Mahābhārata · Adhyāya 1.138
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.138.1
ततस्ते मन्त्रयामासुर्दुर्योधनपुरोगमाः ।
प्राणवान्विक्रमी चापि शौर्ये च महति स्थितः ॥ १.१३८.१ ॥
Da berieten sie, angeführt von Duryodhana. Er, voller Lebenskraft und Tapferkeit, stand fest in großer Tapferkeit.
1.138.2
स्पर्धते चापि सततमस्मानेव वृकोदरः ।
तं तु सुप्तं पुरोद्याने जले शूले क्षिपामहे ॥ १.१३८.२ ॥
Vṛkodara wetteifert ständig nur mit uns. Während er schläft, im Garten voraus, werfen wir ihn ins Wasser oder auf einen Pfahl.
1.138.3
ततो जलविहारार्थं कारयामास भारत ।
प्रमाणकोट्यामुद्देशे स्थलं किंचिदुपेत्य ह ॥ १.१३८.३ ॥
Dann ließ er, o Bhārata, einen Ort für das Wasservergnügen herrichten, nachdem er sich einer Stelle an der Grenze genähert hatte.
1.138.4
भक्ष्यं भोज्यं च पेयं च चोष्यं लेह्यमथापि च ।
उपपादितं नरैस्तत्र कुशलैः सूदकर्मणि ॥ १.१३८.४ ॥
Dort, von Männern bereitet, die in der Kochkunst geschickt waren, gab es Speisen zum Essen, Mahlzeiten, Getränke, Dinge zum Saugen und Dinge zum Lecken.
1.138.5
न्यवेदयंस्तत्पुरुषा धार्तराष्ट्राय वै तदा ।
ततो दुर्योधनस्तत्र पाण्डवानाह दुर्मतिः ॥ १.१३८.५ ॥
Da berichteten jene Männer dem Sohn Dhṛtarāṣṭras. Darauf sprach der bösgesinnte Duryodhana dort zu den Pāṇḍavas.
1.138.6
गङ्गां चैवानुयास्याम उद्यानवनशोभिताम् ।
सहिता भ्रातरः सर्वे जलक्रीडामवाप्नुमः ॥ १.१३८.६ ॥
Lasst uns zum Ganges gehen, der mit Gärten und Hainen geschmückt ist. Alle Brüder zusammen werden das Wasservergnügen genießen.
1.138.7
एवमस्त्विति तं चापि प्रत्युवाच युधिष्ठिरः ।
ते रथैर्नगराकारैर्देशजैश्च गजोत्तमैः ॥ १.१३८.७ ॥
Yudhiṣṭhira antwortete ihm ebenfalls: »So sei es.« Sie brachen auf in Wagen, so groß wie Städte, und auf den besten Elefanten des Landes.
1.138.8
निर्ययुर्नगराच्छूराः कौरवाः पाण्डवैः सह ।
उद्यानवनमासाद्य विसृज्य च महाजनम् ॥ १.१३८.८ ॥
Aus der Stadt zogen die heldenhaften Kauravas zusammen mit den Pāṇḍavas aus; als sie den Garten-Hain erreichten, entließen sie die große Menschenmenge.
1.138.9
विशन्ति स्म तदा वीराः सिंहा इव गिरेर्गुहाम् ।
उद्यानमभिपश्यन्तो भ्रातरः सर्व एव ते ॥ १.१३८.९ ॥
Da betraten jene heldenhaften Brüder, alle miteinander, den Garten und betrachteten ihn, wie Löwen, die in eine Berghöhle eintreten.
1.138.10
उपस्थानगृहैः शुभ्रैर्वलभीभिश्च शोभितम् ।
गवाक्षकैस्तथा जालैर्यन्त्रैः सांचारिकैरपि ॥ १.१३८.१० ॥
Dieser Garten war geschmückt mit leuchtenden Audienzhallen, Dachterrassen, Fenstern, Gittern und beweglichen Maschinen.
1.138.11
संमार्जितं सौधकारैश्चित्रकारैश्च चित्रितम् ।
दीर्घिकाभिश्च पूर्णाभिस्तथा पुष्करिणीषु च ॥ १.१३८.११ ॥
Dieser Garten war von Maurern gereinigt und von Malern bemalt; er besaß lange, wassergefüllte Becken und Lotusteiche.
