મહાભારત · અધ્યાય 1.133
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.133.1
कुन्तीपुत्रेषु जातेषु धृतराष्ट्रात्मजेषु च ।
मद्रराजसुता पाण्डुं रहो वचनमब्रवीत् ॥ १.१३३.१ ॥
કુંતીના પુત્રો અને ધૃતરાષ્ટ્રના પુત્રો જન્મ્યા પછી, મદ્રરાજની પુત્રીએ પાંડુને એકાંતમાં આ વચન કહ્યું.
1.133.2
न मेऽस्ति त्वयि सन्तापो विगुणेऽपि परन्तप ।
नावरत्वे वरार्हायाः स्थित्वा चानघ नित्यदा ॥ १.१३३.२ ॥
હે શત્રુતાપન, ગુણહીન હોવા છતાં પણ તારા પ્રત્યે મને સંતાપ નથી; હે નિષ્પાપ, શ્રેષ્ઠની યોગ્ય પત્ની તરીકે સદા રહેવાથી નિમ્ન સ્થિતિનું પણ મને દુઃખ નથી.
1.133.3
गान्धार्याश्चैव नृपते जातं पुत्रशतं तथा ।
श्रुत्वा न मे तथा दुःखमभवत्कुरुनन्दन ॥ १.१३३.३ ॥
હે રાજન્, ગાંધારીને સો પુત્રો જન્મ્યા એમ સાંભળીને પણ મને તેવું દુઃખ થયું નહોતું, હે કુરુનંદન.
1.133.4
इदं तु मे महद्दुःखं तुल्यतायामपुत्रता ।
दिष्ट्या त्विदानीं भर्तुर्मे कुन्त्यामप्यस्ति सन्ततिः ॥ १.१३३.४ ॥
પરંતુ મારું મોટું દુઃખ એ છે કે સમાન સ્થિતિમાં હોવા છતાં મને પુત્રો નથી; સદ્ભાગ્યે હવે મારા પતિની સંતતિ કુંતીમાં પણ છે.
1.133.5
यदि त्वपत्यसन्तानं कुन्तिराजसुता मयि ।
कुर्यादनुग्रहो मे स्यात्तव चापि हितं भवेत् ॥ १.१३३.५ ॥
કુંતિરાજની પુત્રી કુંતી મારા માટે સંતાન ઉત્પન્ન કરવાનો ઉપકાર કરે તો તે મારા પર અનુગ્રહ થશે અને તારું પણ હિત થશે.
1.133.6
संरम्भो हि सपत्नीत्वाद्वक्तुं कुन्तिसुतां प्रति ।
यदि तु त्वं प्रसन्नो मे स्वयमेनां प्रचोदय ॥ १.१३३.६ ॥
શોક્ય હોવાને કારણે કુંતીની પુત્રીને આ વાત કહેતાં મને સંકોચ થાય છે; જો તું મારા પર પ્રસન્ન હોય તો તું પોતે જ તેને પ્રેરણા આપ.
1.133.7
ममाप्येष सदा माद्रि हृद्यर्थः परिवर्तते ।
न तु त्वां प्रसहे वक्तुमिष्टानिष्टविवक्षया ॥ १.१३३.७ ॥
માદ્રી, મારા મનમાં પણ આ જ હેતુ સદા ફર્યા કરે છે. પરંતુ ઇષ્ટ કે અનિષ્ટ કહેવાની ઇચ્છાથી તને તે કહેવાનું મારામાં સાહસ નથી.
1.133.8
तव त्विदं मतं मत्वा प्रयतिष्याम्यतः परम् ।
मन्ये ध्रुवं मयोक्ता सा वचनं प्रतिपत्स्यते ॥ १.१३३.८ ॥
તારો આ મત માનીને હું હવે પછી પ્રયત્ન કરીશ. મારા કહેવાથી તે આ વચન ચોક્કસ સ્વીકારશે એમ મને લાગે છે.
1.133.9
ततः कुन्तीं पुनः पाण्डुर्विविक्त इदमब्रवीत् ।
अनुगृह्णीष्व कल्याणि मद्रराजसुतामपि।
कुलस्य मम सन्तानं लोकस्य च कुरु प्रियम् ॥ १.१३३.९ ॥
પછી પાંડુએ એકાંતમાં કુંતીને ફરી આમ કહ્યું: "કલ્યાણી, મદ્રરાજની પુત્રી પર પણ કૃપા કર. મારા કુળની સંતતિ અને જગતનું પ્રિય કાર્ય કર."
