Mahābhārata · Adhyāya 1.133
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.133.1
कुन्तीपुत्रेषु जातेषु धृतराष्ट्रात्मजेषु च ।
मद्रराजसुता पाण्डुं रहो वचनमब्रवीत् ॥ १.१३३.१ ॥
Depois que nasceram os filhos de Kuntī e os filhos de Dhṛtarāṣṭra, a filha do rei dos Madra disse a Pāṇḍu, em particular, estas palavras.
1.133.2
न मेऽस्ति त्वयि सन्तापो विगुणेऽपि परन्तप ।
नावरत्वे वरार्हायाः स्थित्वा चानघ नित्यदा ॥ १.१३३.२ ॥
Ó abrasador de inimigos, não sinto aflição por ti, ainda que te faltem virtudes; e, ó sem mácula, por ser sempre esposa de quem é digno do melhor, não sinto pesar nem mesmo numa posição inferior.
1.133.3
गान्धार्याश्चैव नृपते जातं पुत्रशतं तथा ।
श्रुत्वा न मे तथा दुःखमभवत्कुरुनन्दन ॥ १.१३३.३ ॥
Ó rei, mesmo ao ouvir que Gāndhārī dera à luz cem filhos, não senti tamanha aflição, ó alegria dos Kuru.
1.133.4
इदं तु मे महद्दुःखं तुल्यतायामपुत्रता ।
दिष्ट्या त्विदानीं भर्तुर्मे कुन्त्यामप्यस्ति सन्ततिः ॥ १.१३३.४ ॥
Mas o meu grande pesar é este: embora estejamos em pé de igualdade, não tenho filhos; felizmente, agora a descendência do meu marido existe também em Kuntī.
1.133.5
यदि त्वपत्यसन्तानं कुन्तिराजसुता मयि ।
कुर्यादनुग्रहो मे स्यात्तव चापि हितं भवेत् ॥ १.१३३.५ ॥
Se Kuntī, a filha do rei de Kunti, me fizesse a graça de gerar descendência para mim, seria uma bondade para comigo e também te traria benefício.
1.133.6
संरम्भो हि सपत्नीत्वाद्वक्तुं कुन्तिसुतां प्रति ।
यदि तु त्वं प्रसन्नो मे स्वयमेनां प्रचोदय ॥ १.१३३.६ ॥
Por sermos co-esposas, hesito em falar disto à filha de Kuntī; se estás satisfeito comigo, incentiva-a tu mesmo.
1.133.7
ममाप्येष सदा माद्रि हृद्यर्थः परिवर्तते ।
न तु त्वां प्रसहे वक्तुमिष्टानिष्टविवक्षया ॥ १.१३३.७ ॥
Este mesmo propósito gira sempre em meu coração, ó Mādrī. Mas não ouso dizê-lo a ti, por desejar dizer o que é agradável e o que é desagradável.
1.133.8
तव त्विदं मतं मत्वा प्रयतिष्याम्यतः परम् ।
मन्ये ध्रुवं मयोक्ता सा वचनं प्रतिपत्स्यते ॥ १.१३३.८ ॥
Considerando o teu parecer, a partir de agora me esforçarei. Penso que, se eu lhe pedir, ela certamente aceitará esta palavra.
1.133.9
ततः कुन्तीं पुनः पाण्डुर्विविक्त इदमब्रवीत् ।
अनुगृह्णीष्व कल्याणि मद्रराजसुतामपि।
कुलस्य मम सन्तानं लोकस्य च कुरु प्रियम् ॥ १.१३३.९ ॥
Então Pāṇḍu disse novamente isto a Kuntī em particular: "Ó auspiciosa, mostra também tua graça à filha do rei dos Madras. Faz o que é caro à descendência da minha linhagem e ao mundo."
1.133.10
मम चापिण्डनाशाय पूर्वेषां च महात्मनाम् ।
मत्प्रियार्थं च कल्याणि कुरु कल्याणमुत्तमम् ॥ १.१३३.१० ॥
Ó auspiciosa, para que não cessem as oferendas de pinda a mim e aos grandes ancestrais magnânimos, e pelo que me é caro, faz esta suprema boa ação.
1.133.11
यशसोऽर्थाय चैव त्वं कुरु कर्म सुदुष्करम् ।
प्राप्याधिपत्यमिन्द्रेण यज्ञैरिष्टं यशोऽर्थिना ॥ १.१३३.११ ॥
Pela fama, faz também esta ação dificílima, como Indra, que desejando a glória obteve o senhorio e foi honrado por meio de sacrifícios.
1.133.12
तथा मन्त्रविदो विप्रास्तपस्तप्त्वा सुदुष्करम् ।
गुरूनभ्युपगच्छन्ति यशसोऽर्थाय भामिनि ॥ १.१३३.१२ ॥
Assim também os brâmanes conhecedores dos mantras, tendo realizado austeridade dificílima pela fama, dirigem-se aos seus mestres, ó dama.
1.133.13
तथा राजर्षयः सर्वे ब्राह्मणाश्च तपोधनाः ।
चक्रुरुच्चावचं कर्म यशसोऽर्थाय दुष्करम् ॥ १.१३३.१३ ॥
Do mesmo modo, todos os reis-sábios e os brâmanes cuja riqueza é a austeridade realizaram diversas obras difíceis pela fama.
1.133.14
सा त्वं माद्रीं प्लवेनैव तारयैनामनिन्दिते ।
अपत्यसंविधानेन परां कीर्तिमवाप्नुहि ॥ १.१३३.१४ ॥
Ó irrepreensível, leva tu mesma Mādrī à outra margem como numa jangada; ao providenciar descendência, obtém a glória suprema.
1.133.15
धर्मं वै धर्मशास्त्रोक्तं यथा वदसि तत्तथा ।
तस्मादनुग्रहं तस्याः करोमि कुरुनन्दन ॥ १.१३३.१५ ॥
Conforme descreves o dharma ensinado nos tratados de dharma, assim é; por isso, ó alegria dos Kurus, concedo-lhe esta graça.
1.133.16
एवमुक्ताऽब्रवीन्मार्द्रीं सकृच्चिन्तय दैवतम् ।
तस्मात्ते भविताऽपत्यमनुरूपमसंशयम् ॥ १.१३३.१६ ॥
Assim interpelada, disse a Mādrī: "Medita uma vez num deus; por isso terás, sem dúvida, uma descendência adequada."
1.133.17
ततो मन्त्रे कृते तस्मिन्विधिदृष्टेन कर्मणा ।
ततो राजसुता स्नाता शयने संविवेश ह ॥ १.१३३.१७ ॥
Depois, recitado o mantra e realizado o rito conforme prescrito, a filha do rei banhou-se e deitou-se no leito.
1.133.18
ततो माद्री विचार्यैका जगाम मनसाऽश्विनौ ।
तावागम्य सुतौ तस्यां जनयामासतुर्यमौ।
नकुलं सहदेवं च रूपेणाप्रतिमौ भुवि ॥ १.१३३.१८ ॥
Então Mādrī, após refletir, a sós e em seu espírito, dirigiu-se aos Aśvins; eles vieram e fizeram nascer nela dois filhos — os gêmeos Nakula e Sahadeva, sem igual em beleza sobre a terra.
1.133.19
तथैव तावपि यमौ वागुवाचाशरीरिणी ।
धर्मतो भक्तितश्चैव शीलतो विनयैस्तथा ॥ १.१३३.१९ ॥
Da mesma forma, uma voz incorpórea falou sobre aqueles gêmeos, dizendo que era por causa do dharma, da devoção, da boa conduta e da humildade.
1.133.20
सत्वरूपगुणोपेतौ भवतोऽत्यश्विनाविति ।
मासते तेजसाऽत्यर्थं रूपद्रविणसंपदा ॥ १.१३३.२० ॥
"Vocês dois são os Aśvins, dotados de excelência, beleza e virtudes"; assim viviam, sobremaneira resplandecentes, com beleza e riqueza.
1.133.21
नामानि चक्रिरे तेषां शतशृङ्गनिवासिनः ।
भक्त्या च कर्मणा चैव तथाऽऽशीर्भिर्विशांपते ॥ १.१३३.२१ ॥
Ó senhor dos homens, os sábios que habitavam Śatasṛṅga deram-lhes os nomes, por devoção, ações e bênçãos.
1.133.22
ज्येष्ठं युधिष्ठिरेत्येवं भीमसेनेति मध्यमम् ।
अर्जुनेति तृतीयं च कुन्तीपुत्रानकल्पयन् ॥ १.१३३.२२ ॥
Ao mais velho deram o nome de Yudhiṣṭhira, ao do meio, Bhīmasena, e ao terceiro, Arjuna; assim nomearam os filhos de Kuntī.
1.133.23
पूर्वजं नकुलेत्येवं सहदेवेति चापरम् ।
माद्रीपुत्रावकथयंस्ते विप्राः प्रीतमानसाः ॥ १.१३३.२३ ॥
Ao mais velho chamaram Nakula, ao outro Sahadeva; assim os brâmanes, de ânimo alegre, nomearam os filhos de Mādrī.
1.133.24
अनुसंवत्सरं जाता अपि ते कुरुसत्तमाः ।
पाण्डुपुत्रा व्यराजन्त पञ्चसंवत्सरा इव ॥ १.१३३.२४ ॥
Embora nascidos ano após ano, aqueles melhores dos Kuru, os filhos de Pāṇḍu, brilhavam como meninos de cinco anos.
1.133.25
महासत्त्वा महावीर्या महाबलपराक्रमाः ।
पाण्डुर्दृष्ट्वा सुतांस्तांस्तु देवरूपान्महौजसः ॥ १.१३३.२५ ॥
Vendo aqueles filhos, de grande espírito, de grande valor, de grande força e proeza, semelhantes a deuses e de grande esplendor, Pāṇḍu (se alegrou).
1.133.26
मुदं परमिकां लेभे ननन्द च नराधिपः ।
ऋषीणामपि सर्वेषां शतशृङ्गनिवासिनाम् ॥ १.१३३.२६ ॥
O senhor dos homens alcançou suprema alegria e regozijou-se; e assim também todos os sábios que habitam no Śatasṛṅga.
1.133.27
प्रिया बभूवुस्तासां च तथैव मुनियोषिताम् ।
कुन्तीमथ पुनः पाण्डुर्माद्र्यर्थे समचोदयत् ॥ १.१३३.२७ ॥
Tornaram-se amados, assim como as esposas dos sábios. Então Pāṇḍu instou Kuntī novamente, por causa de Mādrī.
1.133.28
तमुवाच पृथा राजन् रहस्युक्ता तदा सती ।
उक्ता सक्वद्द्वन्द्वमेषा लेभे तेनास्मि वञ्चिता ॥ १.१३३.२८ ॥
Ó rei, Pṛthā, a virtuosa, interpelada em particular, então lhe disse: "Uma vez obtive este par por uma invocação, e por isso fui enganada."
1.133.29
बिभेम्यस्याः परिभवात्कुस्त्रीणां गतिरिदृशी ।
नाज्ञासिषमहं मूढा द्वन्द्वाह्वाने फलद्वयम् ॥ १.१३३.२९ ॥
"Temo a sua humilhação; tal é o caminho das mulheres más. Tola, não conheci os dois resultados ao invocar aquele par."
1.133.30
तस्मान्नाहं नियोक्तव्या त्वयैषोऽस्तु वरो मम ।
एवं पाण्डोः सुताः पञ्च देवदत्ता महाबलाः ॥ १.१३३.३० ॥
"Portanto, que eu não seja novamente designada; que este seja o meu dom." Assim foram os cinco filhos de Pāṇḍu, dados pelos deuses, de grande força.
1.133.31
संभूताः कीर्तिमन्तश्च कुरुवंशविवर्धनाः ।
शुभलक्षणसंपन्नाः सोमवत्प्रियदर्शनाः ॥ १.१३३.३१ ॥
Nascidos renomados, aumentadores da linhagem dos Kurus, dotados de sinais auspiciosos, agradáveis de ver como a lua.
1.133.32
सिंहदर्पा महेष्वासाः सिंहविक्रान्तगामिनः ।
सिंहग्रीवा मनुष्येन्द्रा ववृधुर्देवविक्रमाः ॥ १.१३३.३२ ॥
Orgulhosos como leões, grandes arqueiros, de passo de leão, de pescoço de leão, senhores dos homens, cresceram, de valor divino.
1.133.33
विवर्धमानास्ते तत्र पुण्ये हैमवते गिरौ ।
विस्मयं जनयामासुर्महर्षीणां समेयुषाम् ॥ १.१३३.३३ ॥
Crescendo ali, naquela montanha sagrada do Himalaia, causavam espanto entre os grandes sábios reunidos.
1.133.34
जातमात्रानुपादाय शतशृङ्गनिवासिनः ।
पाण्डोः पुत्रानमन्यन्त तापसाः स्वानिवात्मजान् ॥ १.१३३.३४ ॥
Os ascetas que habitavam o Śatasṛṅga, tomando as crianças recém-nascidas, consideraram os filhos de Pāṇḍu como seus próprios filhos.
1.133.35
ततस्तु वृष्णयः सर्वे वसुदेवपुरोगमाः ॥ १.१३३.३५ ॥
Então todos os Vṛṣṇis, liderados por Vasudeva, (chegaram).
1.133.36
पाण्डुः शापभयाद्भीतः शतशृङ्गमुपेयिवान् ।
तत्रैव मुनिभिः सार्धं तापसोऽभूत्तपस्विभिः ॥ १.१३३.३६ ॥
Pāṇḍu, amedrontado pelo temor da maldição, foi ao Śatasṛṅga e ali, junto com os sábios, tornou-se um asceta entre os ascetas.
1.133.37
शाकमूलफलाहारस्तपस्वी नियतेन्द्रियः ।
योगध्यानपरो राजा बभूवेति च वादकाः ॥ १.१३३.३७ ॥
Alimentando-se de vegetais, raízes e frutos, tornou-se asceta de sentidos contidos, dedicado ao yoga e à meditação, diziam alguns.
1.133.38
प्रबुवन्ति स्म बहवस्तच्छ्रुत्वा शोककर्शिताः ।
पाण्डोः प्रीतिसमायुक्ताः कदा श्रोष्याम संकथाः ॥ १.१३३.३८ ॥
Ao ouvir isso, muitos, consumidos pela dor e cheios de afeto por Pāṇḍu, disseram: 'Quando ouviremos suas histórias?'
1.133.39
इत्येवं कथयन्तस्ते वृष्णयः सह बान्धवैः ।
पाण्डोः पुत्रागमं श्रुत्वा सर्वे हर्षसमन्विताः ॥ १.१३३.३९ ॥
Falando assim, os Vṛṣṇis, junto com seus parentes, ao ouvir da chegada dos filhos de Pāṇḍu, todos ficaram cheios de alegria.
1.133.40
सभाजयन्तस्तेऽन्योन्यं वसुदेवं वचोऽब्रुवन् ।
न भवेरन्क्रियाहीनाः पाण्डुपुत्रा महाबलाः ॥ १.१३३.४० ॥
Honrando-se uns aos outros, disseram a Vasudeva: 'Os poderosos filhos de Pāṇḍu não ficarão sem os ritos.'
1.133.41
पाण्डोः प्रियहितान्वेषी प्रेषय त्वं पुरोहितम् ।
वसुदेवस्तथेत्युक्त्वा विससर्ज पुरोहितम् ॥ १.१३३.४१ ॥
Tu, que buscas o bem e a felicidade de Pāṇḍu, envia o sacerdote. Vasudeva, dizendo 'Assim seja', despediu o sacerdote.
1.133.42
युक्तानि च कुमाराणां पारबर्हाण्यनेकशः ।
कुन्तीं माद्रीं च संदिश्य दासीदासपरिच्छदम् ॥ १.१३३.४२ ॥
E presentes adequados, de muitas formas, para os príncipes; tendo dado instruções a Kuntī e Mādrī, junto com servos, servas e séquito.
1.133.43
गावो हिरण्यं रौप्यं च प्रेषयामास भारत ।
तानि सर्वाणि संगृह्य प्रययौ स पुरोहितः ॥ १.१३३.४३ ॥
Enviou vacas, ouro e prata, ó Bhārata; aquele sacerdote reuniu tudo e partiu.
1.133.44
तमागतं द्विजश्रेष्ठं काश्यपं वै पुरोहितम् ।
पूजयामास विधिवत्पाण्डुः परपुरञ्जयः ॥ १.१३३.४४ ॥
Pāṇḍu, conquistador de cidades inimigas, honrou devidamente o melhor dos duas vezes nascidos, o sacerdote Kāśyapa que chegara.
1.133.45
पृथा माद्री च संहृष्टे वसुदेवं प्रशंसताम् ।
ततः पाण्डुः क्रियाः सर्वाः पाण्डवानामकारयत् ॥ १.१३३.४५ ॥
Pṛthā e Mādrī, alegres, louvavam Vasudeva. Então Pāṇḍu mandou realizar todos os ritos dos Pāṇḍavas.
1.133.46
गर्भाधानादिकृत्यानि चौलोपनयनानि च ।
काश्यपः कृतवान्सर्वमुपाकर्म च भारत ॥ १.१३३.४६ ॥
Os ritos desde a concepção, a tonsura e a iniciação, e também o upākarma: tudo isso Kāśyapa realizou, ó Bhārata.
