Vedyatra वेदयात्रा
തിരയുക

മഹാഭാരതം · അധ്യായം 1.116

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

പദാർഥങ്ങളോടെ വായിക്കുക

1.116.1

किं कृतं कर्म धर्मेण येन शापमुपेयिवान् ।
कस्य शापाच्च ब्रह्मर्षेः शूद्रयोनावजायत ॥ १.११६.१ ॥

ഏത് ധർമകർമം ചെയ്തിട്ടാണ് അദ്ദേഹം ശാപം നേടിയത്? ഏത് ബ്രഹ്മർഷിയുടെ ശാപത്താൽ അദ്ദേഹം ശൂദ്രയോനിയിൽ ജനിച്ചു?

1.116.2

बभूव ब्राह्मणः कश्चिन्माण्डव्य इति विश्रुतः ।
धृतिमान्सर्वधर्मज्ञः सत्ये तपसि च स्थितः ॥ १.११६.२ ॥

മാണ്ഡവ്യൻ എന്ന് പ്രസിദ്ധനായ ഒരു ബ്രാഹ്മണൻ ഉണ്ടായിരുന്നു; ധൈര്യശാലിയും സർവധർമജ്ഞനും സത്യത്തിലും തപസ്സിലും നിലകൊള്ളുന്നവനും.

1.116.3

स तीर्थयात्रां विचरन्नाजगाम यदृच्छया ।
संनिकृष्टानि तीर्थानि ग्रामाणां यानि कानि च।
तत्राश्रमपदं कृत्वा वसति स्म महामुनिः ॥ १.११६.३ ॥

തീർഥയാത്ര ചെയ്തു സഞ്ചരിച്ച് അദ്ദേഹം യാദൃച്ഛികമായി അവിടെയെത്തി; ഗ്രാമങ്ങൾക്ക് സമീപമുള്ള തീർഥങ്ങൾ ഏതൊക്കെയോ അവിടെ. അവിടെ ആശ്രമം സ്ഥാപിച്ച് ആ മഹാമുനി വസിച്ചു.

1.116.4

स आश्रमपदद्वारि वृक्षमूले महातपाः ।
ऊर्ध्वबाहुर्महायोगी तस्थौ मौनव्रतान्वितः ॥ १.११६.४ ॥

ആശ്രമദ്വാരത്തിൽ, മരച്ചുവട്ടിൽ, മഹാതപസ്വിയായി, കൈകൾ ഉയർത്തി, മഹായോഗിയായി, മൗനവ്രതത്തോടെ അദ്ദേഹം നിന്നു.

1.116.5

तस्य कालेन महता तस्मिंस्तपसि वर्ततः ।
तमाश्रममनुप्राप्ता दस्यवो लोप्त्रहारिणः ॥ १.११६.५ ॥

അദ്ദേഹം ആ തപസ്സിൽ ദീർഘകാലം മുഴുകിയിരിക്കെ, ആ ആശ്രമത്തിൽ കൊള്ളയടിക്കുന്ന കള്ളന്മാർ എത്തി.

1.116.6

अनुसार्यमाणा बहुभी रक्षिभिर्भरतर्षभ ।
तामेव वसतिं जग्मुस्ते ग्रामाल्लोप्त्रहारिणः ॥ १.११६.६ ॥

ഭരതശ്രേഷ്ഠാ! പലരായ കാവൽക്കാരാൽ പിന്തുടരപ്പെട്ട ആ കൊള്ളക്കാർ ഗ്രാമത്തിൽ നിന്ന് ആ വാസസ്ഥലത്തേക്കുതന്നെ പോയി.

1.116.7

यस्मिन्नावसथे शेते स मुनिः संशितव्रतः ।
ते तस्यावसथे लोप्त्रं दस्यवः कुरुसत्तम ॥ १.११६.७ ॥

കഠിന വ്രതനായ ആ മുനി താമസിച്ചിരുന്ന ആശ്രമത്തിൽത്തന്നെ കള്ളന്മാർ മോഷ്ടിച്ച സാധനങ്ങൾ വെച്ചു, കുരുശ്രേഷ്ഠാ.

1.116.8

निधाय च भयाल्लीनास्तत्रैवानागते बले ।
तेषु लीनेष्वथो शीघ्रं ततस्तद्रक्षिणां बलम् ॥ १.११६.८ ॥

സാധനങ്ങൾ വെച്ച് ഭയത്താൽ അവിടെത്തന്നെ ഒളിച്ചു; സേന ഇതുവരെ എത്തിയിരുന്നില്ല. അവർ ഒളിച്ചതിനുശേഷം കാവൽക്കാരുടെ ആ സേന വേഗം എത്തി.

1.116.9

आजगाम ततोऽपश्यंस्तमृषिं तस्करानुगाः ।
तमपृच्छंस्ततो राजंस्तथावृत्तं तपोधनम् ॥ १.११६.९ ॥

പിന്നീട് അവർ വന്നു, കള്ളന്മാരെ പിന്തുടർന്നുവന്നവർ ആ മുനിയെ കണ്ടു. രാജാവേ, നടന്നതിനെക്കുറിച്ച് ആ തപോധനനോട് അവർ ചോദിച്ചു.

