മഹാഭാരതം · അധ്യായം 1.133
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.133.1
कुन्तीपुत्रेषु जातेषु धृतराष्ट्रात्मजेषु च ।
मद्रराजसुता पाण्डुं रहो वचनमब्रवीत् ॥ १.१३३.१ ॥
കുന്തിയുടെ പുത്രന്മാരും ധൃതരാഷ്ട്രന്റെ പുത്രന്മാരും ജനിച്ചശേഷം, മദ്രരാജാവിന്റെ പുത്രി പാണ്ഡുവിനോട് ഏകാന്തത്തിൽ ഈ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
1.133.2
न मेऽस्ति त्वयि सन्तापो विगुणेऽपि परन्तप ।
नावरत्वे वरार्हायाः स्थित्वा चानघ नित्यदा ॥ १.१३३.२ ॥
ശത്രുക്കളെ ദഹിപ്പിക്കുന്നവനേ, നീ ഗുണഹീനനായിരുന്നാലും നിന്നോട് എനിക്ക് ദുഃഖമില്ല; പാപരഹിതനേ, ശ്രേഷ്ഠന് യോഗ്യയായി എപ്പോഴും നിൽക്കുന്നതിനാൽ താഴ്ന്ന സ്ഥാനവും എനിക്ക് ദുഃഖമല്ല.
1.133.3
गान्धार्याश्चैव नृपते जातं पुत्रशतं तथा ।
श्रुत्वा न मे तथा दुःखमभवत्कुरुनन्दन ॥ १.१३३.३ ॥
രാജാവേ, ഗാന്ധാരിക്ക് നൂറ് പുത്രന്മാർ ജനിച്ചുവെന്ന് കേട്ടിട്ടും എനിക്ക് അത്ര ദുഃഖം ഉണ്ടായില്ല, കുരുനന്ദനാ.
1.133.4
इदं तु मे महद्दुःखं तुल्यतायामपुत्रता ।
दिष्ट्या त्विदानीं भर्तुर्मे कुन्त्यामप्यस्ति सन्ततिः ॥ १.१३३.४ ॥
എനിക്ക് വലിയ ദുഃഖം ഇതാണ്: തുല്യസ്ഥാനത്തിരുന്നിട്ടും എനിക്ക് പുത്രന്മാരില്ല; ഭാഗ്യവശാൽ ഇപ്പോൾ എന്റെ ഭർത്താവിന്റെ സന്തതി കുന്തിയിലുമുണ്ട്.
1.133.5
यदि त्वपत्यसन्तानं कुन्तिराजसुता मयि ।
कुर्यादनुग्रहो मे स्यात्तव चापि हितं भवेत् ॥ १.१३३.५ ॥
കുന്തിരാജാവിന്റെ പുത്രി കുന്തി എനിക്കുവേണ്ടി സന്തതിയെ ഉണ്ടാക്കാൻ അനുഗ്രഹം ചെയ്താൽ, അത് എനിക്ക് അനുഗ്രഹമാകും; നിനക്കും ഹിതകരമാകും.
1.133.6
संरम्भो हि सपत्नीत्वाद्वक्तुं कुन्तिसुतां प्रति ।
यदि तु त्वं प्रसन्नो मे स्वयमेनां प्रचोदय ॥ १.१३३.६ ॥
സപത്നിയായതിനാൽ കുന്തിയുടെ പുത്രിയോട് ഇത് പറയാൻ എനിക്ക് മടിയുണ്ട്; നീ എന്നിൽ പ്രസാദിച്ചിരുന്നെങ്കിൽ നീ തന്നെ അവളെ പ്രേരിപ്പിക്കുക.
1.133.7
ममाप्येष सदा माद्रि हृद्यर्थः परिवर्तते ।
न तु त्वां प्रसहे वक्तुमिष्टानिष्टविवक्षया ॥ १.१३३.७ ॥
മാദ്രീ, എന്റെ മനസ്സിലും ഈ ലക്ഷ്യം എപ്പോഴും കറങ്ങിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു. എന്നാൽ ഇഷ്ടമുള്ളതോ അനിഷ്ടമുള്ളതോ പറയാനുള്ള ആഗ്രഹത്താൽ നിന്നോട് അത് പറയാൻ എനിക്ക് ധൈര്യമില്ല.
