มหาภารตะ · อัธยายะ 1.127

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

อ่านพร้อมความหมาย

1.127.1

एवमुक्ता महाराज कुन्ती पाण्डुमभाषत ।
कुरूणामृषभं वीरं तदा भूमिपतिं पतिम् ॥ १.१२७.१ ॥

เมื่อถูกกล่าวเช่นนั้น ข้าแต่มหาราช กุนตีจึงกล่าวกับปาณฑุ วีรบุรุษผู้เป็นดั่งพญาโคในหมู่เการพ ผู้เป็นเจ้าแห่งแผ่นดินในขณะนั้น ผู้เป็นสามีของนาง

1.127.2

न मामर्हसि धर्मज्ञ वक्तुमेवं कथंचन ।
धर्मपत्नीमभिरतां त्वयि राजीवलोचने ॥ १.१२७.२ ॥

ข้าแต่ผู้รู้ธรรม พระองค์ไม่ควรตรัสกับหม่อมฉันเช่นนี้ไม่ว่าด้วยเหตุใด หม่อมฉันคือภริยาโดยธรรมของพระองค์ ผู้ยึดมั่นในพระองค์ ข้าแต่ผู้มีดวงเนตรดั่งดอกบัว

1.127.3

त्वमेव तु महाबाहो मय्यपत्यानि भारत ।
वीर वीर्योपपन्नानि धर्मतो जनयिष्यसि ॥ १.१२७.३ ॥

ข้าแต่ผู้มีพระพาหาอันทรงพลัง ข้าแต่ผู้สืบเชื้อสายภรตะ ผู้กล้าหาญ พระองค์เท่านั้นจะให้กำเนิดบุตรที่เปี่ยมด้วยความกล้าหาญในหม่อมฉันโดยธรรม

1.127.4

स्वर्गं मनुजशार्दूल गच्छेयं सहिता त्वया ।
अपत्याय च मां गच्छ त्वमेव कुरुनन्दन ॥ १.१२७.४ ॥

ข้าแต่บุรุษผู้ประเสริฐดั่งราชสีห์ หม่อมฉันจะไปสวรรค์พร้อมกับพระองค์ และเพื่อให้มีบุตร ขอพระองค์เสด็จมาหาหม่อมฉันด้วยพระองค์เอง ข้าแต่ความยินดีของเการพ

1.127.5

न ह्यहं मनसाप्यन्यं गच्छेयं त्वदृते नरम् ।
त्वत्तः प्रति विशिष्टश्च कोऽन्योऽस्ति भुवि मानवः ॥ १.१२७.५ ॥

หม่อมฉันจะไม่ไปหาชายอื่นแม้ในใจ นอกจากพระองค์ และในโลกนี้ใครเล่าเป็นบุรุษที่ประเสริฐกว่าพระองค์

1.127.6

इमां च तावद्धर्मात्मन्पौराणीं शृणु मे कथाम् ।
परिश्रुतां विशालाक्ष कीर्तयिष्यामि यामहम् ॥ १.१२७.६ ॥

ข้าแต่ผู้มีจิตใจธรรมะ ผู้มีนัยน์ตากว้าง ขอพระองค์ฟังตำนานโบราณนี้ของหม่อมฉัน ที่เป็นที่รู้จักกันดี หม่อมฉันกำลังจะเล่าเรื่องนี้

1.127.7

व्युषइताश्व इति ख्यातो बभूव किल पार्थिवः ।
पुरा परमधर्मिष्ठः पूरोर्वंशविवर्धनः ॥ १.१२७.७ ॥

มีกษัตริย์พระองค์หนึ่งพระนามว่าวยุษิตาศวะ เป็นที่เลื่องลือมาแต่ก่อน ท่านเป็นผู้ยึดมั่นในธรรมยิ่งนัก และเป็นผู้ทำให้วงศ์ของปูรุเจริญรุ่งเรือง

