Mahābhārata · Adhyāya 1.133
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.133.1
कुन्तीपुत्रेषु जातेषु धृतराष्ट्रात्मजेषु च ।
मद्रराजसुता पाण्डुं रहो वचनमब्रवीत् ॥ १.१३३.१ ॥
Después de que nacieron los hijos de Kuntī y los hijos de Dhṛtarāṣṭra, la hija del rey de los Madra habló en privado estas palabras a Pāṇḍu.
1.133.2
न मेऽस्ति त्वयि सन्तापो विगुणेऽपि परन्तप ।
नावरत्वे वरार्हायाः स्थित्वा चानघ नित्यदा ॥ १.१३३.२ ॥
Oh abrasador de enemigos, no siento aflicción hacia ti, aunque carezcas de virtudes; y, oh sin mancha, siendo siempre la esposa de quien es digno de lo mejor, no siento pesar ni por una posición inferior.
1.133.3
गान्धार्याश्चैव नृपते जातं पुत्रशतं तथा ।
श्रुत्वा न मे तथा दुःखमभवत्कुरुनन्दन ॥ १.१३३.३ ॥
Oh rey, incluso al oír que Gāndhārī había dado a luz cien hijos, no sentí tal pesar, oh alegría de los Kuru.
1.133.4
इदं तु मे महद्दुःखं तुल्यतायामपुत्रता ।
दिष्ट्या त्विदानीं भर्तुर्मे कुन्त्यामप्यस्ति सन्ततिः ॥ १.१३३.४ ॥
Pero mi gran pesar es este: que, aunque estamos en igualdad, no tengo hijos; afortunadamente, ahora la descendencia de mi esposo existe también en Kuntī.
1.133.5
यदि त्वपत्यसन्तानं कुन्तिराजसुता मयि ।
कुर्यादनुग्रहो मे स्यात्तव चापि हितं भवेत् ॥ १.१३३.५ ॥
Si Kuntī, la hija del rey de Kunti, me hiciera el favor de dar descendencia para mí, sería una bondad hacia mí y también te beneficiaría.
1.133.6
संरम्भो हि सपत्नीत्वाद्वक्तुं कुन्तिसुतां प्रति ।
यदि तु त्वं प्रसन्नो मे स्वयमेनां प्रचोदय ॥ १.१३३.६ ॥
Por ser rivales como co-esposas, me cuesta hablar de esto a la hija de Kuntī; si estás complacido conmigo, anímala tú mismo.
1.133.7
ममाप्येष सदा माद्रि हृद्यर्थः परिवर्तते ।
न तु त्वां प्रसहे वक्तुमिष्टानिष्टविवक्षया ॥ १.१३३.७ ॥
Este mismo propósito gira siempre en mi corazón, oh Mādrī. Pero no me atrevo a decírtelo, por el deseo de decir lo que es agradable y lo que es desagradable.
1.133.8
तव त्विदं मतं मत्वा प्रयतिष्याम्यतः परम् ।
मन्ये ध्रुवं मयोक्ता सा वचनं प्रतिपत्स्यते ॥ १.१३३.८ ॥
Tomando en cuenta tu parecer, a partir de ahora me esforzaré. Creo que, si yo se lo pido, ella ciertamente aceptará esta propuesta.
1.133.9
ततः कुन्तीं पुनः पाण्डुर्विविक्त इदमब्रवीत् ।
अनुगृह्णीष्व कल्याणि मद्रराजसुतामपि।
कुलस्य मम सन्तानं लोकस्य च कुरु प्रियम् ॥ १.१३३.९ ॥
Entonces Pāṇḍu volvió a decir esto a Kuntī en privado: "Oh afortunada, muestra tu favor también hacia la hija del rey de los Madras. Haz lo que es querido para la descendencia de mi linaje y para el mundo."
1.133.10
मम चापिण्डनाशाय पूर्वेषां च महात्मनाम् ।
मत्प्रियार्थं च कल्याणि कुरु कल्याणमुत्तमम् ॥ १.१३३.१० ॥
Oh afortunada, para que no cesen las ofrendas de pinda a mí y a los grandes almas de los antepasados, y por lo que me es querido, haz esta suprema buena acción.
1.133.11
यशसोऽर्थाय चैव त्वं कुरु कर्म सुदुष्करम् ।
प्राप्याधिपत्यमिन्द्रेण यज्ञैरिष्टं यशोऽर्थिना ॥ १.१३३.११ ॥
Por la fama, haz esta acción sumamente difícil, como Indra, que deseando la gloria obtuvo la soberanía y honró con sacrificios.
