Mahābhārata · Adhyāya 1.146
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.146.1
एतस्मिन्नेव काले तु तस्मिञ्जनसमागमे ।
दत्तेऽवकाशे पुरुषैर्विस्मयोत्फुल्ललोचनः।
विवेश रङ्गं विस्तीर्णं कर्णः परपुरञ्जयः ॥ १.१४६.१ ॥
En ese mismo momento, cuando los sirvientes le dieron espacio en aquella multitud, Karṇa, con los ojos abiertos de asombro, entró en la vasta arena, conquistador de ciudades enemigas.
1.146.2
सहजं कवचं बिभ्रत्कुण्डलोद्द्योतिताननः ।
स धनुर्बद्धनिस्त्रिंशः पादचारीव पर्वतः ॥ १.१४६.२ ॥
Llevando la armadura que le nació con él, con el rostro iluminado por sus pendientes, con el arco y la espada ceñidos, caminaba como una montaña que anda a pie.
1.146.3
कन्यागर्भः पृथुयशाः पृथायाः पृथुलोचनः ।
तीक्ष्णांशोर्भास्करस्यांशः कर्णोऽरिगणसूदनः ॥ १.१४६.३ ॥
Nacido del vientre de una doncella, de gran renombre, el hijo de ojos anchos de Pṛthā, una porción del sol de rayos agudos, Karṇa, destructor de huestes enemigas.
1.146.4
सिंहर्षभगजेन्द्राणां बलवीर्यपराक्रमः ।
दीप्तिकान्तिद्युतिगुणैः सूर्येन्दुज्वलनोपमः ॥ १.१४६.४ ॥
Poseedor de la fuerza, el vigor y el valor de leones, toros y nobles elefantes, y por sus cualidades de brillo, resplandor y fulgor, semejante al sol, a la luna y al fuego.
1.146.5
प्रांशुः कनकतालाभः सिंहसंहननो युवा ।
असङ्ख्येयगुणः श्रीमान्भास्करस्यात्मसंभवः ॥ १.१४६.५ ॥
Alto, semejante a una palmera de oro, un joven de complexión firme como la de un león, de virtudes innumerables, glorioso, el hijo nacido del propio sol.
1.146.6
स निरीक्ष्य महाबाहुः सर्वतो रङ्गमण्डलम् ।
प्रणामं द्रोणकृपयोर्नात्यादृतमिवाकरोत् ॥ १.१४६.६ ॥
Tras mirar en torno a la arena, el de brazos poderosos ofreció su saludo a Droṇa y Kṛpa, como si no fuera con gran respeto.
1.146.7
स समाजजनः सर्वो निश्चलः स्थिरलोचनः ।
कोऽयमित्यागतक्षोभः कौतूहलपरोऽभवत् ॥ १.१४६.७ ॥
Toda la gente reunida quedó inmóvil, con la mirada fija. Agitados por la pregunta "¿Quién es este?", se llenaron de viva curiosidad.
1.146.8
सोऽब्रवीन्मेघगम्भीरस्वरेण वदतां वरः ।
भ्राता भ्रातरमज्ञातं सावित्रः पाकशासनिम् ॥ १.१४६.८ ॥
El mejor de los oradores habló con una voz tan profunda como una nube de tormenta. A su hermano desconocido, Sāvitra (Karṇa) se dirigió a Pākaśāsani (Arjuna).
1.146.9
पार्थ यत्ते कृतं कर्म विशेषवदहं ततः ।
करिष्ये पश्यतां नॄणां माऽऽत्मना विस्मयं गमः ॥ १.१४६.९ ॥
¡Oh Pārtha! Lo que tú has hecho, yo lo haré de un modo más distinguido. No te dejes llevar tú mismo por el asombro ante los hombres que miran.
1.146.10
असमाप्ते ततस्तस्य वचने वदतां वर ।
यन्त्रोत्क्षिप्त इवोत्तस्थौ क्षिप्रं वै सर्वतो जनः ॥ १.१४६.१० ॥
Antes de terminar las palabras del mejor de los oradores, la gente de todas partes se levantó de un salto, como impulsada por una máquina.
1.146.11
प्रीतिश्च मनुजव्याघ्र दुर्योधनमुपाविशत् ।
ह्रीश्च क्रोधश्च बीभत्सुं क्षणेनान्वाविवेश ह ॥ १.१४६.११ ॥
¡Oh tigre entre los hombres! La alegría entró en Duryodhana, y la vergüenza y la ira en un instante penetraron a Bībhatsu (Arjuna).