1.127.8

तस्मिंश्च यजमाने वै धर्मात्मनि महाभुजे ।
उपागमंस्ततो देवाः सेन्द्रा देवर्षिभिः सह ॥ १.१२७.८ ॥

ขณะที่กษัตริย์ผู้มีจิตใจธรรมะและมีพระพาหาอันทรงพลังนั้นกำลังประกอบยัญพิธี เหล่าเทพพร้อมด้วยพระอินทร์ก็เสด็จมาที่นั้นพร้อมกับเหล่าเทพฤๅษี

1.127.9

अमाद्यदिन्द्रः सोमेन दक्षिणाभिर्द्विजातयः ।
व्युषिताश्वस्य राजर्षेस्ततो यज्ञे महात्मनः ॥ १.१२७.९ ॥

พระอินทร์ทรงเปรมปรีดิ์ด้วยโสม และเหล่าทวิชาติก็ยินดีด้วยค่าตอบแทนในพิธี ในยัญของพระราชฤๅษีผู้มีจิตใจยิ่งใหญ่ วยุษิตาศวะ

1.127.10

देवा ब्रह्मर्षयश्चैव चक्रुः कर्म स्वयं तदा ।
व्युषिताश्वस्ततो राजन्नति मर्त्यान्व्यरोचत ॥ १.१२७.१० ॥

ครั้นนั้นเหล่าเทพและพรหมฤๅษีได้ประกอบพิธีด้วยตนเอง ข้าแต่พระราชา หลังจากนั้นวยุษิตาศวะก็รุ่งโรจน์เหนือมนุษย์ทั้งปวง

1.127.11

सर्वभूतान्प्रति यथा तपनः शिशिरात्यये ।
स विजित्य गृहीत्वा च नृपतीन्राजसत्तमः ॥ १.१२७.११ ॥

ดั่งดวงอาทิตย์ส่องแสงแผดเผาแก่สรรพสัตว์เมื่อสิ้นฤดูหนาว กษัตริย์ผู้ประเสริฐที่สุดพระองค์นั้น ทรงพิชิตและจับกุมบรรดากษัตริย์

1.127.12

प्राच्यानुदिच्यान्पाश्चात्यान्दाक्षिणात्यानकालयत् ।
अश्वमेधे महायज्ञे व्युषिताश्वः प्रतापवान् ॥ १.१२७.१२ ॥

ในมหายัญอัศวเมธ วยุษิตาศวะผู้ทรงานุภาพ ได้ทรงปราบกษัตริย์แห่งทิศตะวันออก ทิศเหนือ ทิศตะวันตก และทิศใต้

1.127.13

बभूव स हि राजेन्द्रो दशनागबलान्वितः ।
अप्यत्र गाथां गायन्ति ये पुराणविदो जनाः ॥ १.१२७.१३ ॥

ท่านเป็นจอมกษัตริย์ผู้มีกำลังเท่าช้างสิบเชือก ที่นี่ยังมีผู้รู้ตำนานโบราณขับร้องบทกลอนหนึ่งไว้ด้วย

1.127.14

व्युषिताश्वे यशोवृद्धे मनुष्येन्द्रे कुरूत्तम ।
व्युषिताश्वः समुद्रान्तां विजित्येमां वसुन्धराम् ॥ १.१२७.१४ ॥

ข้าแต่ผู้ประเสริฐที่สุดแห่งเการพ เกียรติยศของวยุษิตาศวะ จอมมนุษย์ ได้แผ่ไพศาลไป วยุษิตาศวะได้พิชิตแผ่นดินนี้ซึ่งมีมหาสมุทรเป็นขอบเขต

1.127.15

अपालयत्सर्ववर्णान्पिता पुत्रानिवौरसान् ।
यजमानो महायज्ञैर्ब्राह्मणेभ्यो धनं ददौ ॥ १.१२७.१५ ॥

ท่านปกป้องวรรณะทั้งปวงดั่งบิดาปกป้องบุตรที่เกิดจากตน ท่านประกอบมหายัญและถวายทรัพย์แก่พราหมณ์