1.133.10
मम चापिण्डनाशाय पूर्वेषां च महात्मनाम् ।
मत्प्रियार्थं च कल्याणि कुरु कल्याणमुत्तमम् ॥ १.१३३.१० ॥
કલ્યાણી, મારા અને પૂર્વજ મહાત્માઓના પિંડદાનનો નાશ ન થાય અને મારા પ્રિય માટે તું ઉત્તમ કલ્યાણકારી કાર્ય કર.
1.133.11
यशसोऽर्थाय चैव त्वं कुरु कर्म सुदुष्करम् ।
प्राप्याधिपत्यमिन्द्रेण यज्ञैरिष्टं यशोऽर्थिना ॥ १.१३३.११ ॥
યશ માટે જ તું આ અતિ કઠિન કાર્ય કર. યશની ઇચ્છા કરનાર ઇન્દ્રે આધિપત્ય મેળવીને યજ્ઞોથી આરાધના કરી હતી તેમ.
1.133.12
तथा मन्त्रविदो विप्रास्तपस्तप्त्वा सुदुष्करम् ।
गुरूनभ्युपगच्छन्ति यशसोऽर्थाय भामिनि ॥ १.१३३.१२ ॥
એ જ રીતે મંત્રજ્ઞ બ્રાહ્મણો યશ માટે અતિ કઠિન તપ કરીને ગુરુઓ પાસે જાય છે, ભામિની.
1.133.13
तथा राजर्षयः सर्वे ब्राह्मणाश्च तपोधनाः ।
चक्रुरुच्चावचं कर्म यशसोऽर्थाय दुष्करम् ॥ १.१३३.१३ ॥
તેવી જ રીતે બધા રાજર્ષિઓ અને તપોધન બ્રાહ્મણોએ યશ માટે અનેક પ્રકારનાં કઠિન કર્મો કર્યાં.
1.133.14
सा त्वं माद्रीं प्लवेनैव तारयैनामनिन्दिते ।
अपत्यसंविधानेन परां कीर्तिमवाप्नुहि ॥ १.१३३.१४ ॥
હે નિર્દોષ, તું જ માદ્રીને નાવની જેમ પાર ઉતાર; સંતાનની વ્યવસ્થા કરીને પરમ કીર્તિ મેળવ.
1.133.15
धर्मं वै धर्मशास्त्रोक्तं यथा वदसि तत्तथा ।
तस्मादनुग्रहं तस्याः करोमि कुरुनन्दन ॥ १.१३३.१५ ॥
ધર્મશાસ્ત્રમાં કહેલો ધર્મ તું જેમ કહે છે તેમ જ છે; તેથી હે કુરુનંદન, હું તેના પર અનુગ્રહ કરું છું.
1.133.16
एवमुक्ताऽब्रवीन्मार्द्रीं सकृच्चिन्तय दैवतम् ।
तस्मात्ते भविताऽपत्यमनुरूपमसंशयम् ॥ १.१३३.१६ ॥
આમ કહેવાયેલી તેણે માદ્રીને કહ્યું: "એકવાર કોઈ દેવતાનું ચિંતન કર; તેથી તને નિઃસંદેહ યોગ્ય સંતાન થશે."
1.133.17
ततो मन्त्रे कृते तस्मिन्विधिदृष्टेन कर्मणा ।
ततो राजसुता स्नाता शयने संविवेश ह ॥ १.१३३.१७ ॥
પછી તે મંત્ર કર્યા પછી વિધિ અનુસાર કર્મ થયું, અને રાજપુત્રી સ્નાન કરીને શય્યા પર સૂતી.
1.133.18
ततो माद्री विचार्यैका जगाम मनसाऽश्विनौ ।
तावागम्य सुतौ तस्यां जनयामासतुर्यमौ।
नकुलं सहदेवं च रूपेणाप्रतिमौ भुवि ॥ १.१३३.१८ ॥
પછી માદ્રીએ વિચારીને એકલી મનથી અશ્વિનીકુમારોનું ધ્યાન ધર્યું; તેઓ બંને આવીને તેનામાં બે પુત્રો ઉત્પન્ન કરતા થયા — જોડિયા નકુલ અને સહદેવ, જે પૃથ્વી પર રૂપમાં અપ્રતિમ હતા.
