Mahābhārata · Adhyāya 1.125
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.125.1
तत्रापि तपसि श्रेष्ठे वर्तमानः स वीर्यवान् ।
सिद्धचारणसङ्घानां बभूव प्रियदर्शनः ॥ १.१२५.१ ॥
Ali também, empenhado na suprema ascese, aquele poderoso tornou-se agradável de ver entre as assembleias de siddhas e cāraṇas.
1.125.2
सुश्रूषुरनहंवादी संयतात्मा जितेन्द्रियः ।
स्वर्गं गन्तुं पराक्रान्तः स्वेन वीर्येण भारत ॥ १.१२५.२ ॥
Atento ao serviço, livre de vanglória, senhor de si e de seus sentidos, esforçou-se, ó Bhārata, pelo próprio valor para ir ao céu.
1.125.3
केषांचिदभवद्भ्राता केषांचिदभवत्सखा ।
ऋषयस्त्वपरे चैनं पुत्रवत्पर्यपालयन् ॥ १.१२५.३ ॥
Para alguns foi irmão, para outros amigo; e outros sábios o protegiam como a um filho.
1.125.4
स तु कालेन महता प्राप्य निष्कल्मषं तपः ।
ब्रह्मर्षिसदृशः पाण्डुर्बभूव भरतर्षभ ॥ १.१२५.४ ॥
E Pāṇḍu, tendo alcançado após longo tempo uma ascese imaculada, tornou-se semelhante a um brahmarṣi, ó touro dos Bharatas.
1.125.5
अमावास्यां तु सहिता ऋषयः संशितव्रताः ।
ब्रह्माणं द्रष्टुकामास्ते संप्रतस्थुर्महर्षयः ॥ १.१२५.५ ॥
No dia de lua nova, os sábios de votos firmes, reunidos e desejosos de ver Brahmā, puseram-se a caminho, aqueles grandes videntes.
1.125.6
संप्रयातानृषीन्दृष्ट्वा पाण्डुर्वचनमब्रवीत् ।
भवन्तः क्व गमिष्यन्ति ब्रूत मे वदतां वराः ॥ १.१२५.६ ॥
Vendo os sábios que partiam, Pāṇḍu disse estas palavras: "Para onde ides, veneráveis? Dizei-me, ó melhores dos oradores."
1.125.7
समावायो महानद्य ब्रह्मलोके महात्मनाम् ।
देवानां च ऋषीणां च पितॄणां च महात्मनाम्।
वयं तत्र गमिष्यामो द्रष्टुकामाः स्वयंभुवम् ॥ १.१२५.७ ॥
No mundo de Brahmā realiza-se uma grande assembleia dos grandes espíritos, dos deuses, dos sábios e dos ancestrais. Desejosos de ver o Svayaṃbhū, iremos para lá.
1.125.8
पाण्डुरुत्थाय सहसा गन्तुकामो महर्षिभिः ।
स्वर्गपारं तितीर्षुः स शतशृङ्गादुदङ्मुखः ॥ १.१२५.८ ॥
Pāṇḍu levantou-se de repente, desejando partir com os grandes sábios, querendo atravessar até a outra margem do céu, voltado para o norte a partir de Śataśṛṅga.
1.125.9
प्रतस्थे सह पत्नीभ्यामब्रुवंस्तं च तापसाः ।
उपर्युपरि गच्छन्तः शैलराजमुदङ्मुखाः ॥ १.१२५.९ ॥
Partiu com as suas duas esposas, e os ascetas disseram-lhe: 'Subindo cada vez mais alto, voltados para o norte, em direção ao rei das montanhas.'
1.125.10
दृष्टवन्तो गिरौ रम्ये दुर्गान्देशान्बहून्वयम् ।
विमानशतसंबाधां गीतस्वरनिनादिताम् ॥ १.१२५.१० ॥
Naquela montanha encantadora vimos muitas regiões difíceis, repletas de centenas de carros celestes e ecoando com o som de cantos.