1.133.12
तथा मन्त्रविदो विप्रास्तपस्तप्त्वा सुदुष्करम् ।
गुरूनभ्युपगच्छन्ति यशसोऽर्थाय भामिनि ॥ १.१३३.१२ ॥
Asimismo, los brahmanes conocedores de los mantras, tras realizar austeridades sumamente difíciles por la fama, acuden a sus maestros, oh dama.
1.133.13
तथा राजर्षयः सर्वे ब्राह्मणाश्च तपोधनाः ।
चक्रुरुच्चावचं कर्म यशसोऽर्थाय दुष्करम् ॥ १.१३३.१३ ॥
Del mismo modo, todos los reales sabios y los brahmanes cuya riqueza es el ascetismo realizaron diversas obras difíciles por la fama.
1.133.14
सा त्वं माद्रीं प्लवेनैव तारयैनामनिन्दिते ।
अपत्यसंविधानेन परां कीर्तिमवाप्नुहि ॥ १.१३३.१४ ॥
Oh irreprochable, lleva tú misma a Mādrī a la otra orilla como con una balsa; mediante la disposición de la descendencia, alcanza la suprema gloria.
1.133.15
धर्मं वै धर्मशास्त्रोक्तं यथा वदसि तत्तथा ।
तस्मादनुग्रहं तस्याः करोमि कुरुनन्दन ॥ १.१३३.१५ ॥
Tal como describes el dharma enseñado en los tratados de dharma, así es; por ello, oh alegría de los Kurus, le concedo este favor.
1.133.16
एवमुक्ताऽब्रवीन्मार्द्रीं सकृच्चिन्तय दैवतम् ।
तस्मात्ते भविताऽपत्यमनुरूपमसंशयम् ॥ १.१३३.१६ ॥
Así interpelada, dijo a Mādrī: "Medita una sola vez en un dios; por ello tendrás sin duda una descendencia adecuada."
1.133.17
ततो मन्त्रे कृते तस्मिन्विधिदृष्टेन कर्मणा ।
ततो राजसुता स्नाता शयने संविवेश ह ॥ १.१३३.१७ ॥
Luego, cuando se hubo recitado el mantra y realizado el rito según lo prescrito, la hija del rey se bañó y se acostó en el lecho.
1.133.18
ततो माद्री विचार्यैका जगाम मनसाऽश्विनौ ।
तावागम्य सुतौ तस्यां जनयामासतुर्यमौ।
नकुलं सहदेवं च रूपेणाप्रतिमौ भुवि ॥ १.१३३.१८ ॥
Entonces Mādrī, tras reflexionar, a solas y en su mente, acudió a los Aśvin; ellos vinieron y engendraron en ella dos hijos — los gemelos Nakula y Sahadeva, sin igual en belleza sobre la tierra.
1.133.19
तथैव तावपि यमौ वागुवाचाशरीरिणी ।
धर्मतो भक्तितश्चैव शीलतो विनयैस्तथा ॥ १.१३३.१९ ॥
Igualmente, una voz incorpórea habló sobre aquellos gemelos, diciendo que era por el dharma, la devoción, la buena conducta y la humildad.
1.133.20
सत्वरूपगुणोपेतौ भवतोऽत्यश्विनाविति ।
मासते तेजसाऽत्यर्थं रूपद्रविणसंपदा ॥ १.१३३.२० ॥
"Ustedes dos son los Aśvin, dotados de excelencia, belleza y virtudes"; así vivían, sobremanera resplandecientes, con belleza y riqueza.
1.133.21
नामानि चक्रिरे तेषां शतशृङ्गनिवासिनः ।
भक्त्या च कर्मणा चैव तथाऽऽशीर्भिर्विशांपते ॥ १.१३३.२१ ॥
Oh señor de los hombres, los sabios que habitaban en Śatasṛṅga les dieron sus nombres, por devoción, obras y bendiciones.
1.133.22
ज्येष्ठं युधिष्ठिरेत्येवं भीमसेनेति मध्यमम् ।
अर्जुनेति तृतीयं च कुन्तीपुत्रानकल्पयन् ॥ १.१३३.२२ ॥
Al mayor le pusieron Yudhiṣṭhira, al del medio Bhīmasena y al tercero Arjuna; así nombraron a los hijos de Kuntī.
1.133.23
पूर्वजं नकुलेत्येवं सहदेवेति चापरम् ।
माद्रीपुत्रावकथयंस्ते विप्राः प्रीतमानसाः ॥ १.१३३.२३ ॥
Al mayor lo llamaron Nakula, al otro Sahadeva; así los brahmanes, de ánimo alegre, nombraron a los hijos de Mādrī.
1.133.24
अनुसंवत्सरं जाता अपि ते कुरुसत्तमाः ।
पाण्डुपुत्रा व्यराजन्त पञ्चसंवत्सरा इव ॥ १.१३३.२४ ॥
Aunque nacidos año tras año, aquellos mejores de los Kuru, los hijos de Pāṇḍu, brillaban como niños de cinco años.
1.133.25
महासत्त्वा महावीर्या महाबलपराक्रमाः ।
पाण्डुर्दृष्ट्वा सुतांस्तांस्तु देवरूपान्महौजसः ॥ १.१३३.२५ ॥
Al ver a aquellos hijos, de gran espíritu, de gran valor, de gran fuerza y pujanza, semejantes a dioses y de gran esplendor, Pāṇḍu (se regocijó).
1.133.26
मुदं परमिकां लेभे ननन्द च नराधिपः ।
ऋषीणामपि सर्वेषां शतशृङ्गनिवासिनाम् ॥ १.१३३.२६ ॥
El señor de los hombres alcanzó el supremo gozo y se regocijó; y lo mismo hicieron todos los sabios que habitan en Śatasṛṅga.
1.133.27
प्रिया बभूवुस्तासां च तथैव मुनियोषिताम् ।
कुन्तीमथ पुनः पाण्डुर्माद्र्यर्थे समचोदयत् ॥ १.१३३.२७ ॥
Se volvieron queridos, y lo mismo las esposas de los sabios. Entonces Pāṇḍu instó de nuevo a Kuntī, por causa de Mādrī.
1.133.28
तमुवाच पृथा राजन् रहस्युक्ता तदा सती ।
उक्ता सक्वद्द्वन्द्वमेषा लेभे तेनास्मि वञ्चिता ॥ १.१३३.२८ ॥
Oh rey, Pṛthā la virtuosa, interpelada en privado, entonces le dijo: "Una vez obtuve este par por una invocación, y por ello he sido engañada."
1.133.29
बिभेम्यस्याः परिभवात्कुस्त्रीणां गतिरिदृशी ।
नाज्ञासिषमहं मूढा द्वन्द्वाह्वाने फलद्वयम् ॥ १.१३३.२९ ॥
"Temo su humillación; tal es el camino de las malas mujeres. Necia, no supe los dos resultados al invocar a esa pareja."
1.133.30
तस्मान्नाहं नियोक्तव्या त्वयैषोऽस्तु वरो मम ।
एवं पाण्डोः सुताः पञ्च देवदत्ता महाबलाः ॥ १.१३३.३० ॥
"Por tanto, que no se me designe de nuevo; que este sea mi don." Así fueron los cinco hijos de Pāṇḍu, dados por los dioses, de gran fuerza.
1.133.31
संभूताः कीर्तिमन्तश्च कुरुवंशविवर्धनाः ।
शुभलक्षणसंपन्नाः सोमवत्प्रियदर्शनाः ॥ १.१३३.३१ ॥
Nacidos renombrados, acrecentadores del linaje de los Kurus, dotados de signos auspiciosos, agradables a la vista como la luna.
1.133.32
सिंहदर्पा महेष्वासाः सिंहविक्रान्तगामिनः ।
सिंहग्रीवा मनुष्येन्द्रा ववृधुर्देवविक्रमाः ॥ १.१३३.३२ ॥
Orgullosos como leones, grandes arqueros, de andar de león, de cuello de león, señores de hombres, crecieron con un valor divino.
1.133.33
विवर्धमानास्ते तत्र पुण्ये हैमवते गिरौ ।
विस्मयं जनयामासुर्महर्षीणां समेयुषाम् ॥ १.१३३.३३ ॥
Creciendo allí, en aquella sagrada montaña del Himālaya, causaban asombro entre los grandes sabios reunidos.
1.133.34
जातमात्रानुपादाय शतशृङ्गनिवासिनः ।
पाण्डोः पुत्रानमन्यन्त तापसाः स्वानिवात्मजान् ॥ १.१३३.३४ ॥
Los ascetas que habitaban en Śatasṛṅga, tomando a los recién nacidos, consideraron a los hijos de Pāṇḍu como sus propios hijos.
