Mahābhārata · Adhyāya 1.138
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.138.1
ततस्ते मन्त्रयामासुर्दुर्योधनपुरोगमाः ।
प्राणवान्विक्रमी चापि शौर्ये च महति स्थितः ॥ १.१३८.१ ॥
Entonces, con Duryodhana a la cabeza, deliberaron. Él, lleno de vigor y valor, se mantenía firme en gran bravura.
1.138.2
स्पर्धते चापि सततमस्मानेव वृकोदरः ।
तं तु सुप्तं पुरोद्याने जले शूले क्षिपामहे ॥ १.१३८.२ ॥
Vṛkodara siempre rivaliza solo con nosotros. Mientras duerme, en el jardín de adelante, lo arrojaremos al agua o sobre una estaca.
1.138.3
ततो जलविहारार्थं कारयामास भारत ।
प्रमाणकोट्यामुद्देशे स्थलं किंचिदुपेत्य ह ॥ १.१३८.३ ॥
Entonces, oh Bhārata, hizo preparar un lugar para el juego en el agua, habiéndose acercado a cierto sitio en el límite.
1.138.4
भक्ष्यं भोज्यं च पेयं च चोष्यं लेह्यमथापि च ।
उपपादितं नरैस्तत्र कुशलैः सूदकर्मणि ॥ १.१३८.४ ॥
Allí, preparados por hombres diestros en el arte de cocinar, había alimentos para comer, comidas, bebidas, cosas para chupar y cosas para lamer.
1.138.5
न्यवेदयंस्तत्पुरुषा धार्तराष्ट्राय वै तदा ।
ततो दुर्योधनस्तत्र पाण्डवानाह दुर्मतिः ॥ १.१३८.५ ॥
Entonces aquellos hombres informaron al hijo de Dhṛtarāṣṭra. Entonces Duryodhana, de mala mente, dijo allí a los Pāṇḍavas.
1.138.6
गङ्गां चैवानुयास्याम उद्यानवनशोभिताम् ।
सहिता भ्रातरः सर्वे जलक्रीडामवाप्नुमः ॥ १.१३८.६ ॥
Vayamos al Ganges, adornado con jardines y bosques. Todos los hermanos juntos disfrutaremos del juego en el agua.
1.138.7
एवमस्त्विति तं चापि प्रत्युवाच युधिष्ठिरः ।
ते रथैर्नगराकारैर्देशजैश्च गजोत्तमैः ॥ १.१३८.७ ॥
Yudhiṣṭhira también le respondió: «Así sea». Partieron en carros tan grandes como ciudades y en los mejores elefantes del país.
1.138.8
निर्ययुर्नगराच्छूराः कौरवाः पाण्डवैः सह ।
उद्यानवनमासाद्य विसृज्य च महाजनम् ॥ १.१३८.८ ॥
Desde la ciudad salieron los valientes kauravas junto con los pāṇḍavas; al llegar al bosque-jardín, despidieron a la gran multitud.
1.138.9
विशन्ति स्म तदा वीराः सिंहा इव गिरेर्गुहाम् ।
उद्यानमभिपश्यन्तो भ्रातरः सर्व एव ते ॥ १.१३८.९ ॥
Entonces aquellos héroes hermanos, todos ellos, entraron contemplando el jardín, como leones que entran en la cueva de una montaña.
1.138.10
उपस्थानगृहैः शुभ्रैर्वलभीभिश्च शोभितम् ।
गवाक्षकैस्तथा जालैर्यन्त्रैः सांचारिकैरपि ॥ १.१३८.१० ॥
Aquel jardín estaba adornado con brillantes salas de audiencia, terrazas, ventanas, celosías y máquinas móviles.
1.138.11
संमार्जितं सौधकारैश्चित्रकारैश्च चित्रितम् ।
दीर्घिकाभिश्च पूर्णाभिस्तथा पुष्करिणीषु च ॥ १.१३८.११ ॥
Aquel jardín había sido barrido por los albañiles y pintado por los pintores, y contaba con largos estanques llenos de agua y estanques de loto.
1.138.12
जलं तच्छुशुभे च्छन्नं फुल्लैर्जलरुहैस्तथा ।
उपच्छन्ना वसुमती तथा पुष्पैर्यथर्तुकैः ॥ १.१३८.१२ ॥
Aquella agua brillaba, cubierta de flores acuáticas abiertas, y la tierra estaba cubierta de flores que florecían según las estaciones.
1.138.13
तत्रोपविष्टास्ते सर्वे पाण्डवाः कौरवाश्च ह ।
उपच्छन्नान्बहून्कामांस्ते भुञ्जन्ति ततस्ततः ॥ १.१३८.१३ ॥
Sentados allí, todos los Pāṇḍavas y los Kauravas comían muchos manjares deseados aquí y allá.
1.138.14
अथोद्यानवरे तस्मिंस्तथा क्रीडागताश्चते ।
परस्परस्य वक्त्रेषु ददुर्भक्ष्यांस्ततस्ततः ॥ १.१३८.१४ ॥
Entonces ellos, que habían ido a jugar en aquel excelente jardín, se daban unos a otros bocados en la boca aquí y allá.
1.138.15
ततो दुर्योधनः पापस्तद्भक्ष्ये कालकूटकम् ।
विषं प्रक्षेपयामास भीमसेनजिघांसया ॥ १.१३८.१५ ॥
Entonces el malvado Duryodhana, deseando matar a Bhīmasena, mezcló veneno Kālakūṭa en aquella comida.
1.138.16
स्वयमुत्थाय चैवाथ हृदयेन क्षुरोपमः ।
स वाचाऽमृतकल्पश्च भ्रातृवच्च सुहृद्यथा ॥ १.१३८.१६ ॥
Levantándose él mismo, aunque afilado como una navaja en el corazón, pero dulce como el néctar en el habla, se adelantó como un hermano y un amigo.
1.138.17
स्वयं प्रक्षिपते भक्ष्यं बहु भीमस्य पाकृत् ।
प्रभक्षितं च भीमेन तं वै दोषमजानता ॥ १.१३८.१७ ॥
Él mismo seguía sirviendo mucha comida a Bhīma, y Bhīma, sin saber aquella falta, la comió toda.
1.138.18
ततो दुर्योधनस्तत्र हृदयेन हसन्निव ।
कृतकृत्यमीवात्मानं मन्यते पुरुषाधमः ॥ १.१३८.१८ ॥
Entonces el más vil de los hombres, Duryodhana, riendo interiormente allí, se consideró a sí mismo como quien ha cumplido su propósito.
1.138.19
ततस्ते सहिताः सर्वे जलक्रीडामकुर्वत ।
पाण्डवा धार्तराष्ट्राश्च तदा मुदितमानसाः ॥ १.१३८.१९ ॥
Entonces todos juntos se entregaron al juego en el agua: los Pāṇḍavas y los hijos de Dhṛtarāṣṭra, con el ánimo alegre en aquel momento.
1.138.20
विहारावसथेष्वेव वीरा वासमरोचयन् ।
भीमस्तु बलवान्भुक्त्वा व्यायामाभ्यधिकं जले ॥ १.१३८.२० ॥
Los héroes prefirieron descansar en las casas de recreo. Pero el poderoso Bhīma, tras comer después de mucho ejercicio en el agua,
1.138.21
वाहयित्वा कुमारांस्ताञ्जलक्रीडागतांस्तदा ।
प्रमाणकोट्यां वासार्थी सुष्वापावाप्य तत्स्थलम् ॥ १.१३८.२१ ॥
Tras conducir a aquellos jóvenes que habían ido al juego en el agua, deseando descansar, llegó a aquel lugar y se durmió.
1.138.22
शीतं वातं समासाद्य श्रान्तो मदविमोहितः ।
विषेण च परीताङ्गो निश्चेष्टः पाण्डुनन्दनः ॥ १.१३८.२२ ॥
Al llegar a una brisa fresca, agotado y confundido por la embriaguez, con los miembros invadidos por el veneno, el hijo de Pāṇḍu quedó inmóvil.
1.138.23
ततो बद्ध्वा लतापाशैर्भीमं दुर्योधनः स्वयम् ।
शूलान्यप्सु निखायाशु प्रादेशाभ्यन्तराणि च ॥ १.१३८.२३ ॥
Entonces Duryodhana mismo ató a Bhīma con lazos de enredaderas y clavó rápidamente estacas en el agua, a una cuarta de profundidad.
1.138.24
लतापाशैर्दृढं बद्धं स्थलाज्जलमपातयत् ।
सशेषत्वान्न संप्राप्तो जले शूलिनि पाण्डवः ॥ १.१३८.२४ ॥
Arrojó a Bhīma, firmemente atado con lazos de enredaderas, de la tierra al agua; pero como aún le quedaba vida, el Pāṇḍava no llegó a las estacas del agua.
1.138.25
पपात यत्र तत्रास्य शूलं नासीद्यदृच्छया ।
स निःसंज्ञो जलस्यान्तमवाग्वै पाण्डवोऽविशत्।
आक्रामन्नागभवने तदा नागकुमारकान् ॥ १.१३८.२५ ॥
Cayó aquí y allá, y por azar no tenía consigo la estaca. Inconsciente, el Pāṇḍava se hundió cabeza abajo en las profundidades del agua, pisoteando a los jóvenes nāgas en el palacio de los nāgas.
1.138.26
ततः समेत्य बहुभिस्तदा नागैर्महाविषैः ।
अदश्यत भृशं भीमो महादंष्ट्रैर्विपोल्बणैः ॥ १.१३८.२६ ॥
Entonces muchos nāgas de gran veneno se reunieron y mordieron ferozmente a Bhīma; tenían grandes colmillos y eran terribles por su veneno.
1.138.27
ततोऽस्य दश्यमानस्य तद्विषं कालकूटकम् ।
हतं सर्पविषेणैव स्थावरं जङ्गमेन तु ॥ १.१३८.२७ ॥
Entonces, mientras era mordido, el veneno Kālakūṭa fue destruido por el propio veneno de las serpientes: el veneno inmóvil por el móvil.
1.138.28
दंष्ट्राश्च दंष्ट्रिणां तेषां मर्मस्वपि निपातिताः ।
त्वचं नैवास्य बिभिदुः सारत्वात्पृथुवक्षसः ॥ १.१३८.२८ ॥
Los colmillos de aquellos de colmillos cayeron incluso sobre sus puntos vitales, pero no pudieron perforar su piel, por la solidez del de pecho ancho.
1.138.29
ततः प्रबुद्धः कौन्तेयः सर्वं संछिद्य बन्धनम् ।
पोथयामास तान्सर्पान्केचिद्भीताः प्रदुद्रुवुः ॥ १.१३८.२९ ॥
Entonces el hijo de Kuntī, despierto, cortó todas las ataduras y aplastó a aquellas serpientes; algunas, asustadas, huyeron.
1.138.30
हतावशेषा भीमेन सर्वे वासुकिमभ्ययुः ।
ऊचुश्च सर्पराजानं वासुकिं वासवोपमम् ॥ १.१३८.३० ॥
Todos los supervivientes de Bhīma acudieron a Vāsuki, y hablaron a Vāsuki, rey de las serpientes, semejante a Indra.
1.138.31
अयं नरो वै नागरेन्द्र ह्यप्सु बद्ध्वा प्रवेशितः ।
यथा च नो मतिर्वीर विषपीतो भविष्यति ॥ १.१३८.३१ ॥
Señor de los nāgas, este hombre ha sido atado y traído al agua; héroe, según nuestra opinión, ha bebido veneno.
1.138.32
निश्चेष्टोऽस्माननुप्राप्तः स च दष्टोऽन्वबुध्यत ।
ससंज्ञश्चापि संवृत्तश्छित्त्वा बन्धनमाशु नः ॥ १.१३८.३२ ॥
Inmóvil, se acercó a nosotros; aunque mordido, recobró el sentido y, cortando rápidamente nuestras ataduras, se liberó.
1.138.33
पोथयन्तं महाबाहुं त्वं वै तं ज्ञातुमर्हसि ।
ततो वासुकिरभ्येत्य नागैनुगतस्तदा ॥ १.१३८.३३ ॥
Debes averiguar quién está aplastando al de grandes brazos. Entonces Vāsuki llegó con los nāgas y lo siguió.
1.138.34
पश्यति स्म महाबाहुं भीमं भीमपराक्रमम् ।
आर्यकेण च दृष्टः स पृथाया आर्यकेण च ॥ १.१३८.३४ ॥
Contempló a Bhīma, el de grandes brazos y terrible valor; y fue visto por el abuelo de Pṛthā.
1.138.35
तदा दौहित्रदौहित्रः परिष्वक्तः सुपीडितम् ।
सुप्रीतश्चाभवत्तस्य वासुकिः स महायशाः ॥ १.१३८.३५ ॥
Entonces abrazó con fuerza al nieto de su nieta (Bhīma); y Vāsuki, de gran fama, se alegró mucho de él.
1.138.36
अब्रवीत्तं च नागेन्द्रः किमस्य क्रियतां प्रियम् ।
धनौघो रत्ननिचयो वसु चास्य प्रदीयताम् ॥ १.१३८.३६ ॥
Y el señor de los nāgas le dijo: "¿Qué acto agradable se le hará? Que se le entregue una inmensa riqueza, un montón de joyas y tesoros."
1.138.37
एवमुक्तस्तदा नागो वासुकिं प्रत्यभाषत ।
यदि नागेन्द्र तुष्टोऽसि किमस्य धनसंचयैः ॥ १.१३८.३७ ॥
Así interpelado, el naga respondió a Vāsuki: "Señor de los nāgas, si estás complacido, ¿de qué le sirven montones de riquezas?"
1.138.38
रसं पिबेत्कुमारोऽयं त्वयि प्रीते महाबलः ।
बलं नागसहस्रस्य यस्मिन्कुण्डे प्रतिष्ठितम् ॥ १.१३८.३८ ॥
Si estás complacido, que este joven de gran fuerza beba el néctar del estanque en el que reside la fuerza de mil nāgas.
1.138.39
यावत्पिबति बालोऽयं तावदस्मै प्रदीयताम् ।
एवमस्त्विति तं नागं वासुकिः प्रत्यभाषत ॥ १.१३८.३९ ॥
Mientras beba este muchacho, que se le dé." "Así sea", respondió Vāsuki a aquel nāga.
1.138.40
ततो भीमस्तदा नागैः कृतस्वस्त्ययनः शुचिः ।
प्राङ्मुखश्चोपविष्टश्च रसं पिबति पाण्डवः ॥ १.१३८.४० ॥
Entonces Bhīma, purificado mediante los ritos auspiciosos de los nāgas, se sentó mirando al este y comenzó a beber el néctar, el Pāṇḍava.
1.138.41
एकोच्छ्वासात्ततः कुण्डं पिबति स्म महाबलः ।
एवमष्टौ स कुण्डानि ह्यपिबत्पाण्डुनन्दनः ॥ १.१३८.४१ ॥
Entonces el de gran fuerza bebió un estanque de un solo aliento. Así el hijo de Pāṇḍu bebió los ocho estanques.
1.138.42
ततस्तु शयने दिव्ये नागदत्ते महाभुजः ।
अशेत भीमसेनस्तु यथासुखमरिंदमः ॥ १.१३८.४२ ॥
Entonces, en el lecho divino entregado por los nāgas, el de brazos poderosos, domador de enemigos, Bhīmasena, se acostó con comodidad.