મહાભારત · અધ્યાય 1.125
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.125.1
तत्रापि तपसि श्रेष्ठे वर्तमानः स वीर्यवान् ।
सिद्धचारणसङ्घानां बभूव प्रियदर्शनः ॥ १.१२५.१ ॥
ત્યાં પણ શ્રેષ્ઠ તપમાં લાગેલા એ વીર્યવાન સિદ્ધ અને ચારણોના સમૂહમાં પ્રિયદર્શન બન્યા.
1.125.2
सुश्रूषुरनहंवादी संयतात्मा जितेन्द्रियः ।
स्वर्गं गन्तुं पराक्रान्तः स्वेन वीर्येण भारत ॥ १.१२५.२ ॥
સેવાભાવી, અહંકારરહિત, સંયતાત્મા અને ઇન્દ્રિયજિત એવા તેઓ, હે ભારત, પોતાના જ પરાક્રમથી સ્વર્ગે જવા તત્પર થયા.
1.125.3
केषांचिदभवद्भ्राता केषांचिदभवत्सखा ।
ऋषयस्त्वपरे चैनं पुत्रवत्पर्यपालयन् ॥ १.१२५.३ ॥
કોઈના તેઓ ભાઈ બન્યા, કોઈના મિત્ર; બીજા ઋષિઓએ તેમને પુત્રની જેમ સંભાળ્યા.
1.125.4
स तु कालेन महता प्राप्य निष्कल्मषं तपः ।
ब्रह्मर्षिसदृशः पाण्डुर्बभूव भरतर्षभ ॥ १.१२५.४ ॥
તે પાંડુ લાંબા સમયે નિષ્કલંક તપ પામીને, હે ભરતર્ષભ, બ્રહ્મર્ષિ સમાન થયા.
1.125.5
अमावास्यां तु सहिता ऋषयः संशितव्रताः ।
ब्रह्माणं द्रष्टुकामास्ते संप्रतस्थुर्महर्षयः ॥ १.१२५.५ ॥
અમાવાસ્યાને દિવસે એકત્ર થયેલા કઠોર વ્રતધારી ઋષિઓ બ્રહ્માના દર્શનની ઇચ્છાથી પ્રસ્થાન કર્યું, એ મહર્ષિઓ.
1.125.6
संप्रयातानृषीन्दृष्ट्वा पाण्डुर्वचनमब्रवीत् ।
भवन्तः क्व गमिष्यन्ति ब्रूत मे वदतां वराः ॥ १.१२५.६ ॥
પ્રસ્થાન કરતા ઋષિઓને જોઈને પાંડુએ આ વચન કહ્યું: "આપ ક્યાં જશો? મને કહો, હે વક્તાઓમાં શ્રેષ્ઠ."
1.125.7
समावायो महानद्य ब्रह्मलोके महात्मनाम् ।
देवानां च ऋषीणां च पितॄणां च महात्मनाम्।
वयं तत्र गमिष्यामो द्रष्टुकामाः स्वयंभुवम् ॥ १.१२५.७ ॥
બ્રહ્મલોકમાં મહાત્માઓ, દેવો, ઋષિઓ અને પિતૃઓનો મોટો મેળાવડો થઈ રહ્યો છે. સ્વયંભુ (બ્રહ્મા)ના દર્શનની ઇચ્છાથી અમે ત્યાં જઈશું.
1.125.8
पाण्डुरुत्थाय सहसा गन्तुकामो महर्षिभिः ।
स्वर्गपारं तितीर्षुः स शतशृङ्गादुदङ्मुखः ॥ १.१२५.८ ॥
પાંડુ અચાનક ઊભો થયો. મહર્ષિઓ સાથે જવાની ઇચ્છાથી, સ્વર્ગના પેલે પારે પહોંચવાની ઇચ્છાથી, શતશૃંગથી ઉત્તર તરફ મુખ કરીને.
1.125.9
प्रतस्थे सह पत्नीभ्यामब्रुवंस्तं च तापसाः ।
उपर्युपरि गच्छन्तः शैलराजमुदङ्मुखाः ॥ १.१२५.९ ॥
તે પોતાની બે પત્નીઓ સાથે પ્રસ્થાન કરી ગયો. તપસ્વીઓએ તેને કહ્યું: ઉત્તર તરફ મુખ કરીને, પર્વતરાજ તરફ ઉપર ઉપર જતાં.
1.125.10
दृष्टवन्तो गिरौ रम्ये दुर्गान्देशान्बहून्वयम् ।
विमानशतसंबाधां गीतस्वरनिनादिताम् ॥ १.१२५.१० ॥
તે રમણીય પર્વત પર અમે ઘણા દુર્ગમ પ્રદેશો જોયા, સેંકડો વિમાનોથી ભરેલા અને ગીતના સ્વરોથી ગુંજતા.