1.127.16

अनन्तरत्नान्यादाय स जहार महाक्रतून् ।
सुषाव च बहून्सोमान्सोमसंस्थास्ततान च ॥ १.१२७.१६ ॥

ท่านนำอัญมณีนับไม่ถ้วนมาประกอบมหายัญพิธีทั้งหลาย ท่านคั้นโสมบูชามากมาย และขยายพิธีโสมให้กว้างขวาง

1.127.17

आसीत्काक्षीवती चास्य भार्या परमसंमता ।
भद्रा नाम मनुष्येन्द्र रूपेणासदृशी भुवि ॥ १.१२७.१७ ॥

ท่านมีภริยาชื่อกากษีวดี เป็นที่เคารพยิ่งนัก ข้าแต่จอมมนุษย์ นางมีนามว่าภัทรา งามจนไม่มีใครเทียบได้บนแผ่นดิน

1.127.18

कामयामासतुस्तौ च परस्परमिति श्रुतम् ।
स तस्यां कामसंपन्नो यक्ष्मणा समपद्यत ॥ १.१२७.१८ ॥

ได้ยินว่าทั้งสองต่างปรารถนาซึ่งกันและกัน ท่านผู้เต็มไปด้วยความใคร่ในนาง ได้ถูกโรคปอดพิษเข้าครอบงำ

1.127.19

तेनाचिरेण कालेन जगामास्तमिवांशुमान् ।
तस्मिन्प्रेते मनुष्येन्द्रे भार्याऽस्य भृशदुःखिता ॥ १.१२७.१९ ॥

ในไม่ช้า ท่านก็เสด็จลับไปดั่งดวงอาทิตย์ตกดิน เมื่อจอมมนุษย์พระองค์นั้นสิ้นพระชนม์แล้ว ภริยาของท่านก็เศร้าโศกยิ่งนัก

1.127.20

अपुत्रा पुरुषव्याघ्र विललापेति नः श्रुतम् ।
भद्रा परमदुःखार्ता तन्निबोध जनाधिप ॥ १.१२७.२० ॥

ข้าแต่บุรุษผู้ประเสริฐดั่งราชสีห์ เราได้ยินว่านางภัทราไม่มีบุตร จึงคร่ำครวญด้วยความทุกข์ระทมยิ่งนัก ขอพระองค์ฟังเรื่องนั้นเถิด ข้าแต่เจ้าแห่งประชาชน

1.127.21

नारी परमधर्मज्ञ सर्वा भर्तृविनाकृता ।
पतिं विना जीवति या न सा जीवति दुःखिता ॥ १.१२७.२१ ॥

ผู้รู้ธรรมอันสูงสุด สตรีทุกคนที่ต้องพรากจากสามีย่อมทุกข์ใจ หญิงที่ยังมีชีวิตอยู่โดยปราศจากสามีนั้นไม่ได้มีชีวิตอย่างแท้จริง เธอดำรงอยู่ด้วยความทุกข์

1.127.22

पतिं विना मृतं श्रेयो नार्याः क्षत्रियपुंगव ।
त्वद्गतिं गन्तुमिच्छामि प्रसीदस्वनयस्वमाम् ॥ १.१२७.२२ ॥

ข้าแต่ผู้ประเสริฐที่สุดในหมู่นักรบ สำหรับสตรี ความตายประเสริฐกว่าการมีชีวิตอยู่โดยปราศจากสามี ข้าพเจ้าปรารถนาจะไปตามทางของท่าน ขอให้ท่านเมตตาและพาข้าพเจ้าไปด้วยเถิด

1.127.23

त्वया हीना क्षणमपि नाहं जीवितुमुत्सहे ।
प्रसादं कुरु मे राजन्नितस्तूर्णं नयस्व माम् ॥ १.१२७.२३ ॥

หากขาดท่าน แม้เพียงขณะเดียวข้าพเจ้าก็ไม่มีกำลังที่จะมีชีวิตอยู่ ข้าแต่พระราชา ขอโปรดแสดงความเมตตาแก่ข้าพเจ้า และพาข้าพเจ้าไปจากที่นี่อย่างรวดเร็วเถิด

1.127.24

पृष्ठतोऽनुगमिष्यामि समेषु विषमेषु च ।
त्वामहं नरशार्दूल गच्छन्तमनिवर्तितुम् ॥ १.१२७.२४ ॥

ข้าแต่ผู้ประเสริฐที่สุดในหมู่มนุษย์ ไม่ว่าท่านจะเดินทางไปบนพื้นราบหรือพื้นขรุขระ ข้าพเจ้าจะตามไปข้างหลังท่าน จะไม่ให้ท่านหันกลับไป

1.127.25

छायेवानुगता राजन्सततं वशवर्तिनी ।
भविष्यामि नरव्याघ्र नित्यं प्रियहिते रता ॥ १.१२७.२५ ॥

ข้าแต่พระราชา ข้าพเจ้าจะตามท่านไปเสมือนเงา ว่านอนสอนง่ายต่อพระประสงค์ของท่านอยู่เสมอ ข้าแต่ผู้ประเสริฐที่สุดในหมู่มนุษย์ ข้าพเจ้าจะยึดมั่นในสิ่งที่เป็นที่รักและเป็นประโยชน์ต่อท่านตลอดไป

1.127.26

अद्यप्रभृति मां राजन्कष्टा हृदयशोषणाः ।
आधयोऽभिभविष्यन्ति त्वामृते पुष्करेक्षण ॥ १.१२७.२६ ॥

ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป ข้าแต่พระราชา หากปราศจากท่าน ความทุกข์ทรมานทางใจที่เผาผลาญหัวใจจะครอบงำข้าพเจ้า ข้าแต่ผู้มีดวงตาดุจดอกบัว

1.127.27

अभाग्यया मया नूनं वियुक्ताः सहचारिणः ।
तेन मे विप्रयोगोऽयमुपपन्नस्त्वया सह ॥ १.१२७.२७ ॥

เพราะโชคร้ายของข้าพเจ้าเป็นแน่แท้ คู่ครองของข้าพเจ้าจึงต้องพรากไปจากข้าพเจ้า เพราะเหตุนี้การพลัดพรากจากท่านนี้จึงมาถึงข้าพเจ้า

1.127.28

विप्रयुक्ता तु या पत्या मुहूर्तमपि जीवति ।
दुःखं जीवति सा पापा नरकस्थेव पार्थिव ॥ १.१२७.२८ ॥

ข้าแต่พระราชา สตรีที่พลัดพรากจากสามี แม้มีชีวิตอยู่เพียงชั่วขณะ ก็ยังต้องมีชีวิตอยู่ด้วยความทุกข์ ดุจคนบาปที่อาศัยอยู่ในนรก

1.127.29

संयुक्ता विप्रयुक्ताश्च पूर्वदेहे कृता मया ।
तदिदं कर्मभिः पापैः पूर्वदेहेषु संचितम् ॥ १.१२७.२९ ॥

ในร่างก่อนของข้าพเจ้า ข้าพเจ้าได้ทำให้บางคู่มาอยู่ร่วมกันและบางคู่ต้องพลัดพรากจากกัน ด้วยกรรมบาปเหล่านั้น สิ่งนี้จึงได้สั่งสมไว้ในร่างกายก่อนหน้านี้ของข้าพเจ้า

1.127.30

दुःखं मामनुसंप्राप्तं राजंस्त्वद्विप्रयोगजम् ।
अद्यप्रभृत्यहं राजन्कुशसंस्तरशायिनी।
भविष्याम्यसुखाविष्टा त्वद्दर्शनपरायणा ॥ १.१२७.३० ॥

ความทุกข์อันเกิดจากการพลัดพรากจากท่านได้มาถึงข้าพเจ้าแล้ว ข้าแต่พระราชา ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป ข้าแต่พระราชา ข้าพเจ้าจะนอนบนที่นอนหญ้ากุศะ จิตใจเต็มไปด้วยความทุกข์ มุ่งหมายเพียงจะได้เห็นท่าน