1.125.11
आक्रीडभूमिं देवानां गन्धर्वाप्सरसां तथा ।
उद्यानानि कुबेरस्य समानि विषमाणि च ॥ १.१२५.११ ॥
Vimos os campos de jogos dos deuses, dos Gandharvas e das Apsaras, e os jardins de prazer de Kubera, alguns planos e outros irregulares.
1.125.12
महानदीनितम्बांश्च गहनान्गिरिगह्वरान् ।
सन्ति नित्यहिमा देशा निर्वृक्षमृगपक्षिणः ॥ १.१२५.१२ ॥
Há as encostas de grandes rios, grutas montanhosas densas e regiões eternamente cobertas de neve, sem árvores, veados ou aves.
1.125.13
सन्ति क्वचिन्महादर्यो दुर्गाः काश्चिद्दुरासदाः ।
नातिक्रामेत पक्षी यान्कुत एवेतरे मृगाः ॥ १.१२५.१३ ॥
Há, em algum lugar, grandes cavernas e fortalezas inacessíveis e difíceis de alcançar, que nem um pássaro consegue atravessar; como então outros veados conseguiriam?
1.125.14
वायुरेको हि यात्यत्र सिद्धाश्च परमर्षयः ।
गच्छन्त्यौ शैलराजेऽस्मिन्राजपुत्र्यौ कथं न्विमे ॥ १.१२५.१४ ॥
Aqui só vai o vento, e os seres perfeitos e os grandes sábios; como, então, estas duas princesas, caminhando sobre este rei das montanhas, conseguiram?
1.125.15
न सीदेतामदुःखार्हे मा गमो भरतर्षभ ।
अप्रजस्य महाभागा न द्वारं परिचक्षते ॥ १.१२५.१५ ॥
Que elas não se aflijam, pois não merecem tristeza; não vá, touro dos Bharatas. Os de grande fortuna dizem que para quem não tem descendência não há porta.
1.125.16
स्वर्गे तेनाभितप्तोऽहमप्रजस्तु ब्रवीमि वः ।
सोऽहमुग्रेण तपसा सभार्यस्त्यक्तजीवितः ॥ १.१२५.१६ ॥
Atormentado por isso no céu, eu, sem descendência, digo-vos: eu, que com minhas esposas dei a vida por uma penitência feroz.
1.125.17
अनपत्योऽपि विन्देयं स्वर्गमुग्रेण कर्मणा ।
अस्ति वै तव धर्मात्मन्विद्म देवोपम शुभम् ॥ १.१२५.१७ ॥
Embora sem descendência, eu poderia obter o céu por ações ferozes. Justo, semelhante aos deuses, sabemos que para ti há um filho auspicioso.
1.125.18
अपत्यमनघं राजन्वयं दिव्येन चक्षुषा ।
दैवोद्दिष्टं नरव्याघ्र कर्मणेहोपपादय ॥ १.१२५.१८ ॥
Ó rei, pela visão divina vemos uma descendência sem falhas. Tigre entre os homens, faz nascer aqui, por ação, o filho destinado pelo destino.
1.125.19
अक्लिष्टं फलमव्यग्रो विन्दते बुद्धिमान्नरः ।
तस्मिन्दृष्टे फले राजन्प्रयत्नं कर्तुमर्हसि ॥ १.१२५.१९ ॥
O homem sábio obtém o fruto sem esforço e sem agitação. Ó rei, tendo visto esse fruto, deves fazer um esforço.
1.125.20
अपत्यं गुणसंपन्नं लब्धा प्रीतिकरं ह्यसि ।
तच्छ्रुत्वा तापसवचः पाण्डुस्चिन्तापरोऽभवत् ॥ १.१२५.२० ॥
Ao obter um filho dotado de virtudes, certamente te alegrarás. Ao ouvir as palavras do asceta, Pāṇḍu ficou absorto em pensamentos.
1.125.21
आत्मनो मृगशापेन जानन्नुपहतां क्रियाम् ॥ १.१२५.२१ ॥
Sabendo que a sua própria ação fora arruinada pela maldição do veado.