مهابهاراتا · أدهيايا 1.116
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.116.1
किं कृतं कर्म धर्मेण येन शापमुपेयिवान् ।
कस्य शापाच्च ब्रह्मर्षेः शूद्रयोनावजायत ॥ १.११६.१ ॥
ما الفعل الموافق للدارما الذي فعله فنال به اللعنة؟ وبلعنة أي برهمرشي وُلد في رحم شودرا؟
1.116.2
बभूव ब्राह्मणः कश्चिन्माण्डव्य इति विश्रुतः ।
धृतिमान्सर्वधर्मज्ञः सत्ये तपसि च स्थितः ॥ १.११६.२ ॥
كان ثمة برهمي يُعرف بماندافيا، ثابت الجنان، عالم بجميع الدارما، راسخ في الصدق والتقشف.
1.116.3
स तीर्थयात्रां विचरन्नाजगाम यदृच्छया ।
संनिकृष्टानि तीर्थानि ग्रामाणां यानि कानि च।
तत्राश्रमपदं कृत्वा वसति स्म महामुनिः ॥ १.११६.३ ॥
وبينما كان يطوف في رحلة الحج، وصل مصادفةً إلى حيث تقع المزارات المقدسة قرب القرى؛ هناك أقام ناسكةً وسكن ذلك الحكيم العظيم.
1.116.4
स आश्रमपदद्वारि वृक्षमूले महातपाः ।
ऊर्ध्वबाहुर्महायोगी तस्थौ मौनव्रतान्वितः ॥ १.११६.४ ॥
عند باب الخلوة، عند جذع شجرة، وقف ذلك المتقشف العظيم، رافعًا ذراعيه، ذلك اليوجي العظيم، متمسكًا بنذر الصمت.
1.116.5
तस्य कालेन महता तस्मिंस्तपसि वर्ततः ।
तमाश्रममनुप्राप्ता दस्यवो लोप्त्रहारिणः ॥ १.११६.५ ॥
وبينما كان يواظب على ذلك التقشف زمنًا طويلًا، أتى اللصوص النهّابون إلى تلك الخلوة.
1.116.6
अनुसार्यमाणा बहुभी रक्षिभिर्भरतर्षभ ।
तामेव वसतिं जग्मुस्ते ग्रामाल्लोप्त्रहारिणः ॥ १.११६.६ ॥
يا ثور البهاراتا! لاحقهم حراس كثيرون، فمضى أولئك اللصوص النهّابون من القرية إلى تلك المسكن نفسه.
1.116.7
यस्मिन्नावसथे शेते स मुनिः संशितव्रतः ।
ते तस्यावसथे लोप्त्रं दस्यवः कुरुसत्तम ॥ १.११६.७ ॥
في الصومعة التي كان ينام فيها ذلك الحكيم صارم النذور، وضع اللصوص المسروقات، يا خير الكورو.
1.116.8
निधाय च भयाल्लीनास्तत्रैवानागते बले ।
तेषु लीनेष्वथो शीघ्रं ततस्तद्रक्षिणां बलम् ॥ १.११६.८ ॥
وضعوا المسروقات واختبؤوا هناك خوفًا، قبل أن يصل الجيش؛ ولما اختبأوا جاء بسرعة جيش الحراس.
1.116.9
आजगाम ततोऽपश्यंस्तमृषिं तस्करानुगाः ।
तमपृच्छंस्ततो राजंस्तथावृत्तं तपोधनम् ॥ १.११६.९ ॥
ثم جاء أتباع اللصوص فرأوا ذلك الحكيم، ثم سألوه، يا ملك، عما جرى، ذلك الغني بالتقشف.
1.116.10
कतरेण पथा याता दस्यवो द्विजसत्तम ।
तेन गच्छामहे ब्रह्मन्यथा शीघ्रतरं वयम् ॥ १.११६.१० ॥
بأي طريق مضى اللصوص، يا خير المولودين مرتين؟ بذلك الطريق، أيها البراهمي، لنمضِ حتى نذهب أسرع.
1.116.11
तथा तु रक्षिमां तेषां ब्रुवतां स तपोधनः ।
न किंचिद्वचनं राजन्नब्रवीत्साध्वसाधु वा ॥ १.११६.११ ॥
وبينما كان الحراس يتكلمون بذلك، لم يقل ذلك الغني بالتقشف، يا ملك، شيئًا قط، لا حسنًا ولا سيئًا.
1.116.12
ततस्ते राजपुरुषा विचिन्वानास्तमाश्रमम् ।
ददृशुस्तत्र लीनांस्तांश्चोरांस्तद्द्रव्यमेव च ॥ १.११६.१२ ॥
ثم إن رجال الملك، وهم يفتشون تلك الصومعة، رأوا هناك اللصوص مختبئين، وكذلك المسروقات نفسها.
1.116.13
ततः शङ्का समभवद्रक्षिणां तं मुनिं प्रति ।
संयम्यैनं ततो राज्ञे दस्यूंश्चैव न्यवेदयन् ॥ १.११६.१३ ॥
فنشأت الريبة لدى الحراس تجاه ذلك الحكيم، فقيّدوه وأبلغوا الملك به وباللصوص.
1.116.14
तं राजा सह तैश्चोरैरन्वशाद्वध्यतामिति ।
स रक्षिभिस्तैरज्ञातः शूले प्रोतो महातपाः ॥ १.११६.१४ ॥
فأمر الملك بقتله مع أولئك اللصوص، فأُجلس ذلك الحكيم العظيم التقشف، غير معروف للحراس، على الخازوق.
1.116.15
ततस्ते शूलमारोप्य तं मुनिं रक्षिणस्तदा ।
प्रतिजग्मुर्महीपालं धनान्यादाय तान्यथ ॥ १.११६.१५ ॥
ثم رفع أولئك الحراس ذلك الحكيم على الخازوق، وأخذوا تلك الأموال وعادوا إلى الملك.
1.116.16
शूलस्थः स तु धर्मात्मा कालेन महता ततः ।
निराहारोऽपि विप्रर्षिर्मरणं नाभ्यपद्यत ॥ १.११६.१६ ॥
ذلك الحكيم البراهمي الصالح النفس، المنصوب على الخازوق، لم يلقَ الموت رغم طول المدة بلا طعام.
1.116.17
धारयामास च प्राणानृषींश्च समुपानयत् ।
शूलाग्रे तप्यमानेन तपस्तेन महात्मना ॥ १.११६.१७ ॥
وقد حفظ ذلك العظيم النفس أنفاسه وهو يحترق على رأس الخازوق، واستدعى الحكماء أيضاً.
1.116.18
सन्तापं परमं जग्मुर्मुनयस्तपसाऽन्विताः ।
ते रात्रौ शकुना भूत्वा सन्निपत्त्य तु भारत।
दर्शन्तो यथाशक्ति तमपृच्छन्द्विजोत्तमम् ॥ १.११६.१८ ॥
اعتصر الحزن الحكماء ذوي التقشف. يا بهاراتا، اجتمعوا ليلاً في هيئة طيور، متجلّين بقدر طاقتهم، وسألوا ذلك البراهمي الأفضل.
1.116.19
श्रोतुमिच्छामहे ब्रह्मन्किं पापं कृतवानसि ।
येनेह समनुप्राप्तं शूले दुःखभयं महत् ॥ १.११६.१९ ॥
نود أن نسمع، أيها البراهمي، أيّ ذنب ارتكبته، حتى نزل بك هنا على الخازوق عذابٌ عظيمٌ وخوفٌ شديد.