മഹാഭാരതം · അധ്യായം 1.146
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.146.1
एतस्मिन्नेव काले तु तस्मिञ्जनसमागमे ।
दत्तेऽवकाशे पुरुषैर्विस्मयोत्फुल्ललोचनः।
विवेश रङ्गं विस्तीर्णं कर्णः परपुरञ्जयः ॥ १.१४६.१ ॥
അതേ സമയം, ആ ജനസമൂഹത്തിൽ, ഭൃത്യന്മാർ സ്ഥലം നൽകിയപ്പോൾ, അത്ഭുതത്താൽ വിടർന്ന കണ്ണുകളോടെ ശത്രുനഗരങ്ങളെ ജയിക്കുന്ന കർണ്ണൻ വിശാലമായ രംഗഭൂമിയിൽ പ്രവേശിച്ചു.
1.146.2
सहजं कवचं बिभ्रत्कुण्डलोद्द्योतिताननः ।
स धनुर्बद्धनिस्त्रिंशः पादचारीव पर्वतः ॥ १.१४६.२ ॥
ജന്മത്തോടൊപ്പം ലഭിച്ച കവചം ധരിച്ചവനും, കുണ്ഡലങ്ങളാൽ പ്രകാശിച്ച മുഖമുള്ളവനുമായ അവൻ, വില്ലും വാളും കെട്ടി കാൽനടയായി നടക്കുന്ന പർവതംപോലെ ആയിരുന്നു.
1.146.3
कन्यागर्भः पृथुयशाः पृथायाः पृथुलोचनः ।
तीक्ष्णांशोर्भास्करस्यांशः कर्णोऽरिगणसूदनः ॥ १.१४६.३ ॥
കന്യകയുടെ ഗർഭത്തിൽ ജനിച്ച, മഹായശസ്സുള്ള, പൃഥയുടെ (കുന്തിയുടെ) വിശാലനേത്രനായ പുത്രൻ, തീക്ഷ്ണരശ്മിയായ സൂര്യന്റെ അംശം, ശത്രുസംഘങ്ങളെ സംഹരിക്കുന്ന കർണ്ണൻ.
1.146.4
सिंहर्षभगजेन्द्राणां बलवीर्यपराक्रमः ।
दीप्तिकान्तिद्युतिगुणैः सूर्येन्दुज्वलनोपमः ॥ १.१४६.४ ॥
സിംഹത്തിന്റെയും കാളയുടെയും ശ്രേഷ്ഠഗജങ്ങളുടെയും ബലവും വീര്യവും പരാക്രമവുമുള്ളവൻ; ദീപ്തി, കാന്തി, ദ്യുതി എന്നീ ഗുണങ്ങളാൽ സൂര്യനും ചന്ദ്രനും അഗ്നിക്കും തുല്യൻ.
1.146.5
प्रांशुः कनकतालाभः सिंहसंहननो युवा ।
असङ्ख्येयगुणः श्रीमान्भास्करस्यात्मसंभवः ॥ १.१४६.५ ॥
ഉയരമുള്ളവൻ, സ്വർണ്ണപ്പനയുടെ ശോഭയുള്ളവൻ, സിംഹസമാനമായ ദൃഢശരീരമുള്ള യുവാവ്, അസംഖ്യ ഗുണങ്ങളുള്ള തേജസ്വി, സൂര്യന്റെ സ്വന്തം സന്താനം.
1.146.6
स निरीक्ष्य महाबाहुः सर्वतो रङ्गमण्डलम् ।
प्रणामं द्रोणकृपयोर्नात्यादृतमिवाकरोत् ॥ १.१४६.६ ॥
ആ മഹാബാഹു രംഗഭൂമിയെ ചുറ്റും നോക്കി, ദ്രോണർക്കും കൃപർക്കും പ്രണാമം ചെയ്തു; അതിയായ ആദരവോടെയല്ലെന്നപോലെ.
1.146.7
स समाजजनः सर्वो निश्चलः स्थिरलोचनः ।
कोऽयमित्यागतक्षोभः कौतूहलपरोऽभवत् ॥ १.१४६.७ ॥
ആ സദസ്സിലെ ജനങ്ങളെല്ലാം അനങ്ങാതെ, സ്ഥിരമായ നോട്ടത്തോടെ നിന്നു. 'ഇവൻ ആരാണ്?' എന്ന ആകാംക്ഷയും ക്ഷോഭവും നിറഞ്ഞ് അവർ കൗതുകത്തിൽ മുഴുകി.
