Mahābhārata · Adhyāya 1.127
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.127.1
एवमुक्ता महाराज कुन्ती पाण्डुमभाषत ।
कुरूणामृषभं वीरं तदा भूमिपतिं पतिम् ॥ १.१२७.१ ॥
Oh gran rey, así interpelada, Kuntī habló a Pāṇḍu, toro de los Kurus, héroe, entonces señor de la tierra, su esposo.
1.127.2
न मामर्हसि धर्मज्ञ वक्तुमेवं कथंचन ।
धर्मपत्नीमभिरतां त्वयि राजीवलोचने ॥ १.१२७.२ ॥
Conocedor del dharma, de ninguna manera debes hablarme así: soy tu esposa legítima, devota a ti, de ojos de loto.
1.127.3
त्वमेव तु महाबाहो मय्यपत्यानि भारत ।
वीर वीर्योपपन्नानि धर्मतो जनयिष्यसि ॥ १.१२७.३ ॥
Tú solo, de brazos poderosos, descendiente de Bharata, héroe, engendrarás en mí, según el dharma, descendencia dotada de valor.
1.127.4
स्वर्गं मनुजशार्दूल गच्छेयं सहिता त्वया ।
अपत्याय च मां गच्छ त्वमेव कुरुनन्दन ॥ १.१२७.४ ॥
Tigre entre los hombres, iría al cielo junto contigo; y para tener descendencia, ven tú mismo a mí, alegría de los Kuru.
1.127.5
न ह्यहं मनसाप्यन्यं गच्छेयं त्वदृते नरम् ।
त्वत्तः प्रति विशिष्टश्च कोऽन्योऽस्ति भुवि मानवः ॥ १.१२७.५ ॥
Ni siquiera en mi mente iría a otro hombre que no seas tú; y ¿quién otro hombre hay en la tierra superior a ti?
1.127.6
इमां च तावद्धर्मात्मन्पौराणीं शृणु मे कथाम् ।
परिश्रुतां विशालाक्ष कीर्तयिष्यामि यामहम् ॥ १.१२७.६ ॥
Alma de dharma, de ojos grandes, ahora escucha esta antigua historia mía, bien conocida, que voy a relatar.
1.127.7
व्युषइताश्व इति ख्यातो बभूव किल पार्थिवः ।
पुरा परमधर्मिष्ठः पूरोर्वंशविवर्धनः ॥ १.१२७.७ ॥
Existió un rey llamado Vyuṣitāśva, célebre; en otro tiempo fue muy devoto del dharma y acrecentador del linaje de Pūru.
1.127.8
तस्मिंश्च यजमाने वै धर्मात्मनि महाभुजे ।
उपागमंस्ततो देवाः सेन्द्रा देवर्षिभिः सह ॥ १.१२७.८ ॥
Mientras aquel rey de alma justa y de brazos poderosos realizaba el sacrificio, llegaron allí los dioses con Indra, junto con los sabios divinos.
1.127.9
अमाद्यदिन्द्रः सोमेन दक्षिणाभिर्द्विजातयः ।
व्युषिताश्वस्य राजर्षेस्ततो यज्ञे महात्मनः ॥ १.१२७.९ ॥
Entonces, en el sacrificio del gran sabio real Vyuṣitāśva, Indra se regocijó con el soma, y los dvijas se deleitaron con las dakṣiṇās.
1.127.10
देवा ब्रह्मर्षयश्चैव चक्रुः कर्म स्वयं तदा ।
व्युषिताश्वस्ततो राजन्नति मर्त्यान्व्यरोचत ॥ १.१२७.१० ॥
Entonces los dioses y los brahmarṣis mismos realizaron el rito; y luego, oh rey, Vyuṣitāśva brilló por encima de todos los mortales.
1.127.11
सर्वभूतान्प्रति यथा तपनः शिशिरात्यये ।
स विजित्य गृहीत्वा च नृपतीन्राजसत्तमः ॥ १.१२७.११ ॥
Como el sol arde sobre todos los seres al final del invierno, aquel mejor de los reyes, habiendo conquistado y apresado a los reyes,
1.127.12
प्राच्यानुदिच्यान्पाश्चात्यान्दाक्षिणात्यानकालयत् ।
अश्वमेधे महायज्ञे व्युषिताश्वः प्रतापवान् ॥ १.१२७.१२ ॥
En el gran sacrificio del caballo, el poderoso Vyuṣitāśva sometió a los reyes del este, del norte, del oeste y del sur.
1.127.13
बभूव स हि राजेन्द्रो दशनागबलान्वितः ।
अप्यत्र गाथां गायन्ति ये पुराणविदो जनाः ॥ १.१२७.१३ ॥
Él era el señor de los reyes, dotado de la fuerza de diez elefantes. Aquí también cantan una gāthā quienes conocen los antiguos relatos.
1.127.14
व्युषिताश्वे यशोवृद्धे मनुष्येन्द्रे कुरूत्तम ।
व्युषिताश्वः समुद्रान्तां विजित्येमां वसुन्धराम् ॥ १.१२७.१४ ॥
¡Oh, mejor de los Kurus!, creció la fama de Vyuṣitāśva, señor de los hombres. Vyuṣitāśva conquistó esta tierra que se extiende hasta el océano.
1.127.15
अपालयत्सर्ववर्णान्पिता पुत्रानिवौरसान् ।
यजमानो महायज्ञैर्ब्राह्मणेभ्यो धनं ददौ ॥ १.१२७.१५ ॥
Como un padre protege a sus hijos legítimos, así protegió a todas las castas. Al realizar grandes sacrificios, dio riquezas a los brahmanes.
1.127.16
अनन्तरत्नान्यादाय स जहार महाक्रतून् ।
सुषाव च बहून्सोमान्सोमसंस्थास्ततान च ॥ १.१२७.१६ ॥
Tomando joyas sin número, realizó grandes sacrificios. Exprimió numerosas ofrendas de soma y extendió los ritos del soma.
1.127.17
आसीत्काक्षीवती चास्य भार्या परमसंमता ।
भद्रा नाम मनुष्येन्द्र रूपेणासदृशी भुवि ॥ १.१२७.१७ ॥
Tenía una esposa, Kākṣīvatī, muy honrada. Oh, señor de los hombres, se llamaba Bhadrā, incomparable en belleza sobre la tierra.
1.127.18
कामयामासतुस्तौ च परस्परमिति श्रुतम् ।
स तस्यां कामसंपन्नो यक्ष्मणा समपद्यत ॥ १.१२७.१८ ॥
Se sabe que ambos se deseaban mutuamente. Él, colmado de deseo por ella, cayó enfermo de consunción.
1.127.19
तेनाचिरेण कालेन जगामास्तमिवांशुमान् ।
तस्मिन्प्रेते मनुष्येन्द्रे भार्याऽस्य भृशदुःखिता ॥ १.१२७.१९ ॥
En poco tiempo partió hacia su ocaso, como el sol. Al morir aquel señor de los hombres, su esposa quedó profundamente afligida.
1.127.20
अपुत्रा पुरुषव्याघ्र विललापेति नः श्रुतम् ।
भद्रा परमदुःखार्ता तन्निबोध जनाधिप ॥ १.१२७.२० ॥
Oh tigre entre los hombres, hemos oído que Bhadrā, sin hijo, se lamentó, muy afligida por el dolor. Escucha esto, oh señor de los pueblos.
1.127.21
नारी परमधर्मज्ञ सर्वा भर्तृविनाकृता ।
पतिं विना जीवति या न सा जीवति दुःखिता ॥ १.१२७.२१ ॥
Oh conocedor del dharma supremo, toda mujer privada de su esposo vive afligida. La mujer que vive sin su esposo vive en el dolor; en verdad no vive.
1.127.22
पतिं विना मृतं श्रेयो नार्याः क्षत्रियपुंगव ।
त्वद्गतिं गन्तुमिच्छामि प्रसीदस्वनयस्वमाम् ॥ १.१२७.२२ ॥
Oh toro entre los guerreros, para una mujer es mejor la muerte que vivir sin su esposo. Deseo seguir tu camino; sé benévolo y llévame contigo.
1.127.23
त्वया हीना क्षणमपि नाहं जीवितुमुत्सहे ।
प्रसादं कुरु मे राजन्नितस्तूर्णं नयस्व माम् ॥ १.१२७.२३ ॥
Sin ti no tengo ánimo para vivir ni un instante. Oh rey, muéstrame tu favor y llévame pronto de aquí.
1.127.24
पृष्ठतोऽनुगमिष्यामि समेषु विषमेषु च ।
त्वामहं नरशार्दूल गच्छन्तमनिवर्तितुम् ॥ १.१२७.२४ ॥
Oh tigre entre los hombres, por terreno llano o escabroso te seguiré por detrás, sin intentar hacerte volver.
1.127.25
छायेवानुगता राजन्सततं वशवर्तिनी ।
भविष्यामि नरव्याघ्र नित्यं प्रियहिते रता ॥ १.१२७.२५ ॥
Oh rey, como una sombra te seguiré siempre, obediente a tu voluntad. Oh tigre entre los hombres, siempre estaré dedicada a lo que te es querido y beneficioso.
1.127.26
अद्यप्रभृति मां राजन्कष्टा हृदयशोषणाः ।
आधयोऽभिभविष्यन्ति त्वामृते पुष्करेक्षण ॥ १.१२७.२६ ॥
Desde hoy, oh rey, sin ti, las angustias mentales que secan el corazón me abrumarán, oh de ojos de loto.
1.127.27
अभाग्यया मया नूनं वियुक्ताः सहचारिणः ।
तेन मे विप्रयोगोऽयमुपपन्नस्त्वया सह ॥ १.१२७.२७ ॥
Sin duda, por mi desgracia, mis compañeros se han separado de mí; por eso me ha sobrevenido esta separación de ti.
1.127.28
विप्रयुक्ता तु या पत्या मुहूर्तमपि जीवति ।
दुःखं जीवति सा पापा नरकस्थेव पार्थिव ॥ १.१२७.२८ ॥
La mujer separada de su esposo que vive aunque sea un momento, vive en el sufrimiento, pecadora como si morara en el infierno, oh rey.
1.127.29
संयुक्ता विप्रयुक्ताश्च पूर्वदेहे कृता मया ।
तदिदं कर्मभिः पापैः पूर्वदेहेषु संचितम् ॥ १.१२७.२९ ॥
En un cuerpo anterior uní a algunos y separé a otros; por esas acciones pecaminosas esto se acumuló en mis cuerpos anteriores.
1.127.30
दुःखं मामनुसंप्राप्तं राजंस्त्वद्विप्रयोगजम् ।
अद्यप्रभृत्यहं राजन्कुशसंस्तरशायिनी।
भविष्याम्यसुखाविष्टा त्वद्दर्शनपरायणा ॥ १.१२७.३० ॥
El dolor nacido de tu separación ha caído sobre mí. Desde hoy, oh rey, yaceré sobre un lecho de hierba kuśa, abrumada por la infelicidad, anhelando solo verte.
1.127.31
दर्शयस्व नरव्याघ्र शाधि मामसुखान्विताम् ।
कृपणां चाथ करुणं विलपत्नीं नरेश्वर ॥ १.१२७.३१ ॥
Muéstrate, tigre entre los hombres; instrúyeme a mí, afligida de dolor. Oh señor de los hombres, lamento piteosamente, desdichada.
1.127.32
एवं बहुविधं तस्यां विलपन्त्यां पुनःपुनः ।
तं शवं संपरिष्वज्य वाक्किलाऽन्तर्हिताऽब्रवीत् ॥ १.१२७.३२ ॥
Mientras ella se lamentaba una y otra vez de muchas maneras, abrazando aquel cadáver, una voz invisible habló.
1.127.33
उत्तिष्ठ भद्रे गच्छ त्वं ददानीह वरं तव ।
जनयिष्याम्यपत्यानि त्वय्यहं चारुहासिनि ॥ १.१२७.३३ ॥
Levántate, buena mujer, y vete; te concedo aquí un don. Oh tú de dulce sonrisa, en ti engendraré hijos.
1.127.34
आत्मकीये वरारोहे शयनीये चतुर्दशीम् ।
अष्टमीं वा ऋतुस्नाता संविशेथा मया सह ॥ १.१२७.३४ ॥
Oh tú de bellas caderas, en tu propio lecho, en el decimocuarto o el octavo día, bañada tras tu periodo, acuéstate conmigo.
1.127.35
एवमुक्ता तु सा देवी तथा चक्रे पतिव्रता ।
यथोक्तमेव तद्वाक्यं भद्रा पुत्रार्थिनी तदा ॥ १.१२७.३५ ॥
Así aconsejada, aquella diosa devota de su esposo, la buena Bhadrā que deseaba un hijo, hizo justo lo que aquellas palabras habían dicho.
1.127.36
सा तेन सुषुवे देवी शवेन भरतर्षभ ।
त्रीञ्शाल्वांश्चतुरो मद्रान्सुतान्भरतसत्तम ॥ १.१२७.३६ ॥
Oh toro de los Bharatas, con aquel cadáver la diosa dio a luz hijos: tres Śālvas y cuatro Madras, oh el mejor de los Bharatas.
1.127.37
तथा त्वमपि मय्येवं मनसा भरतर्षभ ।
शक्तो जनयितुं पुत्रांस्तपोयोगबलान्वितः ॥ १.१२७.३७ ॥
Así también tú, toro de los bharatas, puedes engendrar hijos en mí por medio de la mente, pues estás dotado del poder de la austeridad y el yoga.