1.133.47
चौलोपनयनादूर्ध्वमृषभाक्षा यशस्विनः ।
वैदिकाध्ययने सर्वे समपद्यन्त पारगाः ॥ १.१३३.४७ ॥
Após a tonsura e a iniciação, todos aqueles famosos de olhos de touro tornaram-se mestres do estudo védico.
1.133.48
शर्यातेः प्रथमः पुत्रः शुक्रो नाम परन्तपः ।
येन सागरपर्यन्ता धुषा निर्जिता मही ॥ १.१३३.४८ ॥
O primeiro filho de Śaryāti foi Śukra, atormentador dos inimigos, por quem a terra delimitada pelo oceano foi conquistada.
1.133.49
अश्वमेधशतैरिष्ट्वा स महात्मा महामखैः ।
आराध्य देवताः सर्वाः पितॄनपि महामतिः ॥ १.१३३.४९ ॥
Tendo realizado cem sacrifícios do cavalo e grandes sacrifícios, aquele magnânimo de grande sabedoria também adorou todos os deuses e os ancestrais.
1.133.50
शतशृह्गे तपस्तेपे शाकमूलफलाशनः ।
तेनोपकरणश्रेष्ठैः शिक्षया चोपबृंहिताः ॥ १.१३३.५० ॥
No Śatasṛṅga praticou austeridades, alimentando-se de hortaliças, raízes e frutos; e com os seus excelentes recursos e ensinamento foram fortalecidos.
1.133.51
तत्प्रसादाद्धनुर्वेदे समपद्यन्त पारगाः ।
गदायां पारगो भीमस्तोमरेषु युधिष्ठिरः ॥ १.१३३.५१ ॥
Pela sua graça, todos tornaram-se mestres da ciência do arco; Bhīma tornou-se mestre da maça e Yudhiṣṭhira da lança.
1.133.52
असिचर्मणि निष्णातौ यमौ सत्त्ववतां वरौ ।
धनुर्वेदे गतः पारं सव्यसाची परन्तपः ॥ १.१३३.५२ ॥
Os gêmeos, peritos na espada e no escudo e os melhores dos fortes, e Savyasācin, abrasador dos inimigos, alcançaram a maestria na ciência do arco.
1.133.53
शुक्रेण समनुज्ञातो मत्समोऽयमिति प्रभो ।
अनुज्ञाय ततो राजा शक्तिं खङ्गं ततः शरान् ॥ १.१३३.५३ ॥
Ó senhor, Śukra autorizou-o dizendo: 'Este é igual a mim'; então o rei, tendo dado a sua permissão, [ensinou] a lança, a espada e depois as flechas.
1.133.54
धनुश्च दमतां श्रेष्ठस्तालमात्रं महाप्रभम् ।
विपाठक्षुरनाराचान्गृध्रपक्षैरलङ्कृतान् ॥ १.१३३.५४ ॥
E o melhor dos dominados tomou um arco tão alto quanto uma palmeira e de grande esplendor, e flechas — vipāṭha, kṣura e nārāca — adornadas com penas de abutre.
1.133.55
ददौ पार्थाय संहृष्टो महोरगसमप्रभान् ।
अवाप्य सर्वशस्त्राणि मुदितो वासवात्मजः ॥ १.१३३.५५ ॥
Alegre, o filho de Vāsava, tendo obtido todas as armas, deu a Pārtha aquelas de brilho igual ao das grandes serpentes.
1.133.56
मेने सर्वान्महीपालानपर्याप्तान्स्वतेजसः ॥ १.१३३.५६ ॥
Considerou todos os reis insuficientes diante de seu próprio esplendor.
1.133.57
एकवर्षान्तरास्त्वेवं परस्परमरिन्दमाः ।
अन्ववर्तन्त पार्थाश्च माद्रीपुत्रौ तथैव च ॥ १.१३३.५७ ॥
Assim, os domadores de inimigos, nascidos com um ano de intervalo, comportavam-se uns com os outros; e os filhos de Pṛthā e os dois filhos de Mādrī também.
1.133.58
ते च पञ्च शतं चैव कुरुवंशविवर्धनाः ।
सर्वे ववृधिरेऽल्पेन कालेनाप्स्विव पङ्कजाः ॥ १.१३३.५८ ॥
E aqueles quinhentos, que fazem crescer a linhagem dos Kuru, cresceram todos em pouco tempo, como os lótus crescem na água.