1.125.11
आक्रीडभूमिं देवानां गन्धर्वाप्सरसां तथा ।
उद्यानानि कुबेरस्य समानि विषमाणि च ॥ १.१२५.११ ॥
દેવો, ગંધર્વો અને અપ્સરાઓની ક્રીડાભૂમિ અને કુબેરના ઉદ્યાનો જોયા; કેટલાક સમતળ, કેટલાક વિષમ.
1.125.12
महानदीनितम्बांश्च गहनान्गिरिगह्वरान् ।
सन्ति नित्यहिमा देशा निर्वृक्षमृगपक्षिणः ॥ १.१२५.१२ ॥
મહાનદીઓના ઢાળો અને ગાઢ પર્વતગુફાઓ છે. સદા હિમાચ્છાદિત પ્રદેશો છે, જ્યાં વૃક્ષો, મૃગો કે પક્ષીઓ નથી.
1.125.13
सन्ति क्वचिन्महादर्यो दुर्गाः काश्चिद्दुरासदाः ।
नातिक्रामेत पक्षी यान्कुत एवेतरे मृगाः ॥ १.१२५.१३ ॥
ક્યાંક મોટી ગુફાઓ છે, કેટલીક દુર્ગમ અને દુર્લભ છે, જેને પક્ષીઓ પણ ઓળંગી શકતા નથી, તો બીજા મૃગો કેવી રીતે ઓળંગે.
1.125.14
वायुरेको हि यात्यत्र सिद्धाश्च परमर्षयः ।
गच्छन्त्यौ शैलराजेऽस्मिन्राजपुत्र्यौ कथं न्विमे ॥ १.१२५.१४ ॥
અહીં એકલો પવન જ જાય છે, અને સિદ્ધો તથા પરમ ઋષિઓ; આ પર્વતરાજ પર જતી આ બે રાજકુમારીઓ કેવી રીતે (ગઈ)?
1.125.15
न सीदेतामदुःखार्हे मा गमो भरतर्षभ ।
अप्रजस्य महाभागा न द्वारं परिचक्षते ॥ १.१२५.१५ ॥
દુઃખને અયોગ્ય એવા એ વ્યથિત ન થાય; હે ભરતશ્રેષ્ઠ, ન જાઓ. મહાભાગ્યશાળીઓ કહે છે કે સંતાનવિહીનને (સ્વર્ગનું) દ્વાર નથી.
1.125.16
स्वर्गे तेनाभितप्तोऽहमप्रजस्तु ब्रवीमि वः ।
सोऽहमुग्रेण तपसा सभार्यस्त्यक्तजीवितः ॥ १.१२५.१६ ॥
સ્વર્ગમાં તેનાથી પીડિત, સંતાનવિહીન એવો હું તમને કહું છું. ઉગ્ર તપથી પત્નીઓ સાથે પ્રાણ ત્યજી દેનાર હું.
1.125.17
अनपत्योऽपि विन्देयं स्वर्गमुग्रेण कर्मणा ।
अस्ति वै तव धर्मात्मन्विद्म देवोपम शुभम् ॥ १.१२५.१७ ॥
સંતાનવિહીન હોવા છતાં ઉગ્ર કર્મથી સ્વર્ગ મેળવી શકત. હે ધર્માત્મા, દેવતુલ્ય, તારી પાસે એક શુભ (સંતાન) છે એમ અમે જાણીએ છીએ.
1.125.18
अपत्यमनघं राजन्वयं दिव्येन चक्षुषा ।
दैवोद्दिष्टं नरव्याघ्र कर्मणेहोपपादय ॥ १.१२५.१८ ॥
હે રાજા, અમે દિવ્ય દૃષ્ટિથી નિર્દોષ સંતાન જોઈએ છીએ. હે નરવ્યાઘ્ર, દૈવે નિશ્ચિત કરેલા (સંતાન)ને અહીં કર્મથી ઉત્પન્ન કર.
1.125.19
अक्लिष्टं फलमव्यग्रो विन्दते बुद्धिमान्नरः ।
तस्मिन्दृष्टे फले राजन्प्रयत्नं कर्तुमर्हसि ॥ १.१२५.१९ ॥
બુદ્ધિમાન માણસ કષ્ટ વિના અને અવિચલિત રહીને ફળ મેળવે છે. હે રાજા, તે ફળ જોયા પછી તારે પ્રયત્ન કરવો જોઈએ.
1.125.20
अपत्यं गुणसंपन्नं लब्धा प्रीतिकरं ह्यसि ।
तच्छ्रुत्वा तापसवचः पाण्डुस्चिन्तापरोऽभवत् ॥ १.१२५.२० ॥
ગુણસંપન્ન સંતાન મેળવીને તું ખરેખર આનંદિત થઈશ. તે તપસ્વીનાં વચનો સાંભળી પાંડુ ચિંતામાં ડૂબી ગયો.
1.125.21
आत्मनो मृगशापेन जानन्नुपहतां क्रियाम् ॥ १.१२५.२१ ॥
મૃગના શાપથી પોતાનું કર્મ ભ્રષ્ટ થયું છે એમ જાણીને.