1.133.19
तथैव तावपि यमौ वागुवाचाशरीरिणी ।
धर्मतो भक्तितश्चैव शीलतो विनयैस्तथा ॥ १.१३३.१९ ॥
એ જ રીતે તે બંને જોડિયા પુત્રો વિશે પણ એક અશરીરી વાણી બોલી — ધર્મ, ભક્તિ, શીલ અને વિનયને કારણે.
1.133.20
सत्वरूपगुणोपेतौ भवतोऽत्यश्विनाविति ।
मासते तेजसाऽत्यर्थं रूपद्रविणसंपदा ॥ १.१३३.२० ॥
"તમે બંને સત્ત્વ, રૂપ અને ગુણોથી યુક્ત અશ્વિનીકુમાર છો" — એમ; તેઓ અત્યંત તેજ અને રૂપ-ધન-સંપદા સાથે રહેતા હતા.
1.133.21
नामानि चक्रिरे तेषां शतशृङ्गनिवासिनः ।
भक्त्या च कर्मणा चैव तथाऽऽशीर्भिर्विशांपते ॥ १.१३३.२१ ॥
હે રાજન! શતશૃંગ પર રહેતા ઋષિઓએ તેમનાં નામ પાડ્યાં — ભક્તિ, કર્મ અને આશીર્વાદને કારણે.
1.133.22
ज्येष्ठं युधिष्ठिरेत्येवं भीमसेनेति मध्यमम् ।
अर्जुनेति तृतीयं च कुन्तीपुत्रानकल्पयन् ॥ १.१३३.२२ ॥
સૌથી મોટાનું નામ યુધિષ્ઠિર, મધ્યમનું ભીમસેન, ત્રીજાનું અર્જુન — એ રીતે કુંતીના પુત્રોનાં નામ પાડ્યાં.
1.133.23
पूर्वजं नकुलेत्येवं सहदेवेति चापरम् ।
माद्रीपुत्रावकथयंस्ते विप्राः प्रीतमानसाः ॥ १.१३३.२३ ॥
પહેલા જન્મેલાનું નામ નકુલ, બીજાનું સહદેવ — એ રીતે પ્રસન્ન મનવાળા તે બ્રાહ્મણોએ માદ્રીના પુત્રોનાં નામ જણાવ્યાં.
1.133.24
अनुसंवत्सरं जाता अपि ते कुरुसत्तमाः ।
पाण्डुपुत्रा व्यराजन्त पञ्चसंवत्सरा इव ॥ १.१३३.२४ ॥
વર્ષે વર્ષે જન્મ્યા હોવા છતાં, કુરુશ્રેષ્ઠ એ પાંડુપુત્રો પાંચ વર્ષના બાળકો જેવા શોભતા હતા.
1.133.25
महासत्त्वा महावीर्या महाबलपराक्रमाः ।
पाण्डुर्दृष्ट्वा सुतांस्तांस्तु देवरूपान्महौजसः ॥ १.१३३.२५ ॥
મહાસત્ત્વ, મહાવીર્ય, મહાબળ અને પરાક્રમવાળા, દેવરૂપ અને મહાતેજસ્વી એ પુત્રોને જોઈને પાંડુ (હર્ષિત થયો).
1.133.26
मुदं परमिकां लेभे ननन्द च नराधिपः ।
ऋषीणामपि सर्वेषां शतशृङ्गनिवासिनाम् ॥ १.१३३.२६ ॥
રાજા (પાંડુ) પરમ આનંદ પામીને હર્ષિત થયો; શતશૃંગમાં રહેતા સર્વ ઋષિઓને પણ એ આનંદ થયો.
1.133.27
प्रिया बभूवुस्तासां च तथैव मुनियोषिताम् ।
कुन्तीमथ पुनः पाण्डुर्माद्र्यर्थे समचोदयत् ॥ १.१३३.२७ ॥
તેમને અને મુનિપત્નીઓને પણ એ રીતે પ્રિય થયું. પછી પાંડુએ માદ્રી માટે કુંતીને ફરીથી પ્રેરી.
1.133.28
तमुवाच पृथा राजन् रहस्युक्ता तदा सती ।
उक्ता सक्वद्द्वन्द्वमेषा लेभे तेनास्मि वञ्चिता ॥ १.१३३.२८ ॥
હે રાજા! ત્યારે એકાંતમાં વિનંતી કરાયેલી સતી પૃથા (કુંતી) તેને બોલી — "એકવાર આ યુગ્મ મેં મેળવ્યું હતું; તેનાથી જ હું છેતરાઈ છું."
1.133.29
बिभेम्यस्याः परिभवात्कुस्त्रीणां गतिरिदृशी ।
नाज्ञासिषमहं मूढा द्वन्द्वाह्वाने फलद्वयम् ॥ १.१३३.२९ ॥
"તેના અપમાનથી હું ડરું છું; દુષ્ટ સ્ત્રીઓની ગતિ આવી જ હોય છે. તે યુગ્મને બોલાવતી વખતે બે ફળો મેં જાણ્યા નહોતા, હું મૂઢ હતી."
1.133.30
तस्मान्नाहं नियोक्तव्या त्वयैषोऽस्तु वरो मम ।
एवं पाण्डोः सुताः पञ्च देवदत्ता महाबलाः ॥ १.१३३.३० ॥
"તેથી મને (ફરીથી) નિયુક્ત ન કરવી; આ જ મારો વર હો." આ રીતે પાંડુના પાંચ પુત્રો, દેવોએ આપેલા, મહાબળવાન થયા.
1.133.31
संभूताः कीर्तिमन्तश्च कुरुवंशविवर्धनाः ।
शुभलक्षणसंपन्नाः सोमवत्प्रियदर्शनाः ॥ १.१३३.३१ ॥
તેઓ કીર્તિમાન, કુરુવંશને વધારનારા, શુભ લક્ષણોથી સંપન્ન અને ચંદ્ર સમાન પ્રિયદર્શન હતા એવા જન્મ્યા.
1.133.32
सिंहदर्पा महेष्वासाः सिंहविक्रान्तगामिनः ।
सिंहग्रीवा मनुष्येन्द्रा ववृधुर्देवविक्रमाः ॥ १.१३३.३२ ॥
સિંહ જેવા ગર્વવાળા, મહાન ધનુર્ધર, સિંહ જેવી ચાલે ચાલનારા, સિંહ જેવી ગરદનવાળા, મનુષ્યેન્દ્રો, દેવ સમાન પરાક્રમી એ વધ્યા.
1.133.33
विवर्धमानास्ते तत्र पुण्ये हैमवते गिरौ ।
विस्मयं जनयामासुर्महर्षीणां समेयुषाम् ॥ १.१३३.३३ ॥
તેઓ ત્યાં, એ પવિત્ર હિમાલય પર્વત પર વધતા થઈ, ભેગા થયેલા મહર્ષિઓમાં આશ્ચર્ય ઉત્પન્ન કરતા રહ્યા.
1.133.34
जातमात्रानुपादाय शतशृङ्गनिवासिनः ।
पाण्डोः पुत्रानमन्यन्त तापसाः स्वानिवात्मजान् ॥ १.१३३.३४ ॥
શતશૃંગના નિવાસી તાપસોએ જન્મતાં જ બાળકોને ઉપાડી પાંડુના પુત્રોને પોતાના પુત્રો સમાન માન્યા.
1.133.35
ततस्तु वृष्णयः सर्वे वसुदेवपुरोगमाः ॥ १.१३३.३५ ॥
ત્યારે વસુદેવની આગેવાની હેઠળ બધા વૃષ્ણિઓ (આવ્યા).
1.133.36
पाण्डुः शापभयाद्भीतः शतशृङ्गमुपेयिवान् ।
तत्रैव मुनिभिः सार्धं तापसोऽभूत्तपस्विभिः ॥ १.१३३.३६ ॥
શાપના ભયથી ડરેલો પાંડુ શતશૃંગ ગયો; ત્યાં જ મુનિઓ અને તપસ્વીઓ સાથે તાપસ બન્યો.
1.133.37
शाकमूलफलाहारस्तपस्वी नियतेन्द्रियः ।
योगध्यानपरो राजा बभूवेति च वादकाः ॥ १.१३३.३७ ॥
શાક, મૂળ અને ફળ ખાનાર તપસ્વી બન્યો, ઇન્દ્રિયો નિયંત્રિત રાખીને યોગ-ધ્યાનમાં લીન રાજા બન્યો, એમ કહેનારા હતા.
1.133.38
प्रबुवन्ति स्म बहवस्तच्छ्रुत्वा शोककर्शिताः ।
पाण्डोः प्रीतिसमायुक्ताः कदा श्रोष्याम संकथाः ॥ १.१३३.३८ ॥
એ સાંભળીને શોકથી કૃશ થયેલા ઘણા લોકો, પાંડુ પ્રત્યેના પ્રેમથી ભરાઈને બોલ્યા, તેમની વાતો અમે ક્યારે સાંભળીશું?
1.133.39
इत्येवं कथयन्तस्ते वृष्णयः सह बान्धवैः ।
पाण्डोः पुत्रागमं श्रुत्वा सर्वे हर्षसमन्विताः ॥ १.१३३.३९ ॥
આ રીતે વાત કરતા વૃષ્ણિઓ, સગાંઓ સાથે, પાંડુપુત્રોનું આગમન સાંભળીને સૌ હર્ષથી ભરાઈ ગયા.
1.133.40
सभाजयन्तस्तेऽन्योन्यं वसुदेवं वचोऽब्रुवन् ।
न भवेरन्क्रियाहीनाः पाण्डुपुत्रा महाबलाः ॥ १.१३३.४० ॥
એકબીજાનું સન્માન કરતા તેઓ વસુદેવને બોલ્યા, મહાબળવાન પાંડુપુત્રો ક્રિયાહીન નહિ રહે.
1.133.41
पाण्डोः प्रियहितान्वेषी प्रेषय त्वं पुरोहितम् ।
वसुदेवस्तथेत्युक्त्वा विससर्ज पुरोहितम् ॥ १.१३३.४१ ॥
પાંડુનું હિત અને પ્રિય ઇચ્છતા તમે પુરોહિતને મોકલો. વસુદેવે 'એમ જ થાઓ' કહીને પુરોહિતને વિદાય આપી.
1.133.42
युक्तानि च कुमाराणां पारबर्हाण्यनेकशः ।
कुन्तीं माद्रीं च संदिश्य दासीदासपरिच्छदम् ॥ १.१३३.४२ ॥
રાજકુમારો માટે યોગ્ય અનેક પ્રકારની ભેટો, કુંતી અને માદ્રીને સંદેશ આપીને, દાસદાસીઓ અને પરિવાર સાથે.
1.133.43
गावो हिरण्यं रौप्यं च प्रेषयामास भारत ।
तानि सर्वाणि संगृह्य प्रययौ स पुरोहितः ॥ १.१३३.४३ ॥
હે ભારત, તેણે ગાયો, સોનું અને ચાંદી મોકલ્યાં. તે પુરોહિત એ બધું એકત્ર કરીને ચાલ્યો ગયો.
1.133.44
तमागतं द्विजश्रेष्ठं काश्यपं वै पुरोहितम् ।
पूजयामास विधिवत्पाण्डुः परपुरञ्जयः ॥ १.१३३.४४ ॥
આવેલા એ દ્વિજશ્રેષ્ઠ, કાશ્યપ પુરોહિતનો શત્રુનગરો જીતનાર પાંડુએ વિધિપૂર્વક સત્કાર કર્યો.
1.133.45
पृथा माद्री च संहृष्टे वसुदेवं प्रशंसताम् ।
ततः पाण्डुः क्रियाः सर्वाः पाण्डवानामकारयत् ॥ १.१३३.४५ ॥
પૃથા અને માદ્રી આનંદથી વસુદેવની પ્રશંસા કરી રહ્યાં. પછી પાંડુએ પાંડવોના બધા સંસ્કાર કરાવ્યા.
1.133.46
गर्भाधानादिकृत्यानि चौलोपनयनानि च ।
काश्यपः कृतवान्सर्वमुपाकर्म च भारत ॥ १.१३३.४६ ॥
હે ભારત, ગર્ભાધાન વગેરે કર્મો અને ચૌલ-ઉપનયન, કાશ્યપે ઉપાકર્મ સહિત બધું કર્યું.
1.133.47
चौलोपनयनादूर्ध्वमृषभाक्षा यशस्विनः ।
वैदिकाध्ययने सर्वे समपद्यन्त पारगाः ॥ १.१३३.४७ ॥
ચૌલ અને ઉપનયન પછી, વૃષભાક્ષ એવા યશસ્વી સૌ વૈદિક અધ્યયનમાં પારંગત થયા.
1.133.48
शर्यातेः प्रथमः पुत्रः शुक्रो नाम परन्तपः ।
येन सागरपर्यन्ता धुषा निर्जिता मही ॥ १.१३३.४८ ॥
શર્યાતિનો પ્રથમ પુત્ર શુક્ર નામનો શત્રુતાપક હતો; જેણે સાગરપર્યંતની ધરતી જીતી.
