ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 1.146
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.146.1
एतस्मिन्नेव काले तु तस्मिञ्जनसमागमे ।
दत्तेऽवकाशे पुरुषैर्विस्मयोत्फुल्ललोचनः।
विवेश रङ्गं विस्तीर्णं कर्णः परपुरञ्जयः ॥ १.१४६.१ ॥
ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಆ ಜನಸಮೂಹದಲ್ಲಿ, ಸೇವಕರಿಂದ ಸ್ಥಳ ನೀಡಲ್ಪಟ್ಟಾಗ, ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ಅರಳಿದ ಕಣ್ಣುಗಳೊಂದಿಗೆ ಶತ್ರುನಗರಗಳನ್ನು ಗೆಲ್ಲುವ ಕರ್ಣನು ವಿಶಾಲವಾದ ರಂಗಭೂಮಿಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು.
1.146.2
सहजं कवचं बिभ्रत्कुण्डलोद्द्योतिताननः ।
स धनुर्बद्धनिस्त्रिंशः पादचारीव पर्वतः ॥ १.१४६.२ ॥
ಹುಟ್ಟಿನಿಂದಲೇ ಬಂದ ಕವಚವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಕುಂಡಲಗಳಿಂದ ಬೆಳಗಿದ ಮುಖದವನಾಗಿ, ಬಿಲ್ಲು ಮತ್ತು ಖಡ್ಗವನ್ನು ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡು ಕಾಲ್ನಡಿಗೆಯಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವ ಪರ್ವತದಂತೆ ಅವನಿದ್ದನು.
1.146.3
कन्यागर्भः पृथुयशाः पृथायाः पृथुलोचनः ।
तीक्ष्णांशोर्भास्करस्यांशः कर्णोऽरिगणसूदनः ॥ १.१४६.३ ॥
ಕನ್ಯೆಯ ಗರ್ಭದಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದ, ಮಹಾಕೀರ್ತಿಯ, ಪೃಥೆಯ (ಕುಂತಿಯ) ವಿಶಾಲ ನೇತ್ರದ ಮಗ, ತೀಕ್ಷ್ಣ ಕಿರಣದ ಸೂರ್ಯನ ಅಂಶ, ಶತ್ರುಗಣವನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವ ಕರ್ಣನು.
1.146.4
सिंहर्षभगजेन्द्राणां बलवीर्यपराक्रमः ।
दीप्तिकान्तिद्युतिगुणैः सूर्येन्दुज्वलनोपमः ॥ १.१४६.४ ॥
ಸಿಂಹ, ಹೋರಿ, ಶ್ರೇಷ್ಠ ಆನೆಗಳ ಬಲ, ವೀರ್ಯ, ಪರಾಕ್ರಮವುಳ್ಳವನು; ದೀಪ್ತಿ, ಕಾಂತಿ, ದ್ಯುತಿ ಗುಣಗಳಿಂದ ಸೂರ್ಯ, ಚಂದ್ರ, ಅಗ್ನಿಯಂತಿರುವನು.
1.146.5
प्रांशुः कनकतालाभः सिंहसंहननो युवा ।
असङ्ख्येयगुणः श्रीमान्भास्करस्यात्मसंभवः ॥ १.१४६.५ ॥
ಎತ್ತರದವನು, ಚಿನ್ನದ ತಾಳೆ ಮರದ ಕಾಂತಿಯುಳ್ಳವನು, ಸಿಂಹದಂತೆ ದೃಢ ದೇಹದ ಯುವಕ, ಅಸಂಖ್ಯ ಗುಣಗಳ ತೇಜಸ್ವಿ, ಸೂರ್ಯನ ಸ್ವಂತ ಪುತ್ರ.
1.146.6
स निरीक्ष्य महाबाहुः सर्वतो रङ्गमण्डलम् ।
प्रणामं द्रोणकृपयोर्नात्यादृतमिवाकरोत् ॥ १.१४६.६ ॥
ಆ ಮಹಾಬಾಹು ರಂಗಭೂಮಿಯನ್ನು ಸುತ್ತಲೂ ನೋಡಿ, ದ್ರೋಣ ಮತ್ತು ಕೃಪರಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದನು; ಅತಿ ಗೌರವದಿಂದಲ್ಲವೋ ಎಂಬಂತೆ.
1.146.7
स समाजजनः सर्वो निश्चलः स्थिरलोचनः ।
कोऽयमित्यागतक्षोभः कौतूहलपरोऽभवत् ॥ १.१४६.७ ॥
ಆ ಸಭೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ಎಲ್ಲ ಜನರೂ ಚಲಿಸದೆ, ಸ್ಥಿರ ನೋಟದಿಂದ ನಿಂತರು. 'ಇವನು ಯಾರು?' ಎಂಬ ಕ್ಷೋಭೆಯಿಂದ ಅವರು ಕುತೂಹಲದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದರು.
1.146.8
सोऽब्रवीन्मेघगम्भीरस्वरेण वदतां वरः ।
भ्राता भ्रातरमज्ञातं सावित्रः पाकशासनिम् ॥ १.१४६.८ ॥
ಮಾತನಾಡುವವರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದವನು ಮೇಘದಂತೆ ಗಂಭೀರ ಸ್ವರದಿಂದ ಮಾತನಾಡಿದನು. ಅಪರಿಚಿತನಾದ ಸಹೋದರನಿಗೆ, ಸಾವಿತ್ರನಾದ ಕರ್ಣನು ಪಾಕಶಾಸನಿಯನ್ನು ಕುರಿತು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು.
1.146.9
पार्थ यत्ते कृतं कर्म विशेषवदहं ततः ।
करिष्ये पश्यतां नॄणां माऽऽत्मना विस्मयं गमः ॥ १.१४६.९ ॥
ಪಾರ್ಥನೇ! ನೀನು ಮಾಡಿದ ಕರ್ಮಕ್ಕಿಂತ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ನಾನು ಮಾಡುತ್ತೇನೆ. ನೋಡುತ್ತಿರುವ ಜನರ ಮುಂದೆ ನೀನೇ ಆಶ್ಚರ್ಯಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗಬೇಡ.
1.146.10
असमाप्ते ततस्तस्य वचने वदतां वर ।
यन्त्रोत्क्षिप्त इवोत्तस्थौ क्षिप्रं वै सर्वतो जनः ॥ १.१४६.१० ॥
ಮಾತನಾಡುವವರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನ ಮಾತು ಮುಗಿಯುವ ಮೊದಲೇ, ಯಂತ್ರದಿಂದ ಎಸೆಯಲ್ಪಟ್ಟವರಂತೆ ಎಲ್ಲ ಕಡೆಯ ಜನರು ಬೇಗನೆ ಎದ್ದು ನಿಂತರು.
1.146.11
प्रीतिश्च मनुजव्याघ्र दुर्योधनमुपाविशत् ।
ह्रीश्च क्रोधश्च बीभत्सुं क्षणेनान्वाविवेश ह ॥ १.१४६.११ ॥
ಓ ನರವ್ಯಾಘ್ರನೇ! ಸಂತೋಷವು ದುರ್ಯೋಧನನನ್ನು ಸೇರಿತು; ನಾಚಿಕೆಯೂ ಕೋಪವೂ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಬೀಭತ್ಸುವನ್ನು (ಅರ್ಜುನನನ್ನು) ಪ್ರವೇಶಿಸಿದವು.
1.146.12
ततो द्रोणाभ्यनुज्ञातः कर्णः प्रियरणः सदा ।
यत्कृतं तत्र पार्थेन तच्चकार महाबलः ॥ १.१४६.१२ ॥
ಆಗ ದ್ರೋಣರ ಅನುಮತಿ ಪಡೆದ, ಸದಾ ಯುದ್ಧಪ್ರಿಯನಾದ ಕರ್ಣನು, ಅಲ್ಲಿ ಪಾರ್ಥನು ಮಾಡಿದುದನ್ನೇ ಆ ಮಹಾಬಲನು ಮಾಡಿ ತೋರಿಸಿದನು.
1.146.13
अथ दुर्योधनस्तत्र भ्रातृभिः सह भारत ।
कर्णं परिष्वज्य मुदा ततो वचनमब्रवीत् ॥ १.१४६.१३ ॥
ಆಗ ದುರ್ಯೋಧನನು ಅಲ್ಲಿ ಸಹೋದರರೊಂದಿಗೆ, ಓ ಭಾರತ, ಕರ್ಣನನ್ನು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಆಲಿಂಗಿಸಿ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದನು.
1.146.14
स्वागतं ते महाबाहो दिष्ट्या प्राप्तोऽसि मानद ।
अहं च कुरुराज्यं च यथेष्टमुपभुज्यताम् ॥ १.१४६.१४ ॥
ಓ ಮಹಾಬಾಹು, ನಿನಗೆ ಸ್ವಾಗತ! ಓ ಮಾನದನೇ, ಅದೃಷ್ಟದಿಂದ ನೀನು ಬಂದಿರುವೆ. ನಾನೂ ಕುರುರಾಜ್ಯವೂ ನಿನ್ನ ಇಷ್ಟದಂತೆ ಅನುಭವಿಸಲಿ.
1.146.15
कृतं सर्वमहं मन्ये सखित्वं च त्वया वृणे ।
द्वन्द्वयुद्धं च पार्थेन कर्तुमिच्छाम्यहं प्रभो ॥ १.१४६.१५ ॥
ಎಲ್ಲವೂ ನೆರವೇರಿತು ಎಂದು ನಾನು ಭಾವಿಸುತ್ತೇನೆ. ನಿನ್ನ ಸ್ನೇಹವನ್ನು ನಾನು ಆರಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ. ಓ ಪ್ರಭು, ಪಾರ್ಥನೊಂದಿಗೆ ದ್ವಂದ್ವಯುದ್ಧ ಮಾಡಲು ನಾನು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ.
1.146.16
एवमुक्तस्तु कर्णेन राजन्दुर्योधनस्तदा ।
कर्णं दीर्घाञ्चितभुजं परिष्वज्येदमब्रवीत् ॥ १.१४६.१६ ॥
ಕರ್ಣನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಲು, ಓ ರಾಜನೇ, ಆಗ ದುರ್ಯೋಧನನು ಉದ್ದ ಬಾಹುಗಳನ್ನು ಚಾಚಿದ ಕರ್ಣನನ್ನು ಆಲಿಂಗಿಸಿ ಇದನ್ನು ಹೇಳಿದನು.
1.146.17
भुङ्क्ष्व भोगान्मया सार्धं बन्धूनां प्रियकृद्भव ।
दुर्हृदां कुरु सर्वेषां मूर्ध्नि पादमरिन्दम ॥ १.१४६.१७ ॥
ನನ್ನೊಂದಿಗೆ ಭೋಗಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸು; ಬಂಧುಗಳಿಗೆ ಪ್ರಿಯನಾಗು. ಓ ಅರಿಂದಮ, ಎಲ್ಲ ಶತ್ರುಗಳ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಪಾದವನ್ನಿಡು.
1.146.18
ततः क्षिप्तमिवात्मानं मत्वा पार्थोऽभ्यभाषत ।
कर्णं भ्रातृसमूहस्य मध्येऽचलमिव स्थितम् ॥ १.१४६.१८ ॥
ಆಗ ಪಾರ್ಥನು, ತನ್ನನ್ನು ಎಸೆಯಲ್ಪಟ್ಟವನಂತೆ ಭಾವಿಸಿ, ಸಹೋದರರ ಗುಂಪಿನ ಮಧ್ಯೆ ಪರ್ವತದಂತೆ ಅಚಲವಾಗಿ ನಿಂತಿದ್ದ ಕರ್ಣನೊಂದಿಗೆ ಮಾತನಾಡಿದನು.
1.146.19
अनाहूतोपसृष्टानामनाहूतोपजल्पिनाम् ।
ये लोकास्तान्हतः कर्ण मया त्वं प्रतिपत्स्यसे ॥ १.१४६.१९ ॥
ಆಹ್ವಾನವಿಲ್ಲದೆ ಆಕ್ರಮಿಸಿದವರಿಗೂ ಆಹ್ವಾನವಿಲ್ಲದೆ ಮಾತನಾಡಿದವರಿಗೂ ಸಲ್ಲುವ ಲೋಕಗಳು ಯಾವವೋ, ಕರ್ಣ, ನನ್ನಿಂದ ಹತನಾಗಿ ನೀನು ಅವುಗಳನ್ನೇ ಹೊಂದುವೆ.
1.146.20
रङ्गोऽयं सर्वसामान्यः किमत्र तव फाल्गुन ।
वीर्यश्रेष्ठाश्च राजानो बलं धर्मोऽनुवर्तते ॥ १.१४६.२० ॥
ಈ ರಂಗಭೂಮಿ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಸಮಾನವಾದುದು; ಫಾಲ್ಗುನ, ಇಲ್ಲಿ ನಿನಗೇನು ಹಕ್ಕು? ಪರಾಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠರಾದ ರಾಜರೂ ಇಲ್ಲಿದ್ದಾರೆ; ಬಲವೂ ಧರ್ಮವೂ ಅನುಸರಿಸುತ್ತವೆ.
1.146.21
किं क्षेपैर्दुर्बलायासैः शरैः कथय भारत ।
गुरोः समक्षं यावत्ते हराम्यद्य शिरः शरैः ॥ १.१४६.२१ ॥
ಅವಹೇಳನ ಮತ್ತು ದುರ್ಬಲ ಪ್ರಯತ್ನಗಳಿಂದ ಏನು ಪ್ರಯೋಜನ? ಭಾರತ, ಬಾಣಗಳಿಂದಲೇ ಹೇಳು. ಗುರುವಿನ ಎದುರಿನಲ್ಲಿಯೇ, ಇಂದು ನನ್ನ ಬಾಣಗಳಿಂದ ನಿನ್ನ ತಲೆಯನ್ನು ಕಡಿಯುತ್ತೇನೆ.
1.146.22
ततो द्रोणाभ्यनुज्ञातः पार्तः परपुरञ्जयः ।
भ्रातृभिस्त्वरयाश्लिष्टो रणायोपजगाम तम् ॥ १.१४६.२२ ॥
ಆಗ ದ್ರೋಣರ ಅನುಮತಿ ಪಡೆದ, ಶತ್ರುನಗರಗಳನ್ನು ಗೆಲ್ಲುವ ಪಾರ್ಥ, ಸಹೋದರರಿಂದ ತ್ವರೆಯಿಂದ ಆಲಿಂಗಿತನಾಗಿ, ಯುದ್ಧಕ್ಕಾಗಿ ಅವನ ಬಳಿಗೆ ಸಾಗಿದನು.
1.146.23
ततो दुर्योधनेनापि स भ्रात्रा समरोद्यतः ।
परिष्वक्तः स्थितः कर्णः प्रगृह्य सशरं धनुः ॥ १.१४६.२३ ॥
ಆಗ ದುರ್ಯೋಧನನಿಂದಲೂ ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಸಿದ್ಧನಾದ ಆ ಸಹೋದರ ಆಲಿಂಗಿತನಾದನು; ಕರ್ಣ ಬಾಣಸಹಿತ ಧನುಸ್ಸನ್ನು ಹಿಡಿದು ನಿಂತನು.
1.146.24
ततः सविद्युत्स्तनितैः सेन्द्रायुधपुरोगमैः ।
आवृतं गगनं मेघैर्बलाकापङ्क्तिहासिभिः ॥ १.१४६.२४ ॥
ಆಗ ಮಿಂಚು ಗುಡುಗುಗಳಿಂದ, ಇಂದ್ರಧನುಸ್ಸನ್ನು ಮುಂದಿರಿಸಿದ, ಕೊಕ್ಕರೆಗಳ ಸಾಲನ್ನು ಅಪಹಾಸ್ಯ ಮಾಡುವ ಮೇಘಗಳಿಂದ ಆಕಾಶ ಆವೃತವಾಯಿತು.
1.146.25
ततः स्नेहाद्धरिहयं दृष्ट्वा रङ्गावलोकिनम् ।
भास्करोऽप्यनयन्नाशं समीपोपगतान्घनान् ॥ १.१४६.२५ ॥
ಆಗ ಸ್ನೇಹದಿಂದ ರಂಗವನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದ ಹರಿಹಯನನ್ನು (ಅರ್ಜುನನನ್ನು) ಕಂಡು, ಸೂರ್ಯನೂ ಸಮೀಪಕ್ಕೆ ಬಂದಿದ್ದ ಮೇಘಗಳನ್ನು ಓಡಿಸಿದನು.
1.146.26
मेघच्छायोपगूढस्तु ततोऽदृश्यत फाल्गुनः ।
सूर्यातपपरिक्षिप्तः कर्णोऽपि समदृश्यत ॥ १.१४६.२६ ॥
ಆಗ ಮೇಘದ ನೆರಳಿನಿಂದ ಮುಚ್ಚಿದ್ದ ಫಾಲ್ಗುನನು (ಅರ್ಜುನನು) ಕಂಡನು; ಸೂರ್ಯನ ಬಿಸಿಲಿನಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದ ಕರ್ಣನೂ ಕಾಣಿಸಿದನು.
1.146.27
धार्तराष्ट्रा यतः कर्णस्तस्मिन्देशे व्यवस्थिताः ।
भारद्वाजः कृपो भीष्मो यतः पार्थस्ततोऽभवन् ॥ १.१४६.२७ ॥
ಕರ್ಣನೊಡನೆ ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನ ಪುತ್ರರು ಆ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದರು; ಅಲ್ಲಿ ಭಾರದ್ವಾಜ (ದ್ರೋಣ), ಕೃಪ, ಭೀಷ್ಮ ಇದ್ದರು; ಪಾರ್ಥನು (ಅರ್ಜುನ) ಇದ್ದ ಕಡೆಯಲ್ಲಿ ಅವರೂ ಇದ್ದರು.
1.146.28
द्विधा रङ्गः समभवत्स्त्रीणां द्वैधमजायत ।
कुन्तिभोजसुता मोहं विज्ञातार्था जगाम ह ॥ १.१४६.२८ ॥
ರಂಗವು ಎರಡಾಗಿ ಒಡೆಯಿತು; ಸ್ತ್ರೀಯರಲ್ಲಿಯೂ ಎರಡು ಭಾವಗಳು ಹುಟ್ಟಿದವು. ಕುಂತಿಭೋಜನ ಮಗಳು (ಕುಂತಿ) ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಅರಿತು ಮೋಹಕ್ಕೊಳಗಾದಳು.
1.146.29
तां तथा मोहमापन्नां विदुरः सर्वधर्मवित् ।
कुन्तीमाश्वासयामास प्रेष्याभिश्चन्दनोदकैः ॥ १.१४६.२९ ॥
ಹಾಗೆ ಮೋಹಕ್ಕೊಳಗಾದ ಕುಂತಿಯನ್ನು ಸರ್ವಧರ್ಮವನ್ನು ಬಲ್ಲ ವಿದುರನು ಸೇವಕಿಯರ ಮೂಲಕ ಗಂಧೋದಕದಿಂದ ಸಮಾಧಾನಪಡಿಸಿದನು.
1.146.30
ततः प्रत्यागतप्राणा तावुभौ परिदंशितौ ।
पुत्रौ दृष्ट्वा सुसंभ्रान्ता नान्वपद्यत किंचन ॥ १.१४६.३० ॥
ಆಗ ಪ್ರಾಣ ಮರಳಿ ಬಂದು, ಕವಚ ಧರಿಸಿದ್ದ ಆ ಇಬ್ಬರು ಮಕ್ಕಳನ್ನು ನೋಡಿ ಅತ್ಯಂತ ವ್ಯಾಕುಲಗೊಂಡು ಏನೂ ತಿಳಿಯದಾದಳು.
1.146.31
तावुद्यतमहाचापौ कृपः शारद्वतोऽब्रवीत् ।
द्वन्द्वयुद्धसमाचारे कुशलः सर्वधर्मवित् ॥ १.१४६.३१ ॥
ಎತ್ತಿದ ಮಹಾಚಾಪಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದಿದ್ದ ಆ ಇಬ್ಬರಿಗೆ, ದ್ವಂದ್ವಯುದ್ಧದ ಆಚಾರದಲ್ಲಿ ನಿಪುಣನೂ ಸರ್ವಧರ್ಮಜ್ಞನೂ ಆದ ಶಾರದ್ವತ ಕೃಪ ಹೇಳಿದನು.
1.146.32
अयं पृथायास्तनयः कनीयान्पाण्डुनन्दनः ।
कौरवो भवता सार्धं द्वन्द्वयुद्धं करिष्यति ॥ १.१४६.३२ ॥
ಇವನು ಪೃಥೆಯ ಕಿರಿಯ ಮಗ, ಪಾಂಡುವಿನ ಆನಂದ; ಕೌರವನಾದ ಇವನು ನಿನ್ನೊಡನೆ ದ್ವಂದ್ವಯುದ್ಧ ಮಾಡುವನು.
1.146.33
त्वमप्येवं महाबाहो मातरं पितरं कुलम् ।
कथयस्व नरेन्द्राणां येषां त्वं कुलभूषणम् ॥ १.१४६.३३ ॥
ಮಹಾಬಾಹುವೇ, ನೀನೂ ಹಾಗೆಯೇ ನಿನ್ನ ತಾಯಿ, ತಂದೆ, ಕುಲವನ್ನು ಹೇಳು — ನೀನು ಯಾವ ನರೇಂದ್ರರ ಕುಲದ ಭೂಷಣವೋ ಆ ವಂಶವನ್ನು.
1.146.34
ततो विदित्वा पार्थस्त्वां प्रतियोत्स्यति वा न वा ।
वृथाकुलसमाचारैर्न युध्यन्ते नृपात्मजाः ॥ १.१४६.३४ ॥
ನಂತರ ನಿನ್ನನ್ನು ತಿಳಿದ ಮೇಲೆ ಪಾರ್ಥ ನಿನ್ನೊಡನೆ ಹೋರಾಡುವನೋ ಇಲ್ಲವೋ; ರಾಜಪುತ್ರರು ವ್ಯರ್ಥ ಗೊಂದಲದ ನಡತೆಯಿಂದ ಯುದ್ಧ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ.
1.146.35
एवमुक्तस्य कर्णस्य व्रीडावनतमाननम् ।
बभौ वर्षाम्बुविक्लिन्नं पद्ममागलितं यथा ॥ १.१४६.३५ ॥
ಹೀಗೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟ ಕರ್ಣನ ಮುಖ ನಾಚಿಕೆಯಿಂದ ಬಾಗಿತು; ಮಳೆನೀರಿನಿಂದ ತೋಯ್ದು ಬಿದ್ದ ತಾವರೆಯಂತೆ ಅದು ಹೊಳೆಯಿತು.
1.146.36
आचार्य त्रिविधा योनी राज्ञां शास्त्रविनिश्चये ।
सत्कुलीनश्च शूरश्च यश्च सेनां प्रकर्षति ॥ १.१४६.३६ ॥
ಆಚಾರ್ಯರೇ, ಶಾಸ್ತ್ರನಿರ್ಣಯದಲ್ಲಿ ರಾಜರ ಮೂಲಗಳು ಮೂರು ವಿಧ: ಉತ್ತಮ ಕುಲದವನು, ಶೂರನು, ಸೇನೆಯನ್ನು ಮುನ್ನಡೆಸುವವನು.
1.146.37
अद्भ्योऽग्निर्ब्रह्मतः क्षत्रमश्मनो लोहमुत्थितम् ।
तेषां सर्वत्रगं तेजः स्वासु योनिषु शाम्यति ॥ १.१४६.३७ ॥
ನೀರಿನಿಂದ ಅಗ್ನಿ, ಬ್ರಹ್ಮದಿಂದ ಕ್ಷತ್ರ, ಕಲ್ಲಿನಿಂದ ಕಬ್ಬಿಣ ಹುಟ್ಟಿದವು. ಅವುಗಳ ಸರ್ವವ್ಯಾಪಿ ತೇಜಸ್ಸು ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಮೂಲಗಳಲ್ಲಿಯೇ ಶಮಿಸುತ್ತದೆ.
1.146.38
यद्ययं फाल्गुनो युद्धे नाराज्ञा योद्धुमिच्छति ।
तस्मादेषोऽङ्गविषये मया राज्येऽभिषिच्यते ॥ १.१४६.३८ ॥
ಈ ಫಾಲ್ಗುಣನು ರಾಜನಿಲ್ಲದೆ ಯುದ್ಧ ಮಾಡಲು ಬಯಸಿದರೆ, ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಇವನನ್ನು ನಾನು ಅಂಗ ದೇಶದ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಅಭಿಷೇಕಿಸುತ್ತೇನೆ.
1.146.39
ततो राजानमामन्त्र्य गाङ्गेयं च पितामहम् ।
अभिषेकस्य संभारान्समानीय द्विजातिभिः ॥ १.१४६.३९ ॥
ಆಗ ರಾಜನನ್ನು ಮತ್ತು ಗಾಂಗೇಯ ಪಿತಾಮಹನನ್ನು ಆಮಂತ್ರಿಸಿ, ದ್ವಿಜರ ಮೂಲಕ ಅಭಿಷೇಕದ ಸಾಮಗ್ರಿಗಳನ್ನು ಒಟ್ಟುಗೂಡಿಸಿ.
1.146.40
गोसहस्रायुतं दत्त्वा युक्तानां पुण्यकर्मणाम् ।
अर्होऽयमङ्गराज्यस्य इति वाच्य द्विजातिभिः ॥ १.१४६.४० ॥
ಪುಣ್ಯಕರ್ಮಿಗಳಾದ ಯೋಗ್ಯರಿಗೆ ಸಾವಿರಾರು ಮತ್ತು ಹತ್ತು ಸಾವಿರ ಗೋವುಗಳನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಿ, 'ಇವನು ಅಂಗರಾಜ್ಯಕ್ಕೆ ಅರ್ಹ' ಎಂದು ದ್ವಿಜರು ಘೋಷಿಸಿ.
1.146.41
ततस्तस्मिन्क्षणे कर्णः सलाजकुसुमैर्घटैः ।
काञ्चनैः काञ्चने पीठे मन्त्रविद्भिर्महारथः ॥ १.१४६.४१ ॥
ಆಗ ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಮಹಾರಥಿ ಕರ್ಣನು ಲಾಜ ಪುಷ್ಪಗಳೊಂದಿಗೆ ಚಿನ್ನದ ಕಲಶಗಳಿಂದ, ಮಂತ್ರವಿದರಿಂದ ಚಿನ್ನದ ಪೀಠದ ಮೇಲೆ (ಅಭಿಷಿಕ್ತನಾದನು).
1.146.42
अभिषिक्तोऽङ्गराजे स श्रिया युक्तो महाबलः ।
स मौलिहारकेयूरः सहस्ताभरणाङ्गदः ॥ १.१४६.४२ ॥
ಅಂಗರಾಜನಾಗಿ ಅಭಿಷಿಕ್ತನಾದ ಅವನು, ಶ್ರೀಯಿಂದ ಕೂಡಿದ ಮಹಾಬಲನು, ಕಿರೀಟ, ಹಾರ, ಕೇಯೂರ, ಕೈಗಳ ಆಭರಣ ಮತ್ತು ಅಂಗದಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿದವನು.
1.146.43
राजलिङ्गैस्तथाऽन्यैश्च भूषितो भूषणैः शुभैः ।
सच्छत्रवालव्यजनो जयशब्दोत्तरेण च ॥ १.१४६.४३ ॥
ರಾಜಚಿಹ್ನೆಗಳಿಂದಲೂ ಇತರ ಶುಭ ಆಭರಣಗಳಿಂದಲೂ ಅಲಂಕೃತನಾಗಿ, ಛತ್ರ, ಚಾಮರ, ವ್ಯಜನಗಳೊಂದಿಗೆ, ಜಯಘೋಷದ ನಡುವೆ.
1.146.44
उवाच कौरवं राजन्वचनं स वृषस्तदा ।
अस्य राज्यप्रदानस्य सदृशं किं ददानि ते ॥ १.१४६.४४ ॥
ಆಗ ವೃಷ (ಕರ್ಣ) ಕೌರವನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: ಓ ರಾಜನೇ, ಈ ರಾಜ್ಯ ಪ್ರದಾನಕ್ಕೆ ಸಮಾನವಾಗಿ ನಾನು ನಿನಗೇನು ಕೊಡಲಿ?
1.146.45
प्रब्रूहि राजशार्दूल कर्ता ह्यस्मि तथा नृप ।
अत्यन्तं सख्यमिच्छामीत्याह तं स सुयोधनः ॥ १.१४६.४५ ॥
ರಾಜಶಾರ್ದೂಲನೇ, ಹೇಳು; ನೃಪನೇ, ನಾನು ಹಾಗೆಯೇ ಮಾಡುವವನು. ಅತ್ಯಂತ ಸ್ನೇಹವನ್ನು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ ಎಂದು ಸುಯೋಧನನು ಅವನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು.
1.146.46
एवमुक्तस्ततः कर्णस्तथेति प्रत्युवाच तम् ।
हर्षाच्चोभौ समाश्लिष्य परां मुदमवापतुः ॥ १.१४६.४६ ॥
ಹೀಗೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಾಗ ಕರ್ಣನು, "ಹಾಗೆಯೇ ಆಗಲಿ" ಎಂದು ಅವನಿಗೆ ಉತ್ತರಿಸಿದನು. ಹರ್ಷದಿಂದ ಇಬ್ಬರೂ ಪರಸ್ಪರ ಆಲಿಂಗಿಸಿಕೊಂಡು ಪರಮ ಆನಂದವನ್ನು ಹೊಂದಿದರು.