マハーバーラタ · 章 1.127
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.127.1
एवमुक्ता महाराज कुन्ती पाण्डुमभाषत ।
कुरूणामृषभं वीरं तदा भूमिपतिं पतिम् ॥ १.१२७.१ ॥
大王よ、そう言われて、クンティーはパーンドゥに語った。クルの中の雄牛、英雄、当時の大地の主、彼女の夫に。
1.127.2
न मामर्हसि धर्मज्ञ वक्तुमेवं कथंचन ।
धर्मपत्नीमभिरतां त्वयि राजीवलोचने ॥ १.१२७.२ ॥
法を知る者よ、あなたは決してこのように私に言うべきではない。私は法にかなった妻であり、あなたに深く愛着し、蓮の目を持つ者です。
1.127.3
त्वमेव तु महाबाहो मय्यपत्यानि भारत ।
वीर वीर्योपपन्नानि धर्मतो जनयिष्यसि ॥ १.१२७.३ ॥
強腕のバラタの末裔、英雄よ、あなただけが私の内に法にかなって、勇力ある子らを生むのです。
1.127.4
स्वर्गं मनुजशार्दूल गच्छेयं सहिता त्वया ।
अपत्याय च मां गच्छ त्वमेव कुरुनन्दन ॥ १.१२७.४ ॥
人中の虎よ、私はあなたと共に天に行きたい。そして子を得るために、あなた自身が私のもとへ来てください、クルの喜びよ。
1.127.5
न ह्यहं मनसाप्यन्यं गच्छेयं त्वदृते नरम् ।
त्वत्तः प्रति विशिष्टश्च कोऽन्योऽस्ति भुवि मानवः ॥ १.१२७.५ ॥
あなた以外の男のもとへは、心の中でさえ行きません。地上にあなたより優れた人間が他にいるでしょうか。
1.127.6
इमां च तावद्धर्मात्मन्पौराणीं शृणु मे कथाम् ।
परिश्रुतां विशालाक्ष कीर्तयिष्यामि यामहम् ॥ १.१२७.६ ॥
正しき魂の持ち主よ、広い目の者よ、今、私の古い物語を聞いてください。よく知られたもので、私が語ろうとしているものです。
1.127.7
व्युषइताश्व इति ख्यातो बभूव किल पार्थिवः ।
पुरा परमधर्मिष्ठः पूरोर्वंशविवर्धनः ॥ १.१२७.७ ॥
ヴィュシターシュヴァという名で知られた王がいた。昔、彼は最も法を重んじ、プール王統を栄えさせた者であった。
1.127.8
तस्मिंश्च यजमाने वै धर्मात्मनि महाभुजे ।
उपागमंस्ततो देवाः सेन्द्रा देवर्षिभिः सह ॥ १.१२७.८ ॥
その義に厚く、大いなる腕を持つ王が祭祀を行っていた時、インドラとともに神々が天仙たちと共にそこへ来た。
1.127.9
अमाद्यदिन्द्रः सोमेन दक्षिणाभिर्द्विजातयः ।
व्युषिताश्वस्य राजर्षेस्ततो यज्ञे महात्मनः ॥ १.१२७.९ ॥
そして偉大な王仙ヴィュシターシュヴァの祭祀で、インドラはソーマに喜び、再生族は供物料に満足した。
1.127.10
देवा ब्रह्मर्षयश्चैव चक्रुः कर्म स्वयं तदा ।
व्युषिताश्वस्ततो राजन्नति मर्त्यान्व्यरोचत ॥ १.१२७.१० ॥
そのとき神々と梵仙たちが自ら祭祀の儀式を行った。王よ、その後ヴィュシターシュヴァは人間の誰よりも輝いた。
1.127.11
सर्वभूतान्प्रति यथा तपनः शिशिरात्यये ।
स विजित्य गृहीत्वा च नृपतीन्राजसत्तमः ॥ १.१२७.११ ॥
冬の終わりに太陽が全ての生き物を照らすように、その王中の王は諸王を征服し捕らえて、
1.127.12
प्राच्यानुदिच्यान्पाश्चात्यान्दाक्षिणात्यानकालयत् ।
अश्वमेधे महायज्ञे व्युषिताश्वः प्रतापवान् ॥ १.१२७.१२ ॥
偉大な馬祠祭で、威光あるヴィュシターシュヴァは東・北・西・南の王たちを従えた。
1.127.13
बभूव स हि राजेन्द्रो दशनागबलान्वितः ।