1.146.12
ततो द्रोणाभ्यनुज्ञातः कर्णः प्रियरणः सदा ।
यत्कृतं तत्र पार्थेन तच्चकार महाबलः ॥ १.१४६.१२ ॥
Entonces Karṇa, con permiso de Droṇa, siempre amante de la batalla, el poderoso hizo lo mismo que Pārtha había hecho allí.
1.146.13
अथ दुर्योधनस्तत्र भ्रातृभिः सह भारत ।
कर्णं परिष्वज्य मुदा ततो वचनमब्रवीत् ॥ १.१४६.१३ ॥
Entonces Duryodhana, allí con sus hermanos, oh Bhārata, abrazó a Karṇa con alegría y dijo estas palabras.
1.146.14
स्वागतं ते महाबाहो दिष्ट्या प्राप्तोऽसि मानद ।
अहं च कुरुराज्यं च यथेष्टमुपभुज्यताम् ॥ १.१४६.१४ ॥
¡Bienvenido, oh de brazos poderosos! Por fortuna has llegado, oh dador de honor. Que yo y el reino de los Kurus seamos disfrutados por ti como desees.
1.146.15
कृतं सर्वमहं मन्ये सखित्वं च त्वया वृणे ।
द्वन्द्वयुद्धं च पार्थेन कर्तुमिच्छाम्यहं प्रभो ॥ १.१४६.१५ ॥
Considero que todo está hecho, y elijo tu amistad. Oh señor, deseo librar un combate singular con Pārtha.
1.146.16
एवमुक्तस्तु कर्णेन राजन्दुर्योधनस्तदा ।
कर्णं दीर्घाञ्चितभुजं परिष्वज्येदमब्रवीत् ॥ १.१४६.१६ ॥
Así interpelado por Karṇa, oh rey, Duryodhana entonces abrazó a Karṇa, cuyos largos brazos estaban alzados, y dijo esto.
1.146.17
भुङ्क्ष्व भोगान्मया सार्धं बन्धूनां प्रियकृद्भव ।
दुर्हृदां कुरु सर्वेषां मूर्ध्नि पादमरिन्दम ॥ १.१४६.१७ ॥
Disfruta de los placeres conmigo y sé el que hace el bien a tus parientes. Oh domador de enemigos, pon tu pie sobre la cabeza de todos los enemigos.
1.146.18
ततः क्षिप्तमिवात्मानं मत्वा पार्थोऽभ्यभाषत ।
कर्णं भ्रातृसमूहस्य मध्येऽचलमिव स्थितम् ॥ १.१४६.१८ ॥
Entonces Pārtha, creyéndose como arrojado, habló a Karṇa, que se mantenía inmóvil como una montaña en medio del grupo de hermanos.
1.146.19
अनाहूतोपसृष्टानामनाहूतोपजल्पिनाम् ।
ये लोकास्तान्हतः कर्ण मया त्वं प्रतिपत्स्यसे ॥ १.१४६.१९ ॥
Alcanzarás aquellos mundos que pertenecen a quienes atacan sin ser llamados y hablan sin ser invitados, oh Karṇa, muerto por mí.
1.146.20
रङ्गोऽयं सर्वसामान्यः किमत्र तव फाल्गुन ।
वीर्यश्रेष्ठाश्च राजानो बलं धर्मोऽनुवर्तते ॥ १.१४६.२० ॥
Esta arena es común a todos. ¿Qué derecho tienes aquí, oh Phālguna? También están presentes reyes destacados en valor; la fuerza y el dharma son los que prevalecen.
1.146.21
किं क्षेपैर्दुर्बलायासैः शरैः कथय भारत ।
गुरोः समक्षं यावत्ते हराम्यद्य शिरः शरैः ॥ १.१४६.२१ ॥
¿De qué sirven los insultos y los esfuerzos débiles? Oh Bhārata, habla con flechas. Ante el maestro, hoy te quitaré la cabeza con mis flechas.
1.146.22
ततो द्रोणाभ्यनुज्ञातः पार्तः परपुरञ्जयः ।
भ्रातृभिस्त्वरयाश्लिष्टो रणायोपजगाम तम् ॥ १.१४६.२२ ॥
Entonces Pārtha, conquistador de ciudades enemigas, habiendo recibido el permiso de Droṇa y siendo abrazado apresuradamente por sus hermanos, avanzó hacia él para la batalla.
1.146.23
ततो दुर्योधनेनापि स भ्रात्रा समरोद्यतः ।
परिष्वक्तः स्थितः कर्णः प्रगृह्य सशरं धनुः ॥ १.१४६.२३ ॥
Entonces también Duryodhana abrazó a aquel hermano, dispuesto para la batalla; y Karṇa se quedó de pie, tomando su arco con una flecha.
