस्यजस्य रूपे किमपि स्विदेकम् ॥ ९.१४.७ ॥
ମୁଁ ଅଜ୍ଞାନୀ ହୋଇ ମଧ୍ୟ ଏଠାରେ ଜ୍ଞାନୀ କବିମାନଙ୍କୁ ପଚାରୁଛି, ଯେପରି ଅବିଦ୍ୱାନ ବିଦ୍ୱାନଙ୍କୁ ପଚାରେ। ଯିଏ ଏହି ଛଅଟି ଲୋକକୁ ଧରି ପୃଥକ ପୃଥକ ସ୍ଥିର କଲେ, ଅଜର ରୂପରେ ତାହା କୌଣସି ଗୋଟିଏ।
9.14.8
माता पितरमृत आ बभाजऽधीत्यग्रे मनसा सं हि जग्मे ।
सा बीभत्सुर्गर्भरसा निविद्धा नमस्वन्त इदुपवाकमीयुः ॥ ९.१४.८ ॥
ମାତା ପିତାଙ୍କୁ, ଋତ ବିନା, ମନ ଦ୍ୱାରା ପୂର୍ବରୁ ବିଭାଜିତ କଲେ; ଦୁହେଁ ଏକତ୍ର ହେଲେ। ସେ ଭୟଙ୍କରୀ, ଗର୍ଭରସରେ ପୂର୍ଣ୍ଣା, ସ୍ଥାପିତା ହେଲେ; ନମସ୍କାରକାରୀମାନେ ହିଁ ସେହି ଉପବାକରେ ପହଞ୍ଚିଲେ।
9.14.9
युक्ता मातासिद्धुरि दक्षिणाया अतिष्ठद्गर्भो वृजनीष्वन्तः ।
अमीमेद्वत्सो अनु गामपश्यद्विश्वरूप्यं त्रिषु योगनेषु ॥ ९.१४.९ ॥
ଯୁକ୍ତା ମାତା ସିଦ୍ଧୁ (ସମୁଦ୍ର) ନିକଟରେ ଦକ୍ଷିଣା ଦିଗରେ ସ୍ଥାପିତା ହେଲେ; ଗର୍ଭ ବୃଜନୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ରହିଲା। ବାଛୁରି ଗାଈର ପଛେ ଯାଇ ତିନି ଯୋଗସ୍ଥାନରେ ବିଶ୍ୱରୂପ ଦେଖିଲା।
9.14.10
तिस्रो मतॄस्त्रीन् पितॄन् बिभ्रदेक उर्ध्वस्तस्थौ नेमव ग्लापयन्त ।
मन्त्रयन्ते दिवो अमुष्य पृष्ठे विश्वविदो वाचमविश्वविन्नाम् ॥ ९.१४.१० ॥
ତିନି ମାତା ଓ ତିନି ପିତାଙ୍କୁ ଧାରଣ କରି ଏକ ଊର୍ଦ୍ଧ୍ୱରେ ଠିଆ ହେଲା; ତଳର ଲୋକେ ତାକୁ କ୍ଷୀଣ କଲେ। ସେହି ସ୍ୱର୍ଗର ପିଠିରେ ସର୍ବଜ୍ଞମାନେ ବାଣୀ ବିଷୟରେ ମନ୍ତ୍ରଣା କରନ୍ତି, ଯାହା ସର୍ବଜ୍ଞ ନୁହେଁ, କେବଳ ନାମ।
9.14.11
पञ्चारे चक्रे परिवर्तमाने यस्मिन्न् आतस्थुर्भुवनानि विश्वा ।
तस्य नाक्षस्तप्यते भूरिभारः सनादेव न छिद्यते सनाभिः ॥ ९.१४.११ ॥
ପାଞ୍ଚ ଅରାଯୁକ୍ତ ଘୂର୍ଣ୍ଣାୟମାନ ଚକ୍ର ଉପରେ ସମସ୍ତ ଲୋକ ସ୍ଥିତ ଅଛନ୍ତି; ତାର ଅକ୍ଷ ବିପୁଳ ଭାରରେ ତପ୍ତ ହୁଏ, କିନ୍ତୁ ନାଭି ସହିତ ତାହା କେବେ ଭାଙ୍ଗେ ନାହିଁ।
9.14.12
पञ्चपादं पितरं द्वादशाकृतिं दिव आहुः परे अर्धे पुरीषिणम् ।
अथेमे अन्य उपरे विचक्षणे सप्तचक्रे षडर आहुरर्पितम् ॥ ९.१४.१२ ॥
ପାଞ୍ଚ ପାଦ ଓ ବାରଟି ରୂପ ଥିବା ପିତାଙ୍କୁ ସ୍ୱର୍ଗର ଦୂରସ୍ଥ ଅର୍ଦ୍ଧରେ ଜଳସମୃଦ୍ଧ କୁହାଯାଏ; ଏବଂ ଉପରସ୍ଥ ଅନ୍ୟ ବିଚକ୍ଷଣମାନେ କୁହନ୍ତି ଯେ ଏହା ସପ୍ତ ଚକ୍ର ଓ ଷଡ଼ ଅରାଯୁକ୍ତ ଭାବେ ସ୍ଥାପିତ।
9.14.13
