مهابهاراتا · أدهيايا 1.125
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.125.1
तत्रापि तपसि श्रेष्ठे वर्तमानः स वीर्यवान् ।
सिद्धचारणसङ्घानां बभूव प्रियदर्शनः ॥ १.१२५.१ ॥
وهناك أيضًا، وهو منهمك في الزهد الأسمى، صار ذلك الجبار محبوب المنظر بين جماعات السدهة والجاران.
1.125.2
सुश्रूषुरनहंवादी संयतात्मा जितेन्द्रियः ।
स्वर्गं गन्तुं पराक्रान्तः स्वेन वीर्येण भारत ॥ १.१२५.२ ॥
وكان خادمًا متواضعًا، لا يتفاخر، ضابطًا لنفسه، مقهورًا لحواسه، فسعى يا بهارata بقوته الذاتية إلى الجنة.
1.125.3
केषांचिदभवद्भ्राता केषांचिदभवत्सखा ।
ऋषयस्त्वपरे चैनं पुत्रवत्पर्यपालयन् ॥ १.१२५.३ ॥
فكان أخًا لبعضهم وصديقًا لآخرين، وكان سائر الحكماء يحفظونه كما يحفظ الابن.
1.125.4
स तु कालेन महता प्राप्य निष्कल्मषं तपः ।
ब्रह्मर्षिसदृशः पाण्डुर्बभूव भरतर्षभ ॥ १.१२५.४ ॥
وأما باندو فبعد زمن طويل نال زهدًا لا عيب فيه، فصار مثل البرهمرشي، يا ثور البهاراتا.
1.125.5
अमावास्यां तु सहिता ऋषयः संशितव्रताः ।
ब्रह्माणं द्रष्टुकामास्ते संप्रतस्थुर्महर्षयः ॥ १.१२५.५ ॥
وفي يوم المحاق اجتمع الحكماء ذوو النذور الصارمة، راغبين في رؤية براهما، فانطلق أولئك الكبار من الرشيين.
1.125.6
संप्रयातानृषीन्दृष्ट्वा पाण्डुर्वचनमब्रवीत् ।
भवन्तः क्व गमिष्यन्ति ब्रूत मे वदतां वराः ॥ १.१२५.६ ॥
ولما رأى الحكماء منطلقين قال باندو هذا القول: "إلى أين أنتم ذاهبون أيها المبجلون؟ أخبروني يا أفضل المتكلمين."
1.125.7
समावायो महानद्य ब्रह्मलोके महात्मनाम् ।
देवानां च ऋषीणां च पितॄणां च महात्मनाम्।
वयं तत्र गमिष्यामो द्रष्टुकामाः स्वयंभुवम् ॥ १.१२५.७ ॥
يُعقد في عالم براهما تجمّع عظيم للأرواح السامية من الآلهة والحكماء والأسلاف. ونحن، راغبين في رؤية سفايامبهو، سنذهب إلى هناك.
1.125.8
पाण्डुरुत्थाय सहसा गन्तुकामो महर्षिभिः ।
स्वर्गपारं तितीर्षुः स शतशृङ्गादुदङ्मुखः ॥ १.१२५.८ ॥
نهض باندو فجأة، راغبًا في الذهاب مع كبار الحكماء، متطلعًا إلى عبور الضفة البعيدة للسماء، متجهًا نحو الشمال من شاتاشرنغا.
1.125.9
प्रतस्थे सह पत्नीभ्यामब्रुवंस्तं च तापसाः ।
उपर्युपरि गच्छन्तः शैलराजमुदङ्मुखाः ॥ १.१२५.९ ॥
انطلق مع زوجتيه، فقال له الزهّاد: «صاعدين أعلى فأعلى، متجهين نحو الشمال إلى ملك الجبال».
1.125.10
दृष्टवन्तो गिरौ रम्ये दुर्गान्देशान्बहून्वयम् ।
विमानशतसंबाधां गीतस्वरनिनादिताम् ॥ १.१२५.१० ॥
في ذلك الجبل البهيج رأينا مناطق وعرة كثيرة، مزدحمة بمئات المركبات السماوية، ترنّ بأصوات الغناء.
