Mahābhārata · Adhyāya 1.125
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.125.1
तत्रापि तपसि श्रेष्ठे वर्तमानः स वीर्यवान् ।
सिद्धचारणसङ्घानां बभूव प्रियदर्शनः ॥ १.१२५.१ ॥
Allí también, entregado a la suprema ascesis, aquel poderoso se volvió agradable a la vista entre las asambleas de siddhas y cāraṇas.
1.125.2
सुश्रूषुरनहंवादी संयतात्मा जितेन्द्रियः ।
स्वर्गं गन्तुं पराक्रान्तः स्वेन वीर्येण भारत ॥ १.१२५.२ ॥
Atento al servicio, libre de jactancia, dueño de sí mismo y de sus sentidos, se esforzó, oh Bhārata, por su propio valor en ir al cielo.
1.125.3
केषांचिदभवद्भ्राता केषांचिदभवत्सखा ।
ऋषयस्त्वपरे चैनं पुत्रवत्पर्यपालयन् ॥ १.१२५.३ ॥
Para algunos fue hermano, para otros amigo; y otros sabios lo protegieron como a un hijo.
1.125.4
स तु कालेन महता प्राप्य निष्कल्मषं तपः ।
ब्रह्मर्षिसदृशः पाण्डुर्बभूव भरतर्षभ ॥ १.१२५.४ ॥
Y Pāṇḍu, habiendo alcanzado tras largo tiempo una ascesis sin mancha, se volvió semejante a un brahmarṣi, oh toro de los Bharatas.
1.125.5
अमावास्यां तु सहिता ऋषयः संशितव्रताः ।
ब्रह्माणं द्रष्टुकामास्ते संप्रतस्थुर्महर्षयः ॥ १.१२५.५ ॥
En el día de luna nueva, los sabios de votos firmes, reunidos y deseosos de ver a Brahmā, partieron, aquellos grandes videntes.
1.125.6
संप्रयातानृषीन्दृष्ट्वा पाण्डुर्वचनमब्रवीत् ।
भवन्तः क्व गमिष्यन्ति ब्रूत मे वदतां वराः ॥ १.१२५.६ ॥
Al ver a los sabios que partían, Pāṇḍu pronunció estas palabras: "¿A dónde iréis, venerables? Decídmelo, oh mejores de los oradores."
1.125.7
समावायो महानद्य ब्रह्मलोके महात्मनाम् ।
देवानां च ऋषीणां च पितॄणां च महात्मनाम्।
वयं तत्र गमिष्यामो द्रष्टुकामाः स्वयंभुवम् ॥ १.१२५.७ ॥
En el mundo de Brahmā se celebra una gran asamblea de los grandes espíritus, los dioses, los sabios y los antepasados. Deseando ver al Svayaṃbhū, iremos allí.
1.125.8
पाण्डुरुत्थाय सहसा गन्तुकामो महर्षिभिः ।
स्वर्गपारं तितीर्षुः स शतशृङ्गादुदङ्मुखः ॥ १.१२५.८ ॥
Pāṇḍu se levantó de repente, deseando ir con los grandes sabios, queriendo cruzar hasta la otra orilla del cielo, mirando hacia el norte desde Śataśṛṅga.
1.125.9
प्रतस्थे सह पत्नीभ्यामब्रुवंस्तं च तापसाः ।
उपर्युपरि गच्छन्तः शैलराजमुदङ्मुखाः ॥ १.१२५.९ ॥
Partió con sus dos esposas, y los ascetas le dijeron: 'Subiendo cada vez más alto, mirando hacia el norte, hacia el rey de las montañas.'
1.125.10
दृष्टवन्तो गिरौ रम्ये दुर्गान्देशान्बहून्वयम् ।
विमानशतसंबाधां गीतस्वरनिनादिताम् ॥ १.१२५.१० ॥
En aquella montaña encantadora vimos muchas regiones difíciles, abarrotadas de cientos de carros celestiales y resonantes con el sonido de canciones.
1.125.11
आक्रीडभूमिं देवानां गन्धर्वाप्सरसां तथा ।
उद्यानानि कुबेरस्य समानि विषमाणि च ॥ १.१२५.११ ॥
Vimos los campos de juego de los dioses, de los Gandharvas y de las Apsaras, y los jardines de placer de Kubera, unos llanos y otros desiguales.
1.125.12
महानदीनितम्बांश्च गहनान्गिरिगह्वरान् ।
सन्ति नित्यहिमा देशा निर्वृक्षमृगपक्षिणः ॥ १.१२५.१२ ॥
Hay laderas de grandes ríos, cuevas montañosas densas y regiones eternamente cubiertas de nieve, sin árboles, ciervos ni aves.
1.125.13
सन्ति क्वचिन्महादर्यो दुर्गाः काश्चिद्दुरासदाः ।
नातिक्रामेत पक्षी यान्कुत एवेतरे मृगाः ॥ १.१२५.१३ ॥
En algunos lugares hay grandes cavernas, algunas inaccesibles y difíciles de alcanzar, que ni siquiera un pájaro puede cruzar; ¿cómo podrían cruzarlas otros ciervos?
1.125.14
वायुरेको हि यात्यत्र सिद्धाश्च परमर्षयः ।
गच्छन्त्यौ शैलराजेऽस्मिन्राजपुत्र्यौ कथं न्विमे ॥ १.१२५.१४ ॥
Aquí solo va el viento, y los seres perfectos y los grandes sabios; ¿cómo fue que estas dos princesas, avanzando por este rey de las montañas, lo lograron?
1.125.15
न सीदेतामदुःखार्हे मा गमो भरतर्षभ ।
अप्रजस्य महाभागा न द्वारं परिचक्षते ॥ १.१२५.१५ ॥
No se aflijan ellas, que no merecen tristeza; no vayas, toro de los Bharatas. Los de gran fortuna dicen que para el que no tiene descendencia no hay puerta.
1.125.16
स्वर्गे तेनाभितप्तोऽहमप्रजस्तु ब्रवीमि वः ।
सोऽहमुग्रेण तपसा सभार्यस्त्यक्तजीवितः ॥ १.१२५.१६ ॥
Atormentado por ello en el cielo, yo, sin descendencia, os digo: yo, que con mis esposas di la vida por una penitencia feroz.
1.125.17
अनपत्योऽपि विन्देयं स्वर्गमुग्रेण कर्मणा ।
अस्ति वै तव धर्मात्मन्विद्म देवोपम शुभम् ॥ १.१२५.१७ ॥
Aunque sin descendencia, podría alcanzar el cielo por obras feroces. Justo, semejante a los dioses, sabemos que para ti hay un hijo auspicioso.
1.125.18
अपत्यमनघं राजन्वयं दिव्येन चक्षुषा ।
दैवोद्दिष्टं नरव्याघ्र कर्मणेहोपपादय ॥ १.१२५.१८ ॥
Oh rey, con visión divina vemos una descendencia intachable. Tigre entre los hombres, haz nacer aquí, mediante tu acción, al hijo destinado por el destino.
1.125.19
अक्लिष्टं फलमव्यग्रो विन्दते बुद्धिमान्नरः ।
तस्मिन्दृष्टे फले राजन्प्रयत्नं कर्तुमर्हसि ॥ १.१२५.१९ ॥
El hombre sabio obtiene el fruto sin fatiga y sin agitación. Oh rey, habiendo visto ese fruto, debes hacer un esfuerzo.
1.125.20
अपत्यं गुणसंपन्नं लब्धा प्रीतिकरं ह्यसि ।
तच्छ्रुत्वा तापसवचः पाण्डुस्चिन्तापरोऽभवत् ॥ १.१२५.२० ॥
Al obtener un hijo dotado de virtudes, ciertamente te alegrarás. Al oír las palabras del asceta, Pāṇḍu quedó sumido en preocupación.
1.125.21
आत्मनो मृगशापेन जानन्नुपहतां क्रियाम् ॥ १.१२५.२१ ॥
Sabiendo que su propia acción había sido arruinada por la maldición del ciervo.