മഹാഭാരതം · അധ്യായം 1.125
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.125.1
तत्रापि तपसि श्रेष्ठे वर्तमानः स वीर्यवान् ।
सिद्धचारणसङ्घानां बभूव प्रियदर्शनः ॥ १.१२५.१ ॥
അവിടെയും ശ്രേഷ്ഠമായ തപസ്സിൽ ഏർപ്പെട്ടിരുന്ന ആ വീര്യവാൻ സിദ്ധ-ചാരണ സംഘങ്ങൾക്ക് പ്രിയദർശനനായി.
1.125.2
सुश्रूषुरनहंवादी संयतात्मा जितेन्द्रियः ।
स्वर्गं गन्तुं पराक्रान्तः स्वेन वीर्येण भारत ॥ १.१२५.२ ॥
ശുശ്രൂഷാശീലനും അഹങ്കാരമില്ലാത്തവനും സംയതാത്മാവും ഇന്ദ്രിയജിതനുമായ അദ്ദേഹം, ഭാരതാ, സ്വന്തം വീര്യത്താൽ സ്വർഗ്ഗത്തിൽ പോകാൻ ഉദ്യമിച്ചു.
1.125.3
केषांचिदभवद्भ्राता केषांचिदभवत्सखा ।
ऋषयस्त्वपरे चैनं पुत्रवत्पर्यपालयन् ॥ १.१२५.३ ॥
ചിലർക്ക് അദ്ദേഹം സഹോദരനായി, ചിലർക്ക് സുഹൃത്തായി; മറ്റ് ഋഷിമാർ അദ്ദേഹത്തെ പുത്രനെപ്പോലെ സംരക്ഷിച്ചു.
1.125.4
स तु कालेन महता प्राप्य निष्कल्मषं तपः ।
ब्रह्मर्षिसदृशः पाण्डुर्बभूव भरतर्षभ ॥ १.१२५.४ ॥
ആ പാണ്ഡു വളരെക്കാലം കൊണ്ട് നിഷ്കളങ്കമായ തപസ്സ് നേടി, ഭരതർഷഭാ, ബ്രഹ്മർഷിക്ക് തുല്യനായി.
1.125.5
अमावास्यां तु सहिता ऋषयः संशितव्रताः ।
ब्रह्माणं द्रष्टुकामास्ते संप्रतस्थुर्महर्षयः ॥ १.१२५.५ ॥
അമാവാസി ദിവസം ഒരുമിച്ചുചേർന്ന കഠിനവ്രതരായ ഋഷിമാർ ബ്രഹ്മാവിനെ ദർശിക്കാനാഗ്രഹിച്ച് പുറപ്പെട്ടു, ആ മഹർഷിമാർ.
1.125.6
संप्रयातानृषीन्दृष्ट्वा पाण्डुर्वचनमब्रवीत् ।
भवन्तः क्व गमिष्यन्ति ब्रूत मे वदतां वराः ॥ १.१२५.६ ॥
യാത്ര പുറപ്പെട്ട ഋഷിമാരെ കണ്ട് പാണ്ഡു പറഞ്ഞു: "അങ്ങ് എവിടേക്കാണ് പോകുന്നത്? എന്നോട് പറയൂ, വാഗ്മികളിൽ ശ്രേഷ്ഠരേ."
1.125.7
समावायो महानद्य ब्रह्मलोके महात्मनाम् ।
देवानां च ऋषीणां च पितॄणां च महात्मनाम्।
वयं तत्र गमिष्यामो द्रष्टुकामाः स्वयंभुवम् ॥ १.१२५.७ ॥
ബ്രഹ്മലോകത്തിൽ മഹാത്മാക്കളായ ദേവന്മാരുടെയും ഋഷിമാരുടെയും പിതൃക്കളുടെയും വലിയ സമാഗമം നടക്കുന്നു. സ്വയംഭുവിനെ (ബ്രഹ്മാവിനെ) ദർശിക്കാനുള്ള ആഗ്രഹത്തോടെ ഞങ്ങൾ അവിടേക്ക് പോകും.