1.133.8
तव त्विदं मतं मत्वा प्रयतिष्याम्यतः परम् ।
मन्ये ध्रुवं मयोक्ता सा वचनं प्रतिपत्स्यते ॥ १.१३३.८ ॥
നിന്റെ ഈ അഭിപ്രായം അംഗീകരിച്ച്, ഇനി ഞാൻ ശ്രമിക്കാം. ഞാൻ പറഞ്ഞാൽ അവൾ ഈ വാക്ക് തീർച്ചയായും അംഗീകരിക്കുമെന്ന് ഞാൻ കരുതുന്നു.
1.133.9
ततः कुन्तीं पुनः पाण्डुर्विविक्त इदमब्रवीत् ।
अनुगृह्णीष्व कल्याणि मद्रराजसुतामपि।
कुलस्य मम सन्तानं लोकस्य च कुरु प्रियम् ॥ १.१३३.९ ॥
അപ്പോൾ പാണ്ഡു ഏകാന്തത്തിൽ കുന്തിയോട് വീണ്ടും ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു: "കല്യാണീ, മദ്രരാജപുത്രിയോടും കൃപ കാണിക്കുക. എന്റെ കുലത്തിന്റെ സന്തതിക്കും ലോകത്തിനും പ്രിയമായത് ചെയ്യുക."
1.133.10
मम चापिण्डनाशाय पूर्वेषां च महात्मनाम् ।
मत्प्रियार्थं च कल्याणि कुरु कल्याणमुत्तमम् ॥ १.१३३.१० ॥
കല്യാണീ, എന്റെയും പൂർവികരായ മഹാത്മാക്കളുടെയും പിണ്ഡദാനം മുടങ്ങാതിരിക്കാനും എനിക്ക് പ്രിയമുള്ളതിനുമായി ഉത്തമമായ ഒരു നന്മ ചെയ്യുക.
1.133.11
यशसोऽर्थाय चैव त्वं कुरु कर्म सुदुष्करम् ।
प्राप्याधिपत्यमिन्द्रेण यज्ञैरिष्टं यशोऽर्थिना ॥ १.१३३.११ ॥
യശസ്സിനുവേണ്ടിയും നീ ഈ അതിദുഷ്കരമായ കർമ്മം ചെയ്യുക. യശസ്സ് ആഗ്രഹിച്ച ഇന്ദ്രൻ ആധിപത്യം നേടി യജ്ഞങ്ങളാൽ ആരാധിച്ചതുപോലെ.
1.133.12
तथा मन्त्रविदो विप्रास्तपस्तप्त्वा सुदुष्करम् ।
गुरूनभ्युपगच्छन्ति यशसोऽर्थाय भामिनि ॥ १.१३३.१२ ॥
അതുപോലെ മന്ത്രജ്ഞരായ ബ്രാഹ്മണർ യശസ്സിനുവേണ്ടി അതിദുഷ്കരമായ തപസ്സു ചെയ്തശേഷവും ഗുരുക്കന്മാരെ സമീപിക്കുന്നു, ഭാമിനീ.
1.133.13
तथा राजर्षयः सर्वे ब्राह्मणाश्च तपोधनाः ।
चक्रुरुच्चावचं कर्म यशसोऽर्थाय दुष्करम् ॥ १.१३३.१३ ॥
അതുപോലെ എല്ലാ രാജർഷിമാരും തപസ്സുതന്നെ സമ്പത്തായ ബ്രാഹ്മണരും യശസ്സിനുവേണ്ടി പലവിധ കഠിനകർമ്മങ്ങൾ ചെയ്തു.
1.133.14
सा त्वं माद्रीं प्लवेनैव तारयैनामनिन्दिते ।
अपत्यसंविधानेन परां कीर्तिमवाप्नुहि ॥ १.१३३.१४ ॥
കളങ്കമില്ലാത്തവളേ, മാദ്രിയെ ഒരു തോണിപോലെ നീതന്നെ കരയ്ക്കെത്തിക്കുക; സന്താനസമ്പാദനത്താൽ പരമമായ കീർത്തി നേടുക.
1.133.15
धर्मं वै धर्मशास्त्रोक्तं यथा वदसि तत्तथा ।
तस्मादनुग्रहं तस्याः करोमि कुरुनन्दन ॥ १.१३३.१५ ॥
ധർമ്മശാസ്ത്രം പറയുന്ന ധർമ്മം നീ പറയുന്നതുപോലെ തന്നെ; അതിനാൽ കുരുനന്ദനാ, ഞാൻ അവളോട് അനുഗ്രഹം ചെയ്യുന്നു.
1.133.16
एवमुक्ताऽब्रवीन्मार्द्रीं सकृच्चिन्तय दैवतम् ।
तस्मात्ते भविताऽपत्यमनुरूपमसंशयम् ॥ १.१३३.१६ ॥
ഇങ്ങനെ പറയപ്പെട്ടവൾ മാദ്രിയോട് പറഞ്ഞു: "ഒരിക്കൽ ഒരു ദേവതയെ ധ്യാനിക്കുക; അതിനാൽ നിനക്ക് സംശയമില്ലാതെ യോജിച്ച സന്താനം ഉണ്ടാകും."
1.133.17
ततो मन्त्रे कृते तस्मिन्विधिदृष्टेन कर्मणा ।
ततो राजसुता स्नाता शयने संविवेश ह ॥ १.१३३.१७ ॥
പിന്നെ ആ മന്ത്രം ജപിച്ച് വിധിപ്രകാരം കർമ്മം നടന്നശേഷം രാജപുത്രി സ്നാനം ചെയ്ത് ശയ്യയിൽ കിടന്നു.
1.133.18
ततो माद्री विचार्यैका जगाम मनसाऽश्विनौ ।
तावागम्य सुतौ तस्यां जनयामासतुर्यमौ।
नकुलं सहदेवं च रूपेणाप्रतिमौ भुवि ॥ १.१३३.१८ ॥
പിന്നെ മാദ്രി ആലോചിച്ച് ഏകയായി മനസ്സാൽ അശ്വിനീദേവന്മാരെ ധ്യാനിച്ചു; അവർ രണ്ടുപേരും വന്ന് അവളിൽ രണ്ട് പുത്രന്മാരെ ജനിപ്പിച്ചു — ഇരട്ടകളായ നകുലനും സഹദേവനും, ഭൂമിയിൽ രൂപത്തിൽ അതുല്യരായവർ.
1.133.19
तथैव तावपि यमौ वागुवाचाशरीरिणी ।
धर्मतो भक्तितश्चैव शीलतो विनयैस्तथा ॥ १.१३३.१९ ॥
അതുപോലെ ആ ഇരട്ടകളെക്കുറിച്ചും ഒരു അശരീരി വാണി പറഞ്ഞു — ധർമ്മം, ഭക്തി, ശീലം, വിനയം എന്നിവയാൽ.
1.133.20
सत्वरूपगुणोपेतौ भवतोऽत्यश्विनाविति ।
मासते तेजसाऽत्यर्थं रूपद्रविणसंपदा ॥ १.१३३.२० ॥
"നിങ്ങൾ ഇരുവരും സത്ത്വം, രൂപം, ഗുണങ്ങൾ എന്നിവയോടു കൂടിയ അശ്വിനിമാരാകുന്നു" എന്നു; അവർ അത്യന്തം തേജസ്സോടെയും രൂപ-ധനസമ്പത്തോടെയും വസിച്ചു.
1.133.21
नामानि चक्रिरे तेषां शतशृङ्गनिवासिनः ।
भक्त्या च कर्मणा चैव तथाऽऽशीर्भिर्विशांपते ॥ १.१३३.२१ ॥
ഹേ രാജാവേ! ശതശൃംഗത്തിൽ വസിക്കുന്ന മുനിമാർ അവർക്കു പേരുകൾ നൽകി — ഭക്തി, കർമ്മം, ആശീർവാദങ്ങൾ എന്നിവയാൽ.
1.133.22
ज्येष्ठं युधिष्ठिरेत्येवं भीमसेनेति मध्यमम् ।
अर्जुनेति तृतीयं च कुन्तीपुत्रानकल्पयन् ॥ १.१३३.२२ ॥
മൂത്തവന് യുധിഷ്ഠിരൻ, നടുവന് ഭീമസേനൻ, മൂന്നാമന് അർജ്ജുനൻ — ഇങ്ങനെ കുന്തിയുടെ പുത്രന്മാർക്ക് പേരിട്ടു.
1.133.23
पूर्वजं नकुलेत्येवं सहदेवेति चापरम् ।
माद्रीपुत्रावकथयंस्ते विप्राः प्रीतमानसाः ॥ १.१३३.२३ ॥
മുമ്പ് ജനിച്ചവന് നകുലൻ, മറ്റവന് സഹദേവൻ — ഇങ്ങനെ സന്തുഷ്ടമനസ്സോടെ ആ ബ്രാഹ്മണർ മാദ്രിയുടെ പുത്രന്മാരുടെ പേരുകൾ പറഞ്ഞു.
1.133.24
अनुसंवत्सरं जाता अपि ते कुरुसत्तमाः ।
पाण्डुपुत्रा व्यराजन्त पञ्चसंवत्सरा इव ॥ १.१३३.२४ ॥
വർഷം തോറും ജനിച്ചവരെങ്കിലും, കുരുശ്രേഷ്ഠരായ ആ പാണ്ഡുപുത്രന്മാർ അഞ്ചു വയസ്സുകാരെപ്പോലെ ശോഭിച്ചു.
1.133.25
महासत्त्वा महावीर्या महाबलपराक्रमाः ।
पाण्डुर्दृष्ट्वा सुतांस्तांस्तु देवरूपान्महौजसः ॥ १.१३३.२५ ॥
മഹാസത്ത്വമുള്ളവരും മഹാവീര്യമുള്ളവരും മഹാബലവും പരാക്രമവുമുള്ളവരും ദേവരൂപികളും മഹാതേജസ്വികളുമായ ആ പുത്രന്മാരെ കണ്ട് പാണ്ഡു (സന്തോഷിച്ചു).
1.133.26
मुदं परमिकां लेभे ननन्द च नराधिपः ।
ऋषीणामपि सर्वेषां शतशृङ्गनिवासिनाम् ॥ १.१३३.२६ ॥
രാജാവ് (പാണ്ഡു) പരമമായ ആനന്ദം നേടി സന്തോഷിച്ചു; ശതശൃംഗത്തിൽ വസിക്കുന്ന എല്ലാ ഋഷിമാർക്കും അതു (ആനന്ദം നൽകി).
1.133.27
प्रिया बभूवुस्तासां च तथैव मुनियोषिताम् ।
कुन्तीमथ पुनः पाण्डुर्माद्र्यर्थे समचोदयत् ॥ १.१३३.२७ ॥
അവർക്കും മുനിപത്നിമാർക്കും അപ്രകാരം തന്നെ പ്രിയമായിത്തീർന്നു. പിന്നെ പാണ്ഡു മാദ്രിക്കുവേണ്ടി കുന്തിയെ വീണ്ടും പ്രേരിപ്പിച്ചു.
1.133.28
तमुवाच पृथा राजन् रहस्युक्ता तदा सती ।
उक्ता सक्वद्द्वन्द्वमेषा लेभे तेनास्मि वञ्चिता ॥ १.१३३.२८ ॥
ഓ രാജാവേ! അപ്പോൾ രഹസ്യമായി അഭ്യർത്ഥിക്കപ്പെട്ട സതിയായ പൃഥ (കുന്തി) അവനോട് പറഞ്ഞു: "ഒരിക്കൽ ഈ ഇരട്ടയെ ഞാൻ നേടി; അതിനാലാണ് ഞാൻ വഞ്ചിക്കപ്പെട്ടത്."
