مهابهاراتا · أدهيايا 1.138
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.138.1
ततस्ते मन्त्रयामासुर्दुर्योधनपुरोगमाः ।
प्राणवान्विक्रमी चापि शौर्ये च महति स्थितः ॥ १.१३८.१ ॥
ثم تشاور من كان دُريودهانا في مقدمتهم. كان هو، المفعم بالحيوية والبأس، ثابتًا في شجاعة عظيمة.
1.138.2
स्पर्धते चापि सततमस्मानेव वृकोदरः ।
तं तु सुप्तं पुरोद्याने जले शूले क्षिपामहे ॥ १.१३८.२ ॥
يُنافسنا فيكتفي فيروكودارا دائمًا. ونحن، حين ينام، في الحديقة أمامنا، نلقيه في الماء أو على وتد.
1.138.3
ततो जलविहारार्थं कारयामास भारत ।
प्रमाणकोट्यामुद्देशे स्थलं किंचिदुपेत्य ह ॥ १.१३८.३ ॥
ثم، يا بهارata، أمر بإعداد مكان للتسلي بالماء، بعد أن وصل إلى موضع ما عند الحد.
1.138.4
भक्ष्यं भोज्यं च पेयं च चोष्यं लेह्यमथापि च ।
उपपादितं नरैस्तत्र कुशलैः सूदकर्मणि ॥ १.१३८.४ ॥
وأُعدّت هناك، على يد رجال ماهرين في فنّ الطبخ، أطعمة للأكل، ووجبات، وأشربة، وأشياء تُمصّ، وأشياء تُلعق.
1.138.5
न्यवेदयंस्तत्पुरुषा धार्तराष्ट्राय वै तदा ।
ततो दुर्योधनस्तत्र पाण्डवानाह दुर्मतिः ॥ १.१३८.५ ॥
فأبلغ أولئك الرجال ابن دهريتاراشترا. فقال دُريودهانا، سيء النية، هناك للباندافا.
1.138.6
गङ्गां चैवानुयास्याम उद्यानवनशोभिताम् ।
सहिता भ्रातरः सर्वे जलक्रीडामवाप्नुमः ॥ १.१३८.६ ॥
لنذهب إلى نهر الغانج المزيّن بالحدائق والأحراش. فلنتمتع جميعًا، نحن الإخوة، باللعب في الماء.
1.138.7
एवमस्त्विति तं चापि प्रत्युवाच युधिष्ठिरः ।
ते रथैर्नगराकारैर्देशजैश्च गजोत्तमैः ॥ १.१३८.७ ॥
فأجابه يудхиштхира أيضًا: «ليكن كذلك». وانطلقوا على عربات كأنها مدن، وعلى أفضل الفيلة في البلاد.
1.138.8
निर्ययुर्नगराच्छूराः कौरवाः पाण्डवैः सह ।
उद्यानवनमासाद्य विसृज्य च महाजनम् ॥ १.१३८.८ ॥
خرج الكوراويون الأبطال من المدينة مع البانداويين؛ ولما وصلوا إلى البستان الغابي صرفوا الجمع الكبير.
1.138.9
विशन्ति स्म तदा वीराः सिंहा इव गिरेर्गुहाम् ।
उद्यानमभिपश्यन्तो भ्रातरः सर्व एव ते ॥ १.१३८.९ ॥
ثم دخل أولئك الإخوة الأبطال جميعًا، يتأملون البستان، كالأسود تدخل كهف الجبل.
1.138.10
उपस्थानगृहैः शुभ्रैर्वलभीभिश्च शोभितम् ।
गवाक्षकैस्तथा जालैर्यन्त्रैः सांचारिकैरपि ॥ १.१३८.१० ॥
كان ذلك البستان مزينًا بقاعات استقبال بيضاء، وشرفات، ونوافذ، وشبابيك مشبكة، وآلات متحركة.
1.138.11
संमार्जितं सौधकारैश्चित्रकारैश्च चित्रितम् ।
दीर्घिकाभिश्च पूर्णाभिस्तथा पुष्करिणीषु च ॥ १.१३८.११ ॥
كان ذلك البستان قد نظفه البنّاؤون وزيّنه الرسامون، وفيه أحواض طويلة مملوءة بالماء وبرك للوتس.
