மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 1.14
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.14.1
सौतिरुवाच ।
ततो निवेशाय तदा स विप्रः संशितव्रतः।
महीं चचार दारार्थी न च दारानविन्दत ॥ १.१४.१ ॥
சௌதி கூறினார்: அப்போது வீடு அமைக்க விரும்பிய, கடுமையான விரதங்களைக் கொண்ட அந்த அந்தணர் மனைவியை நாடி பூமியெங்கும் அலைந்தார், ஆனால் மனைவியைக் கண்டடையவில்லை.
1.14.2
स कदाचिद्वनं गत्वा विप्रः पितृवचः स्मरन् ।
चुक्रोश कन्याभिक्षार्थी तिस्रो वाचः शनैरिव ॥ १.१४.२ ॥
ஒருமுறை காட்டுக்குச் சென்ற அந்த அந்தணர், முன்னோர்களின் சொல்லை நினைத்து, பெண்ணை பிச்சையாகக் கேட்டு, மூன்று சொற்களை மெல்லத் தொடர்ந்து கூவினார்.
1.14.3
तं वासुकिः प्रत्यगृह्णादुद्यम्य भगिनीं तदा ।
न स तां प्रतिजग्राह न सनाम्नीति चिन्तयन् ॥ १.१४.३ ॥
அப்போது வாசுகி தன் சகோதரியை உயர்த்தி அவருக்கு அளித்தார்; ஆனால் அவர் அவளை ஏற்கவில்லை, அவள் ஒரே பெயர் கொண்டவள் என்று எண்ணி.
1.14.4
सनाम्नीं चोद्यतां भार्यां गृह्णीयामिति तस्य हि ।
मनो निविष्टमभवज्जरत्कारोर्महात्मनः ॥ १.१४.४ ॥
'சம நாமமுள்ள, அளிக்கப்பட்ட மனைவியை நான் ஏற்க வேண்டும்' என்று, மஹாத்மா ஜரத்காருவின் மனம் அதில் நிலைத்திருந்தது.
1.14.5
तमुवाच महाप्राज्ञो जरत्कारुर्महातपाः ।
किंनाम्नी भगिनीयं ते ब्रूहि सत्यं भुजंगम ॥ १.१४.५ ॥
அந்த மகா ஞானியும் மகா தவசியுமான ஜரத்காரு அவரிடம் கூறினார்: 'பாம்பே, இந்த உன் சகோதரி எந்தப் பெயர் கொண்டவள்? உண்மையாகச் சொல்.'
1.14.6
वासुकिरुवाच ।
जरत्कारो जरत्कारुः स्वसेयमनुजा मम।
प्रतिगृह्णीष्व भार्यार्थे मया दत्तां सुमध्यमाम् ।
त्वदर्थं रक्षिता पूर्वं प्रतीच्छेमां द्विजोत्तम ॥ १.१४.६ ॥
வாசுகி கூறினார்: 'ஜரத்காருவே, இது என் தங்கை, என் இளையவள். மனைவியாக என்னால் அளிக்கப்பட்ட இந்த மெல்லிடையவளை ஏற்றுக்கொள்; இவள் முன்பே உனக்காகவே காக்கப்பட்டிருந்தாள். துவிஜோத்தமனே, இவளை ஏற்றுக்கொள்.'
1.14.7
सौतिरुवाच ।
एवमुक्त्वा ततः प्रादाद्भार्यार्थे वरवर्णिनीम्।
स च तां प्रतिजग्राह विधिदृष्टेन कर्मणा ॥ १.१४.७ ॥
சௌதி கூறினார்: இவ்வாறு கூறி, பின்னர் மனைவியாக்குவதற்காக அந்தச் சிறந்த நிறமுடைய பெண்ணைக் கொடுத்தான்; அவனும் விதிப்படி சொல்லப்பட்ட சடங்கால் அவளை ஏற்றுக்கொண்டான்.