1.133.29
बिभेम्यस्याः परिभवात्कुस्त्रीणां गतिरिदृशी ।
नाज्ञासिषमहं मूढा द्वन्द्वाह्वाने फलद्वयम् ॥ १.१३३.२९ ॥
"അവളുടെ അവമാനത്തിൽ ഞാൻ ഭയപ്പെടുന്നു; ദുഷ്ടസ്ത്രീകളുടെ ഗതി ഇങ്ങനെയാണ്. ആ ഇരട്ടയെ വിളിക്കുമ്പോൾ രണ്ടു ഫലങ്ങൾ ഞാൻ അറിഞ്ഞിരുന്നില്ല, ഞാൻ മൂഢയായിരുന്നു."
1.133.30
तस्मान्नाहं नियोक्तव्या त्वयैषोऽस्तु वरो मम ।
एवं पाण्डोः सुताः पञ्च देवदत्ता महाबलाः ॥ १.१३३.३० ॥
"അതിനാൽ എന്നെ (വീണ്ടും) നിയോഗിക്കരുത്; ഇതാകട്ടെ എനിക്കുള്ള വരം." ഇങ്ങനെ പാണ്ഡുവിന്റെ അഞ്ചു പുത്രന്മാർ ദേവന്മാരാൽ നൽകപ്പെട്ടവരായി മഹാബലശാലികളായി.
1.133.31
संभूताः कीर्तिमन्तश्च कुरुवंशविवर्धनाः ।
शुभलक्षणसंपन्नाः सोमवत्प्रियदर्शनाः ॥ १.१३३.३१ ॥
അവർ കീർത്തിമാന്മാരായി, കുരുവംശത്തെ വളർത്തുന്നവരായി, ശുഭലക്ഷണങ്ങളോടു കൂടിയവരായി, ചന്ദ്രനെപ്പോലെ കാണാൻ ഇമ്പമുള്ളവരായി ജനിച്ചു.
1.133.32
सिंहदर्पा महेष्वासाः सिंहविक्रान्तगामिनः ।
सिंहग्रीवा मनुष्येन्द्रा ववृधुर्देवविक्रमाः ॥ १.१३३.३२ ॥
സിംഹത്തിന്റെ അഭിമാനമുള്ളവരും മഹാധനുർധരന്മാരും സിംഹനടയുള്ളവരും സിംഹഗ്രീവരും മനുഷ്യേന്ദ്രരും ദേവവിക്രമമുള്ളവരുമായി അവർ വളർന്നു.
1.133.33
विवर्धमानास्ते तत्र पुण्ये हैमवते गिरौ ।
विस्मयं जनयामासुर्महर्षीणां समेयुषाम् ॥ १.१३३.३३ ॥
അവർ അവിടെ, ആ പുണ്യമായ ഹിമവൽ പർവതത്തിൽ വളർന്നുകൊണ്ട്, ഒത്തുകൂടിയ മഹർഷിമാരിൽ വിസ്മയം ജനിപ്പിച്ചു.
1.133.34
जातमात्रानुपादाय शतशृङ्गनिवासिनः ।
पाण्डोः पुत्रानमन्यन्त तापसाः स्वानिवात्मजान् ॥ १.१३३.३४ ॥
ശതശൃംഗത്തിൽ വസിച്ചിരുന്ന തപസ്വികൾ, ജാതമാത്രരായ കുട്ടികളെ എടുത്ത്, പാണ്ഡുവിന്റെ പുത്രന്മാരെ തങ്ങളുടെ സ്വന്തം മക്കളെപ്പോലെ കരുതി.
1.133.35
ततस्तु वृष्णयः सर्वे वसुदेवपुरोगमाः ॥ १.१३३.३५ ॥
അപ്പോൾ വസുദേവനെ മുൻനിറുത്തി എല്ലാ വൃഷ്ണികളും (എത്തി).
1.133.36
पाण्डुः शापभयाद्भीतः शतशृङ्गमुपेयिवान् ।
तत्रैव मुनिभिः सार्धं तापसोऽभूत्तपस्विभिः ॥ १.१३३.३६ ॥
ശാപഭയത്താൽ ഭയപ്പെട്ട പാണ്ഡു ശതശൃംഗത്തിലേക്ക് പോയി; അവിടെത്തന്നെ മുനിമാരോടും തപസ്വികളോടുംകൂടി തപസ്വിയായി.
1.133.37
शाकमूलफलाहारस्तपस्वी नियतेन्द्रियः ।
योगध्यानपरो राजा बभूवेति च वादकाः ॥ १.१३३.३७ ॥
പച്ചക്കറി, വേര്, പഴം എന്നിവ ഭക്ഷിക്കുന്ന തപസ്വിയായി, ഇന്ദ്രിയങ്ങളെ നിയന്ത്രിച്ച്, യോഗധ്യാനത്തിൽ മുഴുകിയ രാജാവായി എന്ന് പറയുന്നവരുണ്ടായിരുന്നു.
1.133.38
प्रबुवन्ति स्म बहवस्तच्छ्रुत्वा शोककर्शिताः ।
पाण्डोः प्रीतिसमायुक्ताः कदा श्रोष्याम संकथाः ॥ १.१३३.३८ ॥
അത് കേട്ട് ദുഃഖത്താൽ ക്ഷീണിച്ച പലരും പാണ്ഡുവിനോടുള്ള സ്നേഹത്താൽ നിറഞ്ഞ്, അദ്ദേഹത്തിന്റെ കഥകൾ എപ്പോൾ കേൾക്കുമെന്ന് പറഞ്ഞു.
1.133.39
इत्येवं कथयन्तस्ते वृष्णयः सह बान्धवैः ।
पाण्डोः पुत्रागमं श्रुत्वा सर्वे हर्षसमन्विताः ॥ १.१३३.३९ ॥
ഇങ്ങനെ സംസാരിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന വൃഷ്ണികൾ, ബന്ധുക്കളോടൊപ്പം, പാണ്ഡുപുത്രന്മാരുടെ വരവ് കേട്ട് എല്ലാവരും സന്തോഷത്താൽ നിറഞ്ഞു.
1.133.40
सभाजयन्तस्तेऽन्योन्यं वसुदेवं वचोऽब्रुवन् ।
न भवेरन्क्रियाहीनाः पाण्डुपुत्रा महाबलाः ॥ १.१३३.४० ॥
പരസ്പരം ബഹുമാനിച്ചുകൊണ്ട് അവർ വസുദേവനോട് പറഞ്ഞു: മഹാബലരായ പാണ്ഡുപുത്രന്മാർ ക്രിയകളില്ലാതെ ഇരിക്കില്ല.
1.133.41
पाण्डोः प्रियहितान्वेषी प्रेषय त्वं पुरोहितम् ।
वसुदेवस्तथेत्युक्त्वा विससर्ज पुरोहितम् ॥ १.१३३.४१ ॥
പാണ്ഡുവിന്റെ നന്മയും പ്രിയവും തേടുന്നവനായ നീ പുരോഹിതനെ അയയ്ക്കൂ. വസുദേവൻ 'അങ്ങനെ തന്നെ' എന്നു പറഞ്ഞ് പുരോഹിതനെ യാത്രയാക്കി.
1.133.42
युक्तानि च कुमाराणां पारबर्हाण्यनेकशः ।
कुन्तीं माद्रीं च संदिश्य दासीदासपरिच्छदम् ॥ १.१३३.४२ ॥
രാജകുമാരന്മാർക്ക് യോജിച്ച പലവിധ സമ്മാനങ്ങൾ, കുന്തിയോടും മാദ്രിയോടും സന്ദേശം അറിയിച്ച്, ദാസീദാസന്മാരും പരിവാരവുമായി.
