Vedyatra वेदयात्रा
ಹುಡುಕಿ

ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 1.116

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

ಪದಾರ್ಥಗಳೊಂದಿಗೆ ಓದಿ

1.116.1

किं कृतं कर्म धर्मेण येन शापमुपेयिवान् ।
कस्य शापाच्च ब्रह्मर्षेः शूद्रयोनावजायत ॥ १.११६.१ ॥

ಯಾವ ಧರ್ಮಕಾರ್ಯವನ್ನು ಮಾಡಿ ಅವನು ಶಾಪವನ್ನು ಪಡೆದನು? ಯಾವ ಬ್ರಹ್ಮರ್ಷಿಯ ಶಾಪದಿಂದ ಅವನು ಶೂದ್ರ ಯೋನಿಯಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದನು?

1.116.2

बभूव ब्राह्मणः कश्चिन्माण्डव्य इति विश्रुतः ।
धृतिमान्सर्वधर्मज्ञः सत्ये तपसि च स्थितः ॥ १.११६.२ ॥

ಮಾಂಡವ್ಯ ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾದ ಒಬ್ಬ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿದ್ದನು; ಧೈರ್ಯಶಾಲಿ, ಎಲ್ಲಾ ಧರ್ಮಗಳನ್ನು ಬಲ್ಲವನು, ಸತ್ಯ ಮತ್ತು ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದವನು.

1.116.3

स तीर्थयात्रां विचरन्नाजगाम यदृच्छया ।
संनिकृष्टानि तीर्थानि ग्रामाणां यानि कानि च।
तत्राश्रमपदं कृत्वा वसति स्म महामुनिः ॥ १.११६.३ ॥

ಅವನು ತೀರ್ಥಯಾತ್ರೆ ಮಾಡುತ್ತಾ ಆಕಸ್ಮಿಕವಾಗಿ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದನು; ಹಳ್ಳಿಗಳ ಸಮೀಪದಲ್ಲಿದ್ದ ತೀರ್ಥಗಳು ಯಾವುವೋ ಅಲ್ಲಿ. ಅಲ್ಲಿ ಆಶ್ರಮವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿ ಆ ಮಹಾಮುನಿ ವಾಸಿಸಿದನು.

1.116.4

स आश्रमपदद्वारि वृक्षमूले महातपाः ।
ऊर्ध्वबाहुर्महायोगी तस्थौ मौनव्रतान्वितः ॥ १.११६.४ ॥

ಅವನು ಆಶ್ರಮದ ಬಾಗಿಲಲ್ಲಿ, ಮರದ ಬುಡದಲ್ಲಿ, ಮಹಾತಪಸ್ವಿಯಾಗಿ, ಕೈಗಳನ್ನು ಮೇಲಕ್ಕೆತ್ತಿ, ಮಹಾಯೋಗಿಯಾಗಿ, ಮೌನವ್ರತದಿಂದ ನಿಂತನು.

1.116.5

तस्य कालेन महता तस्मिंस्तपसि वर्ततः ।
तमाश्रममनुप्राप्ता दस्यवो लोप्त्रहारिणः ॥ १.११६.५ ॥

ಅವನು ಆ ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ದೀರ್ಘಕಾಲ ತೊಡಗಿದ್ದಾಗ, ಆ ಆಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಲೂಟಿ ಮಾಡುವ ಕಳ್ಳರು ಬಂದರು.

1.116.6

अनुसार्यमाणा बहुभी रक्षिभिर्भरतर्षभ ।
तामेव वसतिं जग्मुस्ते ग्रामाल्लोप्त्रहारिणः ॥ १.११६.६ ॥

ಭರತರ್ಷಭನೇ! ಅನೇಕ ರಕ್ಷಕರಿಂದ ಬೆನ್ನಟ್ಟಲ್ಪಟ್ಟ ಆ ಲೂಟಿಗಾರರು ಗ್ರಾಮದಿಂದ ಅದೇ ವಾಸಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಹೋದರು.