1.138.12
जलं तच्छुशुभे च्छन्नं फुल्लैर्जलरुहैस्तथा ।
उपच्छन्ना वसुमती तथा पुष्पैर्यथर्तुकैः ॥ १.१३८.१२ ॥
كان الماء يلمع مغطى بنباتات مائية متفتحة، والأرض مغطاة بزهور متفتحة بحسب الفصول.
1.138.13
तत्रोपविष्टास्ते सर्वे पाण्डवाः कौरवाश्च ह ।
उपच्छन्नान्बहून्कामांस्ते भुञ्जन्ति ततस्ततः ॥ १.१३८.१३ ॥
وكان جميع البانداڤا والكورافا جالسين هناك، يأكلون أطعمة كثيرة مشتهاة هنا وهناك.
1.138.14
अथोद्यानवरे तस्मिंस्तथा क्रीडागताश्चते ।
परस्परस्य वक्त्रेषु ददुर्भक्ष्यांस्ततस्ततः ॥ १.१३८.१४ ॥
ثم أخذ أولئك الذين ذهبوا للهو في تلك الحديقة الفاخرة يضعون اللقيمات في أفواه بعضهم البعض هنا وهناك.
1.138.15
ततो दुर्योधनः पापस्तद्भक्ष्ये कालकूटकम् ।
विषं प्रक्षेपयामास भीमसेनजिघांसया ॥ १.१३८.१५ ॥
ثم إن دوريودهانا الشرير، رغبة في قتل بهيمسينا، خلط سمّ كالاكوتا بذلك الطعام.
1.138.16
स्वयमुत्थाय चैवाथ हृदयेन क्षुरोपमः ।
स वाचाऽमृतकल्पश्च भ्रातृवच्च सुहृद्यथा ॥ १.१३८.१६ ॥
نهض بنفسه، وكان قلبه حادًا كالموسى، لكن كلامه حلو كالرحيق، فتقدم كأخٍ وصديق.
1.138.17
स्वयं प्रक्षिपते भक्ष्यं बहु भीमस्य पाकृत् ।
प्रभक्षितं च भीमेन तं वै दोषमजानता ॥ १.१३८.१७ ॥
وكان هو نفسه يقدّم لبهيما طعامًا كثيرًا، فأكله بهيما دون أن يعلم ذلك العيب.
1.138.18
ततो दुर्योधनस्तत्र हृदयेन हसन्निव ।
कृतकृत्यमीवात्मानं मन्यते पुरुषाधमः ॥ १.१३८.१८ ॥
ثم راح دوريودهانا، أحط الرجال، يضحك في سره هناك، ويظن نفسه قد أنجز غايته.
1.138.19
ततस्ते सहिताः सर्वे जलक्रीडामकुर्वत ।
पाण्डवा धार्तराष्ट्राश्च तदा मुदितमानसाः ॥ १.१३८.१९ ॥
ثم لعب الجميع معًا في الماء: البانداڤات وأبناء دهريتاراشترا، وقلوبهم مسرورة في ذلك الوقت.
1.138.20
विहारावसथेष्वेव वीरा वासमरोचयन् ।
भीमस्तु बलवान्भुक्त्वा व्यायामाभ्यधिकं जले ॥ १.१३८.२० ॥
اختار الأبطال الراحة في دور اللهو. أما بهيما القوي فإنه، بعد أن أكل بعد جهد كبير في الماء،
1.138.21
वाहयित्वा कुमारांस्ताञ्जलक्रीडागतांस्तदा ।
प्रमाणकोट्यां वासार्थी सुष्वापावाप्य तत्स्थलम् ॥ १.१३८.२१ ॥
بعد أن أوصل أولئك الفتيان الذين ذهبوا إلى لعب الماء، راغبًا في الراحة، وصل إلى ذلك المكان ونام.
1.138.22
शीतं वातं समासाद्य श्रान्तो मदविमोहितः ।
विषेण च परीताङ्गो निश्चेष्टः पाण्डुनन्दनः ॥ १.१३८.२२ ॥
وصل إلى نسيم بارد، مرهقًا ومغشيًا عليه من السكر، وقد غلب السم أطرافه، فصار ابن باندو لا يتحرك.
1.138.23
ततो बद्ध्वा लतापाशैर्भीमं दुर्योधनः स्वयम् ।
शूलान्यप्सु निखायाशु प्रादेशाभ्यन्तराणि च ॥ १.१३८.२३ ॥
ثم قيّد دوريودهانا بهيما بنفسه بحبال من اللبلاب، وغرس بسرعة أوتادًا في الماء على عمق شبر.
1.138.24
लतापाशैर्दृढं बद्धं स्थलाज्जलमपातयत् ।
सशेषत्वान्न संप्राप्तो जले शूलिनि पाण्डवः ॥ १.१३८.२४ ॥
ألقى بهيما، المربوط بإحكام بحبال اللبلاب، من اليابسة إلى الماء؛ لكن لأن الحياة بقيت فيه لم يصل البانداڤا إلى الأوتاد في الماء.
1.138.25
पपात यत्र तत्रास्य शूलं नासीद्यदृच्छया ।
स निःसंज्ञो जलस्यान्तमवाग्वै पाण्डवोऽविशत्।
आक्रामन्नागभवने तदा नागकुमारकान् ॥ १.१३८.२५ ॥
سقط هنا وهناك، ولم يكن معه الرمح بالصدفة. فاقد الوعي، غاص البانداوي رأسًا على عقب في أعماق الماء، يدوس صغار النагا في قصر النагا.
1.138.26
ततः समेत्य बहुभिस्तदा नागैर्महाविषैः ।
अदश्यत भृशं भीमो महादंष्ट्रैर्विपोल्बणैः ॥ १.१३८.२६ ॥
ثم تجمعت نagas كثيرة ذات سموم عظيمة فلدغت بهيما بشدة؛ كانت لها أنياب كبيرة وكانت مرعبة بسمومها.
1.138.27
ततोऽस्य दश्यमानस्य तद्विषं कालकूटकम् ।
हतं सर्पविषेणैव स्थावरं जङ्गमेन तु ॥ १.१३८.२७ ॥
ثم، بينما كان يُلدغ، أُهلكت سمّ كالاكوتا بسم الحيّات نفسه — السمّ الساكن بالسمّ المتحرك.
1.138.28
दंष्ट्राश्च दंष्ट्रिणां तेषां मर्मस्वपि निपातिताः ।
त्वचं नैवास्य बिभिदुः सारत्वात्पृथुवक्षसः ॥ १.१३८.२८ ॥
سقطت أنياب تلك ذوات الأنياب حتى على مواضعه المقاتلة، لكنها لم تستطع أن تخترق جلده، لصلابة ذي الصدر العريض.
1.138.29
ततः प्रबुद्धः कौन्तेयः सर्वं संछिद्य बन्धनम् ।
पोथयामास तान्सर्पान्केचिद्भीताः प्रदुद्रुवुः ॥ १.१३८.२९ ॥
ثم استيقظ ابن كونتي فقطع جميع الروابط وسحق تلك الحيّات؛ وفرّ بعضها خائفًا.
1.138.30
हतावशेषा भीमेन सर्वे वासुकिमभ्ययुः ।
ऊचुश्च सर्पराजानं वासुकिं वासवोपमम् ॥ १.१३८.३० ॥
مضى جميع من نجا من بهيما إلى فاسوكي، وخاطبوا فاسوكي ملك الحيّات، المماثل لإندرا.
1.138.31
अयं नरो वै नागरेन्द्र ह्यप्सु बद्ध्वा प्रवेशितः ।
यथा च नो मतिर्वीर विषपीतो भविष्यति ॥ १.१३८.३१ ॥
يا سيد النagas، لقد قُيِّد هذا الرجل وأُدخل إلى الماء؛ أيها البطل، في رأينا قد شرب السم.
