ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 1.127
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.127.1
एवमुक्ता महाराज कुन्ती पाण्डुमभाषत ।
कुरूणामृषभं वीरं तदा भूमिपतिं पतिम् ॥ १.१२७.१ ॥
ಮಹಾರಾಜ, ಹೀಗೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಾಗ ಕುಂತಿ ಕುರುಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೂ ವೀರನೂ ಆದ, ಆ ಕಾಲದ ಭೂಪತಿಯೂ ತನ್ನ ಪತಿಯೂ ಆದ ಪಾಂಡುವಿಗೆ ಮಾತನಾಡಿದಳು.
1.127.2
न मामर्हसि धर्मज्ञ वक्तुमेवं कथंचन ।
धर्मपत्नीमभिरतां त्वयि राजीवलोचने ॥ १.१२७.२ ॥
ಧರ್ಮಜ್ಞನೇ, ನನ್ನೊಡನೆ ಯಾವ ರೀತಿಯಲ್ಲಿಯೂ ಹೀಗೆ ಮಾತನಾಡುವುದು ನಿನಗೆ ಯೋಗ್ಯವಲ್ಲ — ನಾನು ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ಅನುರಕ್ತಳಾದ ಧರ್ಮಪತ್ನಿ, ಕಮಲನೇತ್ರೆ.
1.127.3
त्वमेव तु महाबाहो मय्यपत्यानि भारत ।
वीर वीर्योपपन्नानि धर्मतो जनयिष्यसि ॥ १.१२७.३ ॥
ಮಹಾಬಾಹು, ಭರತವಂಶಜನೇ, ವೀರನೇ, ನೀನೇ ನನ್ನಲ್ಲಿ ಧರ್ಮಾನುಸಾರ ಪರಾಕ್ರಮಯುತ ಸಂತಾನಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುವೆ.
1.127.4
स्वर्गं मनुजशार्दूल गच्छेयं सहिता त्वया ।
अपत्याय च मां गच्छ त्वमेव कुरुनन्दन ॥ १.१२७.४ ॥
ಮನುಜರಲ್ಲಿ ಹುಲಿಯೇ, ನಿನ್ನೊಡನೆ ನಾನು ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋಗುವೆನು; ಸಂತಾನಕ್ಕಾಗಿ ನೀನೇ ನನ್ನ ಬಳಿಗೆ ಬಾ, ಕುರುನಂದನ.
1.127.5
न ह्यहं मनसाप्यन्यं गच्छेयं त्वदृते नरम् ।
त्वत्तः प्रति विशिष्टश्च कोऽन्योऽस्ति भुवि मानवः ॥ १.१२७.५ ॥
ನಿನ್ನನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಬೇರೊಬ್ಬ ಪುರುಷನ ಬಳಿಗೆ ನಾನು ಮನಸ್ಸಿನಿಂದಲೂ ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ; ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ನಿನಗಿಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಮತ್ತೊಬ್ಬ ಮನುಷ್ಯ ಯಾರಿದ್ದಾನೆ?
1.127.6
इमां च तावद्धर्मात्मन्पौराणीं शृणु मे कथाम् ।
परिश्रुतां विशालाक्ष कीर्तयिष्यामि यामहम् ॥ १.१२७.६ ॥
ಧರ್ಮಾತ್ಮನೇ, ವಿಶಾಲಾಕ್ಷನೇ, ಈಗ ನನ್ನ ಈ ಪುರಾತನ ಕಥೆಯನ್ನು ಕೇಳು; ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾದ ಅದನ್ನು ನಾನು ಹೇಳಲಿದ್ದೇನೆ.
1.127.7
व्युषइताश्व इति ख्यातो बभूव किल पार्थिवः ।
पुरा परमधर्मिष्ठः पूरोर्वंशविवर्धनः ॥ १.१२७.७ ॥
ವ್ಯುಷಿತಾಶ್ವ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ರಾಜನಿದ್ದನು; ಪೂರ್ವದಲ್ಲಿ ಅವನು ಪರಮ ಧರ್ಮನಿಷ್ಠನಾಗಿದ್ದು ಪೂರು ವಂಶವನ್ನು ಬೆಳೆಸಿದನು.