1.116.7

यस्मिन्नावसथे शेते स मुनिः संशितव्रतः ।
ते तस्यावसथे लोप्त्रं दस्यवः कुरुसत्तम ॥ १.११६.७ ॥

ಕಠಿಣ ವ್ರತಧಾರಿಯಾದ ಆ ಮುನಿ ಇರುವ ಆಶ್ರಮದಲ್ಲಿಯೇ ಕಳ್ಳರು ಕದ್ದ ಸೊತ್ತನ್ನು ಇಟ್ಟರು, ಕುರುಶ್ರೇಷ್ಠನೇ.

1.116.8

निधाय च भयाल्लीनास्तत्रैवानागते बले ।
तेषु लीनेष्वथो शीघ्रं ततस्तद्रक्षिणां बलम् ॥ १.११६.८ ॥

ಸೊತ್ತನ್ನಿಟ್ಟು ಭಯದಿಂದ ಅಲ್ಲಿಯೇ ಅಡಗಿದರು; ಸೈನ್ಯ ಇನ್ನೂ ಬಂದಿರಲಿಲ್ಲ. ಅವರು ಅಡಗಿದ ನಂತರ ಕಾವಲುಗಾರರ ಆ ಸೈನ್ಯ ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಬಂದಿತು.

1.116.9

आजगाम ततोऽपश्यंस्तमृषिं तस्करानुगाः ।
तमपृच्छंस्ततो राजंस्तथावृत्तं तपोधनम् ॥ १.११६.९ ॥

ನಂತರ ಅವರು ಬಂದು, ಕಳ್ಳರನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸುತ್ತಿದ್ದವರು ಆ ಋಷಿಯನ್ನು ಕಂಡರು. ರಾಜನೇ, ನಡೆದ ವೃತ್ತಾಂತವನ್ನು ಆ ತಪೋಧನನಲ್ಲಿ ಕೇಳಿದರು.

1.116.10

कतरेण पथा याता दस्यवो द्विजसत्तम ।
तेन गच्छामहे ब्रह्मन्यथा शीघ्रतरं वयम् ॥ १.११६.१० ॥

ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಕಳ್ಳರು ಯಾವ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಹೋದರು? ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ, ನಾವು ಇನ್ನೂ ವೇಗವಾಗಿ ಹೋಗುವ ದಾರಿಯಲ್ಲಿಯೇ ಹೋಗೋಣ.

1.116.11

तथा तु रक्षिमां तेषां ब्रुवतां स तपोधनः ।
न किंचिद्वचनं राजन्नब्रवीत्साध्वसाधु वा ॥ १.११६.११ ॥

ಕಾವಲುಗಾರರು ಹೀಗೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿರುವಾಗ, ಆ ತಪೋಧನನು, ರಾಜನೇ, ಒಳ್ಳೆಯದೋ ಕೆಟ್ಟದೋ ಯಾವ ಮಾತನ್ನೂ ಆಡಲಿಲ್ಲ.

1.116.12

ततस्ते राजपुरुषा विचिन्वानास्तमाश्रमम् ।
ददृशुस्तत्र लीनांस्तांश्चोरांस्तद्द्रव्यमेव च ॥ १.११६.१२ ॥

ನಂತರ ಆ ರಾಜ ಸೇವಕರು ಆ ಆಶ್ರಮವನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಾ, ಅಲ್ಲಿ ಅಡಗಿದ್ದ ಆ ಕಳ್ಳರನ್ನೂ ಆ ಸೊತ್ತನ್ನೂ ಕಂಡರು.

1.116.13

ततः शङ्का समभवद्रक्षिणां तं मुनिं प्रति ।
संयम्यैनं ततो राज्ञे दस्यूंश्चैव न्यवेदयन् ॥ १.११६.१३ ॥

ಆಗ ಕಾವಲುಗಾರರಿಗೆ ಆ ಮುನಿಯ ಮೇಲೆ ಸಂಶಯ ಉಂಟಾಯಿತು. ಅವರು ಅವನನ್ನು ಬಂಧಿಸಿ ಕಳ್ಳರೊಂದಿಗೆ ರಾಜನಿಗೆ ಅರಿಕೆ ಮಾಡಿದರು.