द्वादशारं नहि तज्जराय वर्वर्ति चक्रं परि द्यामृतस्य ।
आ पुत्रा अग्ने मिथुनासो अत्र सप्त शतानि विंशतिश्च तस्थुः ॥ ९.१४.१३ ॥
ବାର ଅରାଯୁକ୍ତ ସେହି ଚକ୍ର ଜରା ପାଇଁ ଘୂରେ ନାହିଁ; ତାହା ଋତର ଦ୍ୟୁଲୋକକୁ ଘେରି ଘୂରେ; ହେ ଅଗ୍ନି, ଏଠାରେ ଯୁଗଳରେ ସାତଶହ କୋଡ଼ିଏ ପୁତ୍ର ଠିଆ ଅଛନ୍ତି।
9.14.14
सनेमि चक्रमजरं वि ववृत उत्तानायां दश युक्ता वहन्ति ।
सूर्यस्य चक्षू रजसैत्यावृतं यस्मिन्न् आतस्थुर्भुवनानि विश्वा ॥ ९.१४.१४ ॥
ନିଜ ଧାର ସହିତ ଅଜର ଚକ୍ର ଘୂରିଗଲା; ଉଲଟା ରଖାଯାଇଥିବା (ପାତ୍ରରେ) ଦଶଟି ଯୋଡ଼ା ହୋଇଥିବା (ଘୋଡ଼ା) ତାକୁ ଟାଣନ୍ତି; ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ଚକ୍ଷୁ ରଜସ୍ରେ ଆବୃତ ହୋଇ ଆସନ୍ତି; ଯାହା ଉପରେ ସମସ୍ତ ଲୋକ ସ୍ଥିତ ଅଛନ୍ତି।
9.14.15
स्त्रियः सतीस्तामु मे पुंसः आहुः पश्यदक्षण्वान्न् वि चेतदन्धः ।
कविर्यः पुत्रः स ईमा चिकेत यस्ता विजानात्स पितुष्पितासत् ॥ ९.१४.१५ ॥
ସ୍ତ୍ରୀ ହୋଇଥିଲେ ମଧ୍ୟ ସେମାନଙ୍କୁ ମୋ ପାଇଁ ପୁରୁଷ କୁହାଯାଏ; ଚକ୍ଷୁବାନ ଦେଖେ, ଅନ୍ଧ ବୁଝେ ନାହିଁ; ଏମାନଙ୍କୁ ଜାଣୁଥିବା କବିପୁତ୍ର ଯେ, ସେ ହିଁ ପିତାର ପିତା ହେବ।
9.14.16
साकंजानां सप्तथमाहुरेकजं षडिद्यमा ऋषयो देवजा इति ।
तेषामिष्टानि विहितानि धामश स्थात्रे रेजन्ते विकृतानि रूपशः ॥ ९.१४.१६ ॥
ଏକତ୍ର ଜନ୍ମିତମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସପ୍ତମକୁ ଏକଜ କୁହାଯାଏ; ଛଅ ଯମ, ଦେବଜାତ ଋଷି କୁହାଯାଏ। ସେମାନଙ୍କ ଇଷ୍ଟ ଓ ବିହିତ ବିଷୟ ସ୍ଥାନେ ସ୍ଥାନେ ରୂପେ ରୂପେ ବଦଳି ସ୍ଥିରରେ କମ୍ପେ।
9.14.17
अवः परेण पर एना अवरेण पदा वत्सं बिभ्रती गौरुदस्थात् ।
सा कद्रीची कं स्विदर्धं परागात्क्व स्वित्सूते नहि यूथे अस्मिन् ॥ ९.१४.१७ ॥
ତଳୁ ଉପର ଓ ଉପରୁ ତଳ, ଏହି ପଦଦ୍ୱାରା, ବାଛୁରୀକୁ ଧରି ଗାଈ ଉଠିଲା। ପଛକୁ ଫେରିଥିବା ସେ ଅଧା ଭାଗକୁ କେଉଁଠି ଗଲା? କେଉଁଠି ପ୍ରସବ କରେ? ଏହି ଗୋଷ୍ଠୀରେ ନୁହେଁ।
9.14.18
अवः परेण पितरं यो अस्य वेदावः परेण पर एनावरेण ।
कवीयमानः क इह प्र वोचद्देवं मनः कुतो अधि प्रजातम् ॥ ९.१४.१८ ॥
ତଳୁ ଉପର, ଏହାର ପିତାକୁ ଯେ ଜାଣେ, ତଳୁ ଉପର, ଉପରୁ ଏହି ପଦଦ୍ୱାରା ତଳ। କବି ହେଉଥିବା କିଏ ଏଠାରେ କହିବ? ଦେବ ମନ କେଉଁଠୁ ଜାତ ହେଲା?
