மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 1.138
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.138.1
ततस्ते मन्त्रयामासुर्दुर्योधनपुरोगमाः ।
प्राणवान्विक्रमी चापि शौर्ये च महति स्थितः ॥ १.१३८.१ ॥
பின்னர் துரியோதனனை முன்னிட்டுக்கொண்டவர்கள் ஆலோசனை செய்தனர். உயிர்ச்சக்தியும் வீரமும் பெரிய வீரியமும் கொண்டவன் அவன்.
1.138.2
स्पर्धते चापि सततमस्मानेव वृकोदरः ।
तं तु सुप्तं पुरोद्याने जले शूले क्षिपामहे ॥ १.१३८.२ ॥
வ்ருகோதரன் எப்போதும் நம்முடனே போட்டியிடுகிறான். அவன் உறங்கும்போது, முன் பூங்காவில், நீரிலோ முள்ளிலோ எறிவோம்.
1.138.3
ततो जलविहारार्थं कारयामास भारत ।
प्रमाणकोट्यामुद्देशे स्थलं किंचिदुपेत्य ह ॥ १.१३८.३ ॥
பின்னர், ஓ பரதா, நீர் விளையாட்டுக்காக எல்லையருகே ஒரு இடத்தை அடைந்து சிறிது நிலத்தை அமைக்கச் செய்தான்.
1.138.4
भक्ष्यं भोज्यं च पेयं च चोष्यं लेह्यमथापि च ।
उपपादितं नरैस्तत्र कुशलैः सूदकर्मणि ॥ १.१३८.४ ॥
அங்கே சமையல் கலையில் திறமையான மனிதர்களால் உண்ணப்படும், உண்ணும், பானம், உறிஞ்சும், நக்கும் பொருட்கள் தயாரிக்கப்பட்டன.
1.138.5
न्यवेदयंस्तत्पुरुषा धार्तराष्ट्राय वै तदा ।
ततो दुर्योधनस्तत्र पाण्डवानाह दुर्मतिः ॥ १.१३८.५ ॥
அப்போது அந்த மனிதர்கள் திருதராஷ்டிரனின் மகனுக்குத் தெரிவித்தனர். அதன்பின் அங்கே தீய எண்ணம் கொண்ட துரியோதனன் பாண்டவர்களிடம் கூறினான்.
1.138.6
गङ्गां चैवानुयास्याम उद्यानवनशोभिताम् ।
सहिता भ्रातरः सर्वे जलक्रीडामवाप्नुमः ॥ १.१३८.६ ॥
பூங்காக்களாலும் வனங்களாலும் அழகு பெற்ற கங்கைக்கு நாம் செல்வோம். எல்லா சகோதரர்களும் சேர்ந்து நீர் விளையாட்டு ஆடுவோம்.
1.138.7
एवमस्त्विति तं चापि प्रत्युवाच युधिष्ठिरः ।
ते रथैर्नगराकारैर्देशजैश्च गजोत्तमैः ॥ १.१३८.७ ॥
யுதிஷ்டிரர் அவனுக்கு "அப்படியே ஆகட்டும்" என்று பதில் கூறினார். அவர்கள் நகரம் போன்ற தேர்களிலும் நாட்டின் சிறந்த யானைகளிலும் ஏறினர்.
1.138.8
निर्ययुर्नगराच्छूराः कौरवाः पाण्डवैः सह ।
उद्यानवनमासाद्य विसृज्य च महाजनम् ॥ १.१३८.८ ॥
நகரிலிருந்து வீரர்களான கௌரவர்கள் பாண்டவர்களுடன் புறப்பட்டனர். பூங்கா-காட்டை அடைந்து பெரும் கூட்டத்தை அனுப்பிவிட்டனர்.
1.138.9
विशन्ति स्म तदा वीराः सिंहा इव गिरेर्गुहाम् ।
उद्यानमभिपश्यन्तो भ्रातरः सर्व एव ते ॥ १.१३८.९ ॥
அப்போது அந்த வீர சகோதரர்கள் அனைவரும், மலைக் குகையில் நுழையும் சிங்கங்களைப் போல, பூங்காவைக் கண்டவாறே உள்ளே நுழைந்தனர்.
1.138.10
उपस्थानगृहैः शुभ्रैर्वलभीभिश्च शोभितम् ।
गवाक्षकैस्तथा जालैर्यन्त्रैः सांचारिकैरपि ॥ १.१३८.१० ॥
அந்தப் பூங்கா வெண்மையான அவைக்கூடங்கள், மாடங்கள், சாளரங்கள், வலைத்திரைகள் மற்றும் நகரும் இயந்திரங்களால் அழகுற்றிருந்தது.
1.138.11
संमार्जितं सौधकारैश्चित्रकारैश्च चित्रितम् ।
दीर्घिकाभिश्च पूर्णाभिस्तथा पुष्करिणीषु च ॥ १.१३८.११ ॥
இந்தப் பூங்கா சுண்ணாம்பு பூசுபவர்களால் தூய்மைப்படுத்தப்பட்டும் ஓவியர்களால் வரையப்பட்டும் இருந்தது; நீரால் நிரம்பிய நீண்ட குளங்களும் தாமரைக் குளங்களும் அதில் இருந்தன.
1.138.12
जलं तच्छुशुभे च्छन्नं फुल्लैर्जलरुहैस्तथा ।
उपच्छन्ना वसुमती तथा पुष्पैर्यथर्तुकैः ॥ १.१३८.१२ ॥
அந்த நீர் மலர்ந்த நீர்த்தாமரைகளால் மூடப்பட்டு ஒளிர்ந்தது; பூமியும் பருவத்திற்கேற்ப மலர்ந்த பூக்களால் மூடப்பட்டிருந்தது.
1.138.13
तत्रोपविष्टास्ते सर्वे पाण्डवाः कौरवाश्च ह ।
उपच्छन्नान्बहून्कामांस्ते भुञ्जन्ति ततस्ततः ॥ १.१३८.१३ ॥
அங்கு அமர்ந்திருந்த பாண்டவர்களும் கௌரவர்களும் அனைவரும் பலவகை விருப்பமான உணவுகளை இங்கும் அங்குமாக உண்டனர்.
1.138.14
अथोद्यानवरे तस्मिंस्तथा क्रीडागताश्चते ।
परस्परस्य वक्त्रेषु ददुर्भक्ष्यांस्ततस्ततः ॥ १.१३८.१४ ॥
பின்னர் அந்தச் சிறந்த பூங்காவில் விளையாடச் சென்ற அவர்கள் ஒருவருக்கொருவர் வாயில் இங்கும் அங்குமாக உணவுகளை ஊட்டினர்.
1.138.15
ततो दुर्योधनः पापस्तद्भक्ष्ये कालकूटकम् ।
विषं प्रक्षेपयामास भीमसेनजिघांसया ॥ १.१३८.१५ ॥
பின்னர் பாவியான துரியோதனன் பீமசேனனைக் கொல்லும் எண்ணத்தில் அந்த உணவில் காலகூட விஷத்தைக் கலந்தான்.
1.138.16
स्वयमुत्थाय चैवाथ हृदयेन क्षुरोपमः ।
स वाचाऽमृतकल्पश्च भ्रातृवच्च सुहृद्यथा ॥ १.१३८.१६ ॥
அவன் தானே எழுந்து, இதயத்தில் கத்தியைப் போல் கூர்மையானவனாயினும், பேச்சில் அமிர்தம் போல் இனியவனாய், சகோதரனைப் போலவும் நண்பனைப் போலவும் நடித்தான்.
1.138.17
स्वयं प्रक्षिपते भक्ष्यं बहु भीमस्य पाकृत् ।
प्रभक्षितं च भीमेन तं वै दोषमजानता ॥ १.१३८.१७ ॥
அவன் தானே பீமனுக்காக நிறைய உணவை இட்டுக்கொண்டிருந்தான்; அந்தக் குற்றத்தை அறியாத பீமன் அதை உண்டான்.
1.138.18
ततो दुर्योधनस्तत्र हृदयेन हसन्निव ।
कृतकृत्यमीवात्मानं मन्यते पुरुषाधमः ॥ १.१३८.१८ ॥
அப்போது அந்தக் கீழ்மகனான துரியோதனன் அங்கே உள்ளத்தில் சிரித்தவாறு, தன் நோக்கம் நிறைவேறியதாக எண்ணிக்கொண்டான்.
1.138.19
ततस्ते सहिताः सर्वे जलक्रीडामकुर्वत ।
पाण्डवा धार्तराष्ट्राश्च तदा मुदितमानसाः ॥ १.१३८.१९ ॥
பின்னர் அவர்கள் அனைவரும் ஒன்றாக நீர் விளையாட்டு விளையாடினர். பாண்டவர்களும் தார்த்தராஷ்ட்ரர்களும் அப்போது மகிழ்ந்த மனத்துடன் இருந்தனர்.
1.138.20
विहारावसथेष्वेव वीरा वासमरोचयन् ।
भीमस्तु बलवान्भुक्त्वा व्यायामाभ्यधिकं जले ॥ १.१३८.२० ॥
வீரர்கள் விஹார இல்லங்களிலேயே தங்குவதை விரும்பினர். ஆனால் வலிமையான பீமன், நீரில் மிகுந்த பயிற்சி செய்த பின் உணவு உண்டான்.
1.138.21
वाहयित्वा कुमारांस्ताञ्जलक्रीडागतांस्तदा ।
प्रमाणकोट्यां वासार्थी सुष्वापावाप्य तत्स्थलम् ॥ १.१३८.२१ ॥
நீர் விளையாட்டுக்குச் சென்ற அந்த இளவரசர்களை அழைத்துச் சென்று, ஓய்வு விரும்பி அந்த இடத்தை அடைந்து அவன் உறங்கினான்.
1.138.22
शीतं वातं समासाद्य श्रान्तो मदविमोहितः ।
विषेण च परीताङ्गो निश्चेष्टः पाण्डुनन्दनः ॥ १.१३८.२२ ॥
குளிர்ந்த காற்றை அடைந்து, களைத்தும் மதத்தால் மயங்கியும், விஷத்தால் உடல் சூழப்பட்டவனாய், அசைவற்றுப் போனான் பாண்டுவின் மகன்.
1.138.23
ततो बद्ध्वा लतापाशैर्भीमं दुर्योधनः स्वयम् ।
शूलान्यप्सु निखायाशु प्रादेशाभ्यन्तराणि च ॥ १.१३८.२३ ॥
பின்னர் துரியோதனன் தானே பீமனை கொடி-கயிறுகளால் கட்டி, நீரில் ஒரு சாணுக்குள் ஈட்டிகளை விரைவில் நட்டான்.
1.138.24
लतापाशैर्दृढं बद्धं स्थलाज्जलमपातयत् ।
सशेषत्वान्न संप्राप्तो जले शूलिनि पाण्डवः ॥ १.१३८.२४ ॥
கொடி-கயிறுகளால் உறுதியாகக் கட்டப்பட்ட பீமனை நிலத்திலிருந்து நீரில் தள்ளினான். ஆனால் உயிர் எஞ்சியிருந்ததால் பாண்டவன் ஈட்டிகள் நிறைந்த நீரில் சென்று சேரவில்லை.
1.138.25
पपात यत्र तत्रास्य शूलं नासीद्यदृच्छया ।
स निःसंज्ञो जलस्यान्तमवाग्वै पाण्डवोऽविशत्।
आक्रामन्नागभवने तदा नागकुमारकान् ॥ १.१३८.२५ ॥
அவன் அங்குமிங்கும் விழுந்தான்; அப்போது அவனுக்கு விதியால் சூலம் இல்லை. உணர்வற்ற பாண்டவன் தலைகீழாக நீரின் ஆழத்தில் நுழைந்தான், நாகர் உலகின் மாளிகையில் நாக இளவரசர்களை மிதித்தபடி.
1.138.26
ततः समेत्य बहुभिस्तदा नागैर्महाविषैः ।
अदश्यत भृशं भीमो महादंष्ट्रैर्विपोल्बणैः ॥ १.१३८.२६ ॥
பின்னர் பல பெரும் விஷமுள்ள நாகர்கள் கூடி பீமனை கடுமையாகக் கடித்தனர்; அவர்கள் பெரிய கோரைப்பற்களும் விஷ பயங்கரமும் கொண்டவர்கள்.
1.138.27
ततोऽस्य दश्यमानस्य तद्विषं कालकूटकम् ।
हतं सर्पविषेणैव स्थावरं जङ्गमेन तु ॥ १.१३८.२७ ॥
பின்னர் அவன் கடிபட்டபோது, காலகூட விஷம் பாம்பு விஷத்தாலேயே அழிந்தது — நிலையான விஷம் அசையும் பாம்பு விஷத்தால்.
1.138.28
दंष्ट्राश्च दंष्ट्रिणां तेषां मर्मस्वपि निपातिताः ।
त्वचं नैवास्य बिभिदुः सारत्वात्पृथुवक्षसः ॥ १.१३८.२८ ॥
அந்த கோரைப்பல்லுடையவர்களின் கோரைகள் அவனது உயிர்நிலைகளிலும் விழுந்தன; ஆனால் அகன்ற மார்புடையவனின் உடலின் உறுதியால் அவை அவன் தோலைத் துளைக்கவில்லை.
1.138.29
ततः प्रबुद्धः कौन्तेयः सर्वं संछिद्य बन्धनम् ।
पोथयामास तान्सर्पान्केचिद्भीताः प्रदुद्रुवुः ॥ १.१३८.२९ ॥
பின்னர் விழித்தெழுந்த குந்தியின் மகன் அனைத்துக் கட்டுகளையும் அறுத்து, அந்தப் பாம்புகளை நசுக்கினான்; சிலர் அஞ்சி ஓடினர்.
1.138.30
हतावशेषा भीमेन सर्वे वासुकिमभ्ययुः ।
ऊचुश्च सर्पराजानं वासुकिं वासवोपमम् ॥ १.१३८.३० ॥
பீமனால் கொல்லப்படாமல் எஞ்சிய அனைவரும் வாசுகியிடம் சென்றனர்; இந்திரனுக்கு ஒப்பான நாகராஜன் வாசுகியிடம் அவர்கள் கூறினர்.
1.138.31
अयं नरो वै नागरेन्द्र ह्यप्सु बद्ध्वा प्रवेशितः ।
यथा च नो मतिर्वीर विषपीतो भविष्यति ॥ १.१३८.३१ ॥
நாகேந்திரனே, இம்மனிதன் நீரில் கட்டி கொண்டுவரப்பட்டான்; வீரனே, நம் கருத்துப்படி இவன் விஷம் குடித்தவனாக இருப்பான்.
1.138.32
निश्चेष्टोऽस्माननुप्राप्तः स च दष्टोऽन्वबुध्यत ।
ससंज्ञश्चापि संवृत्तश्छित्त्वा बन्धनमाशु नः ॥ १.१३८.३२ ॥
அசைவற்றவனாக நம்மிடம் வந்தான்; கடிக்கப்பட்ட பின்பும் நினைவு திரும்பினான்; விரைவில் நம் பிணைகளை அறுத்து விடுவித்துக்கொண்டான்.
1.138.33
पोथयन्तं महाबाहुं त्वं वै तं ज्ञातुमर्हसि ।
ततो वासुकिरभ्येत्य नागैनुगतस्तदा ॥ १.१३८.३३ ॥
மகாபாஹுவை நசுக்கிக் கொண்டிருப்பதை நீ அவனை அறிய வேண்டும்; அப்பொழுது வாசுகி நாகங்களுடன் வந்து பின்தொடர்ந்தான்.
1.138.34
पश्यति स्म महाबाहुं भीमं भीमपराक्रमम् ।
आर्यकेण च दृष्टः स पृथाया आर्यकेण च ॥ १.१३८.३४ ॥
பயங்கர வீரமுடைய மகாபாஹுவான பீமனைப் பார்த்தான்; அவன் பிருதையின் பாட்டனாலும் பார்க்கப்பட்டான்.
1.138.35
तदा दौहित्रदौहित्रः परिष्वक्तः सुपीडितम् ।
सुप्रीतश्चाभवत्तस्य वासुकिः स महायशाः ॥ १.१३८.३५ ॥
அப்போது மகளின் மகனின் மகனை (பீமனை) அவன் இறுக்கமாக அணைத்துக்கொண்டான்; மகாயசஸ்வியான வாசுகி அவனிடம் மிகவும் மகிழ்ந்தான்.
1.138.36
अब्रवीत्तं च नागेन्द्रः किमस्य क्रियतां प्रियम् ।
धनौघो रत्ननिचयो वसु चास्य प्रदीयताम् ॥ १.१३८.३६ ॥
நாகேந்திரன் அவனிடம் கூறினான்: "இவனுக்கு என்ன இனிய செயலைச் செய்யலாம்? செல்வக் குவியலும், ரத்தினக் குவியலும், பொருட்களும் இவனுக்கு அளிக்கப்படட்டும்."
1.138.37
एवमुक्तस्तदा नागो वासुकिं प्रत्यभाषत ।
यदि नागेन्द्र तुष्टोऽसि किमस्य धनसंचयैः ॥ १.१३८.३७ ॥
இவ்வாறு கூறப்பட்டபோது அந்த நாகன் வாசுகியிடம் பதிலளித்தான்: "நாகேந்திரா, நீ மகிழ்ந்திருந்தால், இவனுக்கு செல்வக் குவியல்களால் என்ன பயன்?"
1.138.38
रसं पिबेत्कुमारोऽयं त्वयि प्रीते महाबलः ।
बलं नागसहस्रस्य यस्मिन्कुण्डे प्रतिष्ठितम् ॥ १.१३८.३८ ॥
நீ மகிழ்ந்திருந்தால், ஆயிரம் நாகர்களின் வலிமை எந்தக் குளத்தில் நிலைபெற்றுள்ளதோ அந்த அமுதத்தை இந்த மகாபலசாலியான இளைஞன் பருகட்டும்.
1.138.39
यावत्पिबति बालोऽयं तावदस्मै प्रदीयताम् ।
एवमस्त्विति तं नागं वासुकिः प्रत्यभाषत ॥ १.१३८.३९ ॥
இந்தச் சிறுவன் பருகும் காலம் வரை அவனுக்கு அது அளிக்கப்படட்டும்." "அவ்வாறே ஆகட்டும்" என்று வாசுகி அந்த நாகனுக்குப் பதிலளித்தான்.
1.138.40
ततो भीमस्तदा नागैः कृतस्वस्त्ययनः शुचिः ।
प्राङ्मुखश्चोपविष्टश्च रसं पिबति पाण्डवः ॥ १.१३८.४० ॥
பின்னர் நாகர்களால் சுப சடங்குகள் செய்யப்பெற்று தூய்மையான பாண்டவன் பீமன், கிழக்கு நோக்கி அமர்ந்து அந்த அமுதத்தைப் பருகினான்.
1.138.41
एकोच्छ्वासात्ततः कुण्डं पिबति स्म महाबलः ।
एवमष्टौ स कुण्डानि ह्यपिबत्पाण्डुनन्दनः ॥ १.१३८.४१ ॥
அப்போது அந்த மகாபலசாலி ஒரே மூச்சில் ஒரு குளத்தைப் பருகினான். இவ்வாறு பாண்டுவின் மைந்தன் எட்டுக் குளங்களையும் பருகினான்.
1.138.42
ततस्तु शयने दिव्ये नागदत्ते महाभुजः ।
अशेत भीमसेनस्तु यथासुखमरिंदमः ॥ १.१३८.४२ ॥
பின்னர் நாகர்கள் அளித்த தெய்வீகப் படுக்கையில் பெருந்தோள் கொண்ட பகைவரை அடக்கும் பீமசேனன் சுகமாகப் படுத்துறங்கினான்.