1.125.8
पाण्डुरुत्थाय सहसा गन्तुकामो महर्षिभिः ।
स्वर्गपारं तितीर्षुः स शतशृङ्गादुदङ्मुखः ॥ १.१२५.८ ॥
പാണ്ഡു പെട്ടെന്ന് എഴുന്നേറ്റു. മഹർഷിമാരോടൊപ്പം പോകാൻ ആഗ്രഹിച്ച്, സ്വർഗ്ഗത്തിന്റെ അക്കരെ കടക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ച്, ശതശൃംഗത്തിൽനിന്ന് വടക്കോട്ട് മുഖം തിരിച്ച്.
1.125.9
प्रतस्थे सह पत्नीभ्यामब्रुवंस्तं च तापसाः ।
उपर्युपरि गच्छन्तः शैलराजमुदङ्मुखाः ॥ १.१२५.९ ॥
അവൻ തന്റെ രണ്ടു ഭാര്യമാരോടൊപ്പം പുറപ്പെട്ടു. തപസ്വികൾ അവനോട് പറഞ്ഞു: വടക്കോട്ട് മുഖം തിരിച്ച്, പർവതരാജനെ നോക്കി മേലോട്ട് മേലോട്ട് പോകുന്നവരായി.
1.125.10
दृष्टवन्तो गिरौ रम्ये दुर्गान्देशान्बहून्वयम् ।
विमानशतसंबाधां गीतस्वरनिनादिताम् ॥ १.१२५.१० ॥
ആ മനോഹരമായ പർവതത്തിൽ ഞങ്ങൾ പല ദുർഗമ പ്രദേശങ്ങൾ കണ്ടു. നൂറുകണക്കിന് വിമാനങ്ങൾ നിറഞ്ഞ്, ഗാനസ്വരങ്ങളാൽ മുഴങ്ങുന്നവ.
1.125.11
आक्रीडभूमिं देवानां गन्धर्वाप्सरसां तथा ।
उद्यानानि कुबेरस्य समानि विषमाणि च ॥ १.१२५.११ ॥
ദേവന്മാരുടെയും ഗന്ധർവന്മാരുടെയും അപ്സരസ്സുകളുടെയും ക്രീഡാഭൂമിയും, കുബേരന്റെ ഉദ്യാനങ്ങളും കണ്ടു; ചിലത് സമതലവും ചിലത് വിഷമവും.
1.125.12
महानदीनितम्बांश्च गहनान्गिरिगह्वरान् ।
सन्ति नित्यहिमा देशा निर्वृक्षमृगपक्षिणः ॥ १.१२५.१२ ॥
മഹാനദികളുടെ ചരിവുകളും, നിബിഡമായ പർവതഗുഹകളും ഉണ്ട്. എന്നും മഞ്ഞുമൂടിയ ദേശങ്ങളുണ്ട്; അവിടെ വൃക്ഷങ്ങളോ മൃഗങ്ങളോ പക്ഷികളോ ഇല്ല.
1.125.13
सन्ति क्वचिन्महादर्यो दुर्गाः काश्चिद्दुरासदाः ।
नातिक्रामेत पक्षी यान्कुत एवेतरे मृगाः ॥ १.१२५.१३ ॥
ചില സ്ഥലങ്ങളിൽ വലിയ ഗുഹകളുണ്ട്, ചിലത് ദുർഗമവും ദുഷ്പ്രാപ്യവുമാണ്; അവയെ പക്ഷികൾ പോലും കടക്കില്ല, പിന്നെ മറ്റു മൃഗങ്ങൾ എങ്ങനെ കടക്കും.
1.125.14
वायुरेको हि यात्यत्र सिद्धाश्च परमर्षयः ।
गच्छन्त्यौ शैलराजेऽस्मिन्राजपुत्र्यौ कथं न्विमे ॥ १.१२५.१४ ॥
ഇവിടെ കാറ്റ് മാത്രമേ പോകുന്നുള്ളൂ, സിദ്ധന്മാരും പരമർഷിമാരും മാത്രം; ഈ പർവതരാജനിൽ പോകുന്ന ഈ രണ്ടു രാജകുമാരിമാർ എങ്ങനെ (പോയി)?