अप्यत्र गाथां गायन्ति ये पुराणविदो जनाः ॥ १.१२७.१३ ॥
彼は十頭の象の力を備えた王の中の王であった。ここでは古い伝承に通じた人々が一つのガーター詩も歌う。
1.127.14
व्युषिताश्वे यशोवृद्धे मनुष्येन्द्रे कुरूत्तम ।
व्युषिताश्वः समुद्रान्तां विजित्येमां वसुन्धराम् ॥ १.१२७.१४ ॥
クルの最良者よ、人の主ヴィユシターシュヴァの名声は高まった。ヴィユシターシュヴァは海に囲まれたこの大地を征服した。
1.127.15
अपालयत्सर्ववर्णान्पिता पुत्रानिवौरसान् ।
यजमानो महायज्ञैर्ब्राह्मणेभ्यो धनं ददौ ॥ १.१२७.१५ ॥
父が実子を守るように、彼はすべての階級を守った。大祭を行い、彼はバラモンに財を与えた。
1.127.16
अनन्तरत्नान्यादाय स जहार महाक्रतून् ।
सुषाव च बहून्सोमान्सोमसंस्थास्ततान च ॥ १.१२७.१६ ॥
無数の宝を携えて、彼は大祭を行った。多くのソーマを搾り、ソーマの祭儀を広めた。
1.127.17
आसीत्काक्षीवती चास्य भार्या परमसंमता ।
भद्रा नाम मनुष्येन्द्र रूपेणासदृशी भुवि ॥ १.१२७.१७ ॥
彼にはカークシーヴァティーという妻がおり、非常に尊ばれていた。人の主よ、彼女の名はバドラーといい、地上で美しさに並ぶ者はいなかった。
1.127.18
कामयामासतुस्तौ च परस्परमिति श्रुतम् ।
स तस्यां कामसंपन्नो यक्ष्मणा समपद्यत ॥ १.१२७.१८ ॥
二人は互いを求め合ったと伝えられる。彼女への欲望に満ちた彼は、労咳に冒された。
1.127.19
तेनाचिरेण कालेन जगामास्तमिवांशुमान् ।
तस्मिन्प्रेते मनुष्येन्द्रे भार्याऽस्य भृशदुःखिता ॥ १.१२७.१९ ॥
ほどなく彼は太陽が沈むように去った。その人間の主が亡くなると、その妻は深く悲しんだ。
1.127.20
अपुत्रा पुरुषव्याघ्र विललापेति नः श्रुतम् ।
भद्रा परमदुःखार्ता तन्निबोध जनाधिप ॥ १.१२७.२० ॥
人中の虎よ、子のないバドラーは極度の苦悩に打ちひしがれて嘆いたと、私たちは聞いています。人民の主よ、それを聞きなさい。
1.127.21
नारी परमधर्मज्ञ सर्वा भर्तृविनाकृता ।
पतिं विना जीवति या न सा जीवति दुःखिता ॥ १.१२७.२१ ॥
最高のダルマを知る者よ、夫を失ったすべての女性は苦しむ。夫なしに生きる女性は苦しみの中に生き、実には生きていないのだ。
1.127.22
पतिं विना मृतं श्रेयो नार्याः क्षत्रियपुंगव ।
त्वद्गतिं गन्तुमिच्छामि प्रसीदस्वनयस्वमाम् ॥ १.१२७.२२ ॥
戦士の中の雄牛よ、夫なく生きるより死こそ女にとって善い。私はあなたの行く道へ行きたい。どうか慈悲をもって私を連れて行ってください。
1.127.23
त्वया हीना क्षणमपि नाहं जीवितुमुत्सहे ।
प्रसादं कुरु मे राजन्नितस्तूर्णं नयस्व माम् ॥ १.१२७.२३ ॥
あなたなしでは、一瞬たりとも生きる勇気がありません。王よ、どうか慈悲をかけて、すぐにここから私を連れて行ってください。
1.127.24
पृष्ठतोऽनुगमिष्यामि समेषु विषमेषु च ।
त्वामहं नरशार्दूल गच्छन्तमनिवर्तितुम् ॥ १.१२७.२४ ॥
人中の虎よ、平らな道でも険しい道でも、私はあなたの後ろに従いましょう。あなたを引き返させるためではなく。
1.127.25
छायेवानुगता राजन्सततं वशवर्तिनी ।
भविष्यामि नरव्याघ्र नित्यं प्रियहिते रता ॥ १.१२७.२५ ॥