1.133.35
ततस्तु वृष्णयः सर्वे वसुदेवपुरोगमाः ॥ १.१३३.३५ ॥
Entonces todos los Vṛṣṇis, encabezados por Vasudeva, (llegaron).
1.133.36
पाण्डुः शापभयाद्भीतः शतशृङ्गमुपेयिवान् ।
तत्रैव मुनिभिः सार्धं तापसोऽभूत्तपस्विभिः ॥ १.१३३.३६ ॥
Pāṇḍu, atemorizado por el temor a la maldición, fue a Śatasṛṅga, y allí, junto con los sabios, se convirtió en asceta entre los ascetas.
1.133.37
शाकमूलफलाहारस्तपस्वी नियतेन्द्रियः ।
योगध्यानपरो राजा बभूवेति च वादकाः ॥ १.१३३.३७ ॥
Comiendo verduras, raíces y frutos, se hizo asceta de sentidos dominados, entregado al yoga y la meditación, dijeron algunos.
1.133.38
प्रबुवन्ति स्म बहवस्तच्छ्रुत्वा शोककर्शिताः ।
पाण्डोः प्रीतिसमायुक्ताः कदा श्रोष्याम संकथाः ॥ १.१३३.३८ ॥
Al oírlo, muchos, consumidos por el dolor y llenos de afecto por Pāṇḍu, dijeron: '¿Cuándo oiremos sus relatos?'
1.133.39
इत्येवं कथयन्तस्ते वृष्णयः सह बान्धवैः ।
पाण्डोः पुत्रागमं श्रुत्वा सर्वे हर्षसमन्विताः ॥ १.१३३.३९ ॥
Hablando así, los Vṛṣṇis junto con sus parientes, al oír de la llegada de los hijos de Pāṇḍu, se llenaron todos de alegría.
1.133.40
सभाजयन्तस्तेऽन्योन्यं वसुदेवं वचोऽब्रुवन् ।
न भवेरन्क्रियाहीनाः पाण्डुपुत्रा महाबलाः ॥ १.१३३.४० ॥
Honrándose mutuamente, dijeron a Vasudeva: 'Los poderosos hijos de Pāṇḍu no quedarán sin ritos.'
1.133.41
पाण्डोः प्रियहितान्वेषी प्रेषय त्वं पुरोहितम् ।
वसुदेवस्तथेत्युक्त्वा विससर्ज पुरोहितम् ॥ १.१३३.४१ ॥
Tú, que buscas el bien y el agrado de Pāṇḍu, envía al sacerdote. Vasudeva, diciendo 'Así sea', despidió al sacerdote.
1.133.42
युक्तानि च कुमाराणां पारबर्हाण्यनेकशः ।
कुन्तीं माद्रीं च संदिश्य दासीदासपरिच्छदम् ॥ १.१३३.४२ ॥
Y regalos adecuados en muchas formas para los príncipes, habiendo dado instrucciones a Kuntī y Mādrī, junto con siervos y servidoras y séquito.
1.133.43
गावो हिरण्यं रौप्यं च प्रेषयामास भारत ।
तानि सर्वाणि संगृह्य प्रययौ स पुरोहितः ॥ १.१३३.४३ ॥
Envió vacas, oro y plata, oh Bhārata; aquel sacerdote lo reunió todo y partió.
1.133.44
तमागतं द्विजश्रेष्ठं काश्यपं वै पुरोहितम् ।
पूजयामास विधिवत्पाण्डुः परपुरञ्जयः ॥ १.१३३.४४ ॥
Pāṇḍu, conquistador de ciudades enemigas, honró debidamente al mejor de los dos veces nacidos, el sacerdote Kāśyapa que había llegado.
1.133.45
पृथा माद्री च संहृष्टे वसुदेवं प्रशंसताम् ।
ततः पाण्डुः क्रियाः सर्वाः पाण्डवानामकारयत् ॥ १.१३३.४५ ॥
Pṛthā y Mādrī, llenas de alegría, alababan a Vasudeva. Entonces Pāṇḍu hizo realizar todos los ritos de los Pāṇḍavas.
1.133.46
गर्भाधानादिकृत्यानि चौलोपनयनानि च ।
काश्यपः कृतवान्सर्वमुपाकर्म च भारत ॥ १.१३३.४६ ॥
Los ritos desde la concepción, la tonsura y la iniciación, y también el upākarma: todo esto lo realizó Kāśyapa, oh Bhārata.
