ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 1.138
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.138.1
ततस्ते मन्त्रयामासुर्दुर्योधनपुरोगमाः ।
प्राणवान्विक्रमी चापि शौर्ये च महति स्थितः ॥ १.१३८.१ ॥
ତା'ପରେ ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନଙ୍କୁ ଆଗରେ ରଖି ସେମାନେ ମନ୍ତ୍ରଣା କଲେ। ସେ ପ୍ରାଣବାନ, ପରାକ୍ରମୀ ଓ ମହା ଶୌର୍ଯ୍ୟରେ ଅବସ୍ଥିତ ଥିଲେ।
1.138.2
स्पर्धते चापि सततमस्मानेव वृकोदरः ।
तं तु सुप्तं पुरोद्याने जले शूले क्षिपामहे ॥ १.१३८.२ ॥
ବୃକୋଦର ସର୍ବଦା ଆମ ସହ ହିଁ ସ୍ପର୍ଦ୍ଧା କରେ। ସେ ଶୋଇଥିବା ବେଳେ, ଆଗର ଉଦ୍ୟାନରେ ପାଣିରେ କିମ୍ବା ଶୂଳରେ ଫିଙ୍ଗିଦେବା।
1.138.3
ततो जलविहारार्थं कारयामास भारत ।
प्रमाणकोट्यामुद्देशे स्थलं किंचिदुपेत्य ह ॥ १.१३८.३ ॥
ତା'ପରେ, ହେ ଭାରତ, ଜଳବିହାର ପାଇଁ ସୀମା ନିକଟରେ ଏକ ସ୍ଥାନକୁ ଯାଇ କିଛି ସ୍ଥଳ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରାଇଲେ।
1.138.4
भक्ष्यं भोज्यं च पेयं च चोष्यं लेह्यमथापि च ।
उपपादितं नरैस्तत्र कुशलैः सूदकर्मणि ॥ १.१३८.४ ॥
ସେଠାରେ ରନ୍ଧନ କର୍ମରେ ନିପୁଣ ଲୋକମାନେ ଭକ୍ଷ୍ୟ, ଭୋଜ୍ୟ, ପେୟ, ଚୋଷ୍ୟ ଓ ଲେହ୍ୟ ପଦାର୍ଥ ପ୍ରସ୍ତୁତ କଲେ।
1.138.5
न्यवेदयंस्तत्पुरुषा धार्तराष्ट्राय वै तदा ।
ततो दुर्योधनस्तत्र पाण्डवानाह दुर्मतिः ॥ १.१३८.५ ॥
ସେତେବେଳେ ସେହି ଲୋକମାନେ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଙ୍କ ପୁତ୍ରଙ୍କୁ ଜଣାଇଲେ। ତା'ପରେ ଦୁଷ୍ଟବୁଦ୍ଧି ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନ ସେଠାରେ ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କୁ କହିଲେ।
1.138.6
गङ्गां चैवानुयास्याम उद्यानवनशोभिताम् ।
सहिता भ्रातरः सर्वे जलक्रीडामवाप्नुमः ॥ १.१३८.६ ॥
ଉଦ୍ୟାନ ଓ ବନରେ ଶୋଭିତ ଗଙ୍ଗାକୁ ଆମେ ଯିବା। ସମସ୍ତ ଭାଇ ଏକାଠି ଜଳକ୍ରୀଡ଼ା କରିବା।
1.138.7
एवमस्त्विति तं चापि प्रत्युवाच युधिष्ठिरः ।
ते रथैर्नगराकारैर्देशजैश्च गजोत्तमैः ॥ १.१३८.७ ॥
ଯୁଧିଷ୍ଠିର ତାଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ "ଏହିପରି ହେଉ" ବୋଲି ଉତ୍ତର ଦେଲେ। ସେମାନେ ନଗର ପରି ରଥ ଓ ଦେଶର ଉତ୍ତମ ହାତୀମାନଙ୍କ ଉପରେ ଯାତ୍ରା କଲେ।
1.138.8
निर्ययुर्नगराच्छूराः कौरवाः पाण्डवैः सह ।
उद्यानवनमासाद्य विसृज्य च महाजनम् ॥ १.१३८.८ ॥
ନଗରରୁ ବୀର କୌରବମାନେ ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କ ସହିତ ବାହାରିଲେ। ଉଦ୍ୟାନବନରେ ପହଞ୍ଚି ମହାଜନଙ୍କୁ ବିଦାୟ ଦେଲେ।
1.138.9
विशन्ति स्म तदा वीराः सिंहा इव गिरेर्गुहाम् ।
उद्यानमभिपश्यन्तो भ्रातरः सर्व एव ते ॥ १.१३८.९ ॥
ସେତେବେଳେ ସେହି ବୀର ଭ୍ରାତାମାନେ ସମସ୍ତେ ପର୍ବତ ଗୁମ୍ଫାରେ ପ୍ରବେଶ କରୁଥିବା ସିଂହ ପରି ଉଦ୍ୟାନକୁ ଦେଖି ଦେଖି ଭିତରକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
1.138.10
उपस्थानगृहैः शुभ्रैर्वलभीभिश्च शोभितम् ।
गवाक्षकैस्तथा जालैर्यन्त्रैः सांचारिकैरपि ॥ १.१३८.१० ॥
ସେହି ଉଦ୍ୟାନ ଶୁଭ୍ର ସଭାଗୃହ, ଛାତ, ଝରକା, ଜାଲି ଓ ଚଳନ୍ତି ଯନ୍ତ୍ରରେ ଶୋଭିତ ଥିଲା।
1.138.11
संमार्जितं सौधकारैश्चित्रकारैश्च चित्रितम् ।
दीर्घिकाभिश्च पूर्णाभिस्तथा पुष्करिणीषु च ॥ १.१३८.११ ॥
ସେହି ଉଦ୍ୟାନ ରାଜମିସ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପରିଷ୍କୃତ ଓ ଚିତ୍ରକରମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଚିତ୍ରିତ ଥିଲା; ଜଳପୂର୍ଣ୍ଣ ଲମ୍ବା ପୁଷ୍କରିଣୀ ଓ ପଦ୍ମ-ସରୋବର ତହିଁରେ ଥିଲା।
1.138.12
जलं तच्छुशुभे च्छन्नं फुल्लैर्जलरुहैस्तथा ।
उपच्छन्ना वसुमती तथा पुष्पैर्यथर्तुकैः ॥ १.१३८.१२ ॥
ସେହି ଜଳ ଫୁଟିଥିବା ଜଳପଦ୍ମରେ ଆଚ୍ଛାଦିତ ହୋଇ ଶୋଭା ପାଉଥିଲା; ଋତୁ ଅନୁସାରେ ଫୁଟିଥିବା ଫୁଲରେ ପୃଥିବୀ ଆଚ୍ଛାଦିତ ଥିଲା।
1.138.13
तत्रोपविष्टास्ते सर्वे पाण्डवाः कौरवाश्च ह ।
उपच्छन्नान्बहून्कामांस्ते भुञ्जन्ति ततस्ततः ॥ १.१३८.१३ ॥
ସେଠାରେ ବସିଥିବା ସେହି ସମସ୍ତ ପାଣ୍ଡବ ଓ କୌରବମାନେ ନାନା ପ୍ରକାରର ଇଚ୍ଛିତ ଭୋଜ୍ୟ ଏଣେତେଣେ ଖାଉଥିଲେ।
1.138.14
अथोद्यानवरे तस्मिंस्तथा क्रीडागताश्चते ।
परस्परस्य वक्त्रेषु ददुर्भक्ष्यांस्ततस्ततः ॥ १.१३८.१४ ॥
ତା'ପରେ ସେହି ଉତ୍ତମ ଉଦ୍ୟାନରେ ଖେଳିବାକୁ ଯାଇଥିବା ସେମାନେ ପରସ୍ପରର ମୁଖରେ ଏଣେତେଣେ ଖାଦ୍ୟ ଦେଲେ।
1.138.15
ततो दुर्योधनः पापस्तद्भक्ष्ये कालकूटकम् ।
विषं प्रक्षेपयामास भीमसेनजिघांसया ॥ १.१३८.१५ ॥
ତା'ପରେ ପାପୀ ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନ ଭୀମସେନଙ୍କୁ ହତ୍ୟା କରିବା ଇଚ୍ଛାରେ ସେହି ଖାଦ୍ୟରେ କାଳକୂଟ ବିଷ ମିଶାଇଦେଲା।
1.138.16
स्वयमुत्थाय चैवाथ हृदयेन क्षुरोपमः ।
स वाचाऽमृतकल्पश्च भ्रातृवच्च सुहृद्यथा ॥ १.१३८.१६ ॥
ନିଜେ ଉଠି, ହୃଦୟରେ କ୍ଷୁର ପରି ତୀକ୍ଷ୍ଣ ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ବାଣୀରେ ଅମୃତ ପରି ମଧୁର ହୋଇ, ଭାଇ ଓ ବନ୍ଧୁ ପରି ସେ ଆଗକୁ ଆସିଲା।
1.138.17
स्वयं प्रक्षिपते भक्ष्यं बहु भीमस्य पाकृत् ।
प्रभक्षितं च भीमेन तं वै दोषमजानता ॥ १.१३८.१७ ॥
ସେ ନିଜେ ଭୀମଙ୍କ ପାଇଁ ବହୁତ ଖାଦ୍ୟ ବାଢ଼ୁଥିଲା; ସେ ଦୋଷ ନ ଜାଣି ଭୀମ ତାହା ଖାଇଦେଲେ।
1.138.18
ततो दुर्योधनस्तत्र हृदयेन हसन्निव ।
कृतकृत्यमीवात्मानं मन्यते पुरुषाधमः ॥ १.१३८.१८ ॥
ତା'ପରେ ଅଧମ ପୁରୁଷ ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନ ସେଠାରେ ମନେ ମନେ ହସି ନିଜକୁ କୃତକାର୍ଯ୍ୟ ଭାବିଲା।
1.138.19
ततस्ते सहिताः सर्वे जलक्रीडामकुर्वत ।
पाण्डवा धार्तराष्ट्राश्च तदा मुदितमानसाः ॥ १.१३८.१९ ॥
ତା'ପରେ ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ଏକତ୍ର ଜଳକ୍ରୀଡ଼ା କଲେ। ପାଣ୍ଡବ ଓ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଙ୍କ ପୁତ୍ରମାନେ ସେତେବେଳେ ଆନନ୍ଦିତ ମନ ଥିଲେ।
1.138.20
विहारावसथेष्वेव वीरा वासमरोचयन् ।
भीमस्तु बलवान्भुक्त्वा व्यायामाभ्यधिकं जले ॥ १.१३८.२० ॥
ବୀରମାନେ ବିହାରଗୃହରେ ହିଁ ବାସ କରିବାକୁ ପସନ୍ଦ କଲେ। କିନ୍ତୁ ବଳବାନ୍ ଭୀମ ଜଳରେ ଅଧିକ ବ୍ୟାୟାମ କରିବା ପରେ ଭୋଜନ କଲେ।
1.138.21
वाहयित्वा कुमारांस्ताञ्जलक्रीडागतांस्तदा ।
प्रमाणकोट्यां वासार्थी सुष्वापावाप्य तत्स्थलम् ॥ १.१३८.२१ ॥
ଜଳକ୍ରୀଡ଼ାକୁ ଯାଇଥିବା ସେହି କୁମାରମାନଙ୍କୁ ନେଇ, ବିଶ୍ରାମ ଇଚ୍ଛା କରି ସେହି ସ୍ଥାନରେ ପହଞ୍ଚି ସେ ଶୋଇଗଲା।
1.138.22
शीतं वातं समासाद्य श्रान्तो मदविमोहितः ।
विषेण च परीताङ्गो निश्चेष्टः पाण्डुनन्दनः ॥ १.१३८.२२ ॥
ଶୀତଳ ବାୟୁ ପାଇ, କ୍ଳାନ୍ତ ଓ ମଦରେ ମୋହିତ, ବିଷରେ ଅଙ୍ଗ ଆବୃତ, ନିଶ୍ଚେଷ୍ଟ ପାଣ୍ଡୁପୁତ୍ର।
1.138.23
ततो बद्ध्वा लतापाशैर्भीमं दुर्योधनः स्वयम् ।
शूलान्यप्सु निखायाशु प्रादेशाभ्यन्तराणि च ॥ १.१३८.२३ ॥
ତା'ପରେ ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନ ନିଜେ ଭୀମଙ୍କୁ ଲତାପାଶରେ ବାନ୍ଧି, ଜଳରେ ଏକ ପ୍ରାଦେଶ ଭିତରେ ଶୀଘ୍ର ଶୂଳ ପୋତିଦେଲେ।
1.138.24
लतापाशैर्दृढं बद्धं स्थलाज्जलमपातयत् ।
सशेषत्वान्न संप्राप्तो जले शूलिनि पाण्डवः ॥ १.१३८.२४ ॥
ଲତାପାଶରେ ଦୃଢ଼ ଭାବେ ବାନ୍ଧି ଭୀମଙ୍କୁ ସେ ସ୍ଥଳରୁ ଜଳରେ ପକାଇଦେଲା। କିନ୍ତୁ ପ୍ରାଣ ବାକି ଥିବାରୁ ପାଣ୍ଡବ ଶୂଳଯୁକ୍ତ ଜଳରେ ପହଞ୍ଚିଲେ ନାହିଁ।
1.138.25
पपात यत्र तत्रास्य शूलं नासीद्यदृच्छया ।
स निःसंज्ञो जलस्यान्तमवाग्वै पाण्डवोऽविशत्।
आक्रामन्नागभवने तदा नागकुमारकान् ॥ १.१३८.२५ ॥
ସେ ଏଣେତେଣେ ପଡ଼ିଗଲା; ସେତେବେଳେ ଭାଗ୍ୟବଶତଃ ତାର ପାଖରେ ଶୂଳ ନଥିଲା। ଅଚେତନ ପାଣ୍ଡବ ଓଲଟା ହୋଇ ଜଳର ଗଭୀରତାରେ ପ୍ରବେଶ କଲା, ନାଗଭବନରେ ନାଗକୁମାରମାନଙ୍କୁ ଦଳି ଦଳି।
1.138.26
ततः समेत्य बहुभिस्तदा नागैर्महाविषैः ।
अदश्यत भृशं भीमो महादंष्ट्रैर्विपोल्बणैः ॥ १.१३८.२६ ॥
ତା'ପରେ ଅନେକ ମହାବିଷ ନାଗ ଏକାଠି ହୋଇ ଭୀମକୁ ତୀବ୍ରଭାବେ ଦଂଶନ କଲେ; ସେମାନେ ବଡ଼ ଦାଢ଼ବାଲା ଓ ବିଷରେ ଭୟଙ୍କର ଥିଲେ।
1.138.27
ततोऽस्य दश्यमानस्य तद्विषं कालकूटकम् ।
हतं सर्पविषेणैव स्थावरं जङ्गमेन तु ॥ १.१३८.२७ ॥
ତା'ପରେ ତାକୁ ଦଂଶନ ହେଉଥିବାବେଳେ, କାଳକୂଟ ବିଷ ସର୍ପ-ବିଷ ଦ୍ୱାରା ହିଁ ନଷ୍ଟ ହେଲା — ସ୍ଥାବର ବିଷ ଜଙ୍ଗମ (ସର୍ପ) ବିଷ ଦ୍ୱାରା।
1.138.28
दंष्ट्राश्च दंष्ट्रिणां तेषां मर्मस्वपि निपातिताः ।
त्वचं नैवास्य बिभिदुः सारत्वात्पृथुवक्षसः ॥ १.१३८.२८ ॥
ସେହି ଦାଢ଼ବାଲାମାନଙ୍କର ଦାଢ଼ ତା'ର ମର୍ମସ୍ଥାନରେ ମଧ୍ୟ ପଡ଼ିଲା; କିନ୍ତୁ ବିଶାଳ ଛାତିବାଲା ଭୀମଙ୍କ ଶରୀରର ଦୃଢ଼ତା ଯୋଗୁଁ ସେମାନେ ତାର ଚର୍ମ ଭେଦି ପାରିଲେ ନାହିଁ।
1.138.29
ततः प्रबुद्धः कौन्तेयः सर्वं संछिद्य बन्धनम् ।
पोथयामास तान्सर्पान्केचिद्भीताः प्रदुद्रुवुः ॥ १.१३८.२९ ॥
ତା'ପରେ ଜାଗ୍ରତ କୌନ୍ତେୟ ସମସ୍ତ ବନ୍ଧନ କାଟି ସେହି ସର୍ପମାନଙ୍କୁ ପିଷିଦେଲା; କେତେକ ଭୟରେ ପଳାଇଗଲେ।
1.138.30
हतावशेषा भीमेन सर्वे वासुकिमभ्ययुः ।
ऊचुश्च सर्पराजानं वासुकिं वासवोपमम् ॥ १.१३८.३० ॥
ଭୀମଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ନମରି ବଳିଥିବା ସମସ୍ତେ ବାସୁକି ପାଖକୁ ଗଲେ; ଇନ୍ଦ୍ରତୁଲ୍ୟ ସର୍ପରାଜ ବାସୁକିଙ୍କୁ ସେମାନେ କହିଲେ।
1.138.31
अयं नरो वै नागरेन्द्र ह्यप्सु बद्ध्वा प्रवेशितः ।
यथा च नो मतिर्वीर विषपीतो भविष्यति ॥ १.१३८.३१ ॥
ହେ ନାଗରାଜ, ଏହି ମନୁଷ୍ୟକୁ ଜଳରେ ବାନ୍ଧି ଆଣାଯାଇଛି; ହେ ବୀର, ଆମ ମତରେ ସେ ବିଷ ପାନ କରିଥିବ।
1.138.32
निश्चेष्टोऽस्माननुप्राप्तः स च दष्टोऽन्वबुध्यत ।
ससंज्ञश्चापि संवृत्तश्छित्त्वा बन्धनमाशु नः ॥ १.१३८.३२ ॥
ସେ ନିଶ୍ଚେଷ୍ଟ ହୋଇ ଆମ ନିକଟକୁ ଆସିଲା; ଦଂଶିତ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ତାର ଚେତନା ଫେରିଲା, ଏବଂ ଶୀଘ୍ର ଆମ ବନ୍ଧନ କାଟି ସେ ମୁକ୍ତ ହେଲା।
1.138.33
पोथयन्तं महाबाहुं त्वं वै तं ज्ञातुमर्हसि ।
ततो वासुकिरभ्येत्य नागैनुगतस्तदा ॥ १.१३८.३३ ॥
ମହାବାହୁକୁ ପେଷୁଥିବା ଲୋକକୁ ତୁମେ ଜାଣିବା ଉଚିତ; ସେତେବେଳେ ବାସୁକି ନାଗମାନଙ୍କ ସହ ଆସି ତାର ଅନୁଗମନ କଲା।
1.138.34
पश्यति स्म महाबाहुं भीमं भीमपराक्रमम् ।
आर्यकेण च दृष्टः स पृथाया आर्यकेण च ॥ १.१३८.३४ ॥
ଭୟଙ୍କର ପରାକ୍ରମୀ ମହାବାହୁ ଭୀମକୁ ସେ ଦେଖିଲା; ପୃଥାର ଅଜାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ମଧ୍ୟ ସେ ଦେଖାଗଲା।
1.138.35
तदा दौहित्रदौहित्रः परिष्वक्तः सुपीडितम् ।
सुप्रीतश्चाभवत्तस्य वासुकिः स महायशाः ॥ १.१३८.३५ ॥
ସେତେବେଳେ ଝିଅର ପୁଅର ପୁଅକୁ (ଭୀମକୁ) ସେ ଦୃଢ଼ ଭାବେ ଆଲିଙ୍ଗନ କଲା; ମହାଯଶସ୍ୱୀ ବାସୁକି ତା ପ୍ରତି ଅତ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଲା।
1.138.36
अब्रवीत्तं च नागेन्द्रः किमस्य क्रियतां प्रियम् ।
धनौघो रत्ननिचयो वसु चास्य प्रदीयताम् ॥ १.१३८.३६ ॥
ନାଗେନ୍ଦ୍ର ତାକୁ କହିଲା, "ଏହାପାଇଁ କେଉଁ ପ୍ରିୟ କାର୍ଯ୍ୟ କରାଯାଉ? ଧନର ସ୍ରୋତ, ରତ୍ନର ଗଦା ଓ ଐଶ୍ୱର୍ଯ୍ୟ ଏହାକୁ ଦିଆଯାଉ।"
1.138.37
एवमुक्तस्तदा नागो वासुकिं प्रत्यभाषत ।
यदि नागेन्द्र तुष्टोऽसि किमस्य धनसंचयैः ॥ १.१३८.३७ ॥
ଏପରି କୁହାଯିବାରୁ ସେ ନାଗ ବାସୁକିକୁ ଉତ୍ତର ଦେଲା, "ହେ ନାଗେନ୍ଦ୍ର, ଯଦି ତୁମେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ, ତେବେ ଏହାକୁ ଧନରାଶିରେ କଣ ଲାଭ?"
1.138.38
रसं पिबेत्कुमारोऽयं त्वयि प्रीते महाबलः ।
बलं नागसहस्रस्य यस्मिन्कुण्डे प्रतिष्ठितम् ॥ १.१३८.३८ ॥
ତୁମେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେଲେ, ଯେଉଁ କୁଣ୍ଡରେ ସହସ୍ର ନାଗର ବଳ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ, ସେହି ରସ ଏହି ମହାବଳ କୁମାର ପାନ କରୁ।
1.138.39
यावत्पिबति बालोऽयं तावदस्मै प्रदीयताम् ।
एवमस्त्विति तं नागं वासुकिः प्रत्यभाषत ॥ १.१३८.३९ ॥
ଏ ବାଳକ ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପାନ କରିବ, ସେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏହାକୁ ଦିଆଯାଉ।" "ଏହିପରି ହେଉ" ବୋଲି ବାସୁକି ସେହି ନାଗକୁ ଉତ୍ତର ଦେଲା।
1.138.40
ततो भीमस्तदा नागैः कृतस्वस्त्ययनः शुचिः ।
प्राङ्मुखश्चोपविष्टश्च रसं पिबति पाण्डवः ॥ १.१३८.४० ॥
ତା'ପରେ ନାଗମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସ୍ୱସ୍ତ୍ୟୟନ କରାଯାଇ ଶୁଚି ହୋଇ ପାଣ୍ଡୁପୁତ୍ର ଭୀମ ପୂର୍ବମୁଖ ହୋଇ ବସି ସେହି ରସ ପାନ କଲେ।
1.138.41
एकोच्छ्वासात्ततः कुण्डं पिबति स्म महाबलः ।
एवमष्टौ स कुण्डानि ह्यपिबत्पाण्डुनन्दनः ॥ १.१३८.४१ ॥
ତା'ପରେ ସେହି ମହାବଳ ଏକ ନିଶ୍ୱାସରେ ଗୋଟିଏ କୁଣ୍ଡ ପାନ କଲା। ଏହିପରି ପାଣ୍ଡୁନନ୍ଦନ ଆଠଟି କୁଣ୍ଡ ପାନ କଲେ।
1.138.42
ततस्तु शयने दिव्ये नागदत्ते महाभुजः ।
अशेत भीमसेनस्तु यथासुखमरिंदमः ॥ १.१३८.४२ ॥
ତା'ପରେ ନାଗମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦିଆଯାଇଥିବା ଦିବ୍ୟ ଶଯ୍ୟାରେ ମହାବାହୁ ଶତ୍ରୁଦମନ ଭୀମସେନ ସୁଖରେ ଶୟନ କଲେ।