1.146.8
सोऽब्रवीन्मेघगम्भीरस्वरेण वदतां वरः ।
भ्राता भ्रातरमज्ञातं सावित्रः पाकशासनिम् ॥ १.१४६.८ ॥
വാക്കുകൾ പറയുന്നവരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവൻ മേഘഗർജ്ജനം പോലെ ഗംഭീരമായ സ്വരത്തിൽ സംസാരിച്ചു. അറിയപ്പെടാത്ത സഹോദരനോട്, സാവിത്രനായ കർണ്ണൻ പാകശാസനിയെ ഉദ്ദേശിച്ച് ഇപ്രകാരം പറഞ്ഞു.
1.146.9
पार्थ यत्ते कृतं कर्म विशेषवदहं ततः ।
करिष्ये पश्यतां नॄणां माऽऽत्मना विस्मयं गमः ॥ १.१४६.९ ॥
പാർത്ഥാ! നീ ചെയ്ത കർമ്മത്തേക്കാൾ വിശേഷമായി ഞാൻ ചെയ്യും. കാണുന്ന മനുഷ്യരുടെ മുന്നിൽ നീ തന്നെ വിസ്മയിച്ചുപോകരുത്.
1.146.10
असमाप्ते ततस्तस्य वचने वदतां वर ।
यन्त्रोत्क्षिप्त इवोत्तस्थौ क्षिप्रं वै सर्वतो जनः ॥ १.१४६.१० ॥
വാക്കുകൾ പറയുന്നവരിൽ ശ്രേഷ്ഠന്റെ വാക്കുകൾ പൂർത്തിയാകുന്നതിനു മുമ്പേ, യന്ത്രം എറിഞ്ഞതുപോലെ എല്ലായിടത്തുനിന്നും ജനങ്ങൾ വേഗത്തിൽ എഴുന്നേറ്റു.
1.146.11
प्रीतिश्च मनुजव्याघ्र दुर्योधनमुपाविशत् ।
ह्रीश्च क्रोधश्च बीभत्सुं क्षणेनान्वाविवेश ह ॥ १.१४६.११ ॥
മനുഷ്യവ്യാഘ്രമേ! സന്തോഷം ദുര്യോധനനിൽ പ്രവേശിച്ചു; ലജ്ജയും ക്രോധവും ക്ഷണത്തിൽ ബീഭത്സുവിൽ (അർജ്ജുനനിൽ) പ്രവേശിച്ചു.
1.146.12
ततो द्रोणाभ्यनुज्ञातः कर्णः प्रियरणः सदा ।
यत्कृतं तत्र पार्थेन तच्चकार महाबलः ॥ १.१४६.१२ ॥
അപ്പോൾ ദ്രോണന്റെ അനുവാദം ലഭിച്ച, എപ്പോഴും യുദ്ധപ്രിയനായ കർണ്ണൻ, അവിടെ പാർത്ഥൻ ചെയ്തതുതന്നെ ആ മഹാബലൻ ചെയ്തു കാണിച്ചു.
1.146.13
अथ दुर्योधनस्तत्र भ्रातृभिः सह भारत ।
कर्णं परिष्वज्य मुदा ततो वचनमब्रवीत् ॥ १.१४६.१३ ॥
അപ്പോൾ ദുര്യോധനൻ അവിടെ സഹോദരന്മാരോടൊപ്പം, ഹേ ഭാരതാ, കർണ്ണനെ സന്തോഷത്തോടെ ആലിംഗനം ചെയ്ത് ഈ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
1.146.14
स्वागतं ते महाबाहो दिष्ट्या प्राप्तोऽसि मानद ।
अहं च कुरुराज्यं च यथेष्टमुपभुज्यताम् ॥ १.१४६.१४ ॥
ഹേ മഹാബാഹോ, നിനക്ക് സ്വാഗതം! ഹേ മാനദ, ഭാഗ്യവശാൽ നീ എത്തി. ഞാനും കുരുരാജ്യവും നിന്റെ ഇഷ്ടം പോലെ അനുഭവിക്കുക.