1.138.32
निश्चेष्टोऽस्माननुप्राप्तः स च दष्टोऽन्वबुध्यत ।
ससंज्ञश्चापि संवृत्तश्छित्त्वा बन्धनमाशु नः ॥ १.१३८.३२ ॥
جاء إلينا بلا حراك؛ وعلى الرغم من أنه لُدغ، عاد إليه وعيه، وسرعان ما قطع رباطنا وتحرر.
1.138.33
पोथयन्तं महाबाहुं त्वं वै तं ज्ञातुमर्हसि ।
ततो वासुकिरभ्येत्य नागैनुगतस्तदा ॥ १.१३८.३३ ॥
ينبغي أن تعرف من يسحق ذا الذراعين القويتين؛ فجاء فاسوكي مع النagas وتبعه.
1.138.34
पश्यति स्म महाबाहुं भीमं भीमपराक्रमम् ।
आर्यकेण च दृष्टः स पृथाया आर्यकेण च ॥ १.१३८.३४ ॥
نظر إلى بهيما ذي الذراعين القويتين وشديد البأس؛ ورآه جد بريثا أيضا.
1.138.35
तदा दौहित्रदौहित्रः परिष्वक्तः सुपीडितम् ।
सुप्रीतश्चाभवत्तस्य वासुकिः स महायशाः ॥ १.१३८.३५ ॥
فعانقه بشدة، حفيد حفيده من ابنته (بهيما)؛ وكان فاسوكي، عظيم الشهرة، مسرورا به جدا.
1.138.36
अब्रवीत्तं च नागेन्द्रः किमस्य क्रियतां प्रियम् ।
धनौघो रत्ननिचयो वसु चास्य प्रदीयताम् ॥ १.१३८.३६ ॥
فقال له سيد النagas: "ماذا يُفعل له مما يسره؟ لتُعطَ له سيول من الثروة وكومة من الجواهر والكنوز."
1.138.37
एवमुक्तस्तदा नागो वासुकिं प्रत्यभाषत ।
यदि नागेन्द्र तुष्टोऽसि किमस्य धनसंचयैः ॥ १.१३८.३७ ॥
فلما خوطب بذلك أجاب النّاغا وَاسُوكِي: «يا سيد النّاغات، إن كنتَ راضيًا، فماذا يفعل به كومات الثروة؟»
1.138.38
रसं पिबेत्कुमारोऽयं त्वयि प्रीते महाबलः ।
बलं नागसहस्रस्य यस्मिन्कुण्डे प्रतिष्ठितम् ॥ १.१३८.३८ ॥
إن كنتَ راضيًا، فليشرب هذا الفتى العظيم القوة ذلك الرسَ من الحوض الذي يستقر فيه بأس ألف ناغا.
1.138.39
यावत्पिबति बालोऽयं तावदस्मै प्रदीयताम् ।
एवमस्त्विति तं नागं वासुकिः प्रत्यभाषत ॥ १.१३८.३९ ॥
ما دام هذا الغلام يشرب، فليُعطَ له.» «فليكن كذلك»، أجاب واسوكي ذلك النّاغا.
1.138.40
ततो भीमस्तदा नागैः कृतस्वस्त्ययनः शुचिः ।
प्राङ्मुखश्चोपविष्टश्च रसं पिबति पाण्डवः ॥ १.१३८.४० ॥
ثم جلس بهيما، المطهَّر بطقوس النّاغات المباركة، متجهًا نحو الشرق، وأخذ يشرب ذلك الرسَ، ابنُ بانْدو.
1.138.41
एकोच्छ्वासात्ततः कुण्डं पिबति स्म महाबलः ।
एवमष्टौ स कुण्डानि ह्यपिबत्पाण्डुनन्दनः ॥ १.१३८.४१ ॥
ثم شرب ذلك العظيم القوة حوضًا واحدًا بنَفَس واحد. وهكذا شرب ابنُ بانْدو الأحواضَ الثمانية.
1.138.42
ततस्तु शयने दिव्ये नागदत्ते महाभुजः ।
अशेत भीमसेनस्तु यथासुखमरिंदमः ॥ १.१३८.४२ ॥
ثم اضطجع بهيمسينا، ذو الذراعين القويتين وقاهر الأعداء، على الفراش الإلهي الذي وهبته النّاغات، مستريحًا.