1.116.14

तं राजा सह तैश्चोरैरन्वशाद्वध्यतामिति ।
स रक्षिभिस्तैरज्ञातः शूले प्रोतो महातपाः ॥ १.११६.१४ ॥

ರಾಜನು ಅವನನ್ನು ಆ ಕಳ್ಳರೊಂದಿಗೆ 'ವಧಿಸಿ' ಎಂದು ಆಜ್ಞಾಪಿಸಿದನು. ಮಹಾತಪಸ್ವಿಯಾದ ಅವನನ್ನು ಕಾವಲುಗಾರರು ಅರಿಯದೆಯೇ ಶೂಲದ ಮೇಲೆ ಏರಿಸಲಾಯಿತು.

1.116.15

ततस्ते शूलमारोप्य तं मुनिं रक्षिणस्तदा ।
प्रतिजग्मुर्महीपालं धनान्यादाय तान्यथ ॥ १.११६.१५ ॥

ಆಗ ಆ ಕಾವಲುಗಾರರು ಆ ಮುನಿಯನ್ನು ಶೂಲದ ಮೇಲೆ ಏರಿಸಿ, ಆ ಧನವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ರಾಜನ ಬಳಿಗೆ ಹಿಂದಿರುಗಿದರು.

1.116.16

शूलस्थः स तु धर्मात्मा कालेन महता ततः ।
निराहारोऽपि विप्रर्षिर्मरणं नाभ्यपद्यत ॥ १.११६.१६ ॥

ಶೂಲದ ಮೇಲಿದ್ದ ಆ ಧರ್ಮಾತ್ಮ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಋಷಿ ದೀರ್ಘಕಾಲ ಆಹಾರವಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಮರಣ ಹೊಂದಲಿಲ್ಲ.

1.116.17

धारयामास च प्राणानृषींश्च समुपानयत् ।
शूलाग्रे तप्यमानेन तपस्तेन महात्मना ॥ १.११६.१७ ॥

ಆ ಮಹಾತ್ಮನು ಶೂಲದ ತುದಿಯಲ್ಲಿ ಬೇಯುತ್ತಲೂ ಪ್ರಾಣಗಳನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಂಡು, ಋಷಿಗಳನ್ನೂ ಕರೆಸಿಕೊಂಡನು.

1.116.18

सन्तापं परमं जग्मुर्मुनयस्तपसाऽन्विताः ।
ते रात्रौ शकुना भूत्वा सन्निपत्त्य तु भारत।
दर्शन्तो यथाशक्ति तमपृच्छन्द्विजोत्तमम् ॥ १.११६.१८ ॥

ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಕೂಡಿದ ಮುನಿಗಳು ಅತ್ಯಂತ ಸಂತಾಪಗೊಂಡರು. ಓ ಭಾರತ, ಅವರು ರಾತ್ರಿ ಹಕ್ಕಿಗಳ ರೂಪ ತಾಳಿ ಒಟ್ಟಾಗಿ ಬಂದು, ತಮ್ಮ ಶಕ್ತ್ಯಾನುಸಾರ ತೋರಿಸಿಕೊಂಡು ಆ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮನನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದರು.

1.116.19

श्रोतुमिच्छामहे ब्रह्मन्किं पापं कृतवानसि ।
येनेह समनुप्राप्तं शूले दुःखभयं महत् ॥ १.११६.१९ ॥

ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ, ನೀನು ಯಾವ ಪಾಪವನ್ನು ಮಾಡಿದೆ ಎಂದು ಕೇಳಲು ಬಯಸುತ್ತೇವೆ; ಅದರಿಂದಾಗಿ ಇಲ್ಲಿ ಶೂಲದ ಮೇಲೆ ನಿನಗೆ ಮಹಾ ದುಃಖ ಮತ್ತು ಭಯ ಬಂದಿತು.