1.127.31

दर्शयस्व नरव्याघ्र शाधि मामसुखान्विताम् ।
कृपणां चाथ करुणं विलपत्नीं नरेश्वर ॥ १.१२७.३१ ॥

ข้าแต่ผู้ประเสริฐที่สุดในหมู่มนุษย์ ขอโปรดปรากฏให้ข้าพเจ้าเห็น และโปรดชี้แนะข้าพเจ้าผู้ประสบความทุกข์ ข้าแต่จ้าวแห่งมนุษย์ ข้าพเจ้าผู้น่าสงสารกำลังคร่ำครวญอย่างน่าสังเวช

1.127.32

एवं बहुविधं तस्यां विलपन्त्यां पुनःपुनः ।
तं शवं संपरिष्वज्य वाक्किलाऽन्तर्हिताऽब्रवीत् ॥ १.१२७.३२ ॥

ขณะที่นางคร่ำครวญด้วยวิธีต่าง ๆ ซ้ำแล้วซ้ำเล่าเช่นนี้ และกอดศพนั้นไว้ เสียงหนึ่งที่มองไม่เห็นก็ได้เอ่ยขึ้น

1.127.33

उत्तिष्ठ भद्रे गच्छ त्वं ददानीह वरं तव ।
जनयिष्याम्यपत्यानि त्वय्यहं चारुहासिनि ॥ १.१२७.३३ ॥

จงลุกขึ้นเถิด ผู้มีโชคดี แล้วไปเสียเถิด ที่นี่ข้าจะประทานพรแก่เจ้า ข้าแต่ผู้มีรอยยิ้มงดงาม ข้าจะให้กำเนิดบุตรทั้งหลายในตัวเจ้า

1.127.34

आत्मकीये वरारोहे शयनीये चतुर्दशीम् ।
अष्टमीं वा ऋतुस्नाता संविशेथा मया सह ॥ १.१२७.३४ ॥

ข้าแต่ผู้มีสะโพกงาม ในที่นอนของเจ้าเอง ในวันที่สิบสี่หรือวันที่แปด หลังจากอาบน้ำชำระร่างหลังระดูแล้ว จงมานอนกับข้าเถิด

1.127.35

एवमुक्ता तु सा देवी तथा चक्रे पतिव्रता ।
यथोक्तमेव तद्वाक्यं भद्रा पुत्रार्थिनी तदा ॥ १.१२७.३५ ॥

เมื่อได้รับคำสั่งเช่นนี้ เทวีผู้ซื่อสัตย์ต่อสามีนั้น ผู้มีจิตใจดีงามและปรารถนาบุตร ก็ได้กระทำตามถ้อยคำนั้นทุกประการ

1.127.36

सा तेन सुषुवे देवी शवेन भरतर्षभ ।
त्रीञ्शाल्वांश्चतुरो मद्रान्सुतान्भरतसत्तम ॥ १.१२७.३६ ॥

ข้าแต่ผู้ประเสริฐที่สุดในวงศ์ภรตะ เทวีผู้นั้นได้ให้กำเนิดบุตรจากศพนั้น คือ โอรสสามองค์แห่งศาลวะ และโอรสสี่องค์แห่งมัทระ ข้าแต่ผู้ประเสริฐที่สุดในวงศ์ภรตะ

1.127.37

तथा त्वमपि मय्येवं मनसा भरतर्षभ ।
शक्तो जनयितुं पुत्रांस्तपोयोगबलान्वितः ॥ १.१२७.३७ ॥

ข้าแต่ผู้ประเสริฐที่สุดในวงศ์ภรตะ ท่านเองก็เช่นกัน ด้วยใจเท่านั้น ท่านก็สามารถให้กำเนิดบุตรในข้าพเจ้าได้ เพราะท่านประกอบด้วยพลังแห่งตบะและโยคะ