1.125.15
न सीदेतामदुःखार्हे मा गमो भरतर्षभ ।
अप्रजस्य महाभागा न द्वारं परिचक्षते ॥ १.१२५.१५ ॥
ദുഃഖത്തിന് അർഹരല്ലാത്തവർ വേദനിക്കരുത്; ഭരതശ്രേഷ്ഠാ, പോകരുത്. സന്തതിയില്ലാത്തവന് (സ്വർഗ്ഗത്തിന്റെ) വാതിലില്ലെന്ന് മഹാഭാഗന്മാർ പറയുന്നു.
1.125.16
स्वर्गे तेनाभितप्तोऽहमप्रजस्तु ब्रवीमि वः ।
सोऽहमुग्रेण तपसा सभार्यस्त्यक्तजीवितः ॥ १.१२५.१६ ॥
സ്വർഗ്ഗത്തിൽ അതിനാൽ പീഡിതനായ, സന്തതിയില്ലാത്ത ഞാൻ നിങ്ങളോട് പറയുന്നു. ഉഗ്രമായ തപസ്സിനാൽ ഭാര്യമാരോടൊപ്പം ജീവൻ വെടിഞ്ഞ ഞാൻ.
1.125.17
अनपत्योऽपि विन्देयं स्वर्गमुग्रेण कर्मणा ।
अस्ति वै तव धर्मात्मन्विद्म देवोपम शुभम् ॥ १.१२५.१७ ॥
സന്തതിയില്ലെങ്കിലും ഉഗ്രകർമ്മത്താൽ സ്വർഗ്ഗം നേടാമായിരുന്നു. ധർമ്മാത്മാവേ, ദേവതുല്യാ, നിനക്കൊരു ശുഭ (സന്തതി) ഉണ്ടെന്ന് ഞങ്ങൾ അറിയുന്നു.
1.125.18
अपत्यमनघं राजन्वयं दिव्येन चक्षुषा ।
दैवोद्दिष्टं नरव्याघ्र कर्मणेहोपपादय ॥ १.१२५.१८ ॥
രാജാവേ, ദിവ്യദൃഷ്ടിയാൽ ഞങ്ങൾ കുറ്റമറ്റ സന്തതിയെ കാണുന്നു. നരവ്യാഘ്രാ, ദൈവനിശ്ചിതമായ (സന്തതിയെ) ഇവിടെ കർമ്മത്താൽ ഉണ്ടാക്കുക.
1.125.19
अक्लिष्टं फलमव्यग्रो विन्दते बुद्धिमान्नरः ।
तस्मिन्दृष्टे फले राजन्प्रयत्नं कर्तुमर्हसि ॥ १.१२५.१९ ॥
ബുദ്ധിമാനായ മനുഷ്യൻ കഷ്ടപ്പെടാതെയും മനസ്സിളകാതെയും ഫലം നേടുന്നു. ഓ രാജാവേ, ആ ഫലം കണ്ടശേഷം നീ പ്രയത്നം ചെയ്യണം.
1.125.20
अपत्यं गुणसंपन्नं लब्धा प्रीतिकरं ह्यसि ।
तच्छ्रुत्वा तापसवचः पाण्डुस्चिन्तापरोऽभवत् ॥ १.१२५.२० ॥
ഗുണസമ്പന്നനായ സന്തതിയെ ലഭിച്ചാൽ നീ തീർച്ചയായും സന്തോഷിക്കും. ആ തപസ്വിയുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട് പാണ്ഡു ചിന്തയിൽ മുഴുകി.
1.125.21
आत्मनो मृगशापेन जानन्नुपहतां क्रियाम् ॥ १.१२५.२१ ॥
മാനിന്റെ ശാപത്താൽ തന്റെ പ്രവൃത്തി നശിച്ചുപോയെന്ന് അറിഞ്ഞവനായി.