1.133.49
अश्वमेधशतैरिष्ट्वा स महात्मा महामखैः ।
आराध्य देवताः सर्वाः पितॄनपि महामतिः ॥ १.१३३.४९ ॥
સો અશ્વમેધ યજ્ઞો અને મહાયજ્ઞો કરીને તે મહાત્મા મહામતિએ સર્વ દેવતાઓ અને પિતૃઓની પણ આરાધના કરી.
1.133.50
शतशृह्गे तपस्तेपे शाकमूलफलाशनः ।
तेनोपकरणश्रेष्ठैः शिक्षया चोपबृंहिताः ॥ १.१३३.५० ॥
શતશૃંગ પર્વત પર શાક, મૂળ અને ફળ ખાઈને તેમણે તપ કર્યું; તેમનાં ઉત્તમ સાધનો અને શિક્ષણથી તેઓ પુષ્ટ થયા.
1.133.51
तत्प्रसादाद्धनुर्वेदे समपद्यन्त पारगाः ।
गदायां पारगो भीमस्तोमरेषु युधिष्ठिरः ॥ १.१३३.५१ ॥
તેમની કૃપાથી તેઓ ધનુર્વેદમાં પારંગત થયા; ભીમ ગદામાં અને યુધિષ્ઠિર તોમરમાં પારંગત થયા.
1.133.52
असिचर्मणि निष्णातौ यमौ सत्त्ववतां वरौ ।
धनुर्वेदे गतः पारं सव्यसाची परन्तपः ॥ १.१३३.५२ ॥
તલવાર અને ઢાલમાં નિપુણ બે યમળ, બળવાનોમાં શ્રેષ્ઠ; શત્રુઓને તપાવનાર સવ્યસાચી ધનુર્વેદમાં પારંગત થયો.
1.133.53
शुक्रेण समनुज्ञातो मत्समोऽयमिति प्रभो ।
अनुज्ञाय ततो राजा शक्तिं खङ्गं ततः शरान् ॥ १.१३३.५३ ॥
હે પ્રભુ, શુક્રે 'આ મારા જેવો છે' એવી અનુમતિ આપી; પછી રાજાએ અનુમતિ આપીને શક્તિ, ખડ્ગ અને બાણ [આપ્યાં].
1.133.54
धनुश्च दमतां श्रेष्ठस्तालमात्रं महाप्रभम् ।
विपाठक्षुरनाराचान्गृध्रपक्षैरलङ्कृतान् ॥ १.१३३.५४ ॥
સંયમીઓમાં શ્રેષ્ઠ તેમણે તાડ જેટલું લાંબું, મહાપ્રભાવાળું ધનુષ્ય અને ગીધનાં પીંછાંથી શણગારેલાં વિપાઠ, ક્ષુર અને નારાચ બાણ [લીધાં].
1.133.55
ददौ पार्थाय संहृष्टो महोरगसमप्रभान् ।
अवाप्य सर्वशस्त्राणि मुदितो वासवात्मजः ॥ १.१३३.५५ ॥
વાસવના પુત્ર (અર્જુન) સર્વ શસ્ત્રો મેળવીને આનંદિત થઈ, મહાસર્પો જેવા તેજવાળાં શસ્ત્રો પાર્થને આપ્યાં.
1.133.56
मेने सर्वान्महीपालानपर्याप्तान्स्वतेजसः ॥ १.१३३.५६ ॥
તેમણે સર્વ રાજાઓને પોતાના તેજની સરખામણીમાં અપર્યાપ્ત માન્યા.
1.133.57
एकवर्षान्तरास्त्वेवं परस्परमरिन्दमाः ।
अन्ववर्तन्त पार्थाश्च माद्रीपुत्रौ तथैव च ॥ १.१३३.५७ ॥
આ રીતે એક વર્ષના અંતરે જન્મેલા શત્રુદમનો પરસ્પર વર્તતા; પૃથાના પુત્રો અને માદ્રીના પુત્રો પણ એ જ રીતે.
1.133.58
ते च पञ्च शतं चैव कुरुवंशविवर्धनाः ।
सर्वे ववृधिरेऽल्पेन कालेनाप्स्विव पङ्कजाः ॥ १.१३३.५८ ॥
કુરુવંશની વૃદ્ધિ કરનારા એ પાંચસો પણ થોડા જ સમયમાં પાણીમાં કમળોની જેમ સર્વે વધ્યા.