1.146.15
कृतं सर्वमहं मन्ये सखित्वं च त्वया वृणे ।
द्वन्द्वयुद्धं च पार्थेन कर्तुमिच्छाम्यहं प्रभो ॥ १.१४६.१५ ॥
എല്ലാം നിറവേറി എന്ന് ഞാൻ കരുതുന്നു. നിന്റെ സൗഹൃദം ഞാൻ വരിക്കുന്നു. ഹേ പ്രഭോ, പാർത്ഥനോട് ദ്വന്ദ്വയുദ്ധം ചെയ്യാൻ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
1.146.16
एवमुक्तस्तु कर्णेन राजन्दुर्योधनस्तदा ।
कर्णं दीर्घाञ्चितभुजं परिष्वज्येदमब्रवीत् ॥ १.१४६.१६ ॥
കർണ്ണൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, ഹേ രാജാവേ, ദുര്യോധനൻ നീണ്ട ബാഹുക്കളുള്ള കർണ്ണനെ ആലിംഗനം ചെയ്ത് ഇത് പറഞ്ഞു.
1.146.17
भुङ्क्ष्व भोगान्मया सार्धं बन्धूनां प्रियकृद्भव ।
दुर्हृदां कुरु सर्वेषां मूर्ध्नि पादमरिन्दम ॥ १.१४६.१७ ॥
എന്നോടൊപ്പം ഭോഗങ്ങൾ അനുഭവിക്കുക; ബന്ധുക്കൾക്ക് പ്രിയനാവുക. ഹേ അരിന്ദമാ, ശത്രുക്കളെല്ലാവരുടെയും തലയിൽ കാൽ വെക്കുക.
1.146.18
ततः क्षिप्तमिवात्मानं मत्वा पार्थोऽभ्यभाषत ।
कर्णं भ्रातृसमूहस्य मध्येऽचलमिव स्थितम् ॥ १.१४६.१८ ॥
അപ്പോൾ പാർത്ഥൻ, താൻ എറിയപ്പെട്ടവനെന്ന് കരുതി, സഹോദരസംഘത്തിന് നടുവിൽ പർവതംപോലെ അചലനായി നിന്ന കർണ്ണനോട് സംസാരിച്ചു.
1.146.19
अनाहूतोपसृष्टानामनाहूतोपजल्पिनाम् ।
ये लोकास्तान्हतः कर्ण मया त्वं प्रतिपत्स्यसे ॥ १.१४६.१९ ॥
വിളിക്കാതെ ആക്രമിച്ചവർക്കും വിളിക്കാതെ സംസാരിച്ചവർക്കും ലഭിക്കുന്ന ലോകങ്ങൾ ഏവയോ, കർണാ, എന്നാൽ ഹതനായി നീ അവ തന്നെ പ്രാപിക്കും.
1.146.20
रङ्गोऽयं सर्वसामान्यः किमत्र तव फाल्गुन ।
वीर्यश्रेष्ठाश्च राजानो बलं धर्मोऽनुवर्तते ॥ १.१४६.२० ॥
ഈ രംഗം എല്ലാവർക്കും പൊതുവാണ്; ഫാൽഗുനാ, ഇവിടെ നിനക്ക് എന്ത് അവകാശം? വീര്യത്തിൽ ശ്രേഷ്ഠരായ രാജാക്കന്മാരും ഇവിടെയുണ്ട്; ബലവും ധർമവും അനുസരിക്കുന്നു.
1.146.21
किं क्षेपैर्दुर्बलायासैः शरैः कथय भारत ।
गुरोः समक्षं यावत्ते हराम्यद्य शिरः शरैः ॥ १.१४६.२१ ॥
പരിഹാസങ്ങളും ദുർബലമായ ശ്രമങ്ങളും കൊണ്ട് എന്ത് പ്രയോജനം? ഭാരതാ, അമ്പുകൾ കൊണ്ടുതന്നെ പറയൂ. ഗുരുവിന്റെ മുന്നിൽ വെച്ച്, ഇന്ന് ഞാൻ നിന്റെ തല അമ്പുകളാൽ അറുക്കും.
1.146.22
ततो द्रोणाभ्यनुज्ञातः पार्तः परपुरञ्जयः ।
भ्रातृभिस्त्वरयाश्लिष्टो रणायोपजगाम तम् ॥ १.१४६.२२ ॥
അപ്പോൾ ദ്രോണന്റെ അനുമതി ലഭിച്ച, ശത്രുനഗരങ്ങളെ ജയിക്കുന്ന പാർത്ഥൻ, സഹോദരന്മാരാൽ വേഗത്തിൽ ആലിംഗനം ചെയ്യപ്പെട്ട് യുദ്ധത്തിനായി അവന്റെ അടുത്തേക്ക് പോയി.