1.127.8
तस्मिंश्च यजमाने वै धर्मात्मनि महाभुजे ।
उपागमंस्ततो देवाः सेन्द्रा देवर्षिभिः सह ॥ १.१२७.८ ॥
ಆ ಧರ್ಮಾತ್ಮ, ಮಹಾಬಾಹು ರಾಜನು ಯಜ್ಞ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಇಂದ್ರನೊಂದಿಗೆ ದೇವತೆಗಳು ದೇವರ್ಷಿಗಳ ಸಹಿತ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದರು.
1.127.9
अमाद्यदिन्द्रः सोमेन दक्षिणाभिर्द्विजातयः ।
व्युषिताश्वस्य राजर्षेस्ततो यज्ञे महात्मनः ॥ १.१२७.९ ॥
ಆಗ ಆ ಮಹಾತ್ಮ ರಾಜರ್ಷಿ ವ್ಯುಷಿತಾಶ್ವನ ಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ ಇಂದ್ರನು ಸೋಮದಿಂದ ಸಂತುಷ್ಟನಾದನು; ದ್ವಿಜರು ದಕ್ಷಿಣೆಗಳಿಂದ ತೃಪ್ತರಾದರು.
1.127.10
देवा ब्रह्मर्षयश्चैव चक्रुः कर्म स्वयं तदा ।
व्युषिताश्वस्ततो राजन्नति मर्त्यान्व्यरोचत ॥ १.१२७.१० ॥
ಆಗ ದೇವತೆಗಳೂ ಬ್ರಹ್ಮರ್ಷಿಗಳೂ ತಾವೇ ಯಜ್ಞಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದರು; ಓ ರಾಜನೇ, ನಂತರ ವ್ಯುಷಿತಾಶ್ವನು ಮನುಷ್ಯರನ್ನೆಲ್ಲ ಮೀರಿ ಪ್ರಕಾಶಿಸಿದನು.
1.127.11
सर्वभूतान्प्रति यथा तपनः शिशिरात्यये ।
स विजित्य गृहीत्वा च नृपतीन्राजसत्तमः ॥ १.१२७.११ ॥
ಶಿಶಿರ ಋತುವಿನ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಸೂರ್ಯನು ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳ ಮೇಲೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವಂತೆ, ಆ ರಾಜಶ್ರೇಷ್ಠನು ಜಯಿಸಿ ರಾಜರನ್ನು ವಶಪಡಿಸಿಕೊಂಡನು.
1.127.12
प्राच्यानुदिच्यान्पाश्चात्यान्दाक्षिणात्यानकालयत् ।
अश्वमेधे महायज्ञे व्युषिताश्वः प्रतापवान् ॥ १.१२७.१२ ॥
ಮಹಾ ಅಶ್ವಮೇಧ ಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ ಪ್ರತಾಪವಂತ ವ್ಯುಷಿತಾಶ್ವನು ಪೂರ್ವ, ಉತ್ತರ, ಪಶ್ಚಿಮ, ದಕ್ಷಿಣದ ರಾಜರನ್ನು ವಶಪಡಿಸಿದನು.
1.127.13
बभूव स हि राजेन्द्रो दशनागबलान्वितः ।
अप्यत्र गाथां गायन्ति ये पुराणविदो जनाः ॥ १.१२७.१३ ॥
ಅವನು ಹತ್ತು ಆನೆಗಳ ಬಲದಿಂದ ಕೂಡಿದ ರಾಜೇಂದ್ರನಾಗಿದ್ದನು. ಇಲ್ಲಿ ಪುರಾಣಗಳನ್ನು ಬಲ್ಲ ಜನರು ಒಂದು ಗಾಥೆಯನ್ನೂ ಹಾಡುತ್ತಾರೆ.