9.14.19
ये अर्वाञ्चस्तामु पराच आहुर्ये पराञ्चस्तामु अर्वाच आहुः ।
इन्द्रश्च या चक्रथुः सोम तानि धुरा न युक्ता रजसो वहन्ति ॥ ९.१४.१९ ॥
ଯେଉଁମାନେ ଏଠାକୁ ଆସୁଥିବା କୁହାଯାଏ ଓ ଯେଉଁମାନେ ସେଠାକୁ ଯାଉଥିବା, ସେମାନଙ୍କୁ ହିଁ ଏଠାକୁ ଆସୁଥିବା ସେମାନେ କୁହନ୍ତି। ହେ ସୋମ, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ତୁମେ ଦୁହେଁ ଯାହା କରିଛ, ଯୁଆଳିରେ ଯୋଡ଼ା ହୋଇଥିବା ଧୁରା ପରି ସେସବ ଅନ୍ତରୀକ୍ଷକୁ ବହନ କରେ।
9.14.20
द्वा सुपर्णा सयुजा सखाया समानं वृक्षं परि षस्वजाते ।
तयोरन्यः पिप्पलं स्वाद्वत्त्यनश्नन्न् अन्यो अभि चाकशीति ॥ ९.१४.२० ॥
ଦୁଇଟି ସୁନ୍ଦର ପକ୍ଷୀ, ଯୁକ୍ତ ସଖା ଏକ ଗଛକୁ ଚାରିପାଖରୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କରନ୍ତି। ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଜଣେ ମଧୁର ପିପ୍ପଳ ଖାଏ; ଅନ୍ୟଜଣେ ନ ଖାଇ ଚାହିଁ ରହେ।
9.14.21
यस्मिन् वृक्षे मध्वदः सुपर्णा निविशन्ते सुवते चाधि विश्वे ।
तस्य यदाहुः पिप्पलं स्वाद्वग्रे तन् नोन् नशद्यः पितरं न वेद ॥ ९.१४.२१ ॥
ଯେଉଁ ବୃକ୍ଷରେ ମଧୁ ଖାଉଥିବା ପକ୍ଷୀମାନେ ବସନ୍ତି ଏବଂ ସବୁକିଛି ଜନ୍ମ ଦିଅନ୍ତି, ତାହାର ପିପ୍ପଳ ପ୍ରଥମେ ମଧୁର ବୋଲି କୁହାଯାଏ; ଯେ ପିତାଙ୍କୁ ଜାଣେ ନାହିଁ ସେ ତାହା ପାଇପାରେ ନାହିଁ।
9.14.22
यत्रा सुपर्णा अमृतस्य भक्षमनिमेषं विदथाभिस्वरन्ति ।
एना विश्वस्य भुवनस्य गोपाः स मा धीरः पाकमत्रा विवेश ॥ ९.१४.२२ ॥
ଯେଉଁଠି ପକ୍ଷୀମାନେ ଅମୃତର ଭୋଜନକୁ ନିମେଷହୀନ ହୋଇ ଯଜ୍ଞ ଆଡ଼କୁ ସ୍ୱର କରନ୍ତି, ସେମାନେ ହିଁ ବିଶ୍ୱ ଓ ଭୁବନର ରକ୍ଷକ; ସେ ଧୀର ଏଠାରେ ପକ୍ୱ ମୋ ଭିତରେ ପ୍ରବେଶ କଲା।