1.146.23
ततो दुर्योधनेनापि स भ्रात्रा समरोद्यतः ।
परिष्वक्तः स्थितः कर्णः प्रगृह्य सशरं धनुः ॥ १.१४६.२३ ॥
അപ്പോൾ ദുര്യോധനനാലും യുദ്ധത്തിന് ഒരുങ്ങിയ ആ സഹോദരൻ ആലിംഗനം ചെയ്യപ്പെട്ടു; കർണൻ അമ്പോടുകൂടിയ വില്ലെടുത്ത് നിന്നു.
1.146.24
ततः सविद्युत्स्तनितैः सेन्द्रायुधपुरोगमैः ।
आवृतं गगनं मेघैर्बलाकापङ्क्तिहासिभिः ॥ १.१४६.२४ ॥
അപ്പോൾ മിന്നലും ഇടിമുഴക്കവും ഇന്ദ്രധനുസ്സും മുന്നിൽ കൊണ്ട്, കൊക്കുകളുടെ നിരകളെ പരിഹസിക്കുന്ന മേഘങ്ങളാൽ ആകാശം മൂടപ്പെട്ടു.
1.146.25
ततः स्नेहाद्धरिहयं दृष्ट्वा रङ्गावलोकिनम् ।
भास्करोऽप्यनयन्नाशं समीपोपगतान्घनान् ॥ १.१४६.२५ ॥
അപ്പോൾ സ്നേഹത്താൽ രംഗം നോക്കിനിൽക്കുന്ന ഹരിഹയനെ (അർജുനനെ) കണ്ട് സൂര്യനും അടുത്തുവന്ന മേഘങ്ങളെ നശിപ്പിച്ചു.
1.146.26
मेघच्छायोपगूढस्तु ततोऽदृश्यत फाल्गुनः ।
सूर्यातपपरिक्षिप्तः कर्णोऽपि समदृश्यत ॥ १.१४६.२६ ॥
അപ്പോൾ മേഘച്ഛായയിൽ മറഞ്ഞിരുന്ന ഫാൽഗുനൻ (അർജുനൻ) കാണപ്പെട്ടു; സൂര്യതാപത്താൽ ചുറ്റപ്പെട്ട കർണനും വ്യക്തമായി കണ്ടു.
1.146.27
धार्तराष्ट्रा यतः कर्णस्तस्मिन्देशे व्यवस्थिताः ।
भारद्वाजः कृपो भीष्मो यतः पार्थस्ततोऽभवन् ॥ १.१४६.२७ ॥
കർണനോടൊപ്പം ധൃതരാഷ്ട്രപുത്രന്മാർ നിലകൊണ്ട സ്ഥലത്ത് ഭാരദ്വാജനും കൃപനും ഭീഷ്മനും ഉണ്ടായിരുന്നു; പാർത്ഥൻ (അർജുനൻ) നിന്ന ഇടത്തും അവർ ഉണ്ടായിരുന്നു.
1.146.28
द्विधा रङ्गः समभवत्स्त्रीणां द्वैधमजायत ।
कुन्तिभोजसुता मोहं विज्ञातार्था जगाम ह ॥ १.१४६.२८ ॥
രംഗം രണ്ടായി പിളർന്നു; സ്ത്രീകൾക്കിടയിലും ഭിന്നത ഉണ്ടായി. കുന്തിഭോജന്റെ മകൾ (കുന്തി) കാര്യം മനസ്സിലാക്കി മോഹത്തിൽ വീണു.
1.146.29
तां तथा मोहमापन्नां विदुरः सर्वधर्मवित् ।
कुन्तीमाश्वासयामास प्रेष्याभिश्चन्दनोदकैः ॥ १.१४६.२९ ॥
അങ്ങനെ മോഹത്തിൽ വീണ കുന്തിയെ, സർവധർമ്മജ്ഞനായ വിദുരൻ ദാസിമാർ മുഖേന ചന്ദനജലം കൊണ്ട് ആശ്വസിപ്പിച്ചു.
1.146.30
ततः प्रत्यागतप्राणा तावुभौ परिदंशितौ ।
पुत्रौ दृष्ट्वा सुसंभ्रान्ता नान्वपद्यत किंचन ॥ १.१४६.३० ॥
അപ്പോൾ ജീവൻ തിരിച്ചുവന്ന്, കവചം ധരിച്ച ആ രണ്ടു പുത്രന്മാരെ കണ്ട് അതിവ്യാകുലയായി ഒന്നും മനസ്സിലാകാതെയായി.