1.133.43
गावो हिरण्यं रौप्यं च प्रेषयामास भारत ।
तानि सर्वाणि संगृह्य प्रययौ स पुरोहितः ॥ १.१३३.४३ ॥
പശുക്കളെയും സ്വർണ്ണവും വെള്ളിയും അവൻ അയച്ചു, ഹേ ഭാരതാ. ആ പുരോഹിതൻ അവയെല്ലാം ശേഖരിച്ച് യാത്രയായി.
1.133.44
तमागतं द्विजश्रेष्ठं काश्यपं वै पुरोहितम् ।
पूजयामास विधिवत्पाण्डुः परपुरञ्जयः ॥ १.१३३.४४ ॥
വന്നെത്തിയ ആ ദ്വിജശ്രേഷ്ഠനും കാശ്യപപുരോഹിതനുമായ അദ്ദേഹത്തെ, ശത്രുനഗരങ്ങളെ ജയിച്ച പാണ്ഡു വിധിപ്രകാരം ആദരിച്ചു.
1.133.45
पृथा माद्री च संहृष्टे वसुदेवं प्रशंसताम् ।
ततः पाण्डुः क्रियाः सर्वाः पाण्डवानामकारयत् ॥ १.१३३.४५ ॥
പൃഥയും മാദ്രിയും സന്തോഷത്തോടെ വസുദേവനെ പ്രശംസിച്ചു. പിന്നെ പാണ്ഡു പാണ്ഡവരുടെ എല്ലാ ചടങ്ങുകളും നടത്തി.
1.133.46
गर्भाधानादिकृत्यानि चौलोपनयनानि च ।
काश्यपः कृतवान्सर्वमुपाकर्म च भारत ॥ १.१३३.४६ ॥
ഗർഭാധാനാദി കർമ്മങ്ങളും ചൗളോപനയനങ്ങളും, ഹേ ഭാരതാ, കാശ്യപൻ ഉപാകർമ്മത്തോടുകൂടി എല്ലാം നടത്തി.
1.133.47
चौलोपनयनादूर्ध्वमृषभाक्षा यशस्विनः ।
वैदिकाध्ययने सर्वे समपद्यन्त पारगाः ॥ १.१३३.४७ ॥
ചൗളോപനയനത്തിനുശേഷം, കാളക്കണ്ണുള്ള ആ യശസ്വികളെല്ലാം വേദാധ്യയനത്തിൽ പാരംഗതരായി.
1.133.48
शर्यातेः प्रथमः पुत्रः शुक्रो नाम परन्तपः ।
येन सागरपर्यन्ता धुषा निर्जिता मही ॥ १.१३३.४८ ॥
ശര്യാതിയുടെ ആദ്യപുത്രൻ ശുക്രൻ എന്ന ശത്രുതാപകൻ; സമുദ്രംവരെയുള്ള ഭൂമിയെ അവൻ ജയിച്ചു.
1.133.49
अश्वमेधशतैरिष्ट्वा स महात्मा महामखैः ।
आराध्य देवताः सर्वाः पितॄनपि महामतिः ॥ १.१३३.४९ ॥
നൂറ് അശ്വമേധയാഗങ്ങളും മഹായജ്ഞങ്ങളും നടത്തി, ആ മഹാത്മാവും മഹാമതിയുമായ രാജാവ് എല്ലാ ദേവന്മാരെയും പിതൃക്കളെയും ആരാധിച്ചു.
1.133.50
शतशृह्गे तपस्तेपे शाकमूलफलाशनः ।
तेनोपकरणश्रेष्ठैः शिक्षया चोपबृंहिताः ॥ १.१३३.५० ॥
ശതശൃംഗത്തിൽ പച്ചക്കറിയും കിഴങ്ങും പഴങ്ങളും മാത്രം ഭക്ഷിച്ച് അദ്ദേഹം തപസ്സു ചെയ്തു; അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഉത്തമോപകരണങ്ങളാലും ശിക്ഷണത്താലും അവർ പുഷ്ടിപ്പെട്ടു.