1.125.11
आक्रीडभूमिं देवानां गन्धर्वाप्सरसां तथा ।
उद्यानानि कुबेरस्य समानि विषमाणि च ॥ १.१२५.११ ॥
رأينا ميادين لهو الآلهة والغاندهارفا والأبسارا، وحدائق بهجة كوبيرا، بعضها مستوٍ وبعضها وعر.
1.125.12
महानदीनितम्बांश्च गहनान्गिरिगह्वरान् ।
सन्ति नित्यहिमा देशा निर्वृक्षमृगपक्षिणः ॥ १.१२५.१२ ॥
هناك منحدرات الأنهار العظيمة، ومغارات جبلية كثيفة، ومناطق مكسوّة بالثلج أبدًا، لا أشجار فيها ولا غزلان ولا طيور.
1.125.13
सन्ति क्वचिन्महादर्यो दुर्गाः काश्चिद्दुरासदाः ।
नातिक्रामेत पक्षी यान्कुत एवेतरे मृगाः ॥ १.१२५.१३ ॥
توجد في مكان ما كهوف عظيمة، وحصون وعرة يصعب بلوغها، لا يستطيع طائر أن يعبرها؛ فكيف تعبرها سائر الغزلان؟
1.125.14
वायुरेको हि यात्यत्र सिद्धाश्च परमर्षयः ।
गच्छन्त्यौ शैलराजेऽस्मिन्राजपुत्र्यौ कथं न्विमे ॥ १.१२५.१४ ॥
لا يمر هنا إلا الريح والكاملون والحكماء العظام؛ فكيف استطاعت هاتان الأميرتان، وهما تسيران على ملك الجبال هذا، أن تمضيا؟
1.125.15
न सीदेतामदुःखार्हे मा गमो भरतर्षभ ।
अप्रजस्य महाभागा न द्वारं परिचक्षते ॥ १.१२५.१५ ॥
فلا يحزن من لا يستحق الحزن؛ لا تذهب يا ثور بهاراتا. يقول العظماء المباركون: إن لمن لا ذرية له بابًا (إلى السماء)، لا يُعرف.
1.125.16
स्वर्गे तेनाभितप्तोऽहमप्रजस्तु ब्रवीमि वः ।
सोऽहमुग्रेण तपसा सभार्यस्त्यक्तजीवितः ॥ १.१२५.१६ ॥
أنا المعذَّب في السماء بسبب ذلك، عديم الذرية، أقول لكم: أنا الذي بتقشف شديد تخلّيت عن الحياة مع زوجتيّ.
1.125.17
अनपत्योऽपि विन्देयं स्वर्गमुग्रेण कर्मणा ।
अस्ति वै तव धर्मात्मन्विद्म देवोपम शुभम् ॥ १.१२५.१७ ॥
وإن كنتُ عديم الذرية فقد أنال السماء بعمل شديد. يا صاحب البرّ، يا مماثل الآلهة، نعلم أن لك ولدًا مباركًا.
1.125.18
अपत्यमनघं राजन्वयं दिव्येन चक्षुषा ।
दैवोद्दिष्टं नरव्याघ्र कर्मणेहोपपादय ॥ १.१२५.१८ ॥
أيها الملك، نرى بالبصر الإلهي ذرية بلا عيب. يا نمر الرجال، حقّق هنا بالعمل الولد الذي قدّره القدر.
1.125.19
अक्लिष्टं फलमव्यग्रो विन्दते बुद्धिमान्नरः ।
तस्मिन्दृष्टे फले राजन्प्रयत्नं कर्तुमर्हसि ॥ १.१२५.१९ ॥
يَنال الرجلُ الحكيم الثمرةَ بلا عناءٍ ولا اضطراب. أيها الملك، فإذا رأيتَ تلك الثمرة فينبغي لك أن تبذل الجهد.
1.125.20
अपत्यं गुणसंपन्नं लब्धा प्रीतिकरं ह्यसि ।
तच्छ्रुत्वा तापसवचः पाण्डुस्चिन्तापरोऽभवत् ॥ १.१२५.२० ॥
إذا نلتَ ولدًا حافلًا بالفضائل فستفرح حقًا. ولما سمع بانداوُ كلام الزاهد هذا، غرق في التفكير.
1.125.21
आत्मनो मृगशापेन जानन्नुपहतां क्रियाम् ॥ १.१२५.२१ ॥
إذ علم أن فعله قد أُفسد بلعنة الغزال.