1.146.24
ततः सविद्युत्स्तनितैः सेन्द्रायुधपुरोगमैः ।
आवृतं गगनं मेघैर्बलाकापङ्क्तिहासिभिः ॥ १.१४६.२४ ॥
Entonces el cielo quedó cubierto de nubes, precedidas por relámpagos, truenos y el arco iris, que se burlaban de las filas de grullas.
1.146.25
ततः स्नेहाद्धरिहयं दृष्ट्वा रङ्गावलोकिनम् ।
भास्करोऽप्यनयन्नाशं समीपोपगतान्घनान् ॥ १.१४६.२५ ॥
Entonces, al ver a Hari-haya (Arjuna) contemplando la arena con afecto, el sol también disipó las nubes que se habían acercado.
1.146.26
मेघच्छायोपगूढस्तु ततोऽदृश्यत फाल्गुनः ।
सूर्यातपपरिक्षिप्तः कर्णोऽपि समदृश्यत ॥ १.१४६.२६ ॥
Entonces Phālguna (Arjuna), velado por la sombra de las nubes, se hizo visible, y Karṇa, rodeado por el calor del sol, también se vio con claridad.
1.146.27
धार्तराष्ट्रा यतः कर्णस्तस्मिन्देशे व्यवस्थिताः ।
भारद्वाजः कृपो भीष्मो यतः पार्थस्ततोऽभवन् ॥ १.१४६.२७ ॥
Donde los hijos de Dhṛtarāṣṭra estaban con Karṇa en aquel lugar, estaban Bhāradvāja (Droṇa), Kṛpa y Bhīṣma; y desde donde estaba Pārtha (Arjuna), también estaban ellos.
1.146.28
द्विधा रङ्गः समभवत्स्त्रीणां द्वैधमजायत ।
कुन्तिभोजसुता मोहं विज्ञातार्था जगाम ह ॥ १.१४६.२८ ॥
La arena se dividió en dos, y también surgió división entre las mujeres. Kuntī, hija de Kuntibhoja, comprendiendo el significado de lo que ocurría, cayó en un desmayo.
1.146.29
तां तथा मोहमापन्नां विदुरः सर्वधर्मवित् ।
कुन्तीमाश्वासयामास प्रेष्याभिश्चन्दनोदकैः ॥ १.१४६.२९ ॥
Vidura, conocedor de todo dharma, consoló a Kuntī, que había caído en desmayo, con agua perfumada de sándalo traída por sus sirvientas.
1.146.30
ततः प्रत्यागतप्राणा तावुभौ परिदंशितौ ।
पुत्रौ दृष्ट्वा सुसंभ्रान्ता नान्वपद्यत किंचन ॥ १.१४६.३० ॥
Entonces, recobrado el aliento, al ver a sus dos hijos armados, quedó muy turbada y no pudo comprender nada.
1.146.31
तावुद्यतमहाचापौ कृपः शारद्वतोऽब्रवीत् ।
द्वन्द्वयुद्धसमाचारे कुशलः सर्वधर्मवित् ॥ १.१४६.३१ ॥
A aquellos dos, con sus grandes arcos alzados, habló Kṛpa, hijo de Śaradvat, diestro en el combate singular y conocedor de todos los deberes.
1.146.32
अयं पृथायास्तनयः कनीयान्पाण्डुनन्दनः ।
कौरवो भवता सार्धं द्वन्द्वयुद्धं करिष्यति ॥ १.१४६.३२ ॥
Este hijo menor de Pṛthā, gozo de Pāṇḍu, un Kaurava, librará un combate singular contigo.
1.146.33
त्वमप्येवं महाबाहो मातरं पितरं कुलम् ।
कथयस्व नरेन्द्राणां येषां त्वं कुलभूषणम् ॥ १.१४६.३३ ॥
Oh de brazos poderosos, tú también, de la misma manera, declara a tu madre, tu padre y tu linaje, los señores de hombres cuyo ornamento de familia eres.
1.146.34
ततो विदित्वा पार्थस्त्वां प्रतियोत्स्यति वा न वा ।
वृथाकुलसमाचारैर्न युध्यन्ते नृपात्मजाः ॥ १.१४६.३४ ॥
Entonces, habiéndote conocido, Pārtha luchará o no contigo; los hijos de reyes no combaten con conducta vana y confusa.
1.146.35
एवमुक्तस्य कर्णस्य व्रीडावनतमाननम् ।
बभौ वर्षाम्बुविक्लिन्नं पद्ममागलितं यथा ॥ १.१४६.३५ ॥
Así interpelado, el rostro de Karṇa se inclinó de vergüenza y brilló como un loto empapado por la lluvia y caído.
1.146.36
आचार्य त्रिविधा योनी राज्ञां शास्त्रविनिश्चये ।
सत्कुलीनश्च शूरश्च यश्च सेनां प्रकर्षति ॥ १.१४६.३६ ॥
Maestro, según la determinación de los śāstras, hay tres clases de origen real: el de noble linaje, el valiente y el que conduce el ejército hacia adelante.
1.146.37
अद्भ्योऽग्निर्ब्रह्मतः क्षत्रमश्मनो लोहमुत्थितम् ।
तेषां सर्वत्रगं तेजः स्वासु योनिषु शाम्यति ॥ १.१४६.३७ ॥
El fuego surgió del agua, el linaje guerrero del poder sagrado del brahmán, el hierro de la piedra. Su resplandor omnipresente se apacigua en sus propias fuentes.
1.146.38
यद्ययं फाल्गुनो युद्धे नाराज्ञा योद्धुमिच्छति ।
तस्मादेषोऽङ्गविषये मया राज्येऽभिषिच्यते ॥ १.१४६.३८ ॥
Si este Phālguna desea combatir en la batalla sin un rey, por ello lo consagro en el reino de la tierra de Aṅga.
1.146.39
ततो राजानमामन्त्र्य गाङ्गेयं च पितामहम् ।
अभिषेकस्य संभारान्समानीय द्विजातिभिः ॥ १.१४६.३९ ॥
Entonces, habiendo llamado al rey y al abuelo Gāṅgeya, y reunido por medio de los dvijas los materiales de la consagración,
1.146.40
गोसहस्रायुतं दत्त्वा युक्तानां पुण्यकर्मणाम् ।
अर्होऽयमङ्गराज्यस्य इति वाच्य द्विजातिभिः ॥ १.१४६.४० ॥
Habiendo dado miles y decenas de miles de vacas a los dignos de buenas obras, y declarando los dvijas: 'Este es digno del reino de Aṅga',
1.146.41
ततस्तस्मिन्क्षणे कर्णः सलाजकुसुमैर्घटैः ।
काञ्चनैः काञ्चने पीठे मन्त्रविद्भिर्महारथः ॥ १.१४६.४१ ॥
Entonces, en ese mismo instante, el gran guerrero Karṇa fue consagrado sobre un asiento de oro con vasijas doradas, granos tostados y flores, por los conocedores de las fórmulas sagradas.
1.146.42
अभिषिक्तोऽङ्गराजे स श्रिया युक्तो महाबलः ।
स मौलिहारकेयूरः सहस्ताभरणाङ्गदः ॥ १.१४६.४२ ॥
Consagrado como rey de Aṅga, él, dotado de esplendor y de gran fuerza, llevaba corona, collar, brazaletes y adornos de mano con pulseras.
1.146.43
राजलिङ्गैस्तथाऽन्यैश्च भूषितो भूषणैः शुभैः ।
सच्छत्रवालव्यजनो जयशब्दोत्तरेण च ॥ १.१४६.४३ ॥
Adornado con las insignias reales y otros ornamentos auspiciosos, con parasol, abanicos de cola de yak y mosqueador, entre el clamor de victoria.
1.146.44
उवाच कौरवं राजन्वचनं स वृषस्तदा ।
अस्य राज्यप्रदानस्य सदृशं किं ददानि ते ॥ १.१४६.४४ ॥
Entonces Vṛṣa (Karṇa) dijo al Kaurava: Oh rey, ¿qué te daré igual a esta entrega del reino?
1.146.45
प्रब्रूहि राजशार्दूल कर्ता ह्यस्मि तथा नृप ।
अत्यन्तं सख्यमिच्छामीत्याह तं स सुयोधनः ॥ १.१४६.४५ ॥
Habla, tigre entre los reyes; en verdad soy quien lo hará, oh rey. Deseo la más grande amistad, le dijo Suyodhana.
1.146.46
एवमुक्तस्ततः कर्णस्तथेति प्रत्युवाच तम् ।
हर्षाच्चोभौ समाश्लिष्य परां मुदमवापतुः ॥ १.१४६.४६ ॥
Así interpelado, Karṇa le respondió: «Que así sea». Con alegría, ambos se abrazaron y alcanzaron la suprema dicha.