1.133.51
तत्प्रसादाद्धनुर्वेदे समपद्यन्त पारगाः ।
गदायां पारगो भीमस्तोमरेषु युधिष्ठिरः ॥ १.१३३.५१ ॥
അദ്ദേഹത്തിന്റെ അനുഗ്രഹത്താൽ അവർ എല്ലാവരും ധനുർവേദത്തിൽ പാരംഗതരായി; ഭീമൻ ഗദയിലും യുധിഷ്ഠിരൻ തോമരത്തിലും പ്രാവീണ്യം നേടി.
1.133.52
असिचर्मणि निष्णातौ यमौ सत्त्ववतां वरौ ।
धनुर्वेदे गतः पारं सव्यसाची परन्तपः ॥ १.१३३.५२ ॥
വാളിലും പരിചയിലും നിപുണരായ ഇരട്ടകൾ, ബലവാന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠന്മാർ; ശത്രുക്കളെ ദഹിപ്പിക്കുന്ന സവ്യസാചി ധനുർവേദത്തിൽ പാരംഗതനായി.
1.133.53
शुक्रेण समनुज्ञातो मत्समोऽयमिति प्रभो ।
अनुज्ञाय ततो राजा शक्तिं खङ्गं ततः शरान् ॥ १.१३३.५३ ॥
പ്രഭോ, ശുക്രൻ 'ഇവൻ എനിക്ക് സമനാണ്' എന്ന് അനുവദിച്ചു; പിന്നെ രാജാവ് അനുമതി നൽകി, ശക്തിയും വാളും അമ്പുകളും [നൽകി].
1.133.54
धनुश्च दमतां श्रेष्ठस्तालमात्रं महाप्रभम् ।
विपाठक्षुरनाराचान्गृध्रपक्षैरलङ्कृतान् ॥ १.१३३.५४ ॥
ഇന്ദ്രിയനിഗ്രഹികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ അദ്ദേഹം പനയുടെ നീളമുള്ള, മഹാപ്രഭയുള്ള വില്ലും, കഴുകിന്റെ തൂവലുകളാൽ അലങ്കരിച്ച വിപാഠ, ക്ഷുര, നാരാച അമ്പുകളും [എടുത്തു].
1.133.55
ददौ पार्थाय संहृष्टो महोरगसमप्रभान् ।
अवाप्य सर्वशस्त्राणि मुदितो वासवात्मजः ॥ १.१३३.५५ ॥
വാസവപുത്രൻ (അർജ്ജുനൻ) എല്ലാ ശസ്ത്രങ്ങളും നേടി സന്തോഷത്തോടെ, മഹാസർപ്പങ്ങളുടെ പ്രഭയ്ക്കു തുല്യമായവ പാർത്ഥന് നൽകി.
1.133.56
मेने सर्वान्महीपालानपर्याप्तान्स्वतेजसः ॥ १.१३३.५६ ॥
അദ്ദേഹം എല്ലാ രാജാക്കന്മാരെയും തന്റെ തേജസ്സിനു മതിയാകാത്തവരായി കരുതി.
1.133.57
एकवर्षान्तरास्त्वेवं परस्परमरिन्दमाः ।
अन्ववर्तन्त पार्थाश्च माद्रीपुत्रौ तथैव च ॥ १.१३३.५७ ॥
ഇങ്ങനെ ഒരു വർഷത്തെ ഇടവേളയിൽ ജനിച്ച ശത്രുദമനർ പരസ്പരം പെരുമാറി; പൃഥയുടെ പുത്രന്മാരും മാദ്രിയുടെ പുത്രന്മാരും അതുപോലെതന്നെ.
1.133.58
ते च पञ्च शतं चैव कुरुवंशविवर्धनाः ।
सर्वे ववृधिरेऽल्पेन कालेनाप्स्विव पङ्कजाः ॥ १.१३३.५८ ॥
കുരുവംശം വളർത്തുന്ന ആ അഞ്ഞൂറുപേരും ചെറിയ കാലംകൊണ്ടുതന്നെ വെള്ളത്തിലെ താമരകൾപോലെ എല്ലാവരും വളർന്നു.