ਮਹਾਂਭਾਰਤ · ਅਧਿਆਇ 1.127
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.127.1
एवमुक्ता महाराज कुन्ती पाण्डुमभाषत ।
कुरूणामृषभं वीरं तदा भूमिपतिं पतिम् ॥ १.१२७.१ ॥
ਮਹਾਰਾਜ, ਐਸਾ ਕਹੇ ਜਾਣ ਤੇ ਕੁੰਤੀ ਨੇ ਪਾਂਡੂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ — ਕੁਰੂਆਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਵੀਰ, ਉਸ ਵੇਲੇ ਦੇ ਭੂਮੀਪਤੀ, ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ।
1.127.2
न मामर्हसि धर्मज्ञ वक्तुमेवं कथंचन ।
धर्मपत्नीमभिरतां त्वयि राजीवलोचने ॥ १.१२७.२ ॥
ਹੇ ਧਰਮ ਦੇ ਜਾਣਕਾਰ, ਮੈਨੂੰ ਕਿਸੇ ਵੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿਣਾ ਤੁਹਾਨੂੰ ਯੋਗ ਨਹੀਂ — ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਪ੍ਰਤੀ ਅਨੁਰਕਤ ਧਰਮਪਤਨੀ ਹਾਂ, ਕਮਲਨੈਣੀ।
1.127.3
त्वमेव तु महाबाहो मय्यपत्यानि भारत ।
वीर वीर्योपपन्नानि धर्मतो जनयिष्यसि ॥ १.१२७.३ ॥
ਹੇ ਮਹਾਬਾਹੂ, ਭਰਤਵੰਸ਼ੀ, ਵੀਰ, ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਪਰਾਕ੍ਰਮੀ ਸੰਤਾਨਾਂ ਪੈਦਾ ਕਰੋਗੇ।
1.127.4
स्वर्गं मनुजशार्दूल गच्छेयं सहिता त्वया ।
अपत्याय च मां गच्छ त्वमेव कुरुनन्दन ॥ १.१२७.४ ॥
ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੇਰ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਸਵਰਗ ਜਾਵਾਂ; ਅਤੇ ਸੰਤਾਨ ਲਈ ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆਓ, ਹੇ ਕੁਰੂਨੰਦਨ।
1.127.5
न ह्यहं मनसाप्यन्यं गच्छेयं त्वदृते नरम् ।
त्वत्तः प्रति विशिष्टश्च कोऽन्योऽस्ति भुवि मानवः ॥ १.१२७.५ ॥
ਤੁਹਾਡੇ ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਪੁਰਸ਼ ਕੋਲ ਮੈਂ ਮਨ ਨਾਲ ਵੀ ਨਹੀਂ ਜਾਵਾਂਗੀ; ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਤੋਂ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਹੋਰ ਕੌਣ ਮਨੁੱਖ ਹੈ?
1.127.6
इमां च तावद्धर्मात्मन्पौराणीं शृणु मे कथाम् ।
परिश्रुतां विशालाक्ष कीर्तयिष्यामि यामहम् ॥ १.१२७.६ ॥
ਹੇ ਧਰਮਾਤਮਾ, ਵਿਸ਼ਾਲ ਨੇਤਰ ਵਾਲੇ, ਹੁਣ ਮੇਰੀ ਇਹ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਕਥਾ ਸੁਣੋ; ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਜਿਸਨੂੰ ਮੈਂ ਸੁਣਾਉਣ ਜਾ ਰਹੀ ਹਾਂ।
1.127.7
व्युषइताश्व इति ख्यातो बभूव किल पार्थिवः ।
पुरा परमधर्मिष्ठः पूरोर्वंशविवर्धनः ॥ १.१२७.७ ॥
ਵਿਊਸ਼ਿਤਾਸ਼ਵ ਨਾਮ ਦਾ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਰਾਜਾ ਸੀ; ਪਹਿਲਾਂ ਉਹ ਪਰਮ ਧਰਮਨਿਸ਼ਠ ਅਤੇ ਪੂਰੂ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲਾ ਸੀ।
1.127.8
तस्मिंश्च यजमाने वै धर्मात्मनि महाभुजे ।
उपागमंस्ततो देवाः सेन्द्रा देवर्षिभिः सह ॥ १.१२७.८ ॥
ਉਸ ਧਰਮਾਤਮਾ, ਮਹਾਬਾਹੂ ਰਾਜੇ ਦੇ ਯਜ੍ਞ ਕਰਦਿਆਂ, ਇੰਦਰ ਸਮੇਤ ਦੇਵਤੇ ਦੇਵਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨਾਲ ਉੱਥੇ ਆਏ।
1.127.9
अमाद्यदिन्द्रः सोमेन दक्षिणाभिर्द्विजातयः ।
व्युषिताश्वस्य राजर्षेस्ततो यज्ञे महात्मनः ॥ १.१२७.९ ॥
ਫਿਰ ਉਸ ਮਹਾਤਮਾ ਰਾਜਰਿਸ਼ੀ ਵਿਊਸ਼ਿਤਾਸ਼ਵ ਦੇ ਯਜ੍ਞ ਵਿੱਚ ਇੰਦਰ ਸੋਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਦ੍ਵਿਜ ਦਕਸ਼ਿਣਾ ਨਾਲ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋਏ।
1.127.10
देवा ब्रह्मर्षयश्चैव चक्रुः कर्म स्वयं तदा ।
व्युषिताश्वस्ततो राजन्नति मर्त्यान्व्यरोचत ॥ १.१२७.१० ॥
ਫਿਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਆਪ ਯਜ੍ਞ ਕਰਮ ਕੀਤਾ; ਹੇ ਰਾਜਨ, ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵਿਊਸ਼ਿਤਾਸ਼ਵ ਸਭ ਮਨੁੱਖਾਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਚਮਕਿਆ।
1.127.11
सर्वभूतान्प्रति यथा तपनः शिशिरात्यये ।
स विजित्य गृहीत्वा च नृपतीन्राजसत्तमः ॥ १.१२७.११ ॥
ਸ਼ਿਸ਼ਿਰ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਜਿਵੇਂ ਸੂਰਜ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਉੱਤੇ ਤਪਦਾ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਉਸ ਰਾਜਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਨੇ ਜਿੱਤ ਕੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਬੰਦੀ ਬਣਾਇਆ।
1.127.12
प्राच्यानुदिच्यान्पाश्चात्यान्दाक्षिणात्यानकालयत् ।
अश्वमेधे महायज्ञे व्युषिताश्वः प्रतापवान् ॥ १.१२७.१२ ॥
ਮਹਾਨ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜ੍ਞ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਤਾਪੀ ਵਿਊਸ਼ਿਤਾਸ਼ਵ ਨੇ ਪੂਰਬ, ਉੱਤਰ, ਪੱਛਮ ਤੇ ਦੱਖਣ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਵੱਸ ਕੀਤਾ।
1.127.13
बभूव स हि राजेन्द्रो दशनागबलान्वितः ।
अप्यत्र गाथां गायन्ति ये पुराणविदो जनाः ॥ १.१२७.१३ ॥
ਉਹ ਦਸ ਹਾਥੀਆਂ ਦੇ ਬਲ ਵਾਲਾ ਰਾਜਿਆਂ ਦਾ ਇੰਦਰ ਸੀ। ਇੱਥੇ ਪੁਰਾਣਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਇੱਕ ਗਾਥਾ ਵੀ ਗਾਉਂਦੇ ਹਨ।
1.127.14
व्युषिताश्वे यशोवृद्धे मनुष्येन्द्रे कुरूत्तम ।
व्युषिताश्वः समुद्रान्तां विजित्येमां वसुन्धराम् ॥ १.१२७.१४ ॥
ਹੇ ਕੁਰੂਆਂ ਵਿੱਚ ਉੱਤਮ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਇੰਦਰ ਵਿਅੁਸ਼ਿਤਾਸ਼ਵ ਦਾ ਯਸ਼ ਵਧਿਆ। ਵਿਅੁਸ਼ਿਤਾਸ਼ਵ ਨੇ ਸਮੁੰਦਰ ਤੱਕ ਫੈਲੀ ਇਸ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ।
1.127.15
अपालयत्सर्ववर्णान्पिता पुत्रानिवौरसान् ।
यजमानो महायज्ञैर्ब्राह्मणेभ्यो धनं ददौ ॥ १.१२७.१५ ॥
ਪਿਤਾ ਜਿਵੇਂ ਆਪਣੇ ਔਰਸ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਉਸ ਨੇ ਸਾਰੇ ਵਰਣਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ। ਮਹਾਯੱਗ ਕਰਦਿਆਂ ਉਸ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਧਨ ਦਿੱਤਾ।
1.127.16
अनन्तरत्नान्यादाय स जहार महाक्रतून् ।
सुषाव च बहून्सोमान्सोमसंस्थास्ततान च ॥ १.१२७.१६ ॥
ਅਨੰਤ ਰਤਨ ਲੈ ਕੇ ਉਸ ਨੇ ਮਹਾਯੱਗ ਕੀਤੇ। ਉਸ ਨੇ ਬਹੁਤ ਸੋਮ ਕੱਢੇ ਅਤੇ ਸੋਮਯੱਗਾਂ ਦਾ ਵਿਸਥਾਰ ਕੀਤਾ।
1.127.17
आसीत्काक्षीवती चास्य भार्या परमसंमता ।
भद्रा नाम मनुष्येन्द्र रूपेणासदृशी भुवि ॥ १.१२७.१७ ॥
ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਕਾਕਸ਼ੀਵਤੀ ਸੀ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਸਤਿਕਾਰਤ ਸੀ। ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਇੰਦਰ, ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ ਭਦ੍ਰਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਵਰਗੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਸੀ।
1.127.18
कामयामासतुस्तौ च परस्परमिति श्रुतम् ।
स तस्यां कामसंपन्नो यक्ष्मणा समपद्यत ॥ १.१२७.१८ ॥
ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਚਾਹੁੰਦੇ ਸਨ, ਇਹ ਸੁਣਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਉਹ ਉਸ ਲਈ ਕਾਮ ਨਾਲ ਭਰ ਕੇ ਯਕਸ਼ਮਾ ਰੋਗ ਨਾਲ ਗ੍ਰਸਤ ਹੋ ਗਿਆ।
1.127.19
तेनाचिरेण कालेन जगामास्तमिवांशुमान् ।
तस्मिन्प्रेते मनुष्येन्द्रे भार्याऽस्य भृशदुःखिता ॥ १.१२७.१९ ॥
ਥੋੜੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਹੀ ਉਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦਾ ਇੰਦਰ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਅਸਤ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਸ ਮਨੁੱਖੇਂਦਰ ਦੇ ਮਰਨ ਤੇ ਉਸਦੀ ਪਤਨੀ ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਹੋਈ।
1.127.20
अपुत्रा पुरुषव्याघ्र विललापेति नः श्रुतम् ।
भद्रा परमदुःखार्ता तन्निबोध जनाधिप ॥ १.१२७.२० ॥
ਹੇ ਪੁਰਸ਼ਵਿਆਘਰ, ਪੁੱਤਰਹੀਣ ਭਦਰਾ ਬਹੁਤ ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਵਿਰਲਾਪ ਕਰਨ ਲੱਗੀ, ਇਹ ਅਸੀਂ ਸੁਣਿਆ ਹੈ। ਹੇ ਜਨਾਧਿਪ, ਉਸ ਬਾਰੇ ਸੁਣੋ।
1.127.21
नारी परमधर्मज्ञ सर्वा भर्तृविनाकृता ।
पतिं विना जीवति या न सा जीवति दुःखिता ॥ १.१२७.२१ ॥
ਹੇ ਪਰਮ ਧਰਮ ਦੇ ਜਾਣਕਾਰ, ਪਤੀ ਤੋਂ ਵਿਛੁੜੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਇਸਤਰੀਆਂ ਦੁਖੀ ਹਨ। ਪਤੀ ਬਿਨਾਂ ਜੀਣ ਵਾਲੀ ਇਸਤਰੀ ਦੁੱਖ ਵਿੱਚ ਜੀਂਦੀ ਹੈ, ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਜੀਂਦੀ ਨਹੀਂ।
1.127.22
पतिं विना मृतं श्रेयो नार्याः क्षत्रियपुंगव ।
त्वद्गतिं गन्तुमिच्छामि प्रसीदस्वनयस्वमाम् ॥ १.१२७.२२ ॥
ਹੇ ਕਸ਼ਤ੍ਰੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ, ਪਤੀ ਬਿਨਾਂ ਜੀਣ ਨਾਲੋਂ ਇਸਤਰੀ ਲਈ ਮੌਤ ਚੰਗੀ ਹੈ। ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਗਤੀ ਤੇ ਜਾਣਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹਾਂ; ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਮੈਨੂੰ ਲੈ ਚੱਲ।
1.127.23
त्वया हीना क्षणमपि नाहं जीवितुमुत्सहे ।
प्रसादं कुरु मे राजन्नितस्तूर्णं नयस्व माम् ॥ १.१२७.२३ ॥
ਤੇਰੇ ਬਿਨਾਂ ਮੈਂ ਇੱਕ ਪਲ ਵੀ ਜੀਣ ਦਾ ਹੌਸਲਾ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦੀ। ਹੇ ਰਾਜਨ, ਕਿਰਪਾ ਕਰ ਅਤੇ ਛੇਤੀ ਇੱਥੋਂ ਮੈਨੂੰ ਲੈ ਚੱਲ।
1.127.24
पृष्ठतोऽनुगमिष्यामि समेषु विषमेषु च ।
त्वामहं नरशार्दूल गच्छन्तमनिवर्तितुम् ॥ १.१२७.२४ ॥
ਹੇ ਨਰਸ਼ਾਰਦੂਲ, ਤੂੰ ਜਦੋਂ ਜਾਵੇਂਗਾ ਤਾਂ ਸਮਤਲ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਮ ਰਸਤਿਆਂ ਤੇ ਵੀ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਪਿੱਛੇ ਜਾਵਾਂਗੀ, ਤੈਨੂੰ ਵਾਪਸ ਮੋੜਨ ਲਈ ਨਹੀਂ।
1.127.25
छायेवानुगता राजन्सततं वशवर्तिनी ।
भविष्यामि नरव्याघ्र नित्यं प्रियहिते रता ॥ १.१२७.२५ ॥
ਹੇ ਰਾਜਨ, ਪਰਛਾਵੇਂ ਵਾਂਗ ਸਦਾ ਤੁਹਾਡੇ ਪਿੱਛੇ ਚੱਲਣ ਵਾਲੀ ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਵੱਸ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀ ਮੈਂ ਹੋਵਾਂਗੀ। ਹੇ ਨਰਵਿਆਘਰ, ਮੈਂ ਸਦਾ ਤੁਹਾਡੇ ਪਿਆਰ ਅਤੇ ਭਲਾਈ ਵਿੱਚ ਲੱਗੀ ਰਹਾਂਗੀ।
1.127.26
अद्यप्रभृति मां राजन्कष्टा हृदयशोषणाः ।
आधयोऽभिभविष्यन्ति त्वामृते पुष्करेक्षण ॥ १.१२७.२६ ॥
ਹੇ ਰਾਜਨ, ਅੱਜ ਤੋਂ ਤੁਹਾਡੇ ਬਿਨਾਂ ਦਿਲ ਨੂੰ ਸੁਕਾ ਦੇਣ ਵਾਲੀਆਂ ਕਠਿਨ ਮਾਨਸਿਕ ਪੀੜਾਂ ਮੈਨੂੰ ਘੇਰ ਲੈਣਗੀਆਂ, ਹੇ ਕਮਲਨੇਤਰ।
1.127.27
अभाग्यया मया नूनं वियुक्ताः सहचारिणः ।
तेन मे विप्रयोगोऽयमुपपन्नस्त्वया सह ॥ १.१२७.२७ ॥
ਮੇਰੀ ਬਦਕਿਸਮਤੀ ਕਾਰਨ ਜ਼ਰੂਰ ਮੇਰੇ ਸਾਥੀ ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਵਿਛੜ ਗਏ ਹਨ; ਇਸੇ ਲਈ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲੋਂ ਇਹ ਵਿਛੋੜਾ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਹੋਇਆ ਹੈ।
1.127.28
विप्रयुक्ता तु या पत्या मुहूर्तमपि जीवति ।
दुःखं जीवति सा पापा नरकस्थेव पार्थिव ॥ १.१२७.२८ ॥
ਜਿਹੜੀ ਇਸਤਰੀ ਪਤੀ ਤੋਂ ਵਿਛੜ ਕੇ ਇੱਕ ਪਲ ਵੀ ਜੀਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਪਾਪਣ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀ ਵਾਂਗ ਦੁੱਖ ਵਿੱਚ ਹੀ ਜੀਂਦੀ ਹੈ, ਹੇ ਪਾਰਥਿਵ।
1.127.29
संयुक्ता विप्रयुक्ताश्च पूर्वदेहे कृता मया ।
तदिदं कर्मभिः पापैः पूर्वदेहेषु संचितम् ॥ १.१२७.२९ ॥
ਪਿਛਲੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਕੁਝ ਨੂੰ ਜੋੜਿਆ ਅਤੇ ਕੁਝ ਨੂੰ ਵਿਛੋੜਿਆ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਪਾਪ-ਕਰਮਾਂ ਕਰਕੇ ਹੀ ਪਿਛਲੇ ਸਰੀਰਾਂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਇਕੱਠਾ ਹੋਇਆ ਹੈ।
1.127.30
दुःखं मामनुसंप्राप्तं राजंस्त्वद्विप्रयोगजम् ।
अद्यप्रभृत्यहं राजन्कुशसंस्तरशायिनी।
भविष्याम्यसुखाविष्टा त्वद्दर्शनपरायणा ॥ १.१२७.३० ॥
ਤੁਹਾਡੇ ਵਿਛੋੜੇ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ ਦੁੱਖ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਆ ਪਿਆ ਹੈ। ਹੇ ਰਾਜਨ, ਅੱਜ ਤੋਂ ਮੈਂ ਕੁਸ਼ ਦੀ ਸੇਜ ਉੱਤੇ ਸੌਂਦੀ, ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਘਿਰੀ, ਕੇਵਲ ਤੁਹਾਡੇ ਦਰਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਲੱਗੀ ਰਹਾਂਗੀ।
1.127.31
दर्शयस्व नरव्याघ्र शाधि मामसुखान्विताम् ।
कृपणां चाथ करुणं विलपत्नीं नरेश्वर ॥ १.१२७.३१ ॥
ਹੇ ਨਰਵਿਆਘਰ, ਦਰਸ਼ਨ ਦਿਓ ਅਤੇ ਦੁੱਖੀ ਮੈਨੂੰ ਹੁਕਮ ਦਿਓ। ਹੇ ਨਰੇਸ਼ਵਰ, ਮੈਂ ਦੀਨ ਹੋ ਕੇ ਕਰੁਣਾ ਨਾਲ ਵਿਲਾਪ ਕਰ ਰਹੀ ਹਾਂ।
1.127.32
एवं बहुविधं तस्यां विलपन्त्यां पुनःपुनः ।
तं शवं संपरिष्वज्य वाक्किलाऽन्तर्हिताऽब्रवीत् ॥ १.१२७.३२ ॥
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਵਿਲਾਪ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ, ਤਦ ਉਸ ਸ਼ਵ ਨੂੰ ਘੁੱਟ ਕੇ ਜੱਫੀ ਪਾਈ ਹੋਈ ਇੱਕ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਬਾਣੀ ਬੋਲੀ।
1.127.33
उत्तिष्ठ भद्रे गच्छ त्वं ददानीह वरं तव ।
जनयिष्याम्यपत्यानि त्वय्यहं चारुहासिनि ॥ १.१२७.३३ ॥
ਉਠ, ਭਦ੍ਰੇ, ਤੂੰ ਜਾ। ਇੱਥੇ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਵਰ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ। ਹੇ ਸੁੰਦਰ ਮੁਸਕਾਨ ਵਾਲੀ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਵਿੱਚ ਸੰਤਾਨ ਪੈਦਾ ਕਰਾਂਗਾ।
1.127.34
आत्मकीये वरारोहे शयनीये चतुर्दशीम् ।
अष्टमीं वा ऋतुस्नाता संविशेथा मया सह ॥ १.१२७.३४ ॥
ਹੇ ਸੁੰਦਰ ਕਮਰ ਵਾਲੀ, ਆਪਣੇ ਬਿਸਤਰੇ ਉੱਤੇ ਚੌਦਸ ਜਾਂ ਅੱਠਵੀਂ ਨੂੰ, ਰਜੋ-ਸਨਾਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਲੇਟ ਜਾਣਾ।
1.127.35
एवमुक्ता तु सा देवी तथा चक्रे पतिव्रता ।
यथोक्तमेव तद्वाक्यं भद्रा पुत्रार्थिनी तदा ॥ १.१२७.३५ ॥
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹੇ ਜਾਣ 'ਤੇ, ਪਤੀਵ੍ਰਤਾ ਉਹ ਦੇਵੀ, ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਚਾਹਵਾਨ ਭਦ੍ਰਾ, ਉਸ ਵੇਲੇ ਉਸ ਬਚਨ ਵਿੱਚ ਕਹੇ ਅਨੁਸਾਰ ਹੀ ਕੀਤਾ।
1.127.36
सा तेन सुषुवे देवी शवेन भरतर्षभ ।
त्रीञ्शाल्वांश्चतुरो मद्रान्सुतान्भरतसत्तम ॥ १.१२७.३६ ॥
ਹੇ ਭਰਤਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ, ਉਸ ਦੇਵੀ ਨੇ ਉਸ ਸ਼ਵ ਤੋਂ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ; ਤਿੰਨ ਸ਼ਾਲਵ ਅਤੇ ਚਾਰ ਮਦ੍ਰ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਜੋਂ।
1.127.37
तथा त्वमपि मय्येवं मनसा भरतर्षभ ।
शक्तो जनयितुं पुत्रांस्तपोयोगबलान्वितः ॥ १.१२७.३७ ॥
ਹੇ ਭਰਤਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ, ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੂੰ ਵੀ ਮਨ ਰਾਹੀਂ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦੇਣ ਦੇ ਸਮਰੱਥ ਹੈਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਤਪ ਅਤੇ ਯੋਗਬਲ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈਂ।