ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 1.14
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.14.1
सौतिरुवाच ।
ततो निवेशाय तदा स विप्रः संशितव्रतः।
महीं चचार दारार्थी न च दारानविन्दत ॥ १.१४.१ ॥
ಸೌತಿ ಹೇಳಿದನು: ಆಗ ಸಂಸಾರ ಹೂಡಲು, ದೃಢವ್ರತದ ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಹೆಂಡತಿಯನ್ನು ಬಯಸಿ ಭೂಮಿಯಲ್ಲೆಲ್ಲಾ ಸುತ್ತಾಡಿದನು, ಆದರೆ ಹೆಂಡತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯಲಿಲ್ಲ.
1.14.2
स कदाचिद्वनं गत्वा विप्रः पितृवचः स्मरन् ।
चुक्रोश कन्याभिक्षार्थी तिस्रो वाचः शनैरिव ॥ १.१४.२ ॥
ಒಮ್ಮೆ ಕಾಡಿಗೆ ಹೋಗಿ, ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಪಿತೃಗಳ ಮಾತನ್ನು ನೆನೆಯುತ್ತಾ, ಕನ್ಯೆಯನ್ನು ಭಿಕ್ಷೆಯಾಗಿ ಬೇಡಿ ಮೂರು ಮಾತುಗಳನ್ನು ನಿಧಾನವಾಗಿ ಕೂಗಿದನು.
1.14.3
तं वासुकिः प्रत्यगृह्णादुद्यम्य भगिनीं तदा ।
न स तां प्रतिजग्राह न सनाम्नीति चिन्तयन् ॥ १.१४.३ ॥
ಆಗ ವಾಸುಕಿ ತನ್ನ ತಂಗಿಯನ್ನು ಎತ್ತಿ ಅವನಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಿದನು; ಆದರೆ ಅವಳು ಸಮಾನ ನಾಮಧೇಯಳೆಂದು ಭಾವಿಸಿ ಅವನು ಅವಳನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಲಿಲ್ಲ.
1.14.4
सनाम्नीं चोद्यतां भार्यां गृह्णीयामिति तस्य हि ।
मनो निविष्टमभवज्जरत्कारोर्महात्मनः ॥ १.१४.४ ॥
'ಸಮಾನ ನಾಮದ, ಕೊಡಲ್ಪಟ್ಟ ಹೆಂಡತಿಯನ್ನು ನಾನು ಸ್ವೀಕರಿಸಬೇಕು' ಎಂಬ ಚಿಂತೆಯಲ್ಲಿ ಮಹಾತ್ಮ ಜರತ್ಕಾರುವಿನ ಮನಸ್ಸು ನೆಲೆಸಿತ್ತು.
1.14.5
तमुवाच महाप्राज्ञो जरत्कारुर्महातपाः ।
किंनाम्नी भगिनीयं ते ब्रूहि सत्यं भुजंगम ॥ १.१४.५ ॥
ಆ ಮಹಾಪ್ರಾಜ್ಞ, ಮಹಾತಪಸ್ವಿ ಜರತ್ಕಾರು ಅವನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: 'ಓ ಭುಜಂಗ, ನಿನ್ನ ಈ ತಂಗಿಯ ಹೆಸರೇನು? ಸತ್ಯವಾಗಿ ಹೇಳು.'
1.14.6
वासुकिरुवाच ।
जरत्कारो जरत्कारुः स्वसेयमनुजा मम।
प्रतिगृह्णीष्व भार्यार्थे मया दत्तां सुमध्यमाम् ।
त्वदर्थं रक्षिता पूर्वं प्रतीच्छेमां द्विजोत्तम ॥ १.१४.६ ॥
ವಾಸುಕಿ ಹೇಳಿದನು: 'ಜರತ್ಕಾರುವೇ, ಇವಳು ನನ್ನ ತಂಗಿ, ನನ್ನ ಕಿರಿಯವಳು. ಹೆಂಡತಿಯಾಗಿ ನಾನು ಕೊಟ್ಟ ಈ ತೆಳ್ಳನೆಯ ಸೊಂಟದವಳನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸು; ಹಿಂದೆಯೇ ನಿನಗಾಗಿ ಇವಳನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲಾಗಿತ್ತು. ದ್ವಿಜೋತ್ತಮನೇ, ಇವಳನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸು.'
1.14.7
सौतिरुवाच ।
एवमुक्त्वा ततः प्रादाद्भार्यार्थे वरवर्णिनीम्।
स च तां प्रतिजग्राह विधिदृष्टेन कर्मणा ॥ १.१४.७ ॥
ಸೌತಿ ಹೇಳಿದರು: ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ನಂತರ ಪತ್ನಿಯಾಗಿಸಲು ಆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ವರ್ಣದ ಕನ್ಯೆಯನ್ನು ಕೊಟ್ಟನು; ಅವನು ವಿಧಿಯಂತೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟ ಕರ್ಮದಿಂದ ಅವಳನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದನು.