ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 1.125
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.125.1
तत्रापि तपसि श्रेष्ठे वर्तमानः स वीर्यवान् ।
सिद्धचारणसङ्घानां बभूव प्रियदर्शनः ॥ १.१२५.१ ॥
ಅಲ್ಲಿಯೂ ಶ್ರೇಷ್ಠ ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನಿರತನಾಗಿದ್ದ ಆ ವೀರ್ಯವಂತನು ಸಿದ್ಧ-ಚಾರಣ ಸಮೂಹಗಳಿಗೆ ಪ್ರಿಯದರ್ಶನನಾದನು.
1.125.2
सुश्रूषुरनहंवादी संयतात्मा जितेन्द्रियः ।
स्वर्गं गन्तुं पराक्रान्तः स्वेन वीर्येण भारत ॥ १.१२५.२ ॥
ಸೇವಾಭಾವ ಉಳ್ಳವನು, ಅಹಂಕಾರರಹಿತನು, ಸಂಯತಾತ್ಮನು, ಇಂದ್ರಿಯಜಿತನಾದ ಅವನು, ಭಾರತ, ತನ್ನ ಸ್ವಂತ ವೀರ್ಯದಿಂದ ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋಗಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದನು.
1.125.3
केषांचिदभवद्भ्राता केषांचिदभवत्सखा ।
ऋषयस्त्वपरे चैनं पुत्रवत्पर्यपालयन् ॥ १.१२५.३ ॥
ಕೆಲವರಿಗೆ ಅವನು ಸಹೋದರನಾದನು, ಕೆಲವರಿಗೆ ಗೆಳೆಯನಾದನು; ಇತರ ಋಷಿಗಳು ಅವನನ್ನು ಮಗನಂತೆ ರಕ್ಷಿಸಿದರು.
1.125.4
स तु कालेन महता प्राप्य निष्कल्मषं तपः ।
ब्रह्मर्षिसदृशः पाण्डुर्बभूव भरतर्षभ ॥ १.१२५.४ ॥
ಆ ಪಾಂಡು ಬಹಳ ಕಾಲದ ನಂತರ ನಿರ್ಮಲ ತಪಸ್ಸನ್ನು ಪಡೆದು, ಭರತರ್ಷಭ, ಬ್ರಹ್ಮರ್ಷಿಯಂತಾದನು.
1.125.5
अमावास्यां तु सहिता ऋषयः संशितव्रताः ।
ब्रह्माणं द्रष्टुकामास्ते संप्रतस्थुर्महर्षयः ॥ १.१२५.५ ॥
ಅಮಾವಾಸ್ಯೆಯ ದಿನ ಒಟ್ಟಾಗಿ ಸೇರಿದ ಕಠಿಣ ವ್ರತದ ಋಷಿಗಳು ಬ್ರಹ್ಮನನ್ನು ನೋಡಲು ಬಯಸಿ ಹೊರಟರು, ಆ ಮಹರ್ಷಿಗಳು.
1.125.6
संप्रयातानृषीन्दृष्ट्वा पाण्डुर्वचनमब्रवीत् ।
भवन्तः क्व गमिष्यन्ति ब्रूत मे वदतां वराः ॥ १.१२५.६ ॥
ಹೊರಟು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದ ಋಷಿಗಳನ್ನು ನೋಡಿ ಪಾಂಡು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು: "ನೀವು ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತೀರಿ? ನನಗೆ ಹೇಳಿ, ಮಾತನಾಡುವವರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠರೇ."
1.125.7
समावायो महानद्य ब्रह्मलोके महात्मनाम् ।
देवानां च ऋषीणां च पितॄणां च महात्मनाम्।
वयं तत्र गमिष्यामो द्रष्टुकामाः स्वयंभुवम् ॥ १.१२५.७ ॥
ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕದಲ್ಲಿ ಮಹಾತ್ಮರು, ದೇವತೆಗಳು, ಋಷಿಗಳು ಮತ್ತು ಪಿತೃಗಳ ದೊಡ್ಡ ಸಮಾವೇಶ ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ. ಸ್ವಯಂಭುವನ (ಬ್ರಹ್ಮನ) ದರ್ಶನದ ಬಯಕೆಯಿಂದ ನಾವು ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತೇವೆ.