1.127.14
व्युषिताश्वे यशोवृद्धे मनुष्येन्द्रे कुरूत्तम ।
व्युषिताश्वः समुद्रान्तां विजित्येमां वसुन्धराम् ॥ १.१२७.१४ ॥
ಕುರುಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಮನುಷ್ಯೇಂದ್ರ ವ್ಯುಷಿತಾಶ್ವನ ಕೀರ್ತಿ ಬೆಳೆಯಿತು. ವ್ಯುಷಿತಾಶ್ವನು ಸಮುದ್ರದವರೆಗಿನ ಈ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಗೆದ್ದನು.
1.127.15
अपालयत्सर्ववर्णान्पिता पुत्रानिवौरसान् ।
यजमानो महायज्ञैर्ब्राह्मणेभ्यो धनं ददौ ॥ १.१२७.१५ ॥
ತಂದೆಯು ತನ್ನ ಔರಸ ಪುತ್ರರನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವಂತೆ ಅವನು ಎಲ್ಲ ವರ್ಣದವರನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿದನು. ಮಹಾಯಜ್ಞಗಳನ್ನು ಮಾಡುತ್ತ ಅವನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಧನ ನೀಡಿದನು.
1.127.16
अनन्तरत्नान्यादाय स जहार महाक्रतून् ।
सुषाव च बहून्सोमान्सोमसंस्थास्ततान च ॥ १.१२७.१६ ॥
ಅಪಾರ ರತ್ನಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಅವನು ಮಹಾಯಜ್ಞಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದನು. ಅನೇಕ ಸೋಮರಸವನ್ನು ಹಿಂಡಿದನು ಮತ್ತು ಸೋಮಯಾಗಗಳನ್ನು ವಿಸ್ತರಿಸಿದನು.
1.127.17
आसीत्काक्षीवती चास्य भार्या परमसंमता ।
भद्रा नाम मनुष्येन्द्र रूपेणासदृशी भुवि ॥ १.१२७.१७ ॥
ಅವನ ಹೆಂಡತಿ ಕಾಕ್ಷೀವತಿ; ಅವಳು ಅತ್ಯಂತ ಗೌರವಾನ್ವಿತಳಾಗಿದ್ದಳು. ಮನುಷ್ಯೇಂದ್ರನೇ, ಅವಳ ಹೆಸರು ಭದ್ರಾ; ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಅವಳಿಗೆ ಸಮಾನರು ಯಾರೂ ಇರಲಿಲ್ಲ.
1.127.18
कामयामासतुस्तौ च परस्परमिति श्रुतम् ।
स तस्यां कामसंपन्नो यक्ष्मणा समपद्यत ॥ १.१२७.१८ ॥
ಆ ಇಬ್ಬರೂ ಪರಸ್ಪರ ಬಯಸಿದರು ಎಂದು ಕೇಳಲಾಗಿದೆ. ಅವನು ಅವಳ ಮೇಲಿನ ಕಾಮದಿಂದ ತುಂಬಿ, ಯಕ್ಷ್ಮ ರೋಗದಿಂದ ಬಾಧಿತನಾದನು.
1.127.19
तेनाचिरेण कालेन जगामास्तमिवांशुमान् ।
तस्मिन्प्रेते मनुष्येन्द्रे भार्याऽस्य भृशदुःखिता ॥ १.१२७.१९ ॥
ಸ್ವಲ್ಪ ಕಾಲದಲ್ಲೇ ಮನುಷ್ಯೇಂದ್ರನು ಸೂರ್ಯನು ಅಸ್ತಮಿಸಿದಂತೆ ಹೋದನು. ಆ ಮನುಷ್ಯೇಂದ್ರನು ಮರಣಹೊಂದಲು, ಅವನ ಪತ್ನಿ ಅತ್ಯಂತ ದುಃಖಿತಳಾದಳು.
1.127.20
अपुत्रा पुरुषव्याघ्र विललापेति नः श्रुतम् ।
भद्रा परमदुःखार्ता तन्निबोध जनाधिप ॥ १.१२७.२० ॥
ಪುರುಷವ್ಯಾಘ್ರನೇ, ಪುತ್ರಹೀನಳಾದ ಭದ್ರಾ ಅತ್ಯಂತ ದುಃಖದಿಂದ ಗೋಳಾಡಿದಳೆಂದು ನಾವು ಕೇಳಿದ್ದೇವೆ. ಜನಾಧಿಪನೇ, ಅದನ್ನು ಕೇಳು.
1.127.21
नारी परमधर्मज्ञ सर्वा भर्तृविनाकृता ।
पतिं विना जीवति या न सा जीवति दुःखिता ॥ १.१२७.२१ ॥
ಪರಮಧರ್ಮಜ್ಞನೇ, ಪತಿಯನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡ ಎಲ್ಲ ಸ್ತ್ರೀಯರೂ ದುಃಖಿತರೇ. ಪತಿಯಿಲ್ಲದೆ ಬದುಕುವ ಸ್ತ್ರೀ ದುಃಖದಿಂದ ಬದುಕುತ್ತಾಳೆ, ನಿಜವಾಗಿ ಬದುಕುವುದಿಲ್ಲ.
1.127.22
पतिं विना मृतं श्रेयो नार्याः क्षत्रियपुंगव ।
त्वद्गतिं गन्तुमिच्छामि प्रसीदस्वनयस्वमाम् ॥ १.१२७.२२ ॥
ಕ್ಷತ್ರಿಯ ಪುಂಗವನೇ, ಪತಿಯಿಲ್ಲದೆ ಬದುಕುವುದಕ್ಕಿಂತ ಸ್ತ್ರೀಗೆ ಮರಣವೇ ಶ್ರೇಯಸ್ಕರ. ನಿನ್ನ ಗತಿಯನ್ನೇ ಹೋಗಲು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ; ದಯೆತೋರಿ ನನ್ನನ್ನು ಕರೆದೊಯ್ಯು.
1.127.23
त्वया हीना क्षणमपि नाहं जीवितुमुत्सहे ।
प्रसादं कुरु मे राजन्नितस्तूर्णं नयस्व माम् ॥ १.१२७.२३ ॥
ನಿನ್ನನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡು ಒಂದು ಕ್ಷಣವೂ ಬದುಕಲು ನನಗೆ ಧೈರ್ಯವಿಲ್ಲ. ರಾಜನೇ, ದಯೆತೋರಿ ಇಲ್ಲಿಂದ ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ನನ್ನನ್ನು ಕರೆದೊಯ್ಯು.
1.127.24
पृष्ठतोऽनुगमिष्यामि समेषु विषमेषु च ।
त्वामहं नरशार्दूल गच्छन्तमनिवर्तितुम् ॥ १.१२७.२४ ॥
ನರಶಾರ್ದೂಲನೇ, ನೀನು ಹೋಗುವಾಗ ಸಮತಟ್ಟಾದ ಮತ್ತು ವಿಷಮವಾದ ದಾರಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ ನಿನ್ನ ಹಿಂದೆಯೇ ಹೋಗುವೆನು, ನಿನ್ನನ್ನು ಹಿಂದಿರುಗಿಸಲು ಅಲ್ಲ.
1.127.25
छायेवानुगता राजन्सततं वशवर्तिनी ।
भविष्यामि नरव्याघ्र नित्यं प्रियहिते रता ॥ १.१२७.२५ ॥
ಓ ರಾಜನೇ, ನೆರಳಿನಂತೆ ಸದಾ ನಿನ್ನನ್ನು ಅನುಸರಿಸುತ್ತ, ನಿನ್ನ ವಶದಲ್ಲಿರುವವಳಾಗಿ ಇರುವೆನು. ಓ ನರವ್ಯಾಘ್ರನೇ, ಸದಾ ನಿನ್ನ ಪ್ರಿಯ ಮತ್ತು ಹಿತದಲ್ಲಿ ನಿರತಳಾಗಿರುವೆನು.
1.127.26
अद्यप्रभृति मां राजन्कष्टा हृदयशोषणाः ।
आधयोऽभिभविष्यन्ति त्वामृते पुष्करेक्षण ॥ १.१२७.२६ ॥
ಓ ರಾಜನೇ, ಇಂದಿನಿಂದ ನಿನ್ನಿಲ್ಲದೆ ಹೃದಯವನ್ನು ಒಣಗಿಸುವ ಕಷ್ಟಕರ ಮಾನಸಿಕ ವೇದನೆಗಳು ನನ್ನನ್ನು ಆವರಿಸುವವು, ಓ ಕಮಲನೇತ್ರನೇ.
1.127.27
अभाग्यया मया नूनं वियुक्ताः सहचारिणः ।
तेन मे विप्रयोगोऽयमुपपन्नस्त्वया सह ॥ १.१२७.२७ ॥
ನನ್ನ ದೌರ್ಭಾಗ್ಯದಿಂದ ನನ್ನ ಸಹಚಾರಿಗಳು ಖಂಡಿತವಾಗಿ ನನ್ನಿಂದ ಅಗಲಿದ್ದಾರೆ; ಆದ್ದರಿಂದಲೇ ನಿನ್ನೊಂದಿಗೆ ಈ ವಿಯೋಗ ನನಗೆ ಒದಗಿದೆ.
1.127.28
विप्रयुक्ता तु या पत्या मुहूर्तमपि जीवति ।
दुःखं जीवति सा पापा नरकस्थेव पार्थिव ॥ १.१२७.२८ ॥
ಗಂಡನಿಂದ ಅಗಲಿದ ಸ್ತ್ರೀ ಒಂದು ಕ್ಷಣವಾದರೂ ಬದುಕಿದರೆ, ಆ ಪಾಪಿನಿ ನರಕದಲ್ಲಿರುವಂತೆ ದುಃಖದಲ್ಲಿಯೇ ಬದುಕುತ್ತಾಳೆ, ಓ ಪಾರ್ಥಿವನೇ.
1.127.29
संयुक्ता विप्रयुक्ताश्च पूर्वदेहे कृता मया ।
तदिदं कर्मभिः पापैः पूर्वदेहेषु संचितम् ॥ १.१२७.२९ ॥
ಹಿಂದಿನ ದೇಹದಲ್ಲಿ ನಾನು ಕೆಲವರನ್ನು ಕೂಡಿಸಿ, ಕೆಲವರನ್ನು ಅಗಲಿಸಿದೆ; ಆ ಪಾಪಕರ್ಮಗಳಿಂದಲೇ ಹಿಂದಿನ ದೇಹಗಳಲ್ಲಿ ಇದು ಸಂಚಿತವಾಗಿದೆ.
1.127.30
दुःखं मामनुसंप्राप्तं राजंस्त्वद्विप्रयोगजम् ।
अद्यप्रभृत्यहं राजन्कुशसंस्तरशायिनी।
भविष्याम्यसुखाविष्टा त्वद्दर्शनपरायणा ॥ १.१२७.३० ॥
ನಿನ್ನ ವಿಯೋಗದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ದುಃಖ ನನ್ನನ್ನು ಆವರಿಸಿದೆ. ಓ ರಾಜನೇ, ಇಂದಿನಿಂದ ನಾನು ದರ್ಭೆಯ ಹಾಸಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಮಲಗಿ, ದುಃಖದಿಂದ ತುಂಬಿ, ನಿನ್ನ ದರ್ಶನವನ್ನೇ ಬಯಸುತ್ತಾ ಇರುವೆನು.
1.127.31
दर्शयस्व नरव्याघ्र शाधि मामसुखान्विताम् ।
कृपणां चाथ करुणं विलपत्नीं नरेश्वर ॥ १.१२७.३१ ॥
ಓ ನರವ್ಯಾಘ್ರನೇ, ನಿನ್ನನ್ನು ತೋರಿಸು; ದುಃಖದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದ ನನಗೆ ಆಜ್ಞೆ ನೀಡು. ಓ ನರೇಶ್ವರ, ದೀನಳಾಗಿ ಕರುಣೆಯಿಂದ ನಾನು ಗೋಳಾಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.
1.127.32
एवं बहुविधं तस्यां विलपन्त्यां पुनःपुनः ।
तं शवं संपरिष्वज्य वाक्किलाऽन्तर्हिताऽब्रवीत् ॥ १.१२७.३२ ॥
ಹೀಗೆ ಅವಳು ಹಲವು ವಿಧದಲ್ಲಿ ಪದೇಪದೇ ಗೋಳಾಡುತ್ತಿರುವಾಗ, ಆ ಶವವನ್ನು ಬಿಗಿಯಾಗಿ ತಬ್ಬಿಕೊಂಡು ಅಡಗಿದ್ದ ಒಂದು ವಾಣಿ ನುಡಿಯಿತು.
1.127.33
उत्तिष्ठ भद्रे गच्छ त्वं ददानीह वरं तव ।
जनयिष्याम्यपत्यानि त्वय्यहं चारुहासिनि ॥ १.१२७.३३ ॥
ಏಳು, ಒಳ್ಳೆಯವಳೇ, ನೀನು ಹೋಗು. ಇಲ್ಲಿ ನಿನಗೆ ವರವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತೇನೆ. ಸುಂದರ ನಗೆಯುಳ್ಳವಳೇ, ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ನಾನು ಸಂತಾನವನ್ನು ಹುಟ್ಟಿಸುವೆನು.
1.127.34
आत्मकीये वरारोहे शयनीये चतुर्दशीम् ।
अष्टमीं वा ऋतुस्नाता संविशेथा मया सह ॥ १.१२७.३४ ॥
ಓ ಸುಂದರ ಸೊಂಟದವಳೇ, ನಿನ್ನ ಸ್ವಂತ ಮಂಚದ ಮೇಲೆ ಚತುರ್ದಶಿ ಅಥವಾ ಅಷ್ಟಮಿಯಂದು, ಋತುಸ್ನಾನದ ನಂತರ ನನ್ನೊಂದಿಗೆ ಮಲಗು.
1.127.35
एवमुक्ता तु सा देवी तथा चक्रे पतिव्रता ।
यथोक्तमेव तद्वाक्यं भद्रा पुत्रार्थिनी तदा ॥ १.१२७.३५ ॥
ಹೀಗೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಾಗ, ಪತಿವ್ರತೆಯಾದ ಆ ದೇವಿ, ಮಗನನ್ನು ಬಯಸಿದ ಭದ್ರೆ, ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಆ ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದಂತೆಯೇ ಮಾಡಿದಳು.
1.127.36
सा तेन सुषुवे देवी शवेन भरतर्षभ ।
त्रीञ्शाल्वांश्चतुरो मद्रान्सुतान्भरतसत्तम ॥ १.१२७.३६ ॥
ಓ ಭರತರ್ಷಭನೇ, ಆ ದೇವಿ ಆ ಶವದಿಂದ ಜನ್ಮ ನೀಡಿದಳು; ಮೂವರು ಶಾಲ್ವರು ಮತ್ತು ನಾಲ್ವರು ಮದ್ರರು, ಪುತ್ರರಾಗಿ.
1.127.37
तथा त्वमपि मय्येवं मनसा भरतर्षभ ।
शक्तो जनयितुं पुत्रांस्तपोयोगबलान्वितः ॥ १.१२७.३७ ॥
ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಹಾಗೆಯೇ ನೀನೂ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ನನ್ನಲ್ಲಿ ಪುತ್ರರನ್ನು ಹುಟ್ಟಿಸಲು ಶಕ್ತನಾಗಿದ್ದೀಯೆ, ಏಕೆಂದರೆ ನೀನು ತಪಸ್ಸು ಮತ್ತು ಯೋಗಬಲದಿಂದ ಕೂಡಿದವನು.