1.146.31
तावुद्यतमहाचापौ कृपः शारद्वतोऽब्रवीत् ।
द्वन्द्वयुद्धसमाचारे कुशलः सर्वधर्मवित् ॥ १.१४६.३१ ॥
ഉയർത്തിയ മഹാചാപങ്ങളോടെ നിന്ന ആ ഇരുവരോടും, ദ്വന്ദ്വയുദ്ധാചാരത്തിൽ നിപുണനും സർവധർമജ്ഞനുമായ ശാരദ്വതൻ കൃപൻ പറഞ്ഞു.
1.146.32
अयं पृथायास्तनयः कनीयान्पाण्डुनन्दनः ।
कौरवो भवता सार्धं द्वन्द्वयुद्धं करिष्यति ॥ १.१४६.३२ ॥
ഇവൻ പൃഥയുടെ ഇളയ പുത്രൻ, പാണ്ഡുവിന്റെ ആനന്ദം; കൗരവനായ ഇവൻ നിന്നോടൊപ്പം ദ്വന്ദ്വയുദ്ധം ചെയ്യും.
1.146.33
त्वमप्येवं महाबाहो मातरं पितरं कुलम् ।
कथयस्व नरेन्द्राणां येषां त्वं कुलभूषणम् ॥ १.१४६.३३ ॥
മഹാബാഹോ, നീയും അതുപോലെ നിന്റെ മാതാവിനെയും പിതാവിനെയും കുലത്തെയും പറയുക — ഏത് നരേന്ദ്രന്മാരുടെ കുലഭൂഷണമാണോ നീ ആ വംശത്തെ.
1.146.34
ततो विदित्वा पार्थस्त्वां प्रतियोत्स्यति वा न वा ।
वृथाकुलसमाचारैर्न युध्यन्ते नृपात्मजाः ॥ १.१४६.३४ ॥
അപ്പോൾ നിന്നെ അറിഞ്ഞശേഷം പാർഥൻ നിന്നോട് പൊരുതുമോ ഇല്ലയോ; രാജപുത്രന്മാർ വ്യർഥവും കുഴഞ്ഞതുമായ നടപടികളാൽ യുദ്ധം ചെയ്യാറില്ല.
1.146.35
एवमुक्तस्य कर्णस्य व्रीडावनतमाननम् ।
बभौ वर्षाम्बुविक्लिन्नं पद्ममागलितं यथा ॥ १.१४६.३५ ॥
ഇങ്ങനെ പറയപ്പെട്ട കർണന്റെ മുഖം ലജ്ജയാൽ താഴ്ന്നു; മഴവെള്ളത്തിൽ നനഞ്ഞ് അടർന്ന താമരപോലെ അത് തിളങ്ങി.
1.146.36
आचार्य त्रिविधा योनी राज्ञां शास्त्रविनिश्चये ।
सत्कुलीनश्च शूरश्च यश्च सेनां प्रकर्षति ॥ १.१४६.३६ ॥
ആചാര്യാ, ശാസ്ത്രനിർണയത്തിൽ രാജാക്കന്മാരുടെ ഉത്ഭവം മൂന്നുവിധമാണ്: നല്ല കുലത്തിൽ ജനിച്ചവൻ, ശൂരൻ, സേനയെ മുന്നോട്ടു നയിക്കുന്നവൻ.
1.146.37
अद्भ्योऽग्निर्ब्रह्मतः क्षत्रमश्मनो लोहमुत्थितम् ।
तेषां सर्वत्रगं तेजः स्वासु योनिषु शाम्यति ॥ १.१४६.३७ ॥
ജലത്തിൽ നിന്ന് അഗ്നി, ബ്രഹ്മത്തിൽ നിന്ന് ക്ഷത്രം, കല്ലിൽ നിന്ന് ഇരുമ്പ് ഉണ്ടായി. അവയുടെ സർവ്വവ്യാപിയായ തേജസ്സ് സ്വന്തം ഉറവിടങ്ങളിൽ തന്നെ ശമിക്കുന്നു.
1.146.38
यद्ययं फाल्गुनो युद्धे नाराज्ञा योद्धुमिच्छति ।
तस्मादेषोऽङ्गविषये मया राज्येऽभिषिच्यते ॥ १.१४६.३८ ॥
ഈ ഫാൽഗുനൻ രാജാവില്ലാതെ യുദ്ധം ചെയ്യാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നുവെങ്കിൽ, അതിനാൽ ഇവനെ ഞാൻ അംഗരാജ്യത്തിൽ അഭിഷേകം ചെയ്യുന്നു.
1.146.39
ततो राजानमामन्त्र्य गाङ्गेयं च पितामहम् ।
अभिषेकस्य संभारान्समानीय द्विजातिभिः ॥ १.१४६.३९ ॥
അനന്തരം രാജാവിനെയും ഗാംഗേയനായ പിതാമഹനെയും ക്ഷണിച്ച്, ദ്വിജന്മാർ മുഖേന അഭിഷേകസാമഗ്രികൾ ശേഖരിച്ച്.
1.146.40
गोसहस्रायुतं दत्त्वा युक्तानां पुण्यकर्मणाम् ।
अर्होऽयमङ्गराज्यस्य इति वाच्य द्विजातिभिः ॥ १.१४६.४० ॥
പുണ്യകർമ്മികളായ യോഗ്യർക്ക് ആയിരക്കണക്കിനും പതിനായിരക്കണക്കിനും പശുക്കളെ ദാനം ചെയ്ത്, 'ഇവൻ അംഗരാജ്യത്തിന് അർഹൻ' എന്ന് ദ്വിജന്മാർ പ്രഖ്യാപിച്ച്.
1.146.41
ततस्तस्मिन्क्षणे कर्णः सलाजकुसुमैर्घटैः ।
काञ्चनैः काञ्चने पीठे मन्त्रविद्भिर्महारथः ॥ १.१४६.४१ ॥
അപ്പോൾ ആ നിമിഷത്തിൽ മഹാരഥനായ കർണ്ണൻ, ലാജങ്ങളും പുഷ്പങ്ങളും ചേർന്ന സ്വർണ്ണകുടങ്ങളാൽ, മന്ത്രജ്ഞരാൽ സ്വർണ്ണപീഠത്തിൽ (അഭിഷിക്തനായി).
1.146.42
अभिषिक्तोऽङ्गराजे स श्रिया युक्तो महाबलः ।
स मौलिहारकेयूरः सहस्ताभरणाङ्गदः ॥ १.१४६.४२ ॥
അംഗരാജാവായി അഭിഷിക്തനായ അവൻ, ശ്രീ നിറഞ്ഞവനും മഹാബലനും, കിരീടം, ഹാരം, കേയൂരം, കൈയാഭരണങ്ങൾ, അംഗദം എന്നിവ ധരിച്ചവനുമായി.
1.146.43
राजलिङ्गैस्तथाऽन्यैश्च भूषितो भूषणैः शुभैः ।
सच्छत्रवालव्यजनो जयशब्दोत्तरेण च ॥ १.१४६.४३ ॥
രാജചിഹ്നങ്ങളാലും മറ്റ് ശുഭമായ ആഭരണങ്ങളാലും അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട്, കുട, ചാമരം, വ്യജനം എന്നിവയോടെ, ജയശബ്ദത്തിന്റെ നടുവിൽ.
1.146.44
उवाच कौरवं राजन्वचनं स वृषस्तदा ।
अस्य राज्यप्रदानस्य सदृशं किं ददानि ते ॥ १.१४६.४४ ॥
അപ്പോൾ വൃഷൻ (കർണൻ) കൗരവനോടു പറഞ്ഞു: രാജാവേ, ഈ രാജ്യദാനത്തിനു തുല്യമായി ഞാൻ നിനക്ക് എന്തു തരണം?
1.146.45
प्रब्रूहि राजशार्दूल कर्ता ह्यस्मि तथा नृप ।
अत्यन्तं सख्यमिच्छामीत्याह तं स सुयोधनः ॥ १.१४६.४५ ॥
രാജശാർദൂലാ, പറയൂ; രാജാവേ, ഞാൻ അങ്ങനെ തന്നെ ചെയ്യുന്നവനാണ്. അത്യന്തം സൗഹൃദം ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു എന്ന് സുയോധനൻ അവനോടു പറഞ്ഞു.
1.146.46
एवमुक्तस्ततः कर्णस्तथेति प्रत्युवाच तम् ।
हर्षाच्चोभौ समाश्लिष्य परां मुदमवापतुः ॥ १.१४६.४६ ॥
ഇങ്ങനെ പറയപ്പെട്ടപ്പോൾ കർണൻ, "അങ്ങനെയാകട്ടെ" എന്ന് അവനോടു മറുപടി പറഞ്ഞു. സന്തോഷത്താൽ ഇരുവരും പരസ്പരം ആലിംഗനം ചെയ്ത് പരമമായ ആനന്ദം നേടി.