1.125.8
पाण्डुरुत्थाय सहसा गन्तुकामो महर्षिभिः ।
स्वर्गपारं तितीर्षुः स शतशृङ्गादुदङ्मुखः ॥ १.१२५.८ ॥
ಪಾಂಡು ಅಕಸ್ಮಾತ್ತಾಗಿ ಎದ್ದನು. ಮಹರ್ಷಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಹೋಗುವ ಬಯಕೆಯಿಂದ, ಸ್ವರ್ಗದ ಆಚೆಯ ದಡವನ್ನು ದಾಟಲು ಇಚ್ಛಿಸಿ, ಶತಶೃಂಗದಿಂದ ಉತ್ತರಾಭಿಮುಖನಾಗಿ.
1.125.9
प्रतस्थे सह पत्नीभ्यामब्रुवंस्तं च तापसाः ।
उपर्युपरि गच्छन्तः शैलराजमुदङ्मुखाः ॥ १.१२५.९ ॥
ಅವನು ತನ್ನ ಇಬ್ಬರು ಪತ್ನಿಯರೊಂದಿಗೆ ಹೊರಟನು. ತಪಸ್ವಿಗಳು ಅವನಿಗೆ ಹೇಳಿದರು: ಉತ್ತರಾಭಿಮುಖವಾಗಿ, ಪರ್ವತರಾಜನ ಕಡೆಗೆ ಮೇಲೆ ಮೇಲೆ ಹೋಗೋಣ.
1.125.10
दृष्टवन्तो गिरौ रम्ये दुर्गान्देशान्बहून्वयम् ।
विमानशतसंबाधां गीतस्वरनिनादिताम् ॥ १.१२५.१० ॥
ಆ ರಮ್ಯ ಪರ್ವತದಲ್ಲಿ ನಾವು ಅನೇಕ ದುರ್ಗಮ ಪ್ರದೇಶಗಳನ್ನು ಕಂಡೆವು. ನೂರಾರು ವಿಮಾನಗಳಿಂದ ತುಂಬಿ, ಗೀತಸ್ವರಗಳಿಂದ ಪ್ರತಿಧ್ವನಿಸುವ ಅವುಗಳು.
1.125.11
आक्रीडभूमिं देवानां गन्धर्वाप्सरसां तथा ।
उद्यानानि कुबेरस्य समानि विषमाणि च ॥ १.१२५.११ ॥
ದೇವತೆಗಳು, ಗಂಧರ್ವರು ಮತ್ತು ಅಪ್ಸರೆಯರ ಕ್ರೀಡಾಭೂಮಿ, ಕುಬೇರನ ಉದ್ಯಾನಗಳು — ಕೆಲವು ಸಮತಟ್ಟಾಗಿ, ಕೆಲವು ವಿಷಮವಾಗಿ.
1.125.12
महानदीनितम्बांश्च गहनान्गिरिगह्वरान् ।
सन्ति नित्यहिमा देशा निर्वृक्षमृगपक्षिणः ॥ १.१२५.१२ ॥
ಮಹಾನದಿಗಳ ಇಳಿಜಾರುಗಳು, ದಟ್ಟ ಪರ್ವತ ಗುಹೆಗಳು ಇವೆ. ಸದಾ ಹಿಮಾವೃತ ಪ್ರದೇಶಗಳಿವೆ, ಅಲ್ಲಿ ಮರಗಳೂ ಮೃಗಗಳೂ ಪಕ್ಷಿಗಳೂ ಇಲ್ಲ.
1.125.13
सन्ति क्वचिन्महादर्यो दुर्गाः काश्चिद्दुरासदाः ।
नातिक्रामेत पक्षी यान्कुत एवेतरे मृगाः ॥ १.१२५.१३ ॥
ಕೆಲವೆಡೆ ದೊಡ್ಡ ಗುಹೆಗಳಿವೆ, ಕೆಲವು ದುರ್ಗಮವಾಗಿವೆ, ಅವುಗಳನ್ನು ಪಕ್ಷಿಗಳೂ ದಾಟಲಾರವು, ಇತರ ಮೃಗಗಳು ಹೇಗೆ ದಾಟಬಲ್ಲವು.
1.125.14
वायुरेको हि यात्यत्र सिद्धाश्च परमर्षयः ।
गच्छन्त्यौ शैलराजेऽस्मिन्राजपुत्र्यौ कथं न्विमे ॥ १.१२५.१४ ॥
ಇಲ್ಲಿ ಗಾಳಿ ಒಂದೇ ಹೋಗುತ್ತದೆ, ಸಿದ್ಧರೂ ಪರಮ ಋಷಿಗಳೂ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ; ಈ ಪರ್ವತರಾಜನ ಮೇಲೆ ಹೋಗುತ್ತಿರುವ ಈ ಇಬ್ಬರು ರಾಜಕುಮಾರಿಯರು ಹೇಗೆ (ಹೋಗಲು ಸಾಧ್ಯವಾಯಿತು)?