1.116.10

कतरेण पथा याता दस्यवो द्विजसत्तम ।
तेन गच्छामहे ब्रह्मन्यथा शीघ्रतरं वयम् ॥ १.११६.१० ॥

ദ്വിജശ്രേഷ്ഠാ, കള്ളന്മാർ ഏത് വഴിയിലൂടെ പോയി? ബ്രാഹ്മണാ, ഞങ്ങൾക്ക് വേഗത്തിൽ എത്താവുന്ന വഴിയിലൂടെ പോകാം.

1.116.11

तथा तु रक्षिमां तेषां ब्रुवतां स तपोधनः ।
न किंचिद्वचनं राजन्नब्रवीत्साध्वसाधु वा ॥ १.११६.११ ॥

കാവൽക്കാർ അങ്ങനെ സംസാരിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നപ്പോൾ ആ തപോധനൻ, രാജാവേ, നല്ലതോ ചീത്തയോ ഒരു വാക്കും പറഞ്ഞില്ല.

1.116.12

ततस्ते राजपुरुषा विचिन्वानास्तमाश्रमम् ।
ददृशुस्तत्र लीनांस्तांश्चोरांस्तद्द्रव्यमेव च ॥ १.११६.१२ ॥

പിന്നീട് ആ രാജപുരുഷന്മാർ ആശ്രമം അന്വേഷിച്ചപ്പോൾ അവിടെ ഒളിച്ചിരുന്ന ആ കള്ളന്മാരെയും സാധനങ്ങളെയും കണ്ടു.

1.116.13

ततः शङ्का समभवद्रक्षिणां तं मुनिं प्रति ।
संयम्यैनं ततो राज्ञे दस्यूंश्चैव न्यवेदयन् ॥ १.११६.१३ ॥

അപ്പോൾ കാവൽക്കാർക്ക് ആ മുനിയുടെ മേൽ സംശയം തോന്നി. അവർ അവനെ ബന്ധിച്ച് കള്ളന്മാരോടൊപ്പം രാജാവിനെ അറിയിച്ചു.

1.116.14

तं राजा सह तैश्चोरैरन्वशाद्वध्यतामिति ।
स रक्षिभिस्तैरज्ञातः शूले प्रोतो महातपाः ॥ १.११६.१४ ॥

രാജാവ് അവനെയും ആ കള്ളന്മാരോടൊപ്പം 'വധിക്കുക' എന്ന് കല്പിച്ചു. മഹാതപസ്വിയായ അവനെ കാവൽക്കാർ തിരിച്ചറിയാതെ ശൂലത്തിൽ കോർത്തു.

1.116.15

ततस्ते शूलमारोप्य तं मुनिं रक्षिणस्तदा ।
प्रतिजग्मुर्महीपालं धनान्यादाय तान्यथ ॥ १.११६.१५ ॥

പിന്നീട് ആ കാവൽക്കാർ ആ മുനിയെ ശൂലത്തിൽ കയറ്റി, ആ ധനവും എടുത്ത് രാജാവിന്റെ അടുക്കലേക്ക് മടങ്ങി.

1.116.16

शूलस्थः स तु धर्मात्मा कालेन महता ततः ।
निराहारोऽपि विप्रर्षिर्मरणं नाभ्यपद्यत ॥ १.११६.१६ ॥

ശൂലത്തിൽ കിടന്ന ആ ധർമ്മാത്മാവായ ബ്രാഹ്മണ മുനി, ദീർഘകാലം ആഹാരമില്ലാതിരുന്നിട്ടും മരണം പ്രാപിച്ചില്ല.

1.116.17

धारयामास च प्राणानृषींश्च समुपानयत् ।
शूलाग्रे तप्यमानेन तपस्तेन महात्मना ॥ १.११६.१७ ॥

ആ മഹാത്മാവ് ശൂലാഗ്രത്തിൽ വെന്തുകൊണ്ടിരുന്നപ്പോഴും പ്രാണനെ നിലനിർത്തി; ഋഷിമാരെയും വിളിച്ചുവരുത്തി.

1.116.18

सन्तापं परमं जग्मुर्मुनयस्तपसाऽन्विताः ।
ते रात्रौ शकुना भूत्वा सन्निपत्त्य तु भारत।
दर्शन्तो यथाशक्ति तमपृच्छन्द्विजोत्तमम् ॥ १.११६.१८ ॥

തപസ്സോടുകൂടിയ മുനിമാർ അത്യന്തം ദുഃഖിതരായി. ഹേ ഭാരതാ, അവർ രാത്രിയിൽ പക്ഷികളായി രൂപം ധരിച്ച് ഒന്നിച്ചുകൂടി, തങ്ങളുടെ ശക്തിക്കനുസരിച്ച് പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ട് ആ ദ്വിജോത്തമനോട് ചോദിച്ചു.

1.116.19

श्रोतुमिच्छामहे ब्रह्मन्किं पापं कृतवानसि ।
येनेह समनुप्राप्तं शूले दुःखभयं महत् ॥ १.११६.१९ ॥

ബ്രാഹ്മണാ, നീ ഏത് പാപം ചെയ്തുവെന്ന് കേൾക്കാൻ ഞങ്ങൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നു; അതുമൂലം ഇവിടെ ശൂലത്തിൽ നിനക്ക് വലിയ ദുഃഖവും ഭയവും വന്നുചേർന്നു.