มหาภารตะ · อัธยายะ 1.146

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

อ่านพร้อมความหมาย

1.146.1

एतस्मिन्नेव काले तु तस्मिञ्जनसमागमे ।
दत्तेऽवकाशे पुरुषैर्विस्मयोत्फुल्ललोचनः।
विवेश रङ्गं विस्तीर्णं कर्णः परपुरञ्जयः ॥ १.१४६.१ ॥

ในขณะนั้นเอง ท่ามกลางฝูงชนที่มาประชุมกัน เมื่อบรรดาข้าราชบริพารเปิดทางให้ กรรณะผู้พิชิตนครของศัตรู ดวงตาเบิกกว้างด้วยความพิศวง ได้เข้าสู่สังเวียนอันกว้างใหญ่

1.146.2

सहजं कवचं बिभ्रत्कुण्डलोद्द्योतिताननः ।
स धनुर्बद्धनिस्त्रिंशः पादचारीव पर्वतः ॥ १.१४६.२ ॥

เขาสวมเกราะที่เกิดมาพร้อมกับตน ใบหน้าสว่างไสวด้วยต่างหู ธนูและดาบผูกติดกาย เขาดูเหมือนภูเขาที่เดินด้วยเท้า

1.146.3

कन्यागर्भः पृथुयशाः पृथायाः पृथुलोचनः ।
तीक्ष्णांशोर्भास्करस्यांशः कर्णोऽरिगणसूदनः ॥ १.१४६.३ ॥

กรรณะผู้เกิดจากครรภ์ของหญิงสาว มีชื่อเสียงเลื่องลือ ตาโตกว้าง เป็นบุตรของพระปฤถา เป็นส่วนหนึ่งของพระอาทิตย์ผู้มีรัศมีแหลมคม เป็นผู้ทำลายกองทัพของศัตรู

1.146.4

सिंहर्षभगजेन्द्राणां बलवीर्यपराक्रमः ।
दीप्तिकान्तिद्युतिगुणैः सूर्येन्दुज्वलनोपमः ॥ १.१४६.४ ॥

เขามีกำลัง ความกล้า และความแกล่วกล้าเช่นราชสีห์ วัวหนุ่มผู้ประเสริฐ และช้างใหญ่ และด้วยคุณสมบัติแห่งความแจ่มจ้า ความงดงาม และรัศมี เขาเหมือนดวงอาทิตย์ ดวงจันทร์ และไฟ

1.146.5

प्रांशुः कनकतालाभः सिंहसंहननो युवा ।
असङ्ख्येयगुणः श्रीमान्भास्करस्यात्मसंभवः ॥ १.१४६.५ ॥

เขาสูงใหญ่ ดั่งต้นตาลทอง เป็นหนุ่มรูปร่างกำยำเช่นราชสีห์ มีคุณความดีนับประมาณมิได้ รุ่งโรจน์ และเป็นบุตรที่เกิดจากพระอาทิตย์เอง

1.146.6

स निरीक्ष्य महाबाहुः सर्वतो रङ्गमण्डलम् ।
प्रणामं द्रोणकृपयोर्नात्यादृतमिवाकरोत् ॥ १.१४६.६ ॥

ครั้นมองดูรอบสังเวียนแล้ว ผู้มีแขนใหญ่โตนั้นได้กราบไหว้ท่านทรงโรณะและท่านกฤปะ แต่ก็ดูเหมือนไม่ได้ให้ความเคารพมากนัก

1.146.7

स समाजजनः सर्वो निश्चलः स्थिरलोचनः ।
कोऽयमित्यागतक्षोभः कौतूहलपरोऽभवत् ॥ १.१४६.७ ॥

ผู้คนทั้งหมดที่ประชุมกันอยู่ที่นั่นต่างนิ่งงัน ดวงตาจับจ้องอยู่กับเขา ด้วยความสงสัยว่า "ผู้นี้เป็นใครกัน" พวกเขาจึงเกิดความอยากรู้อย่างแรงกล้า

1.146.8

सोऽब्रवीन्मेघगम्भीरस्वरेण वदतां वरः ।
भ्राता भ्रातरमज्ञातं सावित्रः पाकशासनिम् ॥ १.१४६.८ ॥

ผู้เป็นเลิศในการพูดกล่าวด้วยเสียงก้องกังวานดั่งเมฆฝน กล่าวกับพี่ชายที่ยังไม่รู้จักกัน คือท้าวปากศาสนี หรืออรชุน ผู้เป็นบุตรของพระสาวิตรี หรือกรรณะ

1.146.9

पार्थ यत्ते कृतं कर्म विशेषवदहं ततः ।
करिष्ये पश्यतां नॄणां माऽऽत्मना विस्मयं गमः ॥ १.१४६.९ ॥

ดูก่อนพระปารถะ การกระทำใดที่ท่านได้ทำไว้ เราจะทำให้วิจิตรพิสดารยิ่งกว่านั้น อย่าให้ตนต้องตกอยู่ในความพิศวงต่อหน้าบรรดาผู้ชม

1.146.10

असमाप्ते ततस्तस्य वचने वदतां वर ।
यन्त्रोत्क्षिप्त इवोत्तस्थौ क्षिप्रं वै सर्वतो जनः ॥ १.१४६.१० ॥

ก่อนที่คำพูดของผู้เป็นเลิศในการกล่าวจะจบลง ผู้คนทั้งหมดรอบด้านก็ลุกขึ้นอย่างรวดเร็ว ดั่งถูกเครื่องจักรเหวี่ยงขึ้นไป

1.146.11

प्रीतिश्च मनुजव्याघ्र दुर्योधनमुपाविशत् ।
ह्रीश्च क्रोधश्च बीभत्सुं क्षणेनान्वाविवेश ह ॥ १.१४६.११ ॥

ดูก่อนราชสีห์แห่งมนุษย์ ความยินดีได้เข้าสู่ท้าวทุรโยธน์ ส่วนความละอายและความโกรธได้เข้าครอบงำพระอรชุนในพริบตาเดียว

1.146.12

ततो द्रोणाभ्यनुज्ञातः कर्णः प्रियरणः सदा ।
यत्कृतं तत्र पार्थेन तच्चकार महाबलः ॥ १.१४६.१२ ॥

จากนั้น กรรณะผู้มีพลังมหาศาลและรักการรบเสมอ ได้รับอนุญาตจากท่านทรงโรณะ ได้กระทำการเช่นเดียวกับที่พระปารถะได้ทำไว้ที่นั่น

1.146.13

अथ दुर्योधनस्तत्र भ्रातृभिः सह भारत ।
कर्णं परिष्वज्य मुदा ततो वचनमब्रवीत् ॥ १.१४६.१३ ॥

ดูก่อนพระภารตะ ครั้งนั้น ท้าวทุรโยธน์พร้อมด้วยพี่น้องของตน ได้กอดรัดกรรณะด้วยความปีติยินดี แล้วกล่าวถ้อยคำนี้

1.146.14

स्वागतं ते महाबाहो दिष्ट्या प्राप्तोऽसि मानद ।
अहं च कुरुराज्यं च यथेष्टमुपभुज्यताम् ॥ १.१४६.१४ ॥

ดูก่อนผู้มีแขนใหญ่ ขอต้อนรับท่าน ท่านมาถึงที่นี่ด้วยโชคดี ดูก่อนผู้ให้เกียรติ ขอให้ข้าพเจ้าและราชอาณาจักรของชาวกุรุ ท่านจงชื่นชมได้ตามความปรารถนาเถิด

1.146.15

कृतं सर्वमहं मन्ये सखित्वं च त्वया वृणे ।
द्वन्द्वयुद्धं च पार्थेन कर्तुमिच्छाम्यहं प्रभो ॥ १.१४६.१५ ॥

ข้าพเจ้าเห็นว่าสิ่งทั้งหมดได้สำเร็จแล้ว และข้าพเจ้าขอเลือกมิตรภาพกับท่าน ดูก่อนท่านผู้เป็นใหญ่ ข้าพเจ้าปรารถนาจะต่อสู้กับพระปารถะเพียงคนต่อคน

1.146.16

एवमुक्तस्तु कर्णेन राजन्दुर्योधनस्तदा ।
कर्णं दीर्घाञ्चितभुजं परिष्वज्येदमब्रवीत् ॥ १.१४६.१६ ॥

ดูก่อนพระราชา เมื่อกรรณะกล่าวดังนี้แล้ว ท้าวทุรโยธน์ก็กอดกรรณะซึ่งยกแขนยาวขึ้น แล้วกล่าวว่า

1.146.17

भुङ्क्ष्व भोगान्मया सार्धं बन्धूनां प्रियकृद्भव ।
दुर्हृदां कुरु सर्वेषां मूर्ध्नि पादमरिन्दम ॥ १.१४६.१७ ॥

จงเสวยสุขกับเรา และเป็นผู้ทำให้พี่น้องของเราเป็นที่รัก ดูก่อนผู้ปราบศัตรู จงเหยียบเศียรของศัตรูทั้งหมดไว้ใต้เท้าเถิด

1.146.18

ततः क्षिप्तमिवात्मानं मत्वा पार्थोऽभ्यभाषत ।
कर्णं भ्रातृसमूहस्य मध्येऽचलमिव स्थितम् ॥ १.१४६.१८ ॥

ครั้งนั้น พระปารถะคิดว่าตนถูกเหวี่ยงออกไปเสียแล้ว จึงกล่าวกับกรรณะซึ่งยืนอยู่ท่ามกลางหมู่พี่น้องอย่างไม่หวั่นไหวดั่งภูเขา

1.146.19

अनाहूतोपसृष्टानामनाहूतोपजल्पिनाम् ।
ये लोकास्तान्हतः कर्ण मया त्वं प्रतिपत्स्यसे ॥ १.१४६.१९ ॥

ดูก่อนกรรณะ โลกเหล่าใดที่เป็นของผู้ที่บุกรุกโดยไม่ได้รับเชิญและพูดโดยไม่ได้รับเชิญ ท่านจะไปถึงโลกเหล่านั้น เพราะท่านจะถูกเราสังหาร

1.146.20

रङ्गोऽयं सर्वसामान्यः किमत्र तव फाल्गुन ।
वीर्यश्रेष्ठाश्च राजानो बलं धर्मोऽनुवर्तते ॥ १.१४६.२० ॥

สังเวียนนี้เป็นของทุกคนร่วมกัน ดูก่อนพระผู้ฟาลคุนะ ท่านจะมีสิทธิ์อะไรที่นี่ มีกษัตริย์ผู้เลิศด้วยความกล้าหาญอยู่ด้วย กำลังและธรรมย่อมปรากฏเด่นชัด

1.146.21

किं क्षेपैर्दुर्बलायासैः शरैः कथय भारत ।
गुरोः समक्षं यावत्ते हराम्यद्य शिरः शरैः ॥ १.१४६.२१ ॥

ท่านจะทำให้เสียเวลาด้วยคำดูหมิ่นและความพยายามที่อ่อนแรงไปทำไม ภารตะเอ๋ย จงพูดด้วยลูกศรเถิด ต่อหน้าอาจารย์ วันนี้ข้าจะตัดศีรษะของท่านด้วยลูกศรของข้า

1.146.22

ततो द्रोणाभ्यनुज्ञातः पार्तः परपुरञ्जयः ।
भ्रातृभिस्त्वरयाश्लिष्टो रणायोपजगाम तम् ॥ १.१४६.२२ ॥

จากนั้น ปารถะผู้พิชิตเมืองของศัตรู ได้รับอนุญาตจากโทรณะ และถูกพี่น้องกอดด้วยความเร่งรีบ จึงก้าวไปเผชิญหน้าเขาในการรบ

1.146.23

ततो दुर्योधनेनापि स भ्रात्रा समरोद्यतः ।
परिष्वक्तः स्थितः कर्णः प्रगृह्य सशरं धनुः ॥ १.१४६.२३ ॥

จากนั้น ทุรโยธน์ก็กอดพี่ชายผู้พร้อมจะรบนั้นเช่นกัน และกรรณะยืนอยู่ โดยถือคันธนูพร้อมลูกศรที่ง้างไว้

1.146.24

ततः सविद्युत्स्तनितैः सेन्द्रायुधपुरोगमैः ।
आवृतं गगनं मेघैर्बलाकापङ्क्तिहासिभिः ॥ १.१४६.२४ ॥

จากนั้น ท้องฟ้าถูกปกคลุมด้วยเมฆ มีฟ้าแลบ เสียงฟ้าร้อง และรุ้งกินน้ำนำหน้า ล้อเลียนแถวนกกระเรียน

1.146.25

ततः स्नेहाद्धरिहयं दृष्ट्वा रङ्गावलोकिनम् ।
भास्करोऽप्यनयन्नाशं समीपोपगतान्घनान् ॥ १.१४६.२५ ॥

จากนั้น เมื่อเห็นหริหัยะ (อรชุน) จ้องดูสนามประลองด้วยความรักใคร่ พระอาทิตย์ก็ขับไล่เมฆที่เข้ามาใกล้ให้หายไปเช่นกัน

1.146.26

मेघच्छायोपगूढस्तु ततोऽदृश्यत फाल्गुनः ।
सूर्यातपपरिक्षिप्तः कर्णोऽपि समदृश्यत ॥ १.१४६.२६ ॥

จากนั้น ผาลคุนะ (อรชุน) ถูกเงาเมฆปกคลุมจึงปรากฏให้เห็น และกรรณะที่ถูกความร้อนของพระอาทิตย์แผดเผาก็ปรากฏให้เห็นชัดเช่นกัน

1.146.27

धार्तराष्ट्रा यतः कर्णस्तस्मिन्देशे व्यवस्थिताः ।
भारद्वाजः कृपो भीष्मो यतः पार्थस्ततोऽभवन् ॥ १.१४६.२७ ॥

ณ ที่ซึ่งบุตรของธฤตราษฎร์ยืนอยู่กับกรรณะ ณ สถานที่นั้น มีภารทวาชะ (โทรณะ) กฤปะ และภีษมะ และจากที่ที่ปารถะ (อรชุน) อยู่ ฝ่ายนั้นก็มีอยู่เช่นกัน

1.146.28

द्विधा रङ्गः समभवत्स्त्रीणां द्वैधमजायत ।
कुन्तिभोजसुता मोहं विज्ञातार्था जगाम ह ॥ १.१४६.२८ ॥

สนามประลองแตกออกเป็นสองฝ่าย และความแตกแยกก็เกิดขึ้นในหมู่สตรีด้วย กุนตี ธิดาของกุนติโภชะ เข้าใจความหมายของสิ่งที่เกิดขึ้น จึงล้มลงด้วยความหมดสติ

1.146.29

तां तथा मोहमापन्नां विदुरः सर्वधर्मवित् ।
कुन्तीमाश्वासयामास प्रेष्याभिश्चन्दनोदकैः ॥ १.१४६.२९ ॥

วิทุระผู้รู้ธรรมทั้งปวง ได้ปลอบโยนกุนตีที่หมดสติไปนั้น ด้วยน้ำที่มีกลิ่นจันทน์ซึ่งข้ารับใช้นำมาให้

1.146.30

ततः प्रत्यागतप्राणा तावुभौ परिदंशितौ ।
पुत्रौ दृष्ट्वा सुसंभ्रान्ता नान्वपद्यत किंचन ॥ १.१४६.३० ॥

จากนั้น เมื่อลมหายใจของนางกลับคืนมา และเห็นบุตรทั้งสองสวมเกราะ นางก็ตกใจอย่างยิ่งจนไม่อาจเข้าใจสิ่งใดได้

1.146.31

तावुद्यतमहाचापौ कृपः शारद्वतोऽब्रवीत् ।
द्वन्द्वयुद्धसमाचारे कुशलः सर्वधर्मवित् ॥ १.१४६.३१ ॥

กฤปะ บุตรของศารทวัต ผู้ชำนาญในการต่อสู้ตัวต่อตัวและรู้หน้าที่ทั้งปวง ได้กล่าวกับทั้งสองผู้ยกคันธนูขึ้นสูง

1.146.32

अयं पृथायास्तनयः कनीयान्पाण्डुनन्दनः ।
कौरवो भवता सार्धं द्वन्द्वयुद्धं करिष्यति ॥ १.१४६.३२ ॥

น้องชายคนเล็กของปฤถา ผู้เป็นที่รื่นรมย์ของปาณฑุ เป็นเการพ ผู้นี้จะสู้รบตัวต่อตัวกับท่าน

1.146.33

त्वमप्येवं महाबाहो मातरं पितरं कुलम् ।
कथयस्व नरेन्द्राणां येषां त्वं कुलभूषणम् ॥ १.१४६.३३ ॥

ท่านผู้มีแขนทรงพลังเอ๋ย ท่านก็เช่นกัน จงบอกมารดา บิดา และวงศ์ตระกูลของท่าน ซึ่งเป็นเจ้าแห่งมนุษย์ ผู้ที่ท่านเป็นเครื่องประดับของวงศ์ตระกูลนั้น

1.146.34

ततो विदित्वा पार्थस्त्वां प्रतियोत्स्यति वा न वा ।
वृथाकुलसमाचारैर्न युध्यन्ते नृपात्मजाः ॥ १.१४६.३४ ॥

จากนั้น เมื่อรู้ว่าท่านเป็นใคร ปารถะอาจจะสู้กับท่านหรือไม่ก็ได้ เพราะบุตรของกษัตริย์ไม่ต่อสู้กับผู้ที่มีการกระทำว่างเปล่าและสับสน

1.146.35

एवमुक्तस्य कर्णस्य व्रीडावनतमाननम् ।
बभौ वर्षाम्बुविक्लिन्नं पद्ममागलितं यथा ॥ १.१४६.३५ ॥

เมื่อกรรณะถูกกล่าวเช่นนั้น ใบหน้าของเขาก็ก้มลงด้วยความอับอาย และเปล่งประกายเหมือนดอกบัวที่เปียกโชกด้วยน้ำฝนและร่วงหล่น

1.146.36

आचार्य त्रिविधा योनी राज्ञां शास्त्रविनिश्चये ।
सत्कुलीनश्च शूरश्च यश्च सेनां प्रकर्षति ॥ १.१४६.३६ ॥

อาจารย์ ตามการวินิจฉัยที่แน่นอนของศาสตร์ทั้งหลาย กำเนิดของกษัตริย์มีสามประเภท คือ ผู้มีตระกูลสูงส่ง ผู้กล้าหาญ และผู้นำกองทัพไปข้างหน้า

1.146.37

अद्भ्योऽग्निर्ब्रह्मतः क्षत्रमश्मनो लोहमुत्थितम् ।
तेषां सर्वत्रगं तेजः स्वासु योनिषु शाम्यति ॥ १.१४६.३७ ॥

ไฟเกิดจากน้ำ ชนชั้นนักรบเกิดจากพลังศักดิ์สิทธิ์ของพราหมณ์ เหล็กเกิดจากหิน รัศมีที่แผ่ไปทุกแห่งของพวกเขาย่อมสงบลงในแหล่งกำเนิดของตนเอง

1.146.38

यद्ययं फाल्गुनो युद्धे नाराज्ञा योद्धुमिच्छति ।
तस्मादेषोऽङ्गविषये मया राज्येऽभिषिच्यते ॥ १.१४६.३८ ॥

หากผาลคุนะนี้ประสงค์จะสู้รบในสงครามโดยไม่มีกษัตริย์ ข้าจะแต่งตั้งเขาให้ขึ้นครองแผ่นดินอังคะ

1.146.39

ततो राजानमामन्त्र्य गाङ्गेयं च पितामहम् ।
अभिषेकस्य संभारान्समानीय द्विजातिभिः ॥ १.१४६.३९ ॥

จากนั้น เมื่อกล่าวกับกษัตริย์และคาเงยะ ปู่ผู้ยิ่งใหญ่ และให้พวกทวิชาติรวบรวมเครื่องประกอบพิธีราชาภิเษก

1.146.40

गोसहस्रायुतं दत्त्वा युक्तानां पुण्यकर्मणाम् ।
अर्होऽयमङ्गराज्यस्य इति वाच्य द्विजातिभिः ॥ १.१४६.४० ॥

เมื่อได้มอบโคนับพันและนับหมื่นแก่ผู้ที่คู่ควรและประพฤติธรรม และให้พวกทวิชาติประกาศว่า ผู้นี้คู่ควรแก่ราชอาณาจักรอังคะ

1.146.41

ततस्तस्मिन्क्षणे कर्णः सलाजकुसुमैर्घटैः ।
काञ्चनैः काञ्चने पीठे मन्त्रविद्भिर्महारथः ॥ १.१४६.४१ ॥

ครั้งนั้นเอง กรรณะผู้ยิ่งใหญ่ผู้เป็นนายสารถีได้รับการอภิเษกบนพระที่นั่งทองคำ ด้วยหม้อทองคำที่บรรจุข้าวตอกและดอกไม้ โดยผู้รู้มนตร์ทั้งหลาย

1.146.42

अभिषिक्तोऽङ्गराजे स श्रिया युक्तो महाबलः ।
स मौलिहारकेयूरः सहस्ताभरणाङ्गदः ॥ १.१४६.४२ ॥

กรรณะผู้มีพลังมหาศาลนั้น ได้รับการอภิเษกเป็นพระราชาแห่งอังคะ ประดับด้วยสิริ สวมมงกุฎ สร้อยคอ กำไลต้นแขน และกำไลข้อมือพร้อมเครื่องประดับมือ

1.146.43

राजलिङ्गैस्तथाऽन्यैश्च भूषितो भूषणैः शुभैः ।
सच्छत्रवालव्यजनो जयशब्दोत्तरेण च ॥ १.१४६.४३ ॥

ทรงประดับด้วยเครื่องหมายแห่งกษัตริย์และเครื่องประดับอันงดงามอื่น ๆ มีฉัตร พัดขนหางจามรี และพัดวาลวิชนี ท่ามกลางเสียงโห่ร้องชัยชนะ

1.146.44

उवाच कौरवं राजन्वचनं स वृषस्तदा ।
अस्य राज्यप्रदानस्य सदृशं किं ददानि ते ॥ १.१४६.४४ ॥

ครั้งนั้น วฤษะ (กรรณะ) กล่าวกับโอรสแห่งกุรุว่า ข้าแต่พระราชา ข้าพเจ้าจะให้อะไรแก่ท่านที่เสมอด้วยการมอบราชอาณาจักรนี้เล่า

1.146.45

प्रब्रूहि राजशार्दूल कर्ता ह्यस्मि तथा नृप ।
अत्यन्तं सख्यमिच्छामीत्याह तं स सुयोधनः ॥ १.१४६.४५ ॥

ขอทรงตรัสเถิด ดุจราชสีห์ในหมู่กษัตริย์ ข้าพเจ้าเป็นผู้กระทำการนั้นจริง ข้าแต่พระราชา ข้าพเจ้าปรารถนามิตรภาพอันยิ่ง สุโยธนะกล่าวกับเขาเช่นนั้น

1.146.46

एवमुक्तस्ततः कर्णस्तथेति प्रत्युवाच तम् ।
हर्षाच्चोभौ समाश्लिष्य परां मुदमवापतुः ॥ १.१४६.४६ ॥

เมื่อถูกกล่าวเช่นนั้น กรรณะจึงตอบเขาว่า ก็ให้เป็นเช่นนั้น ทั้งสองต่างโอบกอดกันด้วยความปีติ และได้รับความสุขสูงสุด