1.125.15
न सीदेतामदुःखार्हे मा गमो भरतर्षभ ।
अप्रजस्य महाभागा न द्वारं परिचक्षते ॥ १.१२५.१५ ॥
ದುಃಖಕ್ಕೆ ಅರ್ಹರಲ್ಲದವರು ನೊಂದುಕೊಳ್ಳದಿರಲಿ; ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಹೋಗಬೇಡ. ಮಕ್ಕಳಿಲ್ಲದವನಿಗೆ (ಸ್ವರ್ಗದ) ದ್ವಾರವಿಲ್ಲ ಎಂದು ಮಹಾಭಾಗರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.
1.125.16
स्वर्गे तेनाभितप्तोऽहमप्रजस्तु ब्रवीमि वः ।
सोऽहमुग्रेण तपसा सभार्यस्त्यक्तजीवितः ॥ १.१२५.१६ ॥
ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ಅದರಿಂದ ಪೀಡಿತನಾದ, ಮಕ್ಕಳಿಲ್ಲದ ನಾನು ನಿಮಗೆ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ. ಉಗ್ರ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಪತ್ನಿಯರೊಂದಿಗೆ ಪ್ರಾಣ ತ್ಯಜಿಸಿದ ನಾನು.
1.125.17
अनपत्योऽपि विन्देयं स्वर्गमुग्रेण कर्मणा ।
अस्ति वै तव धर्मात्मन्विद्म देवोपम शुभम् ॥ १.१२५.१७ ॥
ಮಕ್ಕಳಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಉಗ್ರ ಕರ್ಮದಿಂದ ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ಪಡೆಯಬಲ್ಲೆ. ಧರ್ಮಾತ್ಮನೇ, ದೇವತುಲ್ಯನೇ, ನಿನಗೆ ಒಂದು ಶುಭ (ಸಂತತಿ) ಇದೆ ಎಂದು ನಾವು ಬಲ್ಲೆವು.
1.125.18
अपत्यमनघं राजन्वयं दिव्येन चक्षुषा ।
दैवोद्दिष्टं नरव्याघ्र कर्मणेहोपपादय ॥ १.१२५.१८ ॥
ರಾಜನೇ, ನಾವು ದಿವ್ಯದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ನಿರ್ದೋಷ ಸಂತತಿಯನ್ನು ಕಾಣುತ್ತೇವೆ. ನರವ್ಯಾಘ್ರನೇ, ದೈವ ನಿಶ್ಚಯಿಸಿದ (ಸಂತತಿಯನ್ನು) ಇಲ್ಲಿ ಕರ್ಮದಿಂದ ಉಂಟುಮಾಡು.
1.125.19
अक्लिष्टं फलमव्यग्रो विन्दते बुद्धिमान्नरः ।
तस्मिन्दृष्टे फले राजन्प्रयत्नं कर्तुमर्हसि ॥ १.१२५.१९ ॥
ಬುದ್ಧಿವಂತ ಮನುಷ್ಯನು ಕಷ್ಟವಿಲ್ಲದೆ, ಚಂಚಲನಾಗದೆ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಓ ರಾಜನೇ, ಆ ಫಲವನ್ನು ಕಂಡ ಮೇಲೆ ನೀನು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಬೇಕು.
1.125.20
अपत्यं गुणसंपन्नं लब्धा प्रीतिकरं ह्यसि ।
तच्छ्रुत्वा तापसवचः पाण्डुस्चिन्तापरोऽभवत् ॥ १.१२५.२० ॥
ಗುಣಸಂಪನ್ನ ಸಂತಾನವನ್ನು ಪಡೆದು ನೀನು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಸಂತೋಷಪಡುವೆ. ಆ ತಪಸ್ವಿಯ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ಪಾಂಡು ಚಿಂತೆಯಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದನು.
1.125.21
आत्मनो मृगशापेन जानन्नुपहतां क्रियाम् ॥ १.१२५.२१ ॥
ಜಿಂಕೆಯ ಶಾಪದಿಂದ ತನ್ನ ಕ್ರಿಯೆ ಹಾಳಾಗಿದೆ ಎಂದು ತಿಳಿದು.