王よ、影のようにいつもあなたに付き従い、あなたに従順でありましょう。人中の虎よ、私は常にあなたの喜びと利益に心を尽くしましょう。
1.127.26
अद्यप्रभृति मां राजन्कष्टा हृदयशोषणाः ।
आधयोऽभिभविष्यन्ति त्वामृते पुष्करेक्षण ॥ १.१२७.२६ ॥
今日から、王よ、あなたなしでは、心を干からびさせる苦しい心の苦悩が私を圧倒するでしょう、蓮華の眼の方よ。
1.127.27
अभाग्यया मया नूनं वियुक्ताः सहचारिणः ।
तेन मे विप्रयोगोऽयमुपपन्नस्त्वया सह ॥ १.१२७.२७ ॥
私の不運のために、きっと私の伴侶たちは私から離れてしまいました。だからあなたとのこの別れが私に起こったのです。
1.127.28
विप्रयुक्ता तु या पत्या मुहूर्तमपि जीवति ।
दुःखं जीवति सा पापा नरकस्थेव पार्थिव ॥ १.१२७.२८ ॥
夫と別れた女は、たとえ一瞬でも生きるなら、罪深い者が地獄に住むように、苦しみの中で生きるのです、王よ。
1.127.29
संयुक्ता विप्रयुक्ताश्च पूर्वदेहे कृता मया ।
तदिदं कर्मभिः पापैः पूर्वदेहेषु संचितम् ॥ १.१२७.२९ ॥
前の身体で私は、ある者たちを結び、ある者たちを引き離しました。その罪深い行いによって、これは前世の身体に積み重なったのです。
1.127.30
दुःखं मामनुसंप्राप्तं राजंस्त्वद्विप्रयोगजम् ।
अद्यप्रभृत्यहं राजन्कुशसंस्तरशायिनी।
भविष्याम्यसुखाविष्टा त्वद्दर्शनपरायणा ॥ १.१२७.३० ॥
あなたとの別れから生じた苦しみが私に降りかかりました。王よ、今日から私は吉祥草の床に横たわり、苦しみに満たされ、ただあなたに会うことだけを念じて過ごすでしょう。
1.127.31
दर्शयस्व नरव्याघ्र शाधि मामसुखान्विताम् ।
कृपणां चाथ करुणं विलपत्नीं नरेश्वर ॥ १.१२७.३१ ॥
人中の虎よ、姿を現し、苦しみに沈む私に教えを授けてください。人の王よ、哀れにも私は悲しみ嘆いています。
1.127.32
एवं बहुविधं तस्यां विलपन्त्यां पुनःपुनः ।
तं शवं संपरिष्वज्य वाक्किलाऽन्तर्हिताऽब्रवीत् ॥ १.१२७.३२ ॥
彼女がこのように様々に繰り返し嘆き、その屍を抱きしめていると、姿の見えない声が語った。
1.127.33
उत्तिष्ठ भद्रे गच्छ त्वं ददानीह वरं तव ।
जनयिष्याम्यपत्यानि त्वय्यहं चारुहासिनि ॥ १.१२७.३३ ॥
立ち上がれ、善き女よ、行け。ここで汝に恩恵を授けよう。美しく微笑む女よ、汝の中に子を生ませよう。
1.127.34
आत्मकीये वरारोहे शयनीये चतुर्दशीम् ।
अष्टमीं वा ऋतुस्नाता संविशेथा मया सह ॥ १.१२७.३४ ॥
美しい腰の女よ、汝自身の寝床で、十四日または八日に、月経後に身を清めて、我と共に臥せよ。
1.127.35
एवमुक्ता तु सा देवी तथा चक्रे पतिव्रता ।
यथोक्तमेव तद्वाक्यं भद्रा पुत्रार्थिनी तदा ॥ १.१२७.३५ ॥
このように言われると、夫に貞節な女神、息子を望む善き女は、その言葉に言われた通りのことを行った。
1.127.36
सा तेन सुषुवे देवी शवेन भरतर्षभ ।
त्रीञ्शाल्वांश्चतुरो मद्रान्सुतान्भरतसत्तम ॥ १.१२७.३६ ॥
バラタの牡牛よ、女神はその屍によって子らを産んだ。三人のシャルヴァと四人のマドラ、バラタの最良の者よ。
1.127.37
तथा त्वमपि मय्येवं मनसा भरतर्षभ ।
शक्तो जनयितुं पुत्रांस्तपोयोगबलान्वितः ॥ १.१२७.३७ ॥
バラタの牡牛よ、同じく汝もまた意念によって私の内に息子たちを生み出すことができる。汝は苦行とヨーガの力を備えているのだから。