1.138.12
जलं तच्छुशुभे च्छन्नं फुल्लैर्जलरुहैस्तथा ।
उपच्छन्ना वसुमती तथा पुष्पैर्यथर्तुकैः ॥ १.१३८.१२ ॥
Jenes Wasser glänzte, bedeckt mit aufgeblühten Wasserpflanzen, und die Erde war überdeckt mit Blumen, die nach den Jahreszeiten blühten.
1.138.13
तत्रोपविष्टास्ते सर्वे पाण्डवाः कौरवाश्च ह ।
उपच्छन्नान्बहून्कामांस्ते भुञ्जन्ति ततस्ततः ॥ १.१३८.१३ ॥
Dort sitzend aßen alle Pāṇḍavas und Kauravas hier und dort viele ersehnte Speisen.
1.138.14
अथोद्यानवरे तस्मिंस्तथा क्रीडागताश्चते ।
परस्परस्य वक्त्रेषु ददुर्भक्ष्यांस्ततस्ततः ॥ १.१३८.१४ ॥
Dann steckten sich jene, die in jenen herrlichen Garten zum Spielen gegangen waren, hier und dort Bissen in die Münder.
1.138.15
ततो दुर्योधनः पापस्तद्भक्ष्ये कालकूटकम् ।
विषं प्रक्षेपयामास भीमसेनजिघांसया ॥ १.१३८.१५ ॥
Da mischte der frevelhafte Duryodhana, in der Absicht, Bhīmasena zu töten, Kālakūṭa-Gift in jene Speise.
1.138.16
स्वयमुत्थाय चैवाथ हृदयेन क्षुरोपमः ।
स वाचाऽमृतकल्पश्च भ्रातृवच्च सुहृद्यथा ॥ १.१३८.१६ ॥
Er erhob sich selbst, scharf wie ein Rasiermesser im Herzen, doch nektargleich in der Rede, und trat wie ein Bruder und Freund hervor.
1.138.17
स्वयं प्रक्षिपते भक्ष्यं बहु भीमस्य पाकृत् ।
प्रभक्षितं च भीमेन तं वै दोषमजानता ॥ १.१३८.१७ ॥
Er selbst legte Bhīma viel Speise auf, und Bhīma aß sie, ohne jenen Fehler zu kennen.
1.138.18
ततो दुर्योधनस्तत्र हृदयेन हसन्निव ।
कृतकृत्यमीवात्मानं मन्यते पुरुषाधमः ॥ १.१३८.१८ ॥
Da hielt sich der niederträchtigste der Menschen, Duryodhana, innerlich lachend für am Ziel angelangt.
1.138.19
ततस्ते सहिताः सर्वे जलक्रीडामकुर्वत ।
पाण्डवा धार्तराष्ट्राश्च तदा मुदितमानसाः ॥ १.१३८.१९ ॥
Dann vergnügten sich alle gemeinsam im Wasser: die Pāṇḍavas und die Söhne Dhṛtarāṣṭras, mit frohem Herzen zu jener Zeit.
1.138.20
विहारावसथेष्वेव वीरा वासमरोचयन् ।
भीमस्तु बलवान्भुक्त्वा व्यायामाभ्यधिकं जले ॥ १.१३८.२० ॥
Die Helden wählten, in den Lusthäusern zu ruhen. Doch der starke Bhīma, nachdem er nach viel Übung im Wasser gegessen hatte,
1.138.21
वाहयित्वा कुमारांस्ताञ्जलक्रीडागतांस्तदा ।
प्रमाणकोट्यां वासार्थी सुष्वापावाप्य तत्स्थलम् ॥ १.१३८.२१ ॥
Nachdem er jene Jünglinge, die zum Wasserspiel gegangen waren, dorthin gebracht hatte, erreichte er aus Ruhebedürfnis jenen Ort und schlief ein.
1.138.22
शीतं वातं समासाद्य श्रान्तो मदविमोहितः ।
विषेण च परीताङ्गो निश्चेष्टः पाण्डुनन्दनः ॥ १.१३८.२२ ॥
Im kühlen Wind angekommen, erschöpft und vom Rausch betäubt, die Glieder vom Gift durchdrungen, lag der Sohn Pāṇḍus regungslos da.
1.138.23
ततो बद्ध्वा लतापाशैर्भीमं दुर्योधनः स्वयम् ।
शूलान्यप्सु निखायाशु प्रादेशाभ्यन्तराणि च ॥ १.१३८.२३ ॥
Dann band Duryodhana selbst Bhīma mit Rankenschlingen und stieß schnell Pfähle ins Wasser, eine Spanne tief.
1.138.24
लतापाशैर्दृढं बद्धं स्थलाज्जलमपातयत् ।
सशेषत्वान्न संप्राप्तो जले शूलिनि पाण्डवः ॥ १.१३८.२४ ॥
Er warf Bhīma, fest mit Rankenschlingen gebunden, vom Land ins Wasser; doch da noch Leben in ihm war, gelangte der Pāṇḍava nicht zu den Pfählen im Wasser.
1.138.25
पपात यत्र तत्रास्य शूलं नासीद्यदृच्छया ।
स निःसंज्ञो जलस्यान्तमवाग्वै पाण्डवोऽविशत्।
आक्रामन्नागभवने तदा नागकुमारकान् ॥ १.१३८.२५ ॥
Er fiel hierhin und dorthin, und zufällig hatte er seinen Pfahl nicht bei sich. Bewusstlos sank der Pāṇḍava kopfüber in die Tiefe des Wassers und zertrat in der Palastanlage der Nāgas die jungen Nāgas.
1.138.26
ततः समेत्य बहुभिस्तदा नागैर्महाविषैः ।
अदश्यत भृशं भीमो महादंष्ट्रैर्विपोल्बणैः ॥ १.१३८.२६ ॥
Da versammelten sich viele Nāgas mit gewaltigem Gift und bissen Bhīma heftig; sie hatten große Fangzähne und waren furchtbar durch ihr Gift.
1.138.27
ततोऽस्य दश्यमानस्य तद्विषं कालकूटकम् ।
हतं सर्पविषेणैव स्थावरं जङ्गमेन तु ॥ १.१३८.२७ ॥
Als er gebissen wurde, wurde das Kālakūṭa-Gift durch das Schlangengift selbst zerstört — das unbewegliche Gift durch das bewegliche.
1.138.28
दंष्ट्राश्च दंष्ट्रिणां तेषां मर्मस्वपि निपातिताः ।
त्वचं नैवास्य बिभिदुः सारत्वात्पृथुवक्षसः ॥ १.१३८.२८ ॥
Die Fangzähne jener Gezahnten trafen selbst seine Lebenspunkte, doch konnten sie seine Haut nicht durchdringen, dank der Festigkeit des Breitbrüstigen.
1.138.29
ततः प्रबुद्धः कौन्तेयः सर्वं संछिद्य बन्धनम् ।
पोथयामास तान्सर्पान्केचिद्भीताः प्रदुद्रुवुः ॥ १.१३८.२९ ॥
Da zerschnitt der erwachte Sohn der Kuntī alle Fesseln und zermalmte jene Schlangen; einige flohen voller Furcht.
1.138.30
हतावशेषा भीमेन सर्वे वासुकिमभ्ययुः ।
ऊचुश्च सर्पराजानं वासुकिं वासवोपमम् ॥ १.१३८.३० ॥
Alle, die Bhīma entkommen waren, gingen zu Vāsuki, und sie sprachen zu Vāsuki, dem König der Schlangen, der Indra gleich war.
1.138.31
अयं नरो वै नागरेन्द्र ह्यप्सु बद्ध्वा प्रवेशितः ।
यथा च नो मतिर्वीर विषपीतो भविष्यति ॥ १.१३८.३१ ॥
Herr der Nāgas, dieser Mann wurde gebunden und ins Wasser gebracht; Held, unserer Meinung nach hat er Gift getrunken.
1.138.32
निश्चेष्टोऽस्माननुप्राप्तः स च दष्टोऽन्वबुध्यत ।
ससंज्ञश्चापि संवृत्तश्छित्त्वा बन्धनमाशु नः ॥ १.१३८.३२ ॥
Regungslos kam er zu uns; obwohl gebissen, kam er wieder zu sich und durchtrennte rasch unsere Fesseln.
1.138.33
पोथयन्तं महाबाहुं त्वं वै तं ज्ञातुमर्हसि ।
ततो वासुकिरभ्येत्य नागैनुगतस्तदा ॥ १.१३८.३३ ॥
Du solltest herausfinden, wer den Starkarmigen zermalmt. Dann kam Vāsuki mit den Nāgas und folgte ihm.
1.138.34
पश्यति स्म महाबाहुं भीमं भीमपराक्रमम् ।
आर्यकेण च दृष्टः स पृथाया आर्यकेण च ॥ १.१३८.३४ ॥
Er sah Bhīma, den Starkarmigen von schrecklicher Tapferkeit; und er wurde vom Großvater Pṛthās gesehen.
1.138.35
तदा दौहित्रदौहित्रः परिष्वक्तः सुपीडितम् ।
सुप्रीतश्चाभवत्तस्य वासुकिः स महायशाः ॥ १.१३८.३५ ॥
Dann umarmte er fest den Enkel seines Enkels durch die Tochter (Bhīma); und Vāsuki, von großem Ruhm, war sehr erfreut über ihn.
1.138.36
अब्रवीत्तं च नागेन्द्रः किमस्य क्रियतां प्रियम् ।
धनौघो रत्ननिचयो वसु चास्य प्रदीयताम् ॥ १.१३८.३६ ॥
Und der Herr der Nāgas sprach zu ihm: "Was soll ihm zur Freude getan werden? Ein Strom von Reichtum, ein Haufen Juwelen und Schätze sollen ihm gegeben werden."
1.138.37
एवमुक्तस्तदा नागो वासुकिं प्रत्यभाषत ।
यदि नागेन्द्र तुष्टोऽसि किमस्य धनसंचयैः ॥ १.१३८.३७ ॥
So angesprochen antwortete der Naga Vāsuki: "Herr der Nāgas, wenn du zufrieden bist, was nützen ihm Haufen von Reichtümern?"
1.138.38
रसं पिबेत्कुमारोऽयं त्वयि प्रीते महाबलः ।
बलं नागसहस्रस्य यस्मिन्कुण्डे प्रतिष्ठितम् ॥ १.१३८.३८ ॥
Wenn du zufrieden bist, möge dieser mächtige Jüngling den Nektar aus dem Becken trinken, in dem die Kraft tausend Nāgas gegründet ist.
1.138.39
यावत्पिबति बालोऽयं तावदस्मै प्रदीयताम् ।
एवमस्त्विति तं नागं वासुकिः प्रत्यभाषत ॥ १.१३८.३९ ॥
Solange dieser Knabe trinkt, möge es ihm gegeben werden." "So sei es", antwortete Vāsuki jenem Naga.
1.138.40
ततो भीमस्तदा नागैः कृतस्वस्त्ययनः शुचिः ।
प्राङ्मुखश्चोपविष्टश्च रसं पिबति पाण्डवः ॥ १.१३८.४० ॥
Dann setzte sich Bhīma, von den Nāgas mit Segensriten gereinigt, nach Osten gewandt und begann den Nektar zu trinken, der Pāṇḍava.
1.138.41
एकोच्छ्वासात्ततः कुण्डं पिबति स्म महाबलः ।
एवमष्टौ स कुण्डानि ह्यपिबत्पाण्डुनन्दनः ॥ १.१३८.४१ ॥
Dann trank der Mächtige einen Teich in einem einzigen Atemzug. So trank der Sohn Pāṇḍus alle acht Becken.
1.138.42
ततस्तु शयने दिव्ये नागदत्ते महाभुजः ।
अशेत भीमसेनस्तु यथासुखमरिंदमः ॥ १.१३८.४२ ॥
Dann legte sich Bhīmasena, der Starkarmige und Bezwinger der Feinde, auf das von den Nāgas gegebene göttliche Lager und ruhte sich behaglich aus.