மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 1.125
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.125.1
तत्रापि तपसि श्रेष्ठे वर्तमानः स वीर्यवान् ।
सिद्धचारणसङ्घानां बभूव प्रियदर्शनः ॥ १.१२५.१ ॥
அங்கும் உயர்ந்த தவத்தில் ஈடுபட்டிருந்த அந்த வீரியவான், சித்தர்களும் சாரணர்களும் கூடிய கூட்டத்தில் காண்பதற்கு இனியவரானார்.
1.125.2
सुश्रूषुरनहंवादी संयतात्मा जितेन्द्रियः ।
स्वर्गं गन्तुं पराक्रान्तः स्वेन वीर्येण भारत ॥ १.१२५.२ ॥
பணிவுடையவராய், அகங்காரமற்றவராய், தன்னடக்கமும் புலனடக்கமும் உடையவராய், பாரதா, தம் சொந்த வீரியத்தால் சொர்க்கம் செல்ல முயன்றார்.
1.125.3
केषांचिदभवद्भ्राता केषांचिदभवत्सखा ।
ऋषयस्त्वपरे चैनं पुत्रवत्पर्यपालयन् ॥ १.१२५.३ ॥
சிலருக்கு அவர் சகோதரராக இருந்தார், சிலருக்குத் தோழராக இருந்தார்; மற்ற ரிஷிகள் அவரை மகனைப்போல் பாதுகாத்தனர்.
1.125.4
स तु कालेन महता प्राप्य निष्कल्मषं तपः ।
ब्रह्मर्षिसदृशः पाण्डुर्बभूव भरतर्षभ ॥ १.१२५.४ ॥
அந்த பாண்டு நீண்ட காலத்தில் களங்கமற்ற தவத்தை அடைந்து, பரதர்களில் காளையே, பிரம்மரிஷியைப் போல் ஆனார்.
1.125.5
अमावास्यां तु सहिता ऋषयः संशितव्रताः ।
ब्रह्माणं द्रष्टुकामास्ते संप्रतस्थुर्महर्षयः ॥ १.१२५.५ ॥
அமாவாசை நாளில் ஒன்றுகூடிய கடும் விரதம் கொண்ட ரிஷிகள், பிரம்மனைக் காண விரும்பி புறப்பட்டனர், அந்த மகரிஷிகள்.
1.125.6
संप्रयातानृषीन्दृष्ट्वा पाण्डुर्वचनमब्रवीत् ।
भवन्तः क्व गमिष्यन्ति ब्रूत मे वदतां वराः ॥ १.१२५.६ ॥
புறப்பட்டுச் செல்லும் ரிஷிகளைக் கண்ட பாண்டு இவ்வார்த்தை சொன்னார்: "நீங்கள் எங்கே செல்லப் போகிறீர்கள்? சொல்லுங்கள், பேசுபவர்களில் சிறந்தவர்களே."
1.125.7
समावायो महानद्य ब्रह्मलोके महात्मनाम् ।
देवानां च ऋषीणां च पितॄणां च महात्मनाम्।
वयं तत्र गमिष्यामो द्रष्टुकामाः स्वयंभुवम् ॥ १.१२५.७ ॥
பிரம்மலோகத்தில் மகாத்மாக்களான தேவர்கள், ரிஷிகள், பித்ருக்கள் ஆகியோரின் பெரிய சங்கமம் நடைபெறுகிறது. நாங்கள் சுயம்புவை தரிசிக்கும் விருப்பத்துடன் அங்கே செல்வோம்.
1.125.8
पाण्डुरुत्थाय सहसा गन्तुकामो महर्षिभिः ।
स्वर्गपारं तितीर्षुः स शतशृङ्गादुदङ्मुखः ॥ १.१२५.८ ॥
பாண்டு திடீரென எழுந்தார். மகரிஷிகளுடன் செல்ல விரும்பி, சொர்க்கத்தின் மறுகரையைக் கடக்க விரும்பி, சதசிருங்கத்திலிருந்து வடக்கு நோக்கித் திரும்பினார்.
1.125.9
प्रतस्थे सह पत्नीभ्यामब्रुवंस्तं च तापसाः ।
उपर्युपरि गच्छन्तः शैलराजमुदङ्मुखाः ॥ १.१२५.९ ॥
அவர் தம் இரு மனைவியருடன் புறப்பட்டார். தவசிகள் அவரிடம் கூறினர்: வடக்கு நோக்கி, மலைகளின் அரசனை நோக்கி மேலும் மேலும் ஏறிச் செல்லுங்கள்.
1.125.10
दृष्टवन्तो गिरौ रम्ये दुर्गान्देशान्बहून्वयम् ।
विमानशतसंबाधां गीतस्वरनिनादिताम् ॥ १.१२५.१० ॥
அந்த அழகிய மலையில் நாங்கள் பல கடினமான பிரதேசங்களைக் கண்டோம். நூற்றுக்கணக்கான விமானங்களால் நிறைந்து, பாடல் ஒலிகளால் எதிரொலிக்கும் அவை.
1.125.11
आक्रीडभूमिं देवानां गन्धर्वाप्सरसां तथा ।
उद्यानानि कुबेरस्य समानि विषमाणि च ॥ १.१२५.११ ॥
தேவர்களின், கந்தர்வர்களின், அப்சரஸ்களின் விளையாட்டு நிலங்களையும், குபேரனின் பூங்காக்களையும் கண்டோம்; சில சமமானவை, சில கரடுமுரடானவை.
1.125.12
महानदीनितम्बांश्च गहनान्गिरिगह्वरान् ।
सन्ति नित्यहिमा देशा निर्वृक्षमृगपक्षिणः ॥ १.१२५.१२ ॥
பெரும் ஆறுகளின் சரிவுகளும், அடர்ந்த மலைக் குகைகளும் உள்ளன. எப்போதும் பனி மூடிய பிரதேசங்கள் உள்ளன; அங்கு மரங்களோ மான்களோ பறவைகளோ இல்லை.
1.125.13
सन्ति क्वचिन्महादर्यो दुर्गाः काश्चिद्दुरासदाः ।
नातिक्रामेत पक्षी यान्कुत एवेतरे मृगाः ॥ १.१२५.१३ ॥
சில இடங்களில் பெரிய குகைகள் உள்ளன; சில கடக்க முடியாதவை, அவற்றைப் பறவைகளும் கடக்க முடியாது, மற்ற மிருகங்கள் எப்படிக் கடக்கும்.
1.125.14
वायुरेको हि यात्यत्र सिद्धाश्च परमर्षयः ।
गच्छन्त्यौ शैलराजेऽस्मिन्राजपुत्र्यौ कथं न्विमे ॥ १.१२५.१४ ॥
இங்கு காற்று மட்டுமே செல்கிறது; சித்தர்களும் மாபெரும் ரிஷிகளும்தான் செல்கிறார்கள். இந்த மலையரசன் மீது செல்லும் இந்த இரு இளவரசிகள் எப்படிச் சென்றார்கள்?
1.125.15
न सीदेतामदुःखार्हे मा गमो भरतर्षभ ।
अप्रजस्य महाभागा न द्वारं परिचक्षते ॥ १.१२५.१५ ॥
துன்பத்திற்கு தகுதியில்லாதவர்கள் வருந்த வேண்டாம்; பரத குலத்தின் சிறந்தவரே, செல்லாதீர். மகாபாகர்கள் கூறுகிறார்கள், மகவில்லாதவனுக்கு வாயில் (சொர்க்கத்தின்) இல்லை என்று.
1.125.16
स्वर्गे तेनाभितप्तोऽहमप्रजस्तु ब्रवीमि वः ।
सोऽहमुग्रेण तपसा सभार्यस्त्यक्तजीवितः ॥ १.१२५.१६ ॥
சொர்க்கத்தில் அதனால் வருந்தியவனாய், மகவில்லாத நான் உங்களுக்குச் சொல்கிறேன். கடும் தவத்தால் மனைவியருடன், உயிரை விட்டவனாகிய நான்.
1.125.17
अनपत्योऽपि विन्देयं स्वर्गमुग्रेण कर्मणा ।
अस्ति वै तव धर्मात्मन्विद्म देवोपम शुभम् ॥ १.१२५.१७ ॥
மகவில்லாதவனாயினும், கடும் செயலால் சொர்க்கத்தை அடைந்திருக்கக்கூடும். தர்மாத்மாவே, தேவனுக்கு ஒப்பானவனே, உனக்கு ஒரு நல்ல (மகவு) உண்டு என்று நாம் அறிவோம்.
1.125.18
अपत्यमनघं राजन्वयं दिव्येन चक्षुषा ।
दैवोद्दिष्टं नरव्याघ्र कर्मणेहोपपादय ॥ १.१२५.१८ ॥
அரசே, நாம் தெய்வீகப் பார்வையால் குற்றமற்ற மகவைக் காண்கிறோம். நரவியாக்கிரமே, தெய்வத்தால் நியமிக்கப்பட்ட (மகவை) இங்கு செயலால் பெறச் செய்வாய்.
1.125.19
अक्लिष्टं फलमव्यग्रो विन्दते बुद्धिमान्नरः ।
तस्मिन्दृष्टे फले राजन्प्रयत्नं कर्तुमर्हसि ॥ १.१२५.१९ ॥
அறிவுள்ள மனிதன் துன்பமின்றி, கலங்காமல் பலனைப் பெறுகிறான். ஓ அரசே, அந்தப் பலனைக் கண்ட பின் நீ முயற்சி செய்ய வேண்டும்.
1.125.20
अपत्यं गुणसंपन्नं लब्धा प्रीतिकरं ह्यसि ।
तच्छ्रुत्वा तापसवचः पाण्डुस्चिन्तापरोऽभवत् ॥ १.१२५.२० ॥
நற்குணங்கள் நிறைந்த மகவைப் பெற்று நீ உண்மையில் மகிழ்ச்சி அடைவாய். துறவியின் அந்தச் சொற்களைக் கேட்ட பாண்டு கவலையில் ஆழ்ந்தான்.
1.125.21
आत्मनो मृगशापेन जानन्नुपहतां क्रियाम् ॥ १.१२५.२१ ॥
மானின் சாபத்தால் தனது செயல் கெடுக்கப்பட்டதை அறிந்தவனாய்.