1.133.47
चौलोपनयनादूर्ध्वमृषभाक्षा यशस्विनः ।
वैदिकाध्ययने सर्वे समपद्यन्त पारगाः ॥ १.१३३.४७ ॥
Después de la tonsura y la iniciación, todos aquellos famosos de ojos de toro se volvieron maestros del estudio védico.
1.133.48
शर्यातेः प्रथमः पुत्रः शुक्रो नाम परन्तपः ।
येन सागरपर्यन्ता धुषा निर्जिता मही ॥ १.१३३.४८ ॥
El primer hijo de Śaryāti fue Śukra, atormentador de enemigos, por quien fue conquistada la tierra limitada por el océano.
1.133.49
अश्वमेधशतैरिष्ट्वा स महात्मा महामखैः ।
आराध्य देवताः सर्वाः पितॄनपि महामतिः ॥ १.१३३.४९ ॥
Habiendo ofrecido cien sacrificios del caballo y grandes sacrificios, aquel magnánimo de gran entendimiento honró también a todos los dioses y a los antepasados.
1.133.50
शतशृह्गे तपस्तेपे शाकमूलफलाशनः ।
तेनोपकरणश्रेष्ठैः शिक्षया चोपबृंहिताः ॥ १.१३३.५० ॥
En Śatasṛṅga practicó austeridades, alimentándose de hortalizas, raíces y frutos; y con sus excelentes medios y enseñanza fueron fortalecidos.
1.133.51
तत्प्रसादाद्धनुर्वेदे समपद्यन्त पारगाः ।
गदायां पारगो भीमस्तोमरेषु युधिष्ठिरः ॥ १.१३३.५१ ॥
Por su gracia llegaron todos a dominar la ciencia del arco; Bhīma se hizo maestro de la maza y Yudhiṣṭhira de la lanza.
1.133.52
असिचर्मणि निष्णातौ यमौ सत्त्ववतां वरौ ।
धनुर्वेदे गतः पारं सव्यसाची परन्तपः ॥ १.१३३.५२ ॥
Los gemelos, expertos en espada y escudo y los mejores de los fuertes, y Savyasācin, abrasador de enemigos, alcanzaron la maestría en el arte del arco.
1.133.53
शुक्रेण समनुज्ञातो मत्समोऽयमिति प्रभो ।
अनुज्ञाय ततो राजा शक्तिं खङ्गं ततः शरान् ॥ १.१३३.५३ ॥
Oh señor, Śukra lo autorizó diciendo: 'Este es igual a mí'; luego el rey, habiendo dado su permiso, [enseñó] la lanza, la espada y después las flechas.
1.133.54
धनुश्च दमतां श्रेष्ठस्तालमात्रं महाप्रभम् ।
विपाठक्षुरनाराचान्गृध्रपक्षैरलङ्कृतान् ॥ १.१३३.५४ ॥
Y el mejor de los dominados tomó un arco tan alto como una palmera y de gran esplendor, y flechas —vipāṭha, kṣura y nārāca— adornadas con plumas de buitre.
1.133.55
ददौ पार्थाय संहृष्टो महोरगसमप्रभान् ।
अवाप्य सर्वशस्त्राणि मुदितो वासवात्मजः ॥ १.१३३.५५ ॥
Lleno de alegría, el hijo de Vāsava, habiendo obtenido todas las armas, las dio a Pārtha, aquellas de un brillo semejante al de las grandes serpientes.
1.133.56
मेने सर्वान्महीपालानपर्याप्तान्स्वतेजसः ॥ १.१३३.५६ ॥
Consideró que todos los reyes eran insuficientes frente a su propio esplendor.
1.133.57
एकवर्षान्तरास्त्वेवं परस्परमरिन्दमाः ।
अन्ववर्तन्त पार्थाश्च माद्रीपुत्रौ तथैव च ॥ १.१३३.५७ ॥
Así, los domadores de enemigos, nacidos con un año de diferencia, se comportaban entre sí; y también los hijos de Pṛthā y los dos hijos de Mādrī.
1.133.58
ते च पञ्च शतं चैव कुरुवंशविवर्धनाः ।
सर्वे ववृधिरेऽल्पेन कालेनाप्स्विव पङ्कजाः ॥ १.१३३.५८ ॥
Y aquellos quinientos, acrecentadores del linaje de los Kuru, crecieron todos